Hannah Arendt op IMDb
Ontzaglijk belangwekkende film, Althans voor mij. Maar wellicht voor meer medeleden van de mensheid.
De film is , hoewel biopic, eigenlijk een ode aan het denken. En meer specifiek: aan het vrijdenken, het onafhankelijke denken.
Hannah Arendt had reeds enkele belangrijke werken op haar naam staan op het moment dat de Mossad meneer Adolf Eichmann op Zuid-Amerikaans grondgebied gijzelde en ter berechting ontvoerde naar Israël,
Arendt, zelf joods vluchtelinge voor diverse regimes, besluit dat het aanstaande proces een uitstekende gelegenheid is om haar filosofische denkbeelden op los te laten en toe te passen.
Ze chartert een correspondentenklus bij the NewYorker en vaart af naar Jeruzalem. Hoewel dat voor haar een thuiskomst zou moeten zijn in dat tijdsgewricht, begint het hier pas voor haar.
Is ze nou echt de enige die in de rechtszaal Eichmann als een andere man leert bekijken? Als een simpele uitvoerder van bevelen ipv een kwade genius? Als een niet mondige ambtenaar ipv een alwetende genadeloze moordenaar?
Ze worstelt met haar verslaglegging en negeert bij thuiskomst in eerste instantie de druk van deadlines. Als ze dan daadwerkelijk met haar stukken komt , barst de bom.
Vanaf hier komt de vrijheid van denken in het gedrang van Pavlov-reacties, komt onafhankelijkheid onder druk te staan van massapsychose. Komt een eigen mening knel tussen een lawine van gesundes Volksempfinden.
Op schitterende wijze vecht Arendt zih terug als ze zich verlaten ziet door oude vrienden, als ze haar baan dreigt te verliezen en als ze dagelijks bedreigd wordt in hatelijke fanmail.
Een ware levensles voor iedereen, onnavolgbaar bij vlagen maar een geweldig appèl aan het intellect, aan het menszijn zonder ras te zijn, aan het denken óver het denken. Impressive.
En ja, deze film is zo belangwekkend van toon dat je het amateurtoneel dat je voorgeschoteld krijgt makkelijk vergeet. Slechts enkele acteurs halen een persoonlijke voldoende, maar het maakt dat script en zeggingskracht van de film alleen maar beter uitkomen. Ga m zien! En ga denken!!!
zondag, mei 05, 2013
vrijdag, mei 03, 2013
Oslo, 31 August - Joachim Trier
Oslo, 31 august op IMDb
Of "het leven uit een dag".
Of "onthaasten in beeld en geluid".
Anders is het leven moe. Der dagen zat. Hij zit aan t eind van zijn afkickprogramma in de kliniek, maar ziet geen reden tot juichen dat ie zover gekomen is. Herwonnen levenskracht, het mocht wat. Voor wie en voor wat leeft ie eigenlijk nog?
Vrienden zitten allemaal in de kinderen (met wisselend succes, zo blijkt) , z'n voormalige meisje wil m niet meer zien en ook de familie heeft met hem gebroken.
We krijgen niet te zien waarom dat is en waarom hij dus in de kliniek is beland, maar het moge duidelijk dat Anders een heftige klootzak is geweest.
Geheel strijdig met dit stevige verhaal is het tempo van de film. Een chronologische vertelling van de dag dat Anders de kliniek verlaat en besluit er niet meer terug te keren. Wat, gezien het verloop en gedrag die dag, ook onmogelijk gekund zou hebben.
Boeiend: niet al te veel dialoog, niet al te volgepropt, een lekker veeleisende traagheid. Deze film is, eh...sorry: Anders.
Of "het leven uit een dag".
Of "onthaasten in beeld en geluid".
Anders is het leven moe. Der dagen zat. Hij zit aan t eind van zijn afkickprogramma in de kliniek, maar ziet geen reden tot juichen dat ie zover gekomen is. Herwonnen levenskracht, het mocht wat. Voor wie en voor wat leeft ie eigenlijk nog?
Vrienden zitten allemaal in de kinderen (met wisselend succes, zo blijkt) , z'n voormalige meisje wil m niet meer zien en ook de familie heeft met hem gebroken.
We krijgen niet te zien waarom dat is en waarom hij dus in de kliniek is beland, maar het moge duidelijk dat Anders een heftige klootzak is geweest.
Geheel strijdig met dit stevige verhaal is het tempo van de film. Een chronologische vertelling van de dag dat Anders de kliniek verlaat en besluit er niet meer terug te keren. Wat, gezien het verloop en gedrag die dag, ook onmogelijk gekund zou hebben.
Boeiend: niet al te veel dialoog, niet al te volgepropt, een lekker veeleisende traagheid. Deze film is, eh...sorry: Anders.
maandag, april 29, 2013
Boven is het stil - Nanouk Leopold
Boven is het stil op IMDb
Haar hieraan voorafgaande films zag ik ook, ik verwachtte dus opnieuw een moeilijke avond tegemoet te gaan. Haar films zijn vooral ongemakkelijk voor de kijker, er wordt een behoorlijk appèl op je gedaan , ervaar t zelf svp (Guernsey, Brownian Movement).
Deze film heeft een vooruitgesnelde reputatie dat ie vooral stil is en bijzonder weinig dialoog bevat. Oke, tis geen Franse praatfilm, maar zo zwijgend vond ik m toch niet. Afgemeten teksten, dat wel. De Zeeuwse boer en zijn omgeving praten in korte , maar volop rake zinnen.
Boer Helmer woont met z'n stokoude vader in een boerderij, waar hij kleinvee houdt. Geen massabedrijf, nee echt een familieboerderijtje waarin je net de hele dag druk bezig bent.
Tussen het boeren door verzorgt Helmer zijn zieke vader , en we zien dat het wringt tussen die twee. Sterker nog: het piept en het knarst.
Ook de dagelijkse bezoekjes van de melkrijder hebben iets onafs, er wordt heel veel níét gezegd.
Pas gaandeweg de film komen oorzaak en gevolg aan de oppervlakte, en begint de film te ademen.
Sterke vertoning opnieuw, deze Leopold. En , nog veel sterker is het acteerwerk van Jeroen Willems. Van dat kaliber hebben we er weinig. En nu helemaal. Eeuwig zonde....
Haar hieraan voorafgaande films zag ik ook, ik verwachtte dus opnieuw een moeilijke avond tegemoet te gaan. Haar films zijn vooral ongemakkelijk voor de kijker, er wordt een behoorlijk appèl op je gedaan , ervaar t zelf svp (Guernsey, Brownian Movement).
Deze film heeft een vooruitgesnelde reputatie dat ie vooral stil is en bijzonder weinig dialoog bevat. Oke, tis geen Franse praatfilm, maar zo zwijgend vond ik m toch niet. Afgemeten teksten, dat wel. De Zeeuwse boer en zijn omgeving praten in korte , maar volop rake zinnen.
Boer Helmer woont met z'n stokoude vader in een boerderij, waar hij kleinvee houdt. Geen massabedrijf, nee echt een familieboerderijtje waarin je net de hele dag druk bezig bent.
Tussen het boeren door verzorgt Helmer zijn zieke vader , en we zien dat het wringt tussen die twee. Sterker nog: het piept en het knarst.
Ook de dagelijkse bezoekjes van de melkrijder hebben iets onafs, er wordt heel veel níét gezegd.
Pas gaandeweg de film komen oorzaak en gevolg aan de oppervlakte, en begint de film te ademen.
Sterke vertoning opnieuw, deze Leopold. En , nog veel sterker is het acteerwerk van Jeroen Willems. Van dat kaliber hebben we er weinig. En nu helemaal. Eeuwig zonde....
donderdag, april 25, 2013
The Dictator - Larry Charles
Het is hem weer gelukt, Sacha Baron Cohen. Weer maakt ie een totaal incorrecte film boordevol seksisme, racisme en -nieuwnieuwnieuw - ditmaal ook fascisme. Maar weer laat ie je onbedaarlijk lachen op de bank, omdat zijn platvloerse grappen toch zeker een score van 70 procent halen.
En dat maakt de avond , zo na twee uurtjes sporten, erg leuk.
Aladeen (admiraal-generaal Aladeen zelfs) is de verheven dictator van het oliestaatje Wadya. Met harde hand onderdrukt hij zijn volk. Denkt ie.
Als hij het te bont maakt en door de VN ter verantwoording wordt geroepen, reist hij met gevolg (en met dubbelganger) naar de VS. En daar gaat het mis: zijn corrupte oom vervangt hem door de lichtdebiele dubbelganger en wil een grondwet laten tekenen ten overstaan van alle naties bij de VN-vergadering. Om op die manier de olievoorraden te kunnen verkopen.
Aladeen moet flink aan de bak om daar een stokje voor te steken.
Vermaak. Eendimensionaal vermaak, maar echt waar: vermaak. En als je niet om hem kan lachen: kop eraf!!
Ghosted - Craig Viveiros
Ghosted op IMDb
Lange tijd verloopt deze tijd als de doorsnee gevangenisfilm, met dien verstande dat er wel behoorlijk goed geacteerd wordt. Je kent het wel: het leven is hard, er is een duidelijke leider op de vloer, er zijn volgers en aankomend slachtoffers en er is een dappere die zich tegen dit alles verzet op basis van mensenkennis en levenservaring.
Als Paul op een nogal hevige afdeling wordt geplaatst en daaraan onderdoor lijkt te gaan, neemt de oudere Jack het voor hem op en vraagt om overplaatsing van Paul naar zijn cel.
Er ontstaat enige rust , totdat de twee beginnen te praten en langzamerhand hun verleden aan elkaar onthullen.
Dat laatste stuk trekt de film boven de middelmaat uit. Dat , en knap Brits acteerwerk
Lange tijd verloopt deze tijd als de doorsnee gevangenisfilm, met dien verstande dat er wel behoorlijk goed geacteerd wordt. Je kent het wel: het leven is hard, er is een duidelijke leider op de vloer, er zijn volgers en aankomend slachtoffers en er is een dappere die zich tegen dit alles verzet op basis van mensenkennis en levenservaring.
Als Paul op een nogal hevige afdeling wordt geplaatst en daaraan onderdoor lijkt te gaan, neemt de oudere Jack het voor hem op en vraagt om overplaatsing van Paul naar zijn cel.
Er ontstaat enige rust , totdat de twee beginnen te praten en langzamerhand hun verleden aan elkaar onthullen.
Dat laatste stuk trekt de film boven de middelmaat uit. Dat , en knap Brits acteerwerk
dinsdag, april 23, 2013
Paradies : Glaube - Ulrich Seidl
Paradies: Glaube op IMDb
Deel 2 uit een heftige trilogie. Moet me er nog toe zetten om de andere 2 delen te bekijken, maar omdat dit deel me het interessantst leek ben ik hiermee begonnen.
Om te beginnen: onwaarschijnlijk goede acteerprestatie van Maria Hofstätter, die hierna in haar Oostenrijk niets anders meer kan spelen omdat ze dermate intens, ontwapenend en onthullend acteert dat ze hier m.i. niets meer aan toe kan voegen. Schitterend, alle petten af die ik kan bemachtigen.
Het verhaal is bijzonder helder: Anna Maria is gaandeweg haar niet bijster goed gelukte huwelijk verworden tot een godsdienstwaanzinnige. Ze bidt, ze geselt zichzelf, ze zit in catechesatie-groepen , ze gaat langs de deuren met "de reizende moeder Maria".
Toegegeven, haar inzet in de discussies met ongelovigen is bewonderenswaardig, haar overtuiging is ongekend en haar doorzettingsvermogen om jaloers op te worden. Maar het knarst.
Haar hele geordende leven gaat op zn kop als plots haar afwezige (ex- ? ) echtgenoot Nabil opduikt. Een moslim, dat is al bijzonder gezien Anna Maria's aard, die nog eens dwarslaesie-verlamd is ook en dus hulpbehoevend. Vanuit haar humane en religieuze insteek verleent zij die hulp, maar ze begint te clashen met Nabil als hij haar een doorgeslagen religieuze houding verwijt en haar wijst op haar menselijke (en vrouwelijke) plichten. Het botst.
Heftige film, die minstens een paar dagen nadreunt. Prachtig!
Deel 2 uit een heftige trilogie. Moet me er nog toe zetten om de andere 2 delen te bekijken, maar omdat dit deel me het interessantst leek ben ik hiermee begonnen.
Om te beginnen: onwaarschijnlijk goede acteerprestatie van Maria Hofstätter, die hierna in haar Oostenrijk niets anders meer kan spelen omdat ze dermate intens, ontwapenend en onthullend acteert dat ze hier m.i. niets meer aan toe kan voegen. Schitterend, alle petten af die ik kan bemachtigen.
Het verhaal is bijzonder helder: Anna Maria is gaandeweg haar niet bijster goed gelukte huwelijk verworden tot een godsdienstwaanzinnige. Ze bidt, ze geselt zichzelf, ze zit in catechesatie-groepen , ze gaat langs de deuren met "de reizende moeder Maria".
Toegegeven, haar inzet in de discussies met ongelovigen is bewonderenswaardig, haar overtuiging is ongekend en haar doorzettingsvermogen om jaloers op te worden. Maar het knarst.
Haar hele geordende leven gaat op zn kop als plots haar afwezige (ex- ? ) echtgenoot Nabil opduikt. Een moslim, dat is al bijzonder gezien Anna Maria's aard, die nog eens dwarslaesie-verlamd is ook en dus hulpbehoevend. Vanuit haar humane en religieuze insteek verleent zij die hulp, maar ze begint te clashen met Nabil als hij haar een doorgeslagen religieuze houding verwijt en haar wijst op haar menselijke (en vrouwelijke) plichten. Het botst.
Heftige film, die minstens een paar dagen nadreunt. Prachtig!
zondag, april 21, 2013
Elles- Malgorzata Szumowska
Elles op IMDb
"Ëlles " als in "zij" , maar ook "Elles" als in meerdere edities van het blad Elle/
Anne is redactrice bij dat blad en dringt nu voor een artikel binnen in het bizarre wereldje van studentes die bijverdienen in de sexindustrie.
Openhartig praten die dames met Anne, ze raakt er stevig in verstrikt en leert gaandeweg ook naar haar eigen leven te kijken. Is t allemaal wel zo goed voor elkaar, is t allemaal nog spannend, of op zn minst leuk??
Juliette Binoche valt zelden tegen, hier ook niet. Sterk toont ze haar twijfel, die juist in haar dagelijkse handelingen naar voren komt. Een sexuele vrouw, die langzaam zichzelf invriest. Tenzij ze net op tijd...
Initimiteit wordt in de film niet geschuwd, maar daar kunnen we wel tegen, toch?
"Ëlles " als in "zij" , maar ook "Elles" als in meerdere edities van het blad Elle/
Anne is redactrice bij dat blad en dringt nu voor een artikel binnen in het bizarre wereldje van studentes die bijverdienen in de sexindustrie.
Openhartig praten die dames met Anne, ze raakt er stevig in verstrikt en leert gaandeweg ook naar haar eigen leven te kijken. Is t allemaal wel zo goed voor elkaar, is t allemaal nog spannend, of op zn minst leuk??
Juliette Binoche valt zelden tegen, hier ook niet. Sterk toont ze haar twijfel, die juist in haar dagelijkse handelingen naar voren komt. Een sexuele vrouw, die langzaam zichzelf invriest. Tenzij ze net op tijd...
Initimiteit wordt in de film niet geschuwd, maar daar kunnen we wel tegen, toch?
Abonneren op:
Posts (Atom)
Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger
Vier minus drei op IMDb (7,6) Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...
-
Ik ben filmliefhebber. Nee, opnieuw: ik ben filmFANAAT! Al jaaaaren, maanden, weken, dagen, uren. Niks mis mee, maar het leidt soms we...











