Crisis - Nicholas Jarecki

Crisis op IMDb (6,2)

Crisis op Moviemeter (2,81)
 

Hier zat ik lekker in, in deze fijn geweven mozaïek. Misschien her en der ietwat plat, maar de verschillende verhalen zijn knap naast elkaar gelegd waardoor je uiteindelijk de juiste verbanden legt. Een goede rol van Gary Oldman (een keer niet zo over the top), daarnaast word ik zelf altijd wel blij als ik Armie Hammer in een film tegenkom: ongetwijfeld een man waar wat op aan te merken valt, maar in films is hij altijd dermate knap aanwezig dat ie nooit tegenvalt (en die stem, die mag ik graag horen). 

Hammer speelt Jake Kelly, een undercover FBI-agent die in het grensgebied tussen Detroit, Michigan en Montreal, Canada bezig is een bikkelharde organisatie te ontmantelen die vaak jonge studenten inzet voor smokkelpraktijken. Een van die studenten is de zoon van Claire Reimann, zelf voorheen aan pijnstillers verslaafd maar nu plots geconfronteerd met het overlijden van haar zoon. Aan een overdosis, terwijl zij weet dat hij niet gebruikte. Ze gaat op onderzoek uit en stuit, precies van de overkant, op hetzelfde syndicaat als waar Kelly zich in mengt.

De andere grote lijn van het verhaal handelt ook over verslaving, maar dan een door de industrie gefinancierde versie daarvan: Dr. Tyrone Brower leidt een universiteitslaboratorium, waarin hij met zijn team onderzoek doet naar nieuwe medicijnen. Hij komt in conflict wanneer hij een nieuw product van een farmareus moet goedkeuren terwijl de resultaten van zijn onderzoek uitwijzen dat het middel hyperverslavend is. De universiteitsleiding wijst hem op zijn verantwoordelijkheid: de farmareus betaalt forse sommen geld aan de universiteit om onderzoeken te doen en faculteiten te financieren. Dat komt allemaal op het spel als Brower aan de bel gaat trekken. 

Met : Gary Oldman, Armie Hammer, Evangeline Lilly, Greg Kinnear, Lily-Rose Depp , Luke Evans

On the basis of sex - Mimi Leder

On the basis of sex op IMDb (7,1)
 On the basis of sex op Moviemeter (3,27)
On the basis of sex op Wikipedia

Nee, maakt u zich vooral geen zorgen: hier gaat een heel andere filmbeschrijving volgen dan u op basis van de titel denkt. Het is hier namelijk niet "sex" als in "seks", maar "sex" als in "gender/geslacht". We keken naar een rechtbankfilm, een biografische ook nog eens een keer. Zelf moest ik even een licht vooroordeel wegslikken ten aanzien van de hoofdrolspeelster: Felicity Jones is voor mij niet echt een karakter-acteur, ik zie haar eerder voor me in comedy of larmoyant drama. Eerlijk is eerlijk, ze viel me honderd procent mee in deze rol. Ze werd ondersteund door Armie Hammer, die in deze film de rol van meneer Ginsburg op zich neemt. Uiteindelijk dus een goede voldoende voor een film waarvan ik niet wist wat ik ging krijgen.

Ruth Bader is een tamelijk briljante rechtenstudente op Harvard, die plots in de problemen komt doordat haar man, mede-rechtenstudent Martin Ginsberg, ziek wordt. In plaats van een stap terug te doen, stapt Ruth naar voren: ze vervolgt niet alleen haar studie, ze volgt ook nog eens de colleges die haar man nu allemaal mist. Daarnaast draagt ze - tijdelijk - de volledige zorg over dochter Jane. 

Van meet af aan merkt RBG (zoals ze later is gaan heten) dat haar verschijning weerstand oproept: niet alléén omdat ze een zelfbewuste vrouw is in een mannenwereld, ook omdat ze strijdvaardig is in het opkomen voor gelijke rechten. Ze vréét de dossiers waarin ongelijkheid in de behandeling van man en vrouw in verslagen is vastgelegd. Het gaat haar missie worden, ze gaat het pad van gelijke rechten op.
Eén speciale zaak ligt ze er daarbij uit: die van de schuchtere Charles Moritz, een man die voor zijn moeder zorgde tijdens haar ziekbed, maar die geweigerd wordt om daarvoor toelagen te ontvangen die wél aan vrouwen in dezelfde situatie werden verstrekt. RBG draait het om, ze wil een discussie in de rechtszaal over gelijke behandeling. Alle sterren staan verkeerd, iedereen raadt het haar af, blokkades worden opgeworpen maar Ruth is lastig aan het twijfelen te krijgen. Dankzij de steun van haar man en haar dochter wordt ze met de dag vastberadener. 
Met: Felicity Jones, Armie Hammer, Justin Theroux, Chris Mulkey, Cailee Spaeney, Kathy Bates. Sam Waterston, 

FIN - song : Mychael Danna - Go on, Professor Ginsburg

Final Portrait - Stanley Tucci

Final Portrait op IMDb (6,3)
De kapitaalkrachtige James Lord heeft de succesvolle maar verwarde kunstenaar Alberto Giacometti zover gekregen dat deze hem gaat portretteren. Dat lijkt een simpele afspraak, maar zoals gezegd: de kunstenaar is verward.
Slechte zelfzorg, drankzucht, twijfel en hoerenlopen zijn slechts enkele van de kwaliteiten die Giacometti in zich herbergt. Daardoor verslonst hij zijn artistieke kwaliteiten en komt het creatieve proces in gevaar. Meerdere malen vernietigt hij alles wat hij gemaakt heeft, meerdere malen starten de opdrachtgever en de kunstenaar opnieuw. Giacometti heeft een broer die zich opwerpt als de stuurman, hij zorgt dat zijn broer niet al te ver afdwaalt en toch echt af en toe iets afmaakt.
Hoe langer Lord en Giacometti tegenover elkaar zitten, hoe meer tegengesteld hun meningen raken. Steeds stelt Lord zijn terugvlucht naar Amerika uit, er bestaat nog een kans dat het portret er echt komt. En dat het ook nog eens heel goed wordt. Zal Giacometti stand houden en zijn beloften waarmaken?

Rush doet een pittig staaltje overacting, maar ik merk dat ik zeer gecharmeerd ben van de ingetogen acteerwijze van Hammer. Stijlvol.

Met : Geoffrey Rush , Armie Hammer , Tony Shalhoub, Sylvie Testud

The Birth Of A Nation - Nate Parker

The Birth of a Nation op IMDb (6,3)
Tamelijk gruwelijke film. Maar ook wel weer met een dermate belangrijk verhaal dat het toch verteld moet worden. Op waarheid gebaseerd, immers : de slavenperiode in Amerika heeft af en toe het slechtste in de mens naar boven gehaald.

Daar lijkt het in het begin allemaal niet op wanneer we Nat Turner leren kennen: een jong jochie, zoon van een slaaf en voorbestemd om een grote te worden. Hij speelt met de kinderen van de baas, hij blijkt het vermogen te hebben om te leren lezen en wordt om die reden ietwat gekoesterd door de vrouw van plantage-eigenaar.
In de tussentijd gebeuren er al dingen die Nat de ogen doen optrekken: hij ziet het ene onrecht na het andere maar weet dat hij (nog) weinig kan doen om dingen te veranderen. Hij klimt op tot predikant: in de uren dat hij niet op de katoenvelden staat, vertelt hij zijn medeslaven uit de bijbel. Slavenhandelaren zien het gunstige effect van die bijbellessen en Nat wordt her en der uitgenodigd, hij gaat - onder begeleiding van zijn goedwillende baas- op toernee.
Het loopt uit de hand wanneer ook blanken bij Nat voor geestelijke raad komen, geen baas accepteert het dat Nat ook over blanken iets te zeggen heeft. Zelfs zijn eigen "werkgever" draait een kwartslag: plots staan ze tegenover elkaar, plots wordt Nat hardhandig gestraft. Gemarteld, ik zeg het maar gewoon.
Er breekt iets bij hem. In zijn hoofd rijpt een plan tot hardhandig verzet, de lijdzaamheid heeft lang genoeg geduurd. De slaven komen in opstand tegen de bazen. Het is begin 19e eeuw, u heeft er alles over kunnen lezen.

Met: Nate Parker, Armie Hammer, Penelope Ann Miller , Colman Domingo

Rebecca - Ben Wheatley

Rebecca op IMDb (5,9) 

Met de beide hoofdrolspelers heb ik wel wat (zij omdat ze tamelijk kameleontisch is in haar rollen, hij omdat hij juist zo goed als altijd de statige en rijzige man is die alleen al met zijn voorkomen indruk maakt op anderen). Dus doken we gisteravond in de remake van een van Hitchcock's klassieke boekverfilmingen (de naam "Daphne du Maurier" zou ik niet gekend hebben als Hitch geen films was gaan maken). 

Sfeer en stijl zijn grotendeels ouderwets gehouden, het is kastelen en butlers voor en na. Dat geeft het geheel een tamelijk Britse aanblik, waar ik persoonlijk nooit bezwaar tegen heb. 

Een jonge gezelschapsdame zit met haar onsympathieke werkgeefster in een hotel in Monte Carlo. Het is haar taak om de lunches en uitstapjes van haar baas voor te bereiden, het is haar rol om zich te laten kleineren en afsnauwen door deze hautaine adeldame/ Die dag moet ze proberen voor haar baas  een afspraak te regelen met de enigmatische hertog Maxim de Winter. Die is recent weduwnaar geworden en verwerkt zijn rouwproces aan de dure Franse kust. De Winter vindt de adeldame snotvervelend, maar haar gezelschapsdame intrigeert hem mateloos. Hij trakteert haar op kleine uitstapjes en van het een komt het ander. Hals over kop trouwt het stel: zij is verlost van haar vernederende baan, hij is niet langer alleen. 

Ze gaan terug naar Manderley, het landgoed van Max. Een vijandig gestemd personeel treft ze tegenover zich en langzamerhand wordt haar duidelijk waarom: de overleden Rebecca is nog alom aanwezig. Haar spullen, haar werkwijze, haar vrienden en haar aangewezen personeel: allen leven ze nog in vroeger tijden , allen hebben ze problemen met het accepteren van de nieuwe baas. Vooral mrs Danvers , de grote regelaar in het huis, is niet van plan enige sympathie te tonen. De enige manier om geaccepteerd te worden, is het ontrafelen van het geheim van de verdwijning van de vorige hoofdbewoner. What happened to Rebecca? 

Met : Lily James, Armie Hammer, Kristin Scott Thomas 

Call me by your name - Luca Guadagnino

Call me by your name op IMDb (8,2)
Zeer poëtische film. Prachtige film, warme film.
Ik pakte vanmiddag de laatste kans om de film in mijn eigen stad te zien, hij draait al een week of zes maar ik had de gelegenheid nog niet. Blij dat ik dat vanmiddag goed heb gemaakt. Wat een schoonheid, wat een menselijkheid.

Elio is 17. En dat is hij met alle bijbehorende twijfels van dien. Vader is hoogleraar en krijgt in de zomermaanden een Amerikaanse student over die onder zijn aansporing aan een boek gaat werken. Van meet af aan heerst er spanning tussen Elio en deze heer Oliver. Is die spanning oorspronkelijk nog negatief, gaandeweg verandert hij in een lustvolle spanning.
Natuurlijk, Elio is op alle fronten bezig een man te worden maar als hij midden tijdens de seks met een van de mooiere meisjes van het dorp steeds heimelijk op zijn horloge kijkt, weten wij hoe laat het is. Zijn verlangens gaan op dit moment uit naar de intrigerende Oliver, die niet alleen qua intelligentie imponeert maar zeker ook qua fysiek. Van aantrekken komt afstoten, Oliver houdt duidelijk de boot aan. Elio geeft echter niet snel op en gaandeweg komt er toch weer toenadering tussen de twee mannen. Meer dan dat, het wordt een spetterende romance die overkookt van innige liefde. Op alle vlakken kunnen de mannen het goed vinden, ze verdiepen met de dag. Tot het moment komt dat Oliver weer terug moet naar Amerika.
Elio's ouders staan pal voor hun zoon, vader heeft fantastische open gesprekken met hem. Of het veel helpt? Elio moet door, hij moet nog een heel leven door maar weet nog niet hoe.

Schitterend lome plaatjes van Italië, wat is dat toch een prachtig land. En wat ademt het toch een culturele weelde. Ik wil weer heen.
Grappig om te horen ook dat een fijn liedje van The Psychedelic Furs tot tweemaal toe een rol speelt in het geheel. Het illustreerde de jaren 80 nog meer.

Met : Armie Hammer, Timothée Chalamet, Michael Stuhlbarg , Esther Garrel

Hotel Mumbai - Anthony Maras

Hotel Mumbai op IMDb (7,8)
Films als deze hebben altijd eenzelfde (wonderlijk) effect op mij. Hoewel je - omdat het op ware feiten berust- de uitkomst al weet én je de opbouw van de film redelijk kunt voorspellen, schuif ik toch langzaam richting het puntje van mijn stoel. Spanning en boosheid strijden om mijn aandacht, betrokkenheid bij de acteurs is gegarandeerd. En dat is knap. En dat maakt het dus tóch een goede film, want het gaat uiteindelijk om de emoties die het bij de kijker losmaakt.

2008, Mumbai, India. Vanuit het niets (nou ja, gewoon vanaf zee) komt een georganiseerde groep terroristen aan bij de zoemende wereldstad. Hun plan is goed opgezet - als je het tenminste heel even van hun kant bekijkt - : eerst wat kleine speldenprikken verdeeld over de stad, waardoor de beperkt aanwezige politiemacht verspreid aan de bestrijding moet beginnen. De meeste legertroepen zitten immers in Delhi, dus het kan uren duren voordat het zelfmoorcommando gestoord raken in haar destructieve daden. Een druk treinstation, een goed bezocht toeristisch café ; zij vormen de aanloop naar hun major opus: het Taj Hotel, een enorm hotel met louter steenrijke internationale klanten, moet worden vernietigd, inclusief bezoekers en personeel.
Dat personeel nu, dat blijkt hierin een grotere opponent voor de terroristen dan de politiek uiteindelijk zijn. "Guest is god" is het mantra van de medewerkers en zo handelen zij ook: desnoods stellen ze hun eigen leven in de waagschaal, maar zij zullen alles wat in hun macht ligt proberen om zoveel mogelijk gasten tot de overlevenden te laten horen. Een klein aantal van de gasten wordt uitgelicht in de film, maar vooral kijken we naar de heldenrollen van Arjun , de simpele gerant die meer dan honderd mensen weet weg te sluizen naar veiliger havens, en de fantastisch gedreven inzet van Oberoi, de chef-kok die een grote groep gasten via de keukens en de diensttrappen in de chique én afsluitbare toplounge weet te krijgen vanwaar ze een safe-haven hebben die hen de tijd moet geven om te wachten op leger en politie.
Zoals gezegd: uiteraard is een deel van de film volgens formule gemaakt (inclusief de harde én de softe dader) , maar dat deed bij mij allemaal geen afbreuk. Natuurlijk ga ik niet zeggen dat ik heb genoten, maar ik zeg wél dat ik het een goede film vind.

Met: Dev Patel, Armie Hammer, Anupam Kher, Nazanin Boniadi

The man from U.N.C.L.E. - Guy Ritchie

The man from U.N.C.L.E. op IMDb (7,3)
Goeie rating op IMDb, deze. Komt dat door de naam Guy Ritchie? Komt dat door de fraai uitziende heren die de wederzijdse hoofdrollen voor hun rekening nemen? Komt het door het James Bond-sfeertje , inclusief gekopieerde tongue-in-cheeck humor? Zegt u het maar. Zelf was ik er maar matig van overtuigd.

Begin jaren 60, Berlijn, spionagesfeertje. Amerikaanse agent smokkelt een meisje naar het Westen omdat haar vader een gevlucht en gewaardeerd nucleair deskundige is. Hij wordt daarbij dwars gezeten door een , verrassend, Russische agent die ook belangen heeft.
Ze belanden in Italië , komen in conflict met een rijke familie die een kernwapen wil hebben en plots blijkt dat VS en Rusland samen kunnen strijden om te voorkomen dat die familie inderdaad succesvol wordt.

Met : Henry Cavill, Armie Hammer, Alicia Vikander, Elizabeth Debicki

Death on the Nile - Kenneth Branagh

Death on the Nile op IMDb (6,3)
Death on the Nile op Moviemeter (2,83)

Remake van de beroemde film uit 1978, die op zijn beurt weer gebaseerd was op het beroemde boek van thrillerschrijfster Agatha Christie. 

"Wie heeft doctor Black vermoord?" , maar dan anders. Dit type thriller verloopt altijd volgens een vast patroon: er wordt een misdaad gepleegd, de beroemde speurder wordt erbij gehaald. Die ziet vervolgens iedereen als verdachte en past het principe "selectie door eliminatie' toe. Anders gezegd: door goed op de details te letten weet hij steeds beter wie het in ieder geval niet gedaan kan hebben, waardoor het net zich steeds nauwer sluit rondom de dader(s). 

Wie iets anders verwacht, moet deze film niet gaan zien. Wie dat wel gaat doen, krijgt er een fraaie bootreis door Egypte bij cadeau. 

Met : Kenneth Branagh, Gal Gadot, Tom Bateman, Annette Bening, Russel Brand, Armie Hammer, Emma Mackey , Jennifer Saunders

Free Fire - Ben Wheatley

Free Fire op IMDb (6,4)
Een keur aan acteurs die ik tamelijk hoog heb zitten. En dan zo'n waarlijk belachelijke film maken. Het kán.
Free Fire is een anderhalf uur durende schietpartij over een mislukte wapendeal tussen twee criminele partijen. Niemand vertrouwt elkaar en daarom besluit men maar op elkaar te gaan schieten. Totdat de film afgelopen is.

Met : Cillian Murphy , Brie Larson, Armie Hammer , Sam Riley