Meer dan 30 jaar filmkijk-ervaring ben ik rijk. Alle soorten werk heb ik gezien. Daarom verbaast het me dat er toch zo af en toe een titel voorbij komt waarvan ik het plot niet snap. Of waarbij ik het gevoel niet krijg, zo kun je het ook stellen.
Enkele jaren geleden was dit een redelijk gewaardeerde arthouse-titel, afgelopen weekend kwam ie op tv voorbij. Daar ga je dus even voor zitten. Maar ik weet niet helemaal wat de maker wilde vertellen.
Het verhaal van de immigrant Lionel, die met zijn dochter in een trappenhuis woont waar ook een (ex- ?) geliefde van hem woont en tevens een potentieel geliefde van zijn dochter. Ze doen hun dingetje: hij treinmachinist, zij studente en bijverdienend bij een platenzaak. Hij drinkt wat met zijn collega's na het werk, maar gaat nooit zover dat ie de legendarische fabel van de 35 glazen rum naspeelt.
Er zit een trage sfeer in de film, doorgaans is dat bij mij goede reden om het verhaal extra op me in te laten werken. Maar er komt niks: het kabbelt, het is vriendelijk. Even is er een conflict , als ze met zn vieren een nachtborrel halen en er elk op hun eigen manier gehavend uitkomen.
Maar al snel komt t allemaal weer op dezelfde snelweg terecht.
Ach, hij kan van het "ooit nog zien" lijstje af..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten