Een film met vele gezichten. Letterlijk en figuurlijk. Een keur aan grote acteurs treedt op, een even grote keur aan sferen en stemmingen moet de kijker gaan bekruipen.
Dat biedt het enorme risico dat de film onsamenhangend wordt en stuurloos wordt, maar dat weet regisseur Thornton aardig te voorkomen. Algemene gevoel is toch dat op een knappe manier het onvermogen tot communicatie en het aankaarten van conventies aan de kaak worden gesteld.
Bijkomend voordeel voor de bezoeker is dan nog dat er heel erg goed wordt geacteerd, zélfs door Kevin Bacon.
Twee families delen dezelfde echtgenote/moeder. De ene familie is een welgesteld Amerikaans gezin, de andere is oerBrits. Als de echtgenote/moder komt te overlijden en bekend maakt in Amerika te willen worden begraven, reizen de Britten haar laatste reis met haar mee.
De verwachte clash tussen de verlaten eerste echtgenoot en de tweede man blijft uit, voorzichtigjes tasten de kinderen elkaar af. Aanvankelijk voorzichtig, moet ik zeggen, want gaandeweg wordt dat tasten toch wat fysieker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten