Pas op als u deze film gaat kijken! Hij is té goed voor het humeur, té zeer gericht op het sentiment en gewoonweg té leuk. Film zoals film bedoeld is, zegt u? Klopt. Een overdosis aan menselijke onvolkomenheden, een klein vleugje maatschappijkritiek of ten minste een kritische blik op culturele verschillen. En een schitterend gedragen rol (opnieuw) van topacteur Brendan "The Whale "Fraser. Ben blij dat ik deze niet heb laten lopen want met dit bezoek aan de zaal geloof ik weer even in de puurheid van film. Prachtig.
Phillip Vanderploeg schnabbelt zich de versuffing. Hoe hij als Amerikaanse acteur in Japan beland is, hoeft het verhaal niet te vertellen, maar hij redt zich: commercials, fantasy-rollen te over maar Phillip wil toch graag doorstoten naar het serieuzere werk. Helaas leiden de audities nog niet tot het gewenste succes, daarom schuift zijn agent hem maar even een makkelijk verdienende rol toe: of hij zich voor een dagje door het bedrijf Rental Family wil laten inhuren. "Wat ie daarvoor moet doen", vraagt Phillip. "Gewoon, je bezoekt een uitvaart zodat de familie denkt dat de overledene ook veel buitenlandse zakenrelaties had." De acteur moet dus - op verzoek van de betalende klant- een schijnwereldje creëren. Ongemakkelijke taak, maar makkelijk verdiend: alles is te koop (zeker in de van consumentisme doordrenkte Japanse maatschappij) dus ook menselijke omgang. Phillip rolt langzaam het vak in en krijgt meerdere rollen met een lastige identiteit toegeschoven: de afwezige vader van een schoolmeisje, de interviewer van de uitgerangeerde acteur: de acteur gaat diep en moet ervoor waken acteur te blijven. "Houd je gevoelens bij jezelf" is min of meer de opdracht maar hij krijgt er gaandeweg het rollenspel steeds meer moeite mee. Hoe lang kan hij meegaan in de schijnwereld die hij creëert?
Met: Brendan Fraser, Takehiro Hira, Mari Yamamoto,
Met: Brendan Fraser, Takehiro Hira, Mari Yamamoto,
FIN - song : Jonsi/Alex Sommers - Lost Memory
Geen opmerkingen:
Een reactie posten