Ronduit irritante film. Ik weet niet of dat precies was wat de regisseur voor ogen had, maar zowel de stijl van vertellen als de hoofdpersonen zijn vervelend. Waarbij de hoofdrolspeler excelleert in het irriteren, die is er voor gemaakt.
Philip is beginnend schrijver. Zijn eerste boek heeft wel iets, maar niet veel gedaan en van zijn tweede boek verwacht ie veel. De spanning rondom de publicatie maken dat hij iedereen om zich heen van zich vervreemdt door onmogelijk gedrag. Vriendinnen worden gedumpt, mensen jaagt hij tegen zichzelf in het harnas, zelfs zijn meest langdurige vriendin waarmee hij het huis deelt.
De enige die hij kan dragen (ja, zelfs op handen) is Ike , een oudere en gearriveerde schrijver. Huizenhoog kijkt Philip tegen hem op, alles wat hij zegt slikt Philip als pure wijsheden. Want hij wil zo graag.
Op een of andere wonderlijke manier krijgt hij het voor elkaar om een docentschap over literatuur te verwerven aan een college verderop in het land. Hij kan daar rustig verder gaan met het schofferen van alles en iedereen, inclusief zijn an sich charmante vrouwelijke collega. Opposites attract, blijkt dan. Maar Philip zou Philip niet zijn als ie dat niet kundig zou verprutsen met zijn egocentrische gedrag. Er is geen weg meer terug, achter hem ligt alle roadkill.
Met oa: Jason Schwartzmann, Elisabeth Moss, Jonathan Pryce, Krysten Ritter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten