Ricky Gervais op Wikipedia
Heb er even over nagedacht of ik deze wel hier op mijn blog moest gaan vermelden maar hey, ik beschreef eerder ook al concertfilms en ook déze show staat gewoon met een eigen vermelding op de Internet Movie Database. Dat geeft mij een stukje legitimatie om hier een korte vermelding van deze - opnieuw heerlijke- show te maken. Wat mij betreft staat Gervais al lange tijd op eenzame hoogte in de wereld van de comedy: niet alleen zijn onemanshows maar ook de bijzondere reeks tv-series die hij opzette, zijn bijna zonder uitzondering raak. "The office" is iconisch qua beeldtaal, "Derek" is van een ongekende lieflijkheid en zijn "After Life" reeks heeft mij - letterlijk - tot tranen toe geroerd. Het mag, concludeer ik. Het mag hier, het is immers mijn eigen blog ;-]
Ook in zijn show "Mortality" zoekt Gervais weer de grenzen op van wat mág op een podium. Hij is voorstander van de absolute vrijheid van meningsuiting en geeft daarin uitstekend zijn kaders aan. Lichtgeraakte mensen krijgen er van langs, vooral om de dubbele moraal die velen van hen er op na houden. Twee van de leukste verhaallijnen in deze show zijn die waarin Gervais vertelt over zijn toekomst in de hel (hij is immers verzekerd van een plaatsje daar, zo zegt hij). Daarnaast breekt hij alsnog een lans voor the board van the Academy Award: hij presenteerde immers vijf keer de show van de Oscar-uitreikingen, een taak die hem niet alleen maar lof opleverde. Hij dankt het Oscar-presidium voor de vrije hand die hij kreeg om zijn speeches met grappen te larderen, geeft daarvan ook een aantal pregnante voorbeelden.
Gervais is cynisch en hard over de huidige maatschappij, spaart daarbij ook zichzelf niet. Hij weet een treffend beeld neer te zetten van onze mediasociety, waarbij hij het niet kan laten te vermelden dat hij degene die het laatst lacht: "crying all the way to the bank".
Met; Ricky Gervais
Geen opmerkingen:
Een reactie posten