Rauwe, zelfs harde film. Maar dat kan moeilijk anders met dit onderwerp.
Kamp Buchenwald, 1945. Berichten over oprukkende geallieerde troepen bereiken ook de gevangenen in dit gruwelijke concentratiekamp. De hoop groeit: zouden ze deze horror , deze onmenselijke misstanden dan toch gaan overleven? De Duitsers beseffen ook dat het einde van hun succes nadert en weten dat ze moeten voortmaken met hun Endlösung. Tegelijkertijd groeit bij hen het besef dat ook hen de strop wacht als de geallieerden in het kamp alleen maar lijken aan zullen treffen. Ze kampen zowaar met een moreel dilemma, uiteraard alleen omdat het nu henzelf betreft.
Er is een kleine groep gevangen die zich hebben georganiseerd: ze bouwen een informatiekring op die -doordat ze in het bevoorradingscentrum werken- zelfs aan wapens kunnen komen. Wanneer er op een dag een nieuwe groep gevangenen en een van hen weigert zijn koffer af te geven, doen ze een schokkende ontdekking. De man heeft een kind meegesmokkeld in de koffer, een peuter nog. Het jongetje komt uit het verder volledig uitgemoorde gezin van zijn vriend, hij heeft beloofd dat dit kind de oorlog zal overleven.
De groep komt in aanraking met zijn geweten: als de Duitsers ontdekken dat zij een kind verstoppen, eindigen ze zeker in de gaskamer en zal de bevrijding voor hen zeker te laat komen. Daartegenover staat dat ze zichzelf al niet meer menswaardig vinden als ze niet eens een kind kunnen beschermen. Ze kiezen dus voor het laatste, maar dat heeft verstrekkende gevolgen. Niet alleen de Duitsers, ook de tijd werkt als hun grootste vijand.
Met : Florian Stettel , Peter Schneider, Sylvester Groth
Geen opmerkingen:
Een reactie posten