Open deuren en ramen. Een film over drie zussen die worstelen met twee belangrijke zaken: het overlijden van hun oma, die voor ze gezorgd heeft na het omkomen van hun ouders. En het bestaan zelf, growing up in public.
Stikvol jaloezie gaan de zussen met elkaar om: omdat de ene lui is en de andere werkt, omdat de ene makkelijk studeert en de andere meer moeite heeft. Omdat de ene een geheim vriendje heeft en de andere hunkert naar de vriendelijke buurjongen. Omdat twee denken zussen te zijn en de ander geadopteerd.
De mysteries worden niet ontrafeld, het is aan de kijker zelf om in deze trein der traagheid zelf conclusies te trekken. Dat lukt, maar het maakt niet dat de film bijster boeiend is en in je hoofd blijft zitten. Daar is het te quasi-artistieker voor.
Film is van vorig jaar, maar draaide pas dit jaar in Europa, dus mag nog als actueel gelden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten