Silence - Martin Scorsese

Silence op IMDb (7,2)
Als dit dan toch de film was die hij al heel lang maken wilde, is het voor mij een flinke tegenvaller. Met een aantal titels op je palmares als "Taxi Driver" , "The Departed" en "Cape Fear" staat je kunde natuurlijk buiten kijf. Dan ben je een goed regisseur. Punt. Maar blijkbaar zijn er dan altijd nog verhalen die je een keer wilt vertellen waarmee je bij kijkers zoals ik er eentje ben in ieder geval alsnog wat krediet verspeelt.
Want wat wil hij nu met deze film: wilde hij per se het verháál verteld hebben? Wilde hij een eposfilm (2u41m) aan zijn lijst toevoegen? Wilde hij de definitieve historische film neerzetten? Of is ie zelf gewoon zo katholiek als de neten en deed hij met deze film een soort missiewerk? Ik weet het niet, maar u snapt inmiddels dat deze film mij niet overtuigt.

Twee jezuïetenpriesters reizen af naar het "heidense" Japan. We spreken begin 1600, de katholieke kerk wil overal over de wereld zijn heerschappij vestigen dus ook in de landen die van oorsprong weinig met het verhaal van meneer Jezus en meneer God hebben. Een kleine christelijke minderheid wordt zwaar onderdrukt, met de regelmaat van de klok afgeslacht. Nee, het zendingswerk is nog niet heel effectief. De twee priesters gaan een laatste poging doen , vooral om daar hun eigen leermeester terug te vinden. Die is volgens zeggen onder druk overgestapt naar het daar heersende boeddhistisch geloof en de beide heren kunnen dat verhaal niet ..eh.. geloven. Op naar Japan!
Ze komen in de onderdrukte gebieden terecht, ze ervaren het nodeloos grove geweld van de heersende klasse en ze zien de slachtoffers bij bosjes vallen. En uiteindelijk, ja uiteindelijk vinden ze ook priester Ferreira. Het valt de heren zwaar om bij hun geloof te blijven, keer op keer worden ze onder druk gezet om hun eigen kerk te verloochenen.

Zoals gezegd: het geweld - de martelingen - zijn vaak nodeloos grof. Het is alsof Scorsese een lijn doortrekt vanuit de harde maffiafilms naar het extreem religieuze geweld dat we destijds kenden, maar in de huidige tijd natuurlijk ook nog steeds. Niet mijn film, maar wie het eens proberen wil die mag.

Met : Andrew Garfield , Adam Driver, Liam Neeson, Issei Ogata

Ruby Sparks- Jonathan Dayton/Valerie Faris

Ruby Sparks op IMDb (7,2)
Een lichte ode aan de verbeelding. Zo leg ik deze film uit. Liever zo dan dat het een pyschologische verbeelding is van de verzinsels van een eenzame schrijver. De film heeft een aardig niemendal-gehalte maar ik vond het niet onprettig om te kijken. Mede door het goede spel van Paul Dano, die in korte tijd een repertoire heeft opgebouwd van geestelijk afwijkende personages. Ook Zoe Kazan (jazeker, kleindochter van. En hier ook schrijfster van het script overigens) speelt fris van de lever.

We kijken naar de worsteling met het leven van Calvin Weir-Fields. Als een komeet gestart met zijn schrijverscarrière loopt hij nu tegen de moeilijke drempel op van het tweede boek. Hij schreef na zijn immens populaire debuutroman nog wel een kort verhaal maar meer komt er niet uit zijn typemachine.
Volgens zijn broer komt dat doordat hij een vriendin moet zoeken en zich niet moet opsluiten. Calvin raakt in geestelijke nood en komt bij een psychiater terecht die hem uiteindelijk een korte schrijfopdracht mee geeft. Dat slaat aan: Calvin creëert een verhaal rondom het uitlaten van zijn hond, waarbij hij een lieve dame ontmoet. Hij geeft die dame dusdanig levendig beeld dat ze hem niet meer loslaat. Hij droomt van haar en brengt haar steeds meer tot leven. Dusdanig tot leven dat ze -na het afgeven van enkele signalen - op een gegeven moment in zijn keuken staat. U snapt : Calvin is in de war. Hoe kan dit? Hij legt het verhaal terzijde en probeert alledaagse dingen te doen. Maar wat ie ook probeert: Ruby (zoals zijn personage heet) breekt telkens in. Dusdanig, dat ze uiteindelijk Calvin's broer ontmoet en later zelfs diens hippie-ouders.
Hij lijkt zijn eenzame bestaan geheel zelfstandig te hebben opgelost, maar dan beginnen de problemen pas. Wat als Ruby dingen gaat doen die Calvin nooit beschreven heeft? Kiest hij voor het lekkere vlees en bloed of herschrijft hij het geestelijke ?

Tikkeltje magisch, maar voor mij net niet over het randje. Paul Dano is een sterk acteur, zoveel moge duidelijk zijn. Hij is het bijrollen-niveau wel ontgroeid.

Met : Paul Dano , Zoe Kazan, Annette Bening, Julio Banderas , Steve Coogan , Elliot Gould

Blackway (aka Go with me) - Daniel Alfredson

Blackway op IMDb (5,2)
Saaie film. Veel te karikaturaal wraakverhaaltje vanuit de binnenlanden van de VS.
Jonge vrouw erft het huis van haar moeder ergens in de rijk beboste bergdorpen van het Amerikaanse binnenland. Ze vindt een baantje als serveerster en wordt daar op een dag lastig gevallen door een irritante (en naar later blijkt : gevaarlijke) man.
Als ze aangifte wil doen, huivert de sheriff om actie te ondernemen. Overduidelijk geïntimideerd, hij verwijst haar door naar een houtzagerij alwaar een aantal oudere mannen eenzelfde reactie vertonen. Op ééntje na: Lester (Anthony Hopkins) biedt aan haar te helpen en die mysterieuze meneer Blackway op te sporen. Hij trommelt zijn houtzaag-hulpje ook op: met zijn drieën gaan ze op pad om meneer een lesje te leren. Er gaat nog flink wat water naar de zee voordat ze hem aantreffen bij een verlaten mijn. En u snapt: meneer Blackway is gevaarlijk genoeg om niet meteen maar excuus aan te bieden.

Te lineair verteld, te weinig plotverrassing, nee: gewoon rechtstreeks naar het einddoel. Dat maakt deze film te rechtlijnig om mijn waardering te ontvangen. Jammer dan.

Met : Julia Stiles, Anthony Hopkins, Ray Liotta , Alexander Ludwig

On Body And Soul (Teströl és lélékröl) - Ildiko Enyedi

On Body And Soul op IMDb (8,0)
Heeft iedereen , hoe verlaten of mislukt hij/zij zichzelf ook voelt, een zielsverwant in zijn bestaan? De film die ik gisteravond zag, bewijst van wel. Twee 100 procent eenzaten blijken op een verrassende manier in elkaars leven een rol te spelen.

Endre is financieel directeur bij een slachthuis (ja mensen, bereid je even voor op sommige nogal directe beelden), Maria wordt daar aangenomen als kwaliteitscontroleur. Hij is op leeftijd, heeft al geaccepteerd dat hij altijd alleen zal blijven , wellicht door zijn gesloten communicatie en wellicht door zijn eenzijdige verlamming (hij kan maar één arm gebruiken). Op het oog is Maria het tegenovergestelde: ze is jong, ze is mooi, ze heeft gestudeerd en ze is goed in haar werk. Te goed waarschijnlijk, want ze is autistisch precies.
De film wordt gelardeerd met beelden van een besneeuwd bos waarin twee herten (een enorm mannetje en een ranke hinde) elkaar langzaam benaderen en proberen af te tasten of ze iets voor elkaar kunnen betekenen. We blijken op dat moment te kijken naar de respectievelijke dromen van de hij en de zij uit het verhaal. In het dagelijks leven lukt het maar moeilijk om tot contact te komen, in de nacht ontmoeten ze elkaar echter daadwerkelijk in hun dromen.

Er zit uiteraard wel een script omheen gebouwd, maar bovenstaand verhaal lijkt echt hetgene te zijn dat de regisseur wil vertellen: hoeveel pogingen ook mislukken, als je echt voor elkaar bestemd bent, komt er vast een moment dat er wél contact is. Moeizaam of niet, het kan een opmaat zijn voor een klein beetje levensgeluk.

Fantastisch spel van Alexandra Borbély, ze sleepte er al enkele prijzen mee in de wacht. Maar ook de rol van Endre wordt sympathiek neergezet door Geza Morcszany. Deze prachtfilm sleepte al een nominatie in de wacht voor Oscar Beste Buitenlandse Film!

Patriots Day - Peter Berg

Patriots Day op IMDb (7,4)
Meer een test om te kijken wat er allemaal nog van de beelden van destijds was blijven hangen, bekeek ik deze film. Doorgaans weet je bij titels als deze wat je krijgt: stukkie bad guys-gedrag, een persoonlijk verhaal van de uiteindelijke held en een enorme hoeveelheid nationalisme en moralisme.
Dat kwam ook wel ongeveer uit.
De 2013-editie van the Boston Marathon kende een gruwelijke afloop. Op een zonnige en feestelijke dag explodeerden meerdere bommen tussen het publiek dat de finishende sporters stond toe te juichen. De bommen waren geplaatst door twee mannen van Tsjetsjeense afkomst , die hier overigens zeer nadrukkelijk als individueel opererend worden afgebeeld, er zijn geen links naar internationale terreurnetwerken.
Politieagent Tommy Saunders (Mark Wahlberg) is op de weg terug van een schorsing van drankmisbruik en moet in het kader van dat herstel een dagje optreden als veredelde parkeerwacht. Hij staat precies tegenover de plek waar de bommen afgaan en handelt direct. Samen met zijn collega's helpen ze de slachtoffers, stellen ze bewijsmateriaal veilig en kijken ze of ze erger kunnen voorkomen. De hogere diensten komen erbij (FBI en mogelijk zelfs de CIA) , het onderzoek start. Saunders is de rechercheurs goed van dienst door zijn fotografische kennis van de straat waar het allemaal gebeurde. Zo brengt hij ze via beveiligingscamera's al snel op het spoor van de beide daders. Die proberen de stad nog uit te komen als hun beeltenissen eenmaal in de media verschijnen, maar ze komen niet ver. Een felle klopjacht, een set explosies en kille moorden verder zien we de ene dader sneuvelen en de andere opgepakt worden. Het recherchewerk achteraf is niet heel moeilijk: het hoe-en-waarom van de daders ligt er duimendik bovenop. Belangrijker is de weg naar herstel van vertrouwen bij de Bostonian bevolking.

Met : Mark Wahlberg, Kevin Bacon, John Goodman ,   J.K. Simmons

Wonderstruck - Todd Haynes

Wonderstruck op IMDb (6,8)
Een fraai sprookje, deze Todd Haynes. Niet wereldschokkend maar barstensvol goede bedoelingen.

Ben is een jonge knul die net zijn moeder heeft verloren. Vader is al een tijdje uit beeld en als Ben in de spullen van zijn moeder snuffelt, vat hij het plan op zijn pa op te sporen. Alles lijkt echter mis te gaan als het huis waar Ben zich bevindt door de bliksem wordt getroffen. Hij overleeft, maar is wel blijvend doof geworden.
Rose is een jong meisje dat haar moeder nooit ziet. Die is een befaamd actrice en altijd op reis. Als Rose leest dat haar moeder in een stuk speelt dat in het nabijgelegen New York wordt opgevoerd, vat ze het plan op haar moeder op te sporen. Er is echter één probleem: Rose is doof , hetgeen haar solotrip een stuk lastiger maakt. Ze kan immers niets van alle adviezen verstaan als men haar de weg wil wijzen.
Ben leeft in 1977. Rose leeft in 1927.

Op knappe wijze weet Haynes de twee verhalen door elkaar te verweven waardoor uiteindelijk de verhaallijn ontstaat die deze film het sprookjesachtige cachet geeft. Tegen de achtergrond van de grote stroomuitval in New York komen beide tijdvakken langzaam bij elkaar.

Met : Julianne Moore, Michelle Williams , Oakes Fegley, Millicent Simmonds

The Dark Horse - James Napier Robertson

The Dark Horse op IMDb (7,5)
Sympathiek verhaal, waargebeurd ook nog. We kijken naar het verhaal van Genesis Potini, een geestelijk zwaar getroubleerde man met briljante trekjes. Wanneer hij ontslagen wordt uit de inrichting waar hij wegens zijn bipolaire stoornis een tijdje tot rust kon komen, trekt hij tijdelijk in bij zijn broer. Heel tijdelijk zelfs, want al heel snel merkt Genesis dat de biker-bezigheden van zijn broer een negatieve invloed hebben op hem. Maar ook op zijn neefje, die onder druk van zijn vader steeds meer de kant van het bendeleven op gedrukt wordt. Genesis heeft iets heel anders met hem voor.
In een grijzer verleden immers, voordat hij in psychische nood raakte, was Genesis een ongenaakbaar schaakkampioen die voortbestemd was tot grote daden. Hij richt zich nu op een aanstaand jeugdkampioenschap in Auckland, waar hij de lokale jeugd op voorbereid, waar hij ze voor opleidt eigenlijk. Doel is meerledig: de jeugd wordt weggetrokken van de criminele leefomgeving, hij kan proberen zijn neefje een beter bestaan te geven en voor zichzelf is het een uitstekende motivatie om niet terug te zakken in zijn labiele toestand van daarvoor.
Er gaat veel water naar de zee voordat de schaakclub ook daadwerkelijk op het toernooi aanbelandt. Maatschappelijke weerstand vanuit de Maori-gemeenschap en druk van de ruige bende van Genesis' broer zorgen ervoor dat menigeen nog klappen oploopt voordat men achter het schaakbord belandt.

Fijn om Cliff Curtis weer eens terug te zien, de man heeft destijds met "Once were warriors" een fabuleuze indruk op me gemaakt.

Met : Cliff Curtis, James Rolleston, Kirk Torrence, Miriama McDowell