On her majesty''s secret service- Peter R. Hunt

On her majesty's secret service op IMDb (6,7)
 On her majesty's secret service op Moviemeter (3,08)

Een jaartje geleden begon Film1 met het vertonen van de volledige James Bond-catalogus. Ik had ze - in ieder geval in mijn beleving- allemaal al eens gezien, maar bij de meesten was er wel zoveel tijd overheen gegaan dat ik ze allemaal op REC zette. Een aantal van hen keek ik vrij snel na de klik (zie mijn blogs in 2023) maar de rest komt nu langzamerhand in aanmerking voor verwijdering van mijn schijf. Ik zal dus ietwat versneld door de reeks heen moeten. Aandacht derhalve voor deze, een van de oudere bondjes (want uit 1969, toen was ik 8 dus deze moet ik ergens in de jaren 80 een keer hebben gezien). Uiteraard behoorlijk gedateerd nu want veel van wat destijds hip leek, oogt nu best oubollig. Maar overall blijft het natuurlijk een verhaaltje van de geheim agent die de wereld bevrijdt van een nare schurk met snode plannen. En die tussendoor met vreemde vrouwen zoent. Bond gonna Bond, immers.

In deze film draait het voor 007 om het uitschakelen van de naargeestige pestkop Blofeld, die via biologische oorlogsvoering de wereld wil veroveren. Hij doet dat vanuit Zwitserland, hoog op een berg heeft hij zijn commandocentrum staan. Daarin programmeert hij jonge onschuldige meisjes van verschillende nationaliteiten die elk - na een collectieve hypnose- in staat moeten zijn om in hun land van afkomst de kwade cellen te verspreiden. Bond moet dat voorkomen.

Daarvoor krijgt hij hulp van de wonderschone gravin Teresa di Vincenzo (was er ooit een spannender Bond-girl dan deze door Diana Rigg gespeelde vrouw?). die levensmoe de film in rolt maar steeds sprankelender wordt naarmate ze James haar vader ziet ompraten en bewerken. Pappie  heeft ook zo zijn belangen te verdedigen dus wendt zijn geld aan om Blofeld aan te pakken. Het lijkt James te lukken om Blofeld te verschalken (goh) en zich na de rol te storten op een warempel huwelijk met de gravin. Maar ach, zou die Blofeld nou echt buiten beeld geraakt zijn?

Met : George Lazenby, Diana Rigg, Telly Savalas

FIN - song :  Louis Armstrong - All the time in the world

Alles van waarde - Stanley Kolk

Alles van Waarde op IMDb (6,2)

Alles van Waarde op Moviemeter (2,81)

Telefilms kijk ik graag, omdat ze een tip van de sluier oplichten van het aankomende filmtalent. Deze film bijvoorbeeld, ik vond hem ingenieus gemaakt. Niet dat het verhaal nou heel veel kanten op gaat, niet dat er sensatie in de beelden ingebakken zat, nee. Het ingenieuze zat hem erin dat het een knappe vermenging is geworden van feiten, fictie én auditie. De regisseur schroomt er niet voor om af en toe afstand te nemen van de acteerlijn door terug te gaan naar de schrijftafel: "zou je de scene ook zo kunnen doen?" en "wat voor beeld geven we nu eigenlijk als we het zo inrichten?" of "zijn we nu niet te somber, moet er niet meer licht in het verhaal?". Dat ontregelt en het houdt de kijker bij de les. 

Direct knalt de film je gevoel binnen: twee hand-in-hand lopende mannen worden aangevallen door een agressieve groep vechtersbazen. We zitten ergens in de biblebelt, "afwijkend gedrag" wordt hier niet geaccepteerd: het onschuldige samenzijn van de mannen wordt gewelddadig verstoord. 

Rick, de man die het zwaarst gehavend uit de strijd komt, weigert aangifte te doen. Niet omdat hij niet wil dat de daders gepakt worden of dat hij bang is voor represailles. Hij doet het niet omdat hij Marc, het andere slachtoffer, niet in de problemen wil brengen. Marc is getrouwd, vader van een kind én vooraanstaand lid van de kerkgemeenschap die het dorp domineert. Rechercheur Narin graaft steeds dieper tot ze beet heeft, maar merkt dat zij ook tegenwerking ontvangt vanuit het politieteam. Uit alles blijkt dat de dorpsgemeenschap liever heeft dat men het niet meer over dit nare voorval heeft, dat de kerk haar voortrekkende rol weer neemt en dat de maatschappelijke gesprekken dus over de kerk en de leer gaan en niet over de malle fratsen van een aantal mannelijke bewoners. 

Iedereen worstelt met zichzelf in dit verhaal, maar vooral worstelt men met de ander: Marc met zijn partner én met zijn ouders, Rick met Marc en met de ouderlingen. Er is een schokeffect voor nodig om het begrip voor elkaar op hetzelfde niveau te krijgen.

Met: Teun Luijkx, Abe Dijkman, Julia Akkermans, Sinem Kavus

 

Kinds of Kindness - Yorgos Lanthimos

Kinds of Kindness op IMDb (7,0)

Kinds of Kindness op Moviemeter (3,56)

De krantenrecensies van gisteren heb ik nog niet gelezen, maar ik had vanmiddag wel de kans om de nieuwe Yorghos Lanthimos-film in de zaal te gaan bekijken. Daar maken we ruimte voor. 

Ook als je de meest bejubelde -want meest avontuurlijke en eigenzinnige- regisseur van het moment bent, wil dat wil niet zeggen dat je full score haalt. Ik heb alle (of bijna) alle films van deze fantastische Griekse beelddenker gezien, maar kom met deze laatste niet in de buurt van de andere, qua rangschikking. Het lijkt erop alsof hij nog een paar ideetjes over had uit andere sets en scenes, alsof hij die nu maar allemaal in 1 film heeft gepropt. Niet voor niets is het een drieluik: drie losse verhalen die op het oog niets met elkaar te maken lijken te hebben, behalve dan de aandacht van de tegenspelers voor elkaar en voor het belang van voeding, vooral over de hoeveelheden daarvan. Als ik dan toch moet gaan ordenen, dan vond ik het laatste verhaal het meest aansprekend. Maar ja, toen waren we al ruim 2 uur onderweg. 

Verhaal 1 (The death of R.M.F.) is wel fullblown Lanthimos: een onderdanige man die het goed wil doen bij een schimmige rijkaard. Hij is al 10 jaar in dienst van hem en voert steeds een reeks onduidelijke opdrachten uit, waarvoor hij rijkelijk beloond wordt. De opdracht die hem nu echter verstrekt wordt, gaat hem te ver. Hij is niet echt te beroerd om vuil werk op te knappen, maar iemand doodrijden, dat gaat hem echt te ver. Ontslag dus. En pas dan merkt hij hoezeer zijn leven door de machtige engerd is bepaald. En vooral: hoe zeer hij dat leven terug wil. 

Verhaal 2 (R.M.F. is flying):  politieagent Daniel mist zijn vrouw. En dat missen is erg letterlijk, want zijn vrouw wordt vermist nu ze op een wetenschappelijke trip met universiteitscollega's mogelijk is verongelukt. Plots krijgt Daniel bericht dat ze gevonden is, maar eenmaal thuis heeft hij toch zijn twijfels of de dame die voor zijn neus staat wel de echte Liz is. Natuurlijk lijkt ze als twee druppels water op haar, maar haar gedrag, haar smaak en zelfs haar schoenmaat zijn veranderd. Daniel overlegt met een bevriend stel wat hij moet doen, ze verklaren hem voor gek. Toch gaat Daniel het uitproberen: hij begint zijn vrouw te testen, waarbij hij van een hongerstaking uiteindelijk overgaat tot bizarre maaltijdwensen. Wensen waarvoor Liz tot offers bereid moet zijn.

Verhaal 3 (R.M.F. eats a sandwich) : ze zijn duidelijk niet op natuurlijke wijze een stel gaan vormen, onze Andrew en Emily. Ze zijn duidelijk geselecteerd, ze hebben een opdracht. Dat blijkt, als we al snel daarna sekteleider Omi in beeld krijgen. Omi is op zoek naar de onbevlekte mens, een vrouw die nog niet met mensen van buiten zijn cult seks heeft gehad. Of: die na die eerdere ervaring nog niet het reinigingsritueel (zweethut, gezegend traanwater ) heeft ondergaan. Emily wordt steeds afgeleid door haar stalkende ex die maar niet begrijpt waarom ze vertrokken is en waarom ze niet vaker haar dochter bezoekt. Andrew probeert Emily bij de les, eh sorry: bij de leer te houden maar het vlees is zwak. Tegen wil en dank.

Gelieve van deze drie verhalen zelf chocola te maken. En deze dan niet aan Liz te voeren.

P.S. : voor degenen die vinden dat ik hier wat al te hard ben in mijn eigen oordeel zeg ik: laat je niet afschrikken. Lanthimos zou Lanthimos niet zijn als hij niet voldoende visuele pracht en wonderlijke wendingen en verbeeldingen in zijn film zou stoppen. Je verveelt je natuurlijk geen moment. 

Met: Emma Stone, Jesse Plemons, Willem Dafoe, Margaret Qually

FIN - song :  Jerskin Fendrix  - King Lear (demo)

Gezien in : Cinema Oostereiland

Cerdita (aka Piggy) - Carlota Pereda

Cerdita op IMDb ( 6,2)
 Cerdita op Moviemeter (2,94)

Daar had ik me toch even vergist. Ik dacht naar een Spaanse arthouse-film te gaan kijken over een maatschappelijk onderwerp, maar eindigde in een slasher-horror beeldenstorm. Dat was voor mij even slikken (niet helemaal mijn genre), maar er bleef net voldoende over om de film tot het einde te volbrengen. 

Sara heeft het zwaar. Voor een deel haar eigen schuld, want ze eet alles wat los en vast zit. Maar dat betekent nog niet dat ze gevraagd heeft om het pestgedrag van de lokale jeugd, van haar leeftijdsgenoten. Om die reden hangt het obese meisje liever de hele dag rond in de slagerij van haar vader om pas later in de middag, als het al wat rustiger is daar, een duik te nemen in het lokale zwembad. 

Zo ook deze middag, maar  het gaat zwaar mis. Drie leeftijdsgenootjes van Sara zien haar een duik nemen en startten een gevaarlijke pest-actie waarbij Sara meermaals onder water gedwongen wordt en bijna ten onder gaat. Als klap op de vuurpijl nemen ze ook nog haar rugzak en kleding mee, zodat ze in haar bikini door het dorp moet, haar zware lijf aan de bevolking tonend.
Gruwelijk natuurlijk, maar plots komt er hulp uit onverwachte hoek: de man die ze bij het zwembad zag lopen (en waarvan ze dacht dat hij haar begluurde) neemt de drie pestende meisjes apart. En dat is nog maar het begin. 

Met: Laura Galan, Richard Holmes, Carmen Machi, Irena Ferreiro

FIN - song :  Olivier Arson - Motorbike

FIN - song :  Deap Valley- Bring it on

The Big Chill - Lawrence Kasdan

The big chill op IMDb (7,1)
 The Big Chill op Moviemeter (3,15)

Dat het al echt 40 jaar geleden is dat ik deze zag, onvoorstelbaar. Destijds een spraakmakende film. En ik kan dat begrijp dat nog immer: de film bleek een kraamkamer voor grote acteurs, ook geeft de film een mooi beeld over de steeds kantelende verhoudingen in langjarige vriendschappen. Heerlijk, blij deze weer eens tegengekomen te zijn. En wees eerlijk: als je 41 jaar na release nog steeds een 7,1 scoort op de grootste moviedatabase, dan heb je behoorlijk wat laten zien. 

De aanleiding voor de ontmoeting is een trieste: de zeven vrienden die we de komende anderhalf uur gaan leren kennen, krijgen een naar bericht: hun oude studievriend Alex is uit het leven gestapt. Alex, de meest getalenteerde, de virtuoos charmante, zomaar weg. Maar blijkbaar droeg Alex ook geheimen met zich mee.

Na de begrafenis trekt de vriendenclub naar het huis van Harold en Sarah, die binnen de vriendenclub het meest stabiele en succesvolle stel blijken te zijn. In het weekend dat volgt, komen in indringende gesprekken - onder invloed van veel drank en drugs - de grote verschillen maar toch ook wel vele overeenkomsten tussen de vrienden naar voren. Waar zijn ze beland, de ooit idealistische groep die de wereld ging veranderen? Heeft niet elk van hen zijn teleurstellingen (relaties, werk, maatschappij) moeten verwerken, terwijl men zo verwachtingsvol het leven na de studie aan ging? Waarom is juist Alex dan degene die dit allemaal niet meer kon dragen? Fileren en gefileerd worden, ze komen allemaal aan de beurt. 

Met : Glenn Close, Kevin Kline, William Hurt, Tom Berenger, Meg Tilly, Jeff Goldblum, Mary Kay Place

FIN - song :  Three Dog Night - Joy to the World

Explanation for everything (aka Magyarázat Mindenre) - Gabor Reisz

Explanation for everything op IMDb (7,7)
 Explanation for Everything op Moviemeter (3,79)

Jaaaa, film in mijn straatje deze. Gisteren in première gegaan, ik zocht lekker de koele filmzaal op (met nog 6 andere bezoekers, de zomerlauwte slaat reeds toe). Actueel onderwerp, ik zag aardige verwijzingen naar de situatie in Nederland op dit moment. Dat is natuurlijk niet zo gek als we weten dat De Grote Partijleider een enorme fan is van zijn grote voorbeeld in Hongarije. Er kwamen in de film enkele discussies voorbij die rechtstreeks op ons landje zijn te projecteren. 

Abel Trèm is gespannen. Hij staat voor zijn examen maar hij krijgt de leerstof er simpelweg niet in. Zijn ouders pushen hem om toch vooral goed te leren zodat hij straks kan gaan studeren. Daarbij is vooral vader (actief Fidesz-lid) van de oude stempel: "wij hebben dat examen ook gehaald, zelfs je stomme neef haalde het dus jij moet het zeker kunnen". Niet erg motiverend allemaal. 

Abel faalt hopeloos; welhaast catatonisch zit hij voor de examencommissie, er komt geen woord uit, zelfs niet als ze hem de kans gunnen een ander geschiedenisonderwerp te kiezen. Thuis gekomen ontwijkt hij de woede van zijn vader en gooit het over een heel andere boeg: het lag volgens hem allemaal aan leraar Jakab, die de pik op hem zou hebben omdat hij een nationalistisch speldje op zijn jasje droeg tijdens zijn examen. Wij weten dat dit onzin is, maar vader maakt er een ding van en vertelt het rond op een partijbijeenkomst. Waarna het balletje gaat rollen, de pers er lucht van krijgt en de school (met name leraar Jakab) in een vals daglicht komt te staan. Abel kan geen kant meer op, hij moet zijn rol blijven spelen maar weet ondertussen natuurlijk al beter. 

Met: Adonyi Walsh-Gaspar, Istvan Znamenak, Andras Rusznak, Lilia Kizlinger

FIN - song :  Andras Kalman/ Gabor Reisz - Magyarazat Mindenre

Gezien in : Cinema Oostereiland

Abre los ojos (aka Open your eyes) - Alejandro Amenabar

Abre los ojos op IMDb (7,7)

Abre los ojos op Moviemeter (3,72)

Na jaren deze weer eens herzien. Destijds een spraakmakende film (dermate spraakmakend dat ie Hollywood verleidde tot het maken van de remake "Vanilla Sky"). Omdat ie zomaar weer eens voorbij kwam op de filmzender deze maar weer eens aangeklikt. Ik kan hem nog steeds goed hebben, deze verwarrende film met de doorbraakrol van de oogverblindende Penelope Cruz, alsmede de doorbraak van regisseur Alejandro Amenabar. 

We kruipen in het hoofd van Cesar, een op het oog zeer succesvolle jongeman die vrouwen met speels gemak om zijn vinger windt en die daarnaast een goedlopend bedrijf heeft geërfd van zijn bij een ongeluk omgekomen ouders. Niets aan de hand, zo lijkt het.

Cesar geeft dan ook een feestje om zijn status te bevestigen. Hij baalt dat vriendin Nuria plots opduikt, hij lijkt de interesse in haar alweer een beetje te hebben verloren. Helemaal als zijn maatje Pelayo (doorgaans een stuk minder succesvol op het relationele vlak) op het feest verschijnt met de wonderschone Sofia. Cesar negeert Nuria en richt zijn aandacht volledig op Sofia, die hij graag "wat beter wil leren kennen". Het zindert  tussen hen, hij brengt Sofia naar huis. Verder niks. 

Het volgende moment zien we Cesar ondervraagd worden door een psychiater. Of hij kan uitleggen wat er gebeurd is en wat hij allemaal gedaan heeft. Op dat moment wordt de kijker aan het werk gezet: wat is waar? Wat is waan? Amenabar meent ons mee in een gedroomde werkelijkheid, die de rol van slachtoffer en dader continue laat verspringen. Zo vergaat het de kijker ook: steeds verspringt de sympathie. Boeiend en razend knap.

Met: Eduardo Noriega, Penélope Cruz, Fele Martinez, Najwa Nimri , Chete Lera