Hell or High Water op IMDb (7,6)
Veel geroemde film, stond al een tijdje op mijn lijstje om in te halen. Gisteravond/vannacht verwezenlijkt. Ik ga niet helemaal mee in de jubeltonen die deze film omringen, maar vond hem wel zeer onderhoudend en de moeite van het bekijken waard. Ondanks de karikaturale rol van Jeff Bridges bijvoorbeeld, die een zwaar aangezette rechercheur op leeftijd neerzet. Maar juist wel dankzij het prima acteerwerk van Ben Foster en vooral Chris Pine, die hier de rollen van de twee criminele broertjes op zich nemen.
Natuurlijk handelt de film over misdaad (natuurlijk is banken overvallen zware misdaad zelfs), maar in deze film krijg je er wel een smaakje bij: de mensen in de arme zuidelijke streken van de VS worden namelijk stuk voor stuk kaalgeplukt en leeggezogen door diezelfde banken. De financiële instellingen schromen niet om mensen de duimschroeven aan te draaien als ze moeite hebben om de zware hypotheeklasten te voldoen, om de extra leningen -die ze op huis en haard moeten nemen- te kunnen betalen. Het is daarom logisch dat er onder de bevolking stiekem wel enige waardering is voor die twee boeven die - zonder slachtoffers te maken- die banken een lesje leren.
De jongste broer, Toby, doet het met een ander doel dan oudste broer Tanner. Die laatste heeft al 10 jaar gevangenis achter de rug en maakt zich minder zorgen om reputatie en maatschappelijke visies. De jongste wil , na het overlijden van moeder, het huis vrijkopen voor zijn zoons zodat zij minder lijden onder het juk van de banken.
Het gaat lang goed, maar u snapt dat er uiteindelijk toch een eind komt aan de succesvolle reeks. Er vallen zelfs slachtoffers en dat was nooit Toby's bedoeling. Het net sluit zich en de politie komt de twee steeds dichter op de huid. Een clash, een shootout, alles volgens de traditie van de western. En dan verraad ik nog steeds niks van de afloop.
Met : Chris Pine, Ben Foster, Jeff Bridges
zaterdag, november 18, 2017
Fe de Etarras (Bomb Scared) - Borja Cobeaga
Fe de Etarras op IMDb (5,7)
Een voor mij nog geheel nieuw genre, de terroristenkomedie. Erg grappig was het dan ook niet, waar ik naar zat te kijken. Aan de series van Netflix valt veel pret te beleven, qua films is het 't echter allemaal nog niet.
Martin (Javier Camara, die we kennen uit "Hable con Ella" en als de criminele boekhouder in Narcos) weet nog net te ontkomen als de politie een inval doet in de flat van een actieve ETA-cel. De anderen worden gearresteerd, er vallen doden maar Martin blijft uit handen en blijft actief.
Jaren later treffen we Martin weer als hij een flatje betrokken heeft om vandaar uit een nieuwe reeks aanslagen te coördineren. Hij krijgt een drietal mensen toegewezen waar ie niet heel gelukkig mee is maar waar ie het wel mee moet doen.
Na de kennismaking begint het lange wachten op het verlossende telefoontje , zodat ze los kunnen. Er gebeurt echter niets en ze zijn gedwongen aan elkaar te wennen en zelfs kennis te maken met de overige flatbewoners. Dit gebeurt allemaal precies tijdens het WK voetbal, toevallig dat WK dat Spanje won. Gaandeweg het toernooi wordt de flat dus steeds meer versierd met vlaggen en worden de bewoners steeds uitbundiger. Dat doet natuurlijk pijn bij de ETA-club, voor wie Spanje de natuurlijke vijand is. Het wachten duurt te lang, de spanning wordt te groot, enkelen willen al zelfstandig acties ondernemen. Waar blijft de leiding? Wie heeft eigenlijk de leiding en wie zou hem graag willen nemen?
Met : Javier Camara, Julian Lopez ,
Een voor mij nog geheel nieuw genre, de terroristenkomedie. Erg grappig was het dan ook niet, waar ik naar zat te kijken. Aan de series van Netflix valt veel pret te beleven, qua films is het 't echter allemaal nog niet.
Martin (Javier Camara, die we kennen uit "Hable con Ella" en als de criminele boekhouder in Narcos) weet nog net te ontkomen als de politie een inval doet in de flat van een actieve ETA-cel. De anderen worden gearresteerd, er vallen doden maar Martin blijft uit handen en blijft actief.
Jaren later treffen we Martin weer als hij een flatje betrokken heeft om vandaar uit een nieuwe reeks aanslagen te coördineren. Hij krijgt een drietal mensen toegewezen waar ie niet heel gelukkig mee is maar waar ie het wel mee moet doen.
Na de kennismaking begint het lange wachten op het verlossende telefoontje , zodat ze los kunnen. Er gebeurt echter niets en ze zijn gedwongen aan elkaar te wennen en zelfs kennis te maken met de overige flatbewoners. Dit gebeurt allemaal precies tijdens het WK voetbal, toevallig dat WK dat Spanje won. Gaandeweg het toernooi wordt de flat dus steeds meer versierd met vlaggen en worden de bewoners steeds uitbundiger. Dat doet natuurlijk pijn bij de ETA-club, voor wie Spanje de natuurlijke vijand is. Het wachten duurt te lang, de spanning wordt te groot, enkelen willen al zelfstandig acties ondernemen. Waar blijft de leiding? Wie heeft eigenlijk de leiding en wie zou hem graag willen nemen?
Met : Javier Camara, Julian Lopez ,
woensdag, november 15, 2017
Gett: the trial of Viviane Absalem - Ronit en Shlomi Elkabetz
Gett: the trial of Viviane Absalem op IMDb (7,7)
Was hierover getipt door quizmaat Robert. Vorige week kwam hij voorbij op tv, tijd om de kans te grijpen.
GttoVA is een fascinerende rechtbankfilm. Veel meer dan de rechtszaal en de wachtkamer krijgen we in deze film niet te zien, maar dan wel met een uitermate boeiend verloop. Het verhaal lijkt simpel: joodse vrouw vraagt scheiding aan van haar man. Daar is in het meer orthodoxe deel van Israël een rechtszaak voor nodig, waarbij de man uiteindelijk beslist over de toestemming. De rol van de vrouw is in stevige mate dienstbaar en ondergeschikt.
In het geval van Viviane is de man onwillig. Een scheiding zou zijn eer en aanzien krenken, hij is een grote man in de religieuze gemeenschap. Op het eerste gezicht lijkt Viviane geen andere aanleiding te hebben dan dat het kaarsje uit is, ze is niet meer verliefd. Dat is voor de rechters niet genoeg, er volgt een slopend spel tussen beider raadslieden, tussen de echtelieden zelf en tussen de diverse getuigen en het echtpaar. In the end duurt de rechtszaak, met alle schorsingen van dien, zo'n jaar of vijf, steeds komen er andere invalshoeken op de proppen, steeds nieuwe weigeringen ontregelen de gang van zaken. Iedereen lijdt eraan, rechters raken over hun toeren en beurtelings vallen man en vrouw uit hun ingetogen rol.
Prachtige minimal, die een bijzonder gevoel van spanning kweekt met weinig middelen.
Met: Ronit Elkabetz , Simon Abkarian
Was hierover getipt door quizmaat Robert. Vorige week kwam hij voorbij op tv, tijd om de kans te grijpen.
GttoVA is een fascinerende rechtbankfilm. Veel meer dan de rechtszaal en de wachtkamer krijgen we in deze film niet te zien, maar dan wel met een uitermate boeiend verloop. Het verhaal lijkt simpel: joodse vrouw vraagt scheiding aan van haar man. Daar is in het meer orthodoxe deel van Israël een rechtszaak voor nodig, waarbij de man uiteindelijk beslist over de toestemming. De rol van de vrouw is in stevige mate dienstbaar en ondergeschikt.
In het geval van Viviane is de man onwillig. Een scheiding zou zijn eer en aanzien krenken, hij is een grote man in de religieuze gemeenschap. Op het eerste gezicht lijkt Viviane geen andere aanleiding te hebben dan dat het kaarsje uit is, ze is niet meer verliefd. Dat is voor de rechters niet genoeg, er volgt een slopend spel tussen beider raadslieden, tussen de echtelieden zelf en tussen de diverse getuigen en het echtpaar. In the end duurt de rechtszaak, met alle schorsingen van dien, zo'n jaar of vijf, steeds komen er andere invalshoeken op de proppen, steeds nieuwe weigeringen ontregelen de gang van zaken. Iedereen lijdt eraan, rechters raken over hun toeren en beurtelings vallen man en vrouw uit hun ingetogen rol.
Prachtige minimal, die een bijzonder gevoel van spanning kweekt met weinig middelen.
Met: Ronit Elkabetz , Simon Abkarian
Weiner - Josh Kreigman / Elyse Steinberg
Weiner op IMDb (7,6)
In deze getroubleerde tijden van #metoo, van de ene onthulling na de andere, pakte ik deze documentaire van de harde schijf. Het is er tijd voor.
Verhaal is genoegzaam bekend: Amerikaanse democratische senator - naam makend met zijn stevige maar zeer inhoudelijke tirades tegen de republikeinen in het congres - moet aftreden wegens sexting. Hij heeft foto's rondgestuurd van zijn geprononceerde onderbroek en dat lekt uit. Dat nieuws dan he, die onderbroek in eerste instantie niet. Weiner moet door het stof, moet ook toegeven dat het niet om 1 enkel geval gaat. Als de storm ietwat geluwd is, gaat hij op voor de kandidatuur van burgemeester van New York. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
De race gaat allemaal best aardig, hij klimt in de peilingen. Totdat.. zijn vorige affaire slechts het topje bleek van de ijsberg. Er komen meer gevallen naar voren, veel meer dan aanvankelijk toegegeven, er komen ook verhalen bij van telefoonseks met een jonge vrouw die nu vol in de publiciteit treedt. We kunnen allemaal oordelen of het nu wel of niet een halszaak is voor een politicus (er is niemand gewond geraakt, het is allemaal digitaal en telefonisch gebleven etc) maar het blijkt al snel dat het inderdaad zo is. In het puriteinse en dubbelhartige Amerika moet je seksueel en religieus van onbesproken blazoen zijn, anders ga je het niet maken. De verkiezing verloopt dan ook desastreus voor Anthony Weiner en zijn steeds minder betrokken opererende vrouw Huma Abedin. Die laatste is ook werkzaam in de hofhouding van de Clintons en kan zich deze affaires niet veroorloven. Weiner ziet de tafel vol raken met steeds weer nieuwe gifbekers.
Met : Anthony Weiner, Huma Abedin
In deze getroubleerde tijden van #metoo, van de ene onthulling na de andere, pakte ik deze documentaire van de harde schijf. Het is er tijd voor.
Verhaal is genoegzaam bekend: Amerikaanse democratische senator - naam makend met zijn stevige maar zeer inhoudelijke tirades tegen de republikeinen in het congres - moet aftreden wegens sexting. Hij heeft foto's rondgestuurd van zijn geprononceerde onderbroek en dat lekt uit. Dat nieuws dan he, die onderbroek in eerste instantie niet. Weiner moet door het stof, moet ook toegeven dat het niet om 1 enkel geval gaat. Als de storm ietwat geluwd is, gaat hij op voor de kandidatuur van burgemeester van New York. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
De race gaat allemaal best aardig, hij klimt in de peilingen. Totdat.. zijn vorige affaire slechts het topje bleek van de ijsberg. Er komen meer gevallen naar voren, veel meer dan aanvankelijk toegegeven, er komen ook verhalen bij van telefoonseks met een jonge vrouw die nu vol in de publiciteit treedt. We kunnen allemaal oordelen of het nu wel of niet een halszaak is voor een politicus (er is niemand gewond geraakt, het is allemaal digitaal en telefonisch gebleven etc) maar het blijkt al snel dat het inderdaad zo is. In het puriteinse en dubbelhartige Amerika moet je seksueel en religieus van onbesproken blazoen zijn, anders ga je het niet maken. De verkiezing verloopt dan ook desastreus voor Anthony Weiner en zijn steeds minder betrokken opererende vrouw Huma Abedin. Die laatste is ook werkzaam in de hofhouding van de Clintons en kan zich deze affaires niet veroorloven. Weiner ziet de tafel vol raken met steeds weer nieuwe gifbekers.
Met : Anthony Weiner, Huma Abedin
zaterdag, november 11, 2017
The Lobster - Yorgos Lanthimos
The Lobster op IMDb (7,1)
Minstens zo vaag, maar in ieder geval een stuk onderhoudender dan onderstaande film. Waarschijnlijk komt dat de gezond-absurdistische aanpak: ik houd wel van een vreemde kijk als deze. Als volgt:
in een niet nader gedefinieerde wereld zijn alleenstaanden een bijzondere soort. Een soort zelfs die op gang geholpen moet worden, heropgevoed. Ze worden daartoe vanuit "De Stad" naar een soort kuurhotel gebracht. Daar krijgen ze 45 dagen de tijd om een relatie aan de haak te slaan, als het niet lukt zullen ze na die tijd veranderen in een diersoort naar keuze (gelieve vooraf de diersoort op te geven). 45 dagen, dat is natuurlijk niet veel. Daarom kan de bezoeker dagen sparen door in een dagelijks jachtuurtje andere singles neer te schieten met een verdovingspijl. Voor elke verdoofde single krijg je een dag extra.
Als het wel lukt, schuif je door naar de stellenwereld. Daar draai je enige tijd proef en als het lukt mag je uiteindelijk weer terug naar de stad. Daar waar de geslaagde stellen wonen.
In deze setting maken we kennis met David, die na het verbreken van relatie nummer zoveel uiteindelijk wordt opgenomen in het kuurhotel. David speelt het spel slim doch afwachtend. Als er tijdens een testrelatie iets naars gebeurd met zijn hond en hij om die reden de relatie (nogal hardhandig) verbreekt, zit er niets anders op dan te vluchten. Hij vlucht het bos in en treft daar een parallelle wereld die zo mogelijk nog lastiger is dan die in het kuurhotel.
Ga er maar aanstaan, bijna twee uur van dit moeilijk voor te stellen wereldbeeld. Het is dat er tussendoor voldoende onderkoelde humor in zit, anders had ik het wellicht niet uitgezeten.
Met Colin Farrell, Lea Seydoux, Rachel Weisz, Olivia Colman , John C. Reilly, Ben Whishaw
Minstens zo vaag, maar in ieder geval een stuk onderhoudender dan onderstaande film. Waarschijnlijk komt dat de gezond-absurdistische aanpak: ik houd wel van een vreemde kijk als deze. Als volgt:
in een niet nader gedefinieerde wereld zijn alleenstaanden een bijzondere soort. Een soort zelfs die op gang geholpen moet worden, heropgevoed. Ze worden daartoe vanuit "De Stad" naar een soort kuurhotel gebracht. Daar krijgen ze 45 dagen de tijd om een relatie aan de haak te slaan, als het niet lukt zullen ze na die tijd veranderen in een diersoort naar keuze (gelieve vooraf de diersoort op te geven). 45 dagen, dat is natuurlijk niet veel. Daarom kan de bezoeker dagen sparen door in een dagelijks jachtuurtje andere singles neer te schieten met een verdovingspijl. Voor elke verdoofde single krijg je een dag extra.
Als het wel lukt, schuif je door naar de stellenwereld. Daar draai je enige tijd proef en als het lukt mag je uiteindelijk weer terug naar de stad. Daar waar de geslaagde stellen wonen.
In deze setting maken we kennis met David, die na het verbreken van relatie nummer zoveel uiteindelijk wordt opgenomen in het kuurhotel. David speelt het spel slim doch afwachtend. Als er tijdens een testrelatie iets naars gebeurd met zijn hond en hij om die reden de relatie (nogal hardhandig) verbreekt, zit er niets anders op dan te vluchten. Hij vlucht het bos in en treft daar een parallelle wereld die zo mogelijk nog lastiger is dan die in het kuurhotel.
Ga er maar aanstaan, bijna twee uur van dit moeilijk voor te stellen wereldbeeld. Het is dat er tussendoor voldoende onderkoelde humor in zit, anders had ik het wellicht niet uitgezeten.
Met Colin Farrell, Lea Seydoux, Rachel Weisz, Olivia Colman , John C. Reilly, Ben Whishaw
A month of Sundays- Matthew Saville
A month of Sundays op IMDb (5,9)
Behoorlijk vage film. Ik kwam er in ieder geval niet goed in
Makelaar op leeftijd heeft moeite met het leven. Zijn zaken gaan - oa door de crisis- niet goed, zijn ex-vrouw heeft bergen kritiek en zijn zoon vermijdt zo veel mogelijk het contact. Niks lukt, zelfs als hij een keer een deal sluit krijgt hij nog kritiek van de degene die naast de verkoop grijpt.
Alles verandert als hij een telefoontje krijgt van een oudere mevrouw. Die begint tegen hem uit te varen alsof hij haar zoon is. Omdat ze ook echt denkt dat ze haar zoon aan de lijn heeft. De makelaar wordt door dit gesprek opeens weer teruggeworpen op het moeizame contact met zijn net overleden moeder. Hij besluit een poging te wagen zijn leven te beteren en neemt opnieuw contact op met de oude vrouw. Er bloeit iets moois.
Met: Anthony LaPaglia, Julia Blake
Behoorlijk vage film. Ik kwam er in ieder geval niet goed in
Makelaar op leeftijd heeft moeite met het leven. Zijn zaken gaan - oa door de crisis- niet goed, zijn ex-vrouw heeft bergen kritiek en zijn zoon vermijdt zo veel mogelijk het contact. Niks lukt, zelfs als hij een keer een deal sluit krijgt hij nog kritiek van de degene die naast de verkoop grijpt.
Alles verandert als hij een telefoontje krijgt van een oudere mevrouw. Die begint tegen hem uit te varen alsof hij haar zoon is. Omdat ze ook echt denkt dat ze haar zoon aan de lijn heeft. De makelaar wordt door dit gesprek opeens weer teruggeworpen op het moeizame contact met zijn net overleden moeder. Hij besluit een poging te wagen zijn leven te beteren en neemt opnieuw contact op met de oude vrouw. Er bloeit iets moois.
Met: Anthony LaPaglia, Julia Blake
vrijdag, november 10, 2017
Ghost Town - David Koepp
Ghost Town op IMDb (6,7)
In mijn bescheiden opinie is Ricky Gervais een van de grappigste mannen op aarde. Heel veel plezier beleef ik aan zijn zelfkritische manier van humor bedrijven. Office, Extras, Derek, die series natuurlijk. Maar er is meer. Hij doet ook films. Echter, het bekijken van deze film maakt duidelijk dat het niet alles goud is wat er blinkt. Meermaals flauw geglimlacht, maar heel veel verder kwam het toch niet. Faux pas, vermoed ik. De film is een niemendalletje, het doet niemand kwaad om hem te zien maar de vraag is of je er volgende week nog iets over weet te vertellen.
Gervais speelt tandarts Bertram Pincus. Een cynische, negatieve man die het leven wel een beetje zat blijkt. Als hij op een avond (bewust) wat verkeerde chemische goedjes door elkaar drinkt, belandt hij in het ziekenhuis. De volgende morgen is er wat geks aan de hand: hij ziet allemaal mensen om zich heen die voor anderen niet zichtbaar zijn: ondode doden, zo blijkt. Allemaal mensen die zijn overleden maar die eerst nog iets moeten fiksen op aarde voordat ze definitief in ruste kunnen.
Een van hen is Frank, een irritante zakenman. Die stalkt de tandarts met het verzoek het voorgenomen huwelijk van zijn weduwe te voorkomen. Als de tandarts niet toehapt, stuurt Frank een vervelend leger van ondoden op hem af, elk met hun eigen lastige verzoekjes. De tandarts zwicht, hij komt in contact met de dame en u snapt dat hij natuurlijk wat begint te voelen voor de dame, terwijl dat nu weer niet de bedoeling was van Frank. Verwikkelingen alom, de ene minder interessant dan de andere. Bij vlagen een fijne dialoog, daar moeten we het mee doen.
Met : Ricky Gervais, Greg Kinnear , Tea Leoni
In mijn bescheiden opinie is Ricky Gervais een van de grappigste mannen op aarde. Heel veel plezier beleef ik aan zijn zelfkritische manier van humor bedrijven. Office, Extras, Derek, die series natuurlijk. Maar er is meer. Hij doet ook films. Echter, het bekijken van deze film maakt duidelijk dat het niet alles goud is wat er blinkt. Meermaals flauw geglimlacht, maar heel veel verder kwam het toch niet. Faux pas, vermoed ik. De film is een niemendalletje, het doet niemand kwaad om hem te zien maar de vraag is of je er volgende week nog iets over weet te vertellen.
Gervais speelt tandarts Bertram Pincus. Een cynische, negatieve man die het leven wel een beetje zat blijkt. Als hij op een avond (bewust) wat verkeerde chemische goedjes door elkaar drinkt, belandt hij in het ziekenhuis. De volgende morgen is er wat geks aan de hand: hij ziet allemaal mensen om zich heen die voor anderen niet zichtbaar zijn: ondode doden, zo blijkt. Allemaal mensen die zijn overleden maar die eerst nog iets moeten fiksen op aarde voordat ze definitief in ruste kunnen.
Een van hen is Frank, een irritante zakenman. Die stalkt de tandarts met het verzoek het voorgenomen huwelijk van zijn weduwe te voorkomen. Als de tandarts niet toehapt, stuurt Frank een vervelend leger van ondoden op hem af, elk met hun eigen lastige verzoekjes. De tandarts zwicht, hij komt in contact met de dame en u snapt dat hij natuurlijk wat begint te voelen voor de dame, terwijl dat nu weer niet de bedoeling was van Frank. Verwikkelingen alom, de ene minder interessant dan de andere. Bij vlagen een fijne dialoog, daar moeten we het mee doen.
Met : Ricky Gervais, Greg Kinnear , Tea Leoni
Abonneren op:
Posts (Atom)
You were never really here- Lynn Ramsay
You were never really here op IMDb (6,7) You were never really here op Moviemeter (3,67) You were never really here op Wikipedia Oef. Deze...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...
-
Lincoln op IMDb Pfff, lange zit. En dat het verhaal nogal wat tijd nodig heeft om los te komen, helpt ook niet mee. Maar als we eenmaal ...











