Hotell op IMDb (6,5)
Achteraf boeiender dan ik dacht. In een lange aanloop zien we de bloedmooie Erika op het kraambed, waar het hartstikke misgaat en haar kind geboren wordt met hersenbeschadiging. Hetgeen leidt tot een affectie-probleem: Erika kan zich er niet toe zetten het kind te koesteren en raakt volledig in zichzelf gekeerd. Haar goedwillende vriend pakt alles moedig op maar dreigt toch zijn vrouw kwijt te raken in haar sombere inzichzelfgekeerdheid (is dat echt 1 woord?) .
Hij krijgt haar zover dat ze naar een zelfhulpgroep gaat: kringgesprekken over ieder persoonlijke psychische problemen. Aanvankelijk luistert ze alleen maar, heel mondjesmaat durft ze na een aantal sessies te reageren op haar mede-clienten. Haar visie is : maak van je hoofd een hotel, met allemaal verschillende kamers. Voor elk gevoel een ; als de ene je niet bevalt , verhuis je gewoon naar de volgende kamer.
Ze legt dat uit aan haar groepsgenoten en er ontstaat een variant op de groepstrip van " One Flew Over The Cuckoo's nest" : een legertje psychisch onvaste mensen trekt erop uit , inderdaad in een hotel, alwaar ze zich bezig gaan houden met zelfhulp. De samenstelling van de groep zorgt ervoor dat elk van de vijf individuen de kans krijgt om zijn eigen afwijkingen classicaal behandeld te zien. Nou ja, elk, Erika blijft bespiegelend.
De roadtrip lijkt voor iedereen tot een succes te worden. Lijkt. Want als men in een van de vele aangedane hotels middenin een bruiloft belandt en er een conflict dreigt met de bruiloftsgasten, komt het tot een gruwelijke catharsis.
Dat laatste stuk is, hoewel niet geheel onverwacht, een heel sterke wending omdat het de posities van de vijf patienten door elkaar husselt. Een knappe psych-film dus.
Met oa: Alicia Vikander, David Dencik, Simon J Berger
zaterdag, mei 28, 2016
Welcome to New York - Abel Ferrara
Welcome to New York op IMDb (5,4)
Omdat we ons - ook na het proces - geen voorstelling van kunnen maken van het gebeurde, is relregisseur Abel Ferrara er maar met zijn visie ingedoken. Hoe ging het nou allemaal eigenlijk, die hele DSK-affaire? Hoe kwam de machtige, onaantastbare Dominque Strauss Kahn tot zijn daden? Wat ging er in hem op toen hij een eenvoudig bescheiden kamermeisje aanrandde in de hotelkamer? Terwijl hij altijd op afroep al dan niet betaalde dames tot zijn seksuele beschikking had, vergreep hij zich aan een dienstdoende dame die daar niet van gediend was. Waarom?
De film heeft daar maar een antwoord op: het moet gelegen hebben aan de ontembare driften die DSK in zich heeft huizen. Dusdanig seksverslaafd is hij dat het voor de kijker een wonder is dat die man tussendoor nog vergaderingen kan bijwonen en leiden, dat hij uberhaupt een hoge positie in wat voor organisatie dan ook heeft kunnen bekleden.
Zoals we wellicht nog weten, was hij topman van het IMF en -op het moment van het gebeurde- een mogelijke socialistische presidentskandidaat in zijn thuisland Frankrijk. Dat alles ging overboord : de arrestatie zorgde voor een niet weg te poetsen smet op zijn blazoen. Carri`ere gebroken, zowel die van hem als die van zijn vrouw. Beter.
Om juridische redenen heet DSK hier natuurlijk niet DSK: Gerard Depardieu speelt hem als meneer Devereaux, Jacqueline Bisset is zijn ongelukkige - want volop bedrogen - eega, die bij hem blijft vanwege alle mogelijke status die rondom zijn functies opgehangen is. De aanloop van de film lijkt ongeloofwaardig: waar was die man mee bezig? Had ie geen werk te doen? Was er niemand die hem ergens op aansprak?
Zoals vaker gebeurd is, zorgt de peperdure batterij advocaten ervoor dat DSK niet langdurig de gevangenis in hoeft , dat de verklaringen van het kamermeisje in twijfel worden getrokken en dat de potentaat (sorry voor dat woordgrapje) vrij kan vertrekken voor een vlucht naar Frankrijk.
Maar het is wel klaar: Kahn speelt geen rol van betekenis meer, is alle geloofwaardigheid verloren.
Met oa: Gerard Depardieu en Jacqueline Bisset.
Omdat we ons - ook na het proces - geen voorstelling van kunnen maken van het gebeurde, is relregisseur Abel Ferrara er maar met zijn visie ingedoken. Hoe ging het nou allemaal eigenlijk, die hele DSK-affaire? Hoe kwam de machtige, onaantastbare Dominque Strauss Kahn tot zijn daden? Wat ging er in hem op toen hij een eenvoudig bescheiden kamermeisje aanrandde in de hotelkamer? Terwijl hij altijd op afroep al dan niet betaalde dames tot zijn seksuele beschikking had, vergreep hij zich aan een dienstdoende dame die daar niet van gediend was. Waarom?
De film heeft daar maar een antwoord op: het moet gelegen hebben aan de ontembare driften die DSK in zich heeft huizen. Dusdanig seksverslaafd is hij dat het voor de kijker een wonder is dat die man tussendoor nog vergaderingen kan bijwonen en leiden, dat hij uberhaupt een hoge positie in wat voor organisatie dan ook heeft kunnen bekleden.
Zoals we wellicht nog weten, was hij topman van het IMF en -op het moment van het gebeurde- een mogelijke socialistische presidentskandidaat in zijn thuisland Frankrijk. Dat alles ging overboord : de arrestatie zorgde voor een niet weg te poetsen smet op zijn blazoen. Carri`ere gebroken, zowel die van hem als die van zijn vrouw. Beter.
Om juridische redenen heet DSK hier natuurlijk niet DSK: Gerard Depardieu speelt hem als meneer Devereaux, Jacqueline Bisset is zijn ongelukkige - want volop bedrogen - eega, die bij hem blijft vanwege alle mogelijke status die rondom zijn functies opgehangen is. De aanloop van de film lijkt ongeloofwaardig: waar was die man mee bezig? Had ie geen werk te doen? Was er niemand die hem ergens op aansprak?
Zoals vaker gebeurd is, zorgt de peperdure batterij advocaten ervoor dat DSK niet langdurig de gevangenis in hoeft , dat de verklaringen van het kamermeisje in twijfel worden getrokken en dat de potentaat (sorry voor dat woordgrapje) vrij kan vertrekken voor een vlucht naar Frankrijk.
Maar het is wel klaar: Kahn speelt geen rol van betekenis meer, is alle geloofwaardigheid verloren.
Met oa: Gerard Depardieu en Jacqueline Bisset.
Listen Up Philip - Alex Ross Perry
Listen Up Philip op IMDb (6,4)
Ronduit irritante film. Ik weet niet of dat precies was wat de regisseur voor ogen had, maar zowel de stijl van vertellen als de hoofdpersonen zijn vervelend. Waarbij de hoofdrolspeler excelleert in het irriteren, die is er voor gemaakt.
Philip is beginnend schrijver. Zijn eerste boek heeft wel iets, maar niet veel gedaan en van zijn tweede boek verwacht ie veel. De spanning rondom de publicatie maken dat hij iedereen om zich heen van zich vervreemdt door onmogelijk gedrag. Vriendinnen worden gedumpt, mensen jaagt hij tegen zichzelf in het harnas, zelfs zijn meest langdurige vriendin waarmee hij het huis deelt.
De enige die hij kan dragen (ja, zelfs op handen) is Ike , een oudere en gearriveerde schrijver. Huizenhoog kijkt Philip tegen hem op, alles wat hij zegt slikt Philip als pure wijsheden. Want hij wil zo graag.
Op een of andere wonderlijke manier krijgt hij het voor elkaar om een docentschap over literatuur te verwerven aan een college verderop in het land. Hij kan daar rustig verder gaan met het schofferen van alles en iedereen, inclusief zijn an sich charmante vrouwelijke collega. Opposites attract, blijkt dan. Maar Philip zou Philip niet zijn als ie dat niet kundig zou verprutsen met zijn egocentrische gedrag. Er is geen weg meer terug, achter hem ligt alle roadkill.
Met oa: Jason Schwartzmann, Elisabeth Moss, Jonathan Pryce, Krysten Ritter
Ronduit irritante film. Ik weet niet of dat precies was wat de regisseur voor ogen had, maar zowel de stijl van vertellen als de hoofdpersonen zijn vervelend. Waarbij de hoofdrolspeler excelleert in het irriteren, die is er voor gemaakt.
Philip is beginnend schrijver. Zijn eerste boek heeft wel iets, maar niet veel gedaan en van zijn tweede boek verwacht ie veel. De spanning rondom de publicatie maken dat hij iedereen om zich heen van zich vervreemdt door onmogelijk gedrag. Vriendinnen worden gedumpt, mensen jaagt hij tegen zichzelf in het harnas, zelfs zijn meest langdurige vriendin waarmee hij het huis deelt.
De enige die hij kan dragen (ja, zelfs op handen) is Ike , een oudere en gearriveerde schrijver. Huizenhoog kijkt Philip tegen hem op, alles wat hij zegt slikt Philip als pure wijsheden. Want hij wil zo graag.
Op een of andere wonderlijke manier krijgt hij het voor elkaar om een docentschap over literatuur te verwerven aan een college verderop in het land. Hij kan daar rustig verder gaan met het schofferen van alles en iedereen, inclusief zijn an sich charmante vrouwelijke collega. Opposites attract, blijkt dan. Maar Philip zou Philip niet zijn als ie dat niet kundig zou verprutsen met zijn egocentrische gedrag. Er is geen weg meer terug, achter hem ligt alle roadkill.
Met oa: Jason Schwartzmann, Elisabeth Moss, Jonathan Pryce, Krysten Ritter
woensdag, mei 25, 2016
My Scientology Movie - John Dower
My Scientology Movie op IMDb (7,3)
Vooropgesteld: ik kan Louis Theroux heel goed hebben, vind zijn aanpak ook erg prettig. Undercover zal ie nooit meer kunnen, zijn reputatie is daarvoor te groot. Dusdanig groot dat het onderwerp, dat hij in deze film aanpakt, zeer eenzijdig naar voren komt.
Die eenzijdigheid komt niet door Theroux's behandeling of inzichten, nee, die komt door de totale communicatiestop die het Scientology-concern over deze film afkondigde. Er mocht niet met meneer Theroux gepraat worden, de terreinen die de religieuze BV bezit werden volledig afgeschermd en de mensen die Theroux wel voor de camera kreeg, werden systematisch afgeschilderd als onbetrouwbaar.
Waarom, zult u zeggen? Theroux staat toch juist bekend om het doen van wederhoor in het hol van de leeuw? Wat mij betreft, zegt het alles over de staat van Scientology. Men heeft dingen te verbergen, men is helemaal niet "het religieuze pad naar vrijheid" dat men zegt te zijn, men vormt simpelweg een enorme geldmachine die van sekteleden en van cursisten enorme scheppen geld verlangt te ontvangen.
Theroux is gedwongen om een aantal historische momenten in de ontstaansgeschiedenis van Scientology na te spelen met acteurs. Bij de training van die acteurs kan hij wél gebruik maken van ervaringsdeskundigen, ex-leden die doorgaans met een "bang" uit de groep zijn gestapt. Dat laatste maakt hen uiteraard ook moeilijk bruikbaar voor Theroux, want wat in hun verhaal is waar en wat is rancune?
Voor de neutrale kijker (ben ik niet, ik heb nogal moeite met religie's en sektes) wordt desondanks duidelijk dat de scifi-kerk dubieuze praktijken bezigt. David Miscavige, de opvolger van stichter L.Ron Hubbard, wordt neergezet als een agressieve tiran die mensen kleineert en die koste wat kost op de troon wil blijven.
Tegenvaller aan de film is hoe dan ook dat het onderwerp slechts van de buitenkant belicht wordt, maar dat kan niet anders: Scientology laat niemand een kijkje in de keuken nemen. Dat zegt op zich al genoeg. In ieder geval voor mij.
maandag, mei 23, 2016
A little Chaos (aka The King's Garden) - Alan Rickman
A little chaos op IMDb (6,4)
Ja, u leest het goed. Regie: Alan Rickman. De man heeft niet de kans gekregen goed op gang te komen met deze tak van sport. Dit was wel een mooie vingeroefening , de film is - hoewel gesitueerd in het Franse Versailles ten tijde van de Zonnekoning - op en top Brits. Kostuumdrama, it is.
Dat laatste impliceert dat de hoofdrol weggelegd is voor de hardwerkende boezem van Kate Winslet. Ze zucht en zwoegt, ze is een zelfstandig werkende tuinarchitecte. Hetgeen in die tijd natuurlijk een bijzonderheid is: vrouwen zijn dienstmeiden of hofdames, ZZP'ers kende men toen nog niet echt. Madame de Barra (Winslet) flikt het echter om een grote opdracht binnen te slepen voor de opzoomering van de tuinen van Louis XIV. Ze wordt daarbij ingehuurd door diens "chef tuinen" meneer Le Notre (Matthias Schoenaerts). Die blijkt te zuchten onder de strikte regels van het hof en vindt de onaangepaste chaoskeuzes van madame de Barra stiekem een verademing.
Daarnaast is hij ook nog eens klemgezet in een onmogelijk huwelijk. U snapt dat deze beide ingrediënten de opmaat zijn naar een innige samenwerking. Lukt het hen beiden om de koning te overtuigen van hun radicale plannen? En, nog beter, overleven ze daarbij de aanvallen van het hofvolk, van al die mensen die op een of andere manier graantjes meepikken van de zonnige huishouding van meneer Quatorze?
Niet hartstikke goed maar hé , met Rickman, Winslet en Schoenaerts op je bill ga je niet gauw mis, toch?
Ja, u leest het goed. Regie: Alan Rickman. De man heeft niet de kans gekregen goed op gang te komen met deze tak van sport. Dit was wel een mooie vingeroefening , de film is - hoewel gesitueerd in het Franse Versailles ten tijde van de Zonnekoning - op en top Brits. Kostuumdrama, it is.
Dat laatste impliceert dat de hoofdrol weggelegd is voor de hardwerkende boezem van Kate Winslet. Ze zucht en zwoegt, ze is een zelfstandig werkende tuinarchitecte. Hetgeen in die tijd natuurlijk een bijzonderheid is: vrouwen zijn dienstmeiden of hofdames, ZZP'ers kende men toen nog niet echt. Madame de Barra (Winslet) flikt het echter om een grote opdracht binnen te slepen voor de opzoomering van de tuinen van Louis XIV. Ze wordt daarbij ingehuurd door diens "chef tuinen" meneer Le Notre (Matthias Schoenaerts). Die blijkt te zuchten onder de strikte regels van het hof en vindt de onaangepaste chaoskeuzes van madame de Barra stiekem een verademing.
Daarnaast is hij ook nog eens klemgezet in een onmogelijk huwelijk. U snapt dat deze beide ingrediënten de opmaat zijn naar een innige samenwerking. Lukt het hen beiden om de koning te overtuigen van hun radicale plannen? En, nog beter, overleven ze daarbij de aanvallen van het hofvolk, van al die mensen die op een of andere manier graantjes meepikken van de zonnige huishouding van meneer Quatorze?
Niet hartstikke goed maar hé , met Rickman, Winslet en Schoenaerts op je bill ga je niet gauw mis, toch?
In our nature - Brian Savelson
In our nature op IMDb (5,7)
Aanvankelijk dacht ik dat hier weer een misser maakte, de film kwam stamelend op gang. Maar uiteindelijk werd het toch nog een boeiend conflictverhaaltje over de getroubleerde verstandhouding tussen een vader en zijn zoon.
Waarbij de zoon het weekend-uitstapje naar het buitenhuis van zijn vader wil gebruiken om zijn dame ten huwelijk te vragen. En waarbij de vader - bij aankomst bij het huisje verbaasd de auto van zijn zoon aan te treffen- het weekend wilde gebruiken om met zijn nieuwe jonge vriendin in gesprek wil gaan over wel of niet een tweede leg.
Beide stellen hadden zich voorbereid op een rustig duo-weekendje maar moeten nu aarzelend wennen aan de ander. Alleen vader en zoon kennen elkaar (amper), voor de rest is het de eerste keer.
Vader probeert via de vriendin van zijn zoon te achterhalen waar junior mee bezig is . Daarmee probeert hij te begrijpen waarom zij zo moeilijk met elkaar door een deur kunnen.
Zoon probeert met "zijn nieuwe schoonmoeder" in gesprek te komen om zo een beetje te horen of zijn vader wel iets geleerd heeft van al zijn vroegere fouten.
Precies dat stukje, die kruisverbanden die steeds worden verlegd, maken deze film interessanter dan ie op het eerste oog lijkt.
Aanvankelijk dacht ik dat hier weer een misser maakte, de film kwam stamelend op gang. Maar uiteindelijk werd het toch nog een boeiend conflictverhaaltje over de getroubleerde verstandhouding tussen een vader en zijn zoon.
Waarbij de zoon het weekend-uitstapje naar het buitenhuis van zijn vader wil gebruiken om zijn dame ten huwelijk te vragen. En waarbij de vader - bij aankomst bij het huisje verbaasd de auto van zijn zoon aan te treffen- het weekend wilde gebruiken om met zijn nieuwe jonge vriendin in gesprek wil gaan over wel of niet een tweede leg.
Beide stellen hadden zich voorbereid op een rustig duo-weekendje maar moeten nu aarzelend wennen aan de ander. Alleen vader en zoon kennen elkaar (amper), voor de rest is het de eerste keer.
Vader probeert via de vriendin van zijn zoon te achterhalen waar junior mee bezig is . Daarmee probeert hij te begrijpen waarom zij zo moeilijk met elkaar door een deur kunnen.
Zoon probeert met "zijn nieuwe schoonmoeder" in gesprek te komen om zo een beetje te horen of zijn vader wel iets geleerd heeft van al zijn vroegere fouten.
Precies dat stukje, die kruisverbanden die steeds worden verlegd, maken deze film interessanter dan ie op het eerste oog lijkt.
zaterdag, mei 21, 2016
Mr. Holmes - Bill Condon
Mr. Holmes op IMDb (6,9)
Leuk uitgangspunt. Hoe het de beroemdste detective aller tijden óók vergaan zou kunnen zijn.
Ian McKellen speelt de lang gepensioneerde Sherlock. Teruggetrokken in zijn kleine boerderijtje houdt hij zich nog maar met twee dingen bezig: zijn imkerij en de plotontwikkeling van een van de verhalen die zijn assistent Watson verkeerd heeft vastgelegd.
Watson legt het heldendom in zijn notitieboeken steeds aan de kant van Mr. Holmes, maar in dit ene specifieke verhaal klopt dat niet. Holmes faalde en had een dame kunnen redden van de ondergang. Hij talmde en twijfelde waardoor het allemaal misliep. Dat verhaal wil hij herschrijven. Schoon schip.
Ondertussen ontwikkelt hij een bijzondere band met het zoontje van zijn huishoudster. Hij wijdt hem in de fijnzinnigheden van het rechercheren. En laat hem daarbij en passant zijn verhaal lezen, om een beetje weerklank te krijgen.
Trage vertelling, uitermate Brits. Maar dat lijkt me in dit geval juist een aanbeveling.
Leuk uitgangspunt. Hoe het de beroemdste detective aller tijden óók vergaan zou kunnen zijn.
Ian McKellen speelt de lang gepensioneerde Sherlock. Teruggetrokken in zijn kleine boerderijtje houdt hij zich nog maar met twee dingen bezig: zijn imkerij en de plotontwikkeling van een van de verhalen die zijn assistent Watson verkeerd heeft vastgelegd.
Watson legt het heldendom in zijn notitieboeken steeds aan de kant van Mr. Holmes, maar in dit ene specifieke verhaal klopt dat niet. Holmes faalde en had een dame kunnen redden van de ondergang. Hij talmde en twijfelde waardoor het allemaal misliep. Dat verhaal wil hij herschrijven. Schoon schip.
Ondertussen ontwikkelt hij een bijzondere band met het zoontje van zijn huishoudster. Hij wijdt hem in de fijnzinnigheden van het rechercheren. En laat hem daarbij en passant zijn verhaal lezen, om een beetje weerklank te krijgen.
Trage vertelling, uitermate Brits. Maar dat lijkt me in dit geval juist een aanbeveling.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Queen at sea - Lance Hammer
Queen at sea op IMDb (7,7) Queen at sea op Moviemeter (-,-) Queen at sea op Wikipedia Na een wekenlange campagne met bioscoopreclames ware...
-
De SGP heeft ze, het CDA een paar en zelfs bij VVD zitten er mensen waar ik sympathieke trekken in herken. Mijn lief en ik waren het er gist...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...












