Beetje a-typische Ken Loach. Oke, de hoofdrol is voor een 100 procent working class British twat, maar milieu en onderwerp zijn geheel anders. Gezien het jaar waarin de film gemaakt is, kan ik me niet aan de indruk ontrekken dat Loach zijn eigen variant op de Jarhead- en al die andere Irak-titels van dat moment wilde maken.
Wel sterk gespeeld, maar door het continu opgefokte gedrag krijg je niet echt feeling voor de hoofdrolspeler terwijl zijn bedoelingen zeer nobel zijn.
Zijn beste maat die hij al sinds de jonge jaren vergezelt, komt om in Irak. De weduwe verwijt hem haar man in de oorlog gepraat te hebben.
Gaandeweg blijkt dat de dood van haar man niet een standaard oorlogshandeling was. Men ontwart een knoop van theorieën, waarbij corruptie en landverraad gekoppeld worden aan een oorlogsmisdaad.
Geboeid zitten kijken, en da's natuurlijk altijd gegarandeerd bij Loach.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten