Book Club: The Next Chapter - Bill Holderman

Book Club- The Next Chapter op IMDb (5,6)
 Book Club- The Next Chapter op Moviemeter (2,26)

Tuurlijk, je kunt er niet echt kwaad op worden (want ik gun iedereen haar pleziertje) maar echt: sommige films hoeven niet gemaakt te worden. Je hoeft niet per se een vervolg te maken op een redelijk succesvolle film. En al helemaal niet als je geen enkel origineel idee hebt wat je dan in dat script moet stoppen. Formulewerk maar dan om 30 seconden voor 12 ingeleverd. Hun tekst oplepelende actrices (die toch echt elk hun eigen staat van dienst hebben), compleet voorspelbaar script en dan ook nog eens een bij vlagen slechte Photoshop-montage. Feelgood zoals het niet bedoeld is. 

De vier dames (al vijftig jaar met elkaar bevriend) worden opgeschrikt door het nieuws dat Vivian een nieuwe lover heeft binnengehengeld. Ze heeft zelfs trouwplannen. Het speelse voorstel van de anderen om dat in het buitenland te vieren en dan eindelijk die langverwachte reis naar Italië te maken, valt weliswaar in goede aarde maar Vivian acht he tniet opportuun om haar aanstaande partner niet mee te nemen op een eerste reisje. Vriendlief vindt het allemaal best, de dames kwebbelen wat maar ook u vermoedt het al: ze gaan dus wél. Rome, Venetië , Toscane. 

Nou nou, wat een avonturen beleven de dames toch onderweg: opmerkingen van jongemannen, koffers gestolen, contact met de politie, oude liefdes tegenkomen en een lekke band. Een lekke band! Maar goed, het gaat uiteindelijk toch richting trouwceremonie, want die schalkse meisjes hebben stiekem geregeld dat de nieuwe partner van Vivian gewoon naar Italië komt! En nog meer. Hihi!

Met: Diane Keaton, Jane Fonda, Mary Steenburgen, Candice Bergen, Don Johnson, Andy Garcia, Craig T. Nelson, Giancarlo Giannini

FIN - song : Bette Midler - Mambo Italiano

The Hunger Games : The Ballad of Songbirds ands Snakes - Francis Lawrence

The Hunger Games Songbirds op IMDb (7,2)
 The Hunger Games Snakes op Moviemeter (3,51)

Mijn vrouw is van de boeken, zoals ik van de films ben. Zij heeft deze boekenreeks dan ook gelezen en troonde me om die reden mee. Avondje uit met mijn vrouw, altijd goed, ook als ik vooraf weet dat de film me niet heel erg gaat pakken. Ik heb wel eerdere Hunger Games-filmdelen gezien en vond een enkele daarvan zelfs goed, vooral door het innemende acteerwerk van Jennifer Lawrence. Die ontbreekt in dit deel volledig: in de prequel-periode is Katniss Everdeen nog lang niet in beeld. 

We gaan in The Ballad of Songbirds and Snakes wat verder terug in de tijd, de film draait volledig over de wording (en verwording) van Coriolanus Snow. Hier nog een jongeman die het verlies van zijn vader- die ooit een belangrijk leider van het dystopische land Panem was- te verwerken en zelf een positie te verwerven. Briljant student als hij is, verwacht hij in aanmerking te komen voor een dikbetaald stipendium, maar hij komt bedrogen uit. Dit jaar gaat er geen prijzengeld uit naar de beste studentengroep, nee zij hebben eerst nog een wedstrijd met elkaar te spelen: zij worden elk als mentor gekoppeld aan een jongen en een meisje uit de 12 onderdrukte districten: pas als hun kandidaat de winnende overlevende wordt van the Hunger Games maken zij kans de prijs en het aanzien alsnog in de wacht te slepen. Een flinke tegenvaller voor Snow, die veruit de kansrijkste student leek maar nu maar moet afwachten aan wie hij gekoppeld wordt.

Dat valt niet mee: het spichtige meisje Lucy Gray lijkt in niets op de vechtmachine die je moet zijn om de strijd op leven en dood aan te gaan. Wel kan ze heel mooi zingen, waardoor ze veel sponsorgeld in de wacht weet te slepen. En dat komt nog van pas in de battle. Als de strijd begint, wordt Snow langzaam ook de arena in getrokken omdat hij zijn pupil met raad en soms ook daad moet bijstaan. Het doet iets met hem: onder druk van de vileine wedstrijdleider Gaul verlegt Snow zijn grenzen van moraliteit en menselijkheid: zijn team gaat voor de winst. 

De film blijft ver verwijderd van het niveau van eerdere delen. Maar mijn vrouw genoot, dat telt! En ik dronk een lekker biertje in de zaal, dat maak ik ook niet altijd mee want in de theaters waar ik normaal kom, mag dat helemaal niet. 

Met: Tom Blyth, Rachel Zegler, Viola Davis, Peter Dinklage

FIN - song : Olivia Rodrigo - Can't catch me now

Las Bestias (aka As Bestas/The Beasts) - Rodrigo Sorogoyen

As Bestas op IMDb (7,5)
 As Bestas op Moviemeter (3,66)

Werkelijk uitmuntend hoe deze film in al zijn traagheid toch volcontinu een zware stapel spanning legt. Je weet dat het op een gegeven moment gaat knallen, maar je kunt met geen mogelijkheid voorspellen wanneer. Alles draait om de geestelijke en morele rek van de hoofdrolspelers in dit intense drama

Het wordt Antoine niet in dank afgenomen. Na een redelijk succesvolle carrière verhuist hij van Frankrijk naar een klein Spaans bergdorpje om een klein boerderijtje te beginnen. Juist die keuze voor dat afgelegen platteland weerhoudt hem ervan te tekenen voor een lucratief aanbod van een energiemaatschappij die een windmolenpark op de berghellingen wil bouwen. Antoine tekent niet. En juist dat wordt hem kwalijk genomen door de oorspronkelijke dorpsbewoners. Zij zagen in dat park de enige mogelijkheid om zich te ontworstelen aan de jarenlange armoede, iets wat zij Antoine verwijten niet te kennen, te herkennen en te erkennen.

Het liefst leidt Antoine samen met zijn vrouw een teruggetrokken bestaan maar zijn periodieke bezoeken aan het dorpscafé tonen aan hoe hoog de spanning is: vooral de twee broers Xan en Lorenzo, niet geheel toevallig ook zijn buren, spelen het spel hard. Ondubbelzinnig krijgt Antoine te horen hoe hij de toekomst van de broers heeft verpest door de nieuwe tijd buiten de deur te houden. 

Antoine's vrouw Olga waarschuwt haar man op zijn hoede te zijn, maar het noodlot is onontkoombaar: men komt tegenover elkaar te staan. Met levensbedreigende gevolgen.

Met: Denis Ménochet , Marina Fois, Luis Zahera, Diego Anido, Marie Colomb

FIN - song : Olivier Arson - El ojo de caballo

Pig - Michael Sarnoski

Pig op IMDb (6,9)
 Pig op Moviemeter (3,15)

Het is een zelfgekozen isolement waarin de verwilderde Rob Feld leeft. Een cabin in the woods waar hij alleen leeft met zijn varken. Niet zomaar een varken trouwens, nee: zijn geliefde dier (bijna schreef ik geliefde/dier, want hij houdt echt van haar) is een meester in het vinden van truffels in het bos. Rob zet haar op het spoor, zij graaft ze uit en Rob verkoopt ze vervolgens aan enkele afnemers. Dik voldoende om in zijn eentje van te leven, ver weg van de bewoonde wereld waar hij -om later verklaarde redenen- ver van wegblijft.

Maar dat Rob er zo'n dikke boterham van eet, is ook anderen opgevallen. Een setje criminelen overvalt en overmeester Rob en gaat er met zijn prijsvarken vandoor. Rob is woedend en zoekt contact met zijn vaste afnemer/wederverkoperAmir. Die moet hem naar de stad brengen waar Rob verhaal gaat halen. Al snel vinden ze het restaurant dat plots bijzondere truffelrecepten op de kaart heeft staan. Amir aarzelt om Rob verder te helpen omdat hij zeker weet dat een van de machtigste mannen van de stad, die toevallig ook zijn vader is, hier achter zit. Rob laat zich echter niet tegenhouden en trekt ten strijde tegen het syndicaat dat even snel over dat kleine truffelmannetje heen dacht te lopen.

Met : Nicholas Cage, Alex Wolff, Adam Arkin

Vele hemels (boven de zevende) (aka Many heavens) - Jan Matthys

Vele hemels op IMDb (7,0)
 Vele hemels op Moviemeter (3,17)

Kwam voorbij om mijn filmzenders, dus maar weer eens aangeklikt. Dit keer kwam ie wat minder binnen, dit voornamelijk doordat ik geen ondertiteling kon vinden en daardoor meer moeite had met het vetVlaamse taalgebruik dat wordt gebezigd. De grote lijnen van het verhaal blijven natuurlijk overeind: alles is gedaan, niemand is gelukkig, wees niemand!

Recensie van destijds (december 2017) : 

https://begt.blogspot.com/2017/12/vele-hemels-boven-de-zevende-jan-matthys.html

FIN - song : Spinvis - Kom Terug

May December - Todd Haynes

May December op IMDb (7,4)
 May December op Moviemeter (3,22)

Terwijl ik de zaal verliet, sprak ik een bezoeker die meldde dat de film haar aan "The Graduate" deed denken. Thematisch uiteraard heel logisch, maar ik had toch ook heel andere associaties (uiteindelijk kwam zelfs "Single White Female" in mijn hoofd naar voren, niet zozeer qua thriller maar wel qua intense verstandhouding tussen de twee hoofdrolspeelsters).

De voorbereidingen voor de barbecue gaan gestaag, zo op het oog belanden we bij een zonnig gezin aan de eettafel. Toch niet! De gastvrouw is hyperzenuwachtig en dat heeft een reden: de actrice die de rol van háár leven zal gaan spelen, komt ook een vorkje mee prikken. Veldwerk, studie, method acting. U snapt.

We hebben namelijk niet met zomaar een gastvrouw te maken: de enthousiaste doch nerveuze Gracie Atherton-Yoo blijkt een gevangenisstraf te hebben uitgezeten voor het aangaan van een relatie met een 13-jarige jongen. ze verliet er haar gezin voor en hield er uiteindelijk een langdurige, op het oog zeer stabiele relatie aan over. Eind goed al goed, zo zegt men dan.

Topactrice Elizabeth Berry verblijft een tijd in de omgeving van het gezin, spreekt alle belanghebbenden: uiteraard Gracie's man Joe en hun kinderen, maar ook de ex-man en de kinderen uit dat gezin. Er komt een beeld uit naar voren van een vrouw die boete gedaan heeft maar die desondanks nog steeds achter haar beslissingen staat. En waarom zou ze ook niet? De kinderen die ze met de jonge Joe kreeg, gaan met goede resultaten van school af richting studie, thuis verloopt het ogenschijnlijk allemaal zeer soepel. Ogenschijnlijk, zeg ik, want de speldenprikken die buitenstaander Elizabeth in de pijnpunten van het gezin steekt, halen alles overhoop. Wat standvastig en harmonieus lijkt, is dat misschien niet altijd. 

Met: Julianne Moore, Natalie Portman, Charles Melton, Gabriel Chung, Elizabeth Yu

Jägarna 2 (aka False Trail-the Hunters 2) - Kjell Sundvall

Jägarna 2 op IMDb (6,5)
 False Trail op Moviemeter (3,43)

Vooral aangeklikt omdat acteur Peter Stormare bij mij sinds zijn indrukwekkende "Small Town Murder Songs" weinig kwaad meer kan doen. En dan krijg je in deze film de betrouwbare Rolf Lassgard er nog bij, een Scandinavische topacteur die zelden teleurstelt. Daarmee heb ik ook direct de pluspunten van de film wel gehad, want verder is het allemaal niet bijzonder. 

Tegen zijn zin wordt rechercheur Erik Bäckström teruggeroepen naar zijn oude regio, om daar een moord te helpen oplossen. Een aanvankelijk vermiste vrouw wordt dood gevonden in de bossen, er blijken rare rituelen op haar te zijn losgelaten. Aan Erik de taak om de lokaal wat onervaren politie te helpen bij het vinden van de dader(s). 

Hij keert niet graag terug naar zijn oude woonomgeving omdat er in het verleden onplezierige dingen zijn voorgevallen in zijn familie. Het gedrag van zijn vader leidde uiteindelijk tot de zelfmoord van Erik's broer, daar zit een stukje onverwerkt verleden in. Dat de partner van zijn broer uiteindelijk hertrouwde met Torsten, de lokale politiesheriff, maakt het geheel nog complexer, vooral omdat hij weet dat haar zoon Erik nogal wat verwijten maakt over de dood van zijn vader, Erik's broer.

Hoewel Erik zich in de zaak probeert vast te bijten, valt deze familiaire complexiteit hem zwaar. Helemaal door het dubieuze gedrag van Torsten die voortdurend probeert de zaak naar zijn hand te zetten en voor de simpelste oplossing te gaan. Erik is volhardend.

Met: Rolf Lassgard, Peter Stormare, Annika Nordin, Kim Tjernström