Alweer een fijne exponent van de toch al niet misselijke Franse Cinema-geschiedenis. Voelt goed.
Het is geen "Intouchables" maar ook deze ontroert en verpoost aangenaam.
Vijf oudere vrienden (twee stellen en één weduwnaar) kampen stuk voor stuk met de problematiek van het ouder worden. Fysieke en geestelijke aftakeling kondigt zich aan, elk voor zich willen ze zich verzetten maar ze zien tegelijkertijd de harde waarheid onder ogen.
Om heel kort door de bocht te gaan: het voorstel van een van de 5 om samen te gaan wonen in communevorm wordt zeer snel aangenomen. Op die manier kan men zorgen voor elkaar en is er zowel veiligheid als gezelligheid.
Wat men in die visie over het hoofd ziet, is dat er uiteraard ook spanningen ontstaan. Zeker als er oud zeer uit de lange vriendschappen wordt opgediept.
Ik was de jongste in de zaal, maar heb me bij deze film zeer vermaakt. Niet een traantje weggepikt, wat anderen in de zaal wel deden. Wel gelachen bij vlagen, de film scheert langs vele emoties.
Best prettig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten