maandag, september 02, 2013

Borgman- Alex van Warmerdam

Borgman op IMDb
Aangenaam verrast was ik toen eerder dit jaar de geruchten gingen dat Alex van Warmerdam kans maakte op een Palm in Cannes. Zijn eerdere films hebben me altijd goed ge-entertaind/geentertaint/geëntertaind. Bijzondere doses absurdisme gekoppeld aan uitermate subtiele en gestileerde humor.

Dat absurdisme, dat is er nog steeds. De humor lijkt verdwenen, Borgman is een ronduit grimmige film. (Ja, dat bijvoeglijk naamwoord is grappig bedoeld.) . Die wat serieuzere, wat spannender sfeer maakt ook dat ik niet meega in de juichende reacties op de film. Ik mis een duidelijke keuze: Of suspense, of absurdisme , of humor, maar niet iets wat ergens tussenin blijft hangen. Ik weet dat ik daarmee een van de weinige ben, de film krijgt lovende kritieken.

Ondergronds, in het bos, blijken enkele landlopers te wonen. Ze hebben een signaleringsnetwerk opgezet: als "de mens' hen komt bedreigen , vluchten ze de woonwijken in.
In een van de luxere woonwijken woont een jong stel in een protserige villa. Als Borgman (een van de zwervers) bij ze aanbelt en vraagt of hij zich met een bad mag opknappen, barst de bewoner in woede uit en molesteert de aanbeller. De vrouw des huizes voelt zich schuldig en biedt hem heimelijk en tijdelijk het tuinhuisje aan om te kunnen herstellen van de opgelopen klappen.
Dat is het begin van de steeds verder gaande infiltratie van de zwerver en zijn kompanen in het leven van the happy few. Het wordt spannend, het wordt bloederig, het wordt raar.

Waar van Warmerdam opnieuw in geslaagd is, is een spraakmakende film maken. Van geen enkele recensie valt voldoende chocola te maken of te snappen wat voor film het eigenlijk is. U voelt hem al aankomen: oordeel zelf.

Geen opmerkingen: