A Star Is Born - Bradley Cooper

A Star Is Born op IMDb (8,5)
Beetje buiten mijn league qua genre, maar ik ben blij dat ik deze gezien heb. Vond de film namelijk onderhoudend genoeg om positief te waarderen, met daarbij zelfs één uitermate positief punt.
Doorgaans ben ik wel gecharmeerd van het frivole acteerwerk van Bradley Cooper, maar die wordt hier totaal van het doek gespeeld door beginnend actrice Stefani Germanotta. Cooper vervalt te veel in een murmelend en naar de grond kijkend typetje (vermoedelijk denkt ie dat het de verbeelding van een verslaafde is) maar zijn tegenspeelster brengt schwung in de film. Volstrekt naturel en dat is verbazingwekkend: ze is uiteraard een ster van wereldfaam maar haar acteerwerk beperkte zich tot nu toe tot verkleedpartijen in videoclips. Wat mij betreft is zij de absolute meerwaarde van deze film. Veel meer dan de muziek (die je met de beschrijving "suikerzoet' nogal tekort doet), veel meer dan het script en veel meer dan het regiedebuut van Cooper is dit de film van Lady Gaga.

Het verhaal is meerdere malen verteld: Jackson Maine, een succesvolle muzikant op zijn retour (drank- en drugsverslaving en een afnemend gehoor beperken zijn mogelijkheden op het podium),  ontdekt een marginaal zangeresje dat hij vervolgens op zijn eigen podium in volgepakte stadions neerzet. Meisje brengt zijn successen weer terug maar krijgt zelf ook heel veel aandacht en verzoeken voor een solo-carrière. Die natuurlijk heel succesvol wordt en daarmee de roemrijke Maine op de achtergrond stelt. Hetgeen tot spanning leidt in hun relatie, die al snel na de eerste duetten een romantisch feit is geworden. Is Maine nog te redden, is hun relatie te redden en krijgt Ally voldoende kans zichzelf te ontwikkelen?

Ga het zien, mensen, en oordeel zelf. Het is geen star vehicle, het is een film van vlees en bloed. Ik overwon de schroom en heb er heel geen spijt van.

Met: Bradley Cooper, Lady Gaga, Sam Elliot ,

Maestro - Bradley Cooper

Maestro op IMDb (7,1)
 Maestro op Moviemeter (3,06)

Net als bij de grote dirigentenfilm van eerder dit jaar had ik een breekpunt in de film nodig om de film alsnog beter te kunnen waarderen. Bij "Tár" duurde dat een uur, hier zal t niet veel eerder geweest zijn. Maar dan gebeurt er toch iets, dan rijst er conflict en komen de persoonlijkheden toch meer tot leven en krijgen de rollen eindelijk body. Daarmee sleept Bradley Cooper alsnog een voldoende in de wacht voor dit megalomane project waarvoor hij de samenwerking aanging met grootheden als Martin Scorsese en Steven Spielberg om deze forse productie executief van de grond te krijgen. 

In "Maestro" wordt het verhaal opgetekend van de dynamische componist Leonard Bernstein, een van de grootste van de afgelopen eeuw. Zoals veel van de grote kunstenaars was Bernstein een complexe persoonlijkheid, gekweld en verscheurd door bewijsdrang en ambitie in de carrière, karaktertrekken die moeilijk samengaan met een logisch verlopend privéleven. Want ook deze maestro krijgt de eindjes van dit complexe vlechtwerk niet aan elkaar, hetgeen hem als mens niet sympathieker maakt. 

Hij is nog maar net begonnen met naam te maken (na een invalbeurt in de fameuze Carnegie Hall) als hij de jonge Felicia Montealegre Cohn ontmoet. Zij is bezig naam te maken als actrice op Broadway en maakt met haar frisse persoonlijkheid duidelijk niet onder de indruk te zijn van de roem die Bernstein op dit moment al begint te achtervolgen. De componist/dirigent verdringt zijn homoseksuele verleden en gaat vol voor de jonge toneelster: gezin, kindertjes, the whole shebang.
Hoewel pappie vaak van huis is, probeert hij wel echt een gezinsman te zijn en veel tijd met de kinderen door te brengen. Dat werkt, ze lopen met hem weg. Felicia cijfert zichzelf weg voor het gezin en pakt pas veel later haar carrière weer op: pas nadat er verwijdering ontstaat tussen de echtelieden omdat Bernstein de verlokkingen van het reizende bestaan niet kan weerstaan en opnieuw valt voor de avances van mannen uit zijn hofhouding. Hoewel Felicia woedend is, probeert ze de affaires voor haar kinderen geheim te houden. Dat lukt maar mondjesmaat, wanneer de kinderen langzamerhand volwassen worden, komen man en vrouw toch tegenover elkaar te staan. Net als de verwijdering op zijn grootst lijkt, slaat het noodlot toe.

Met : Bradley Cooper, Carey Mulligan, Matt Bomer, Sarah Silverman

FIN - song : Leonard Bernstein & London Symphony Orchestra- Chichester Psalms: Psalm 23

Is this thing on? - Bradley Cooper

Is this thing on op IMDb (6,7)

Is this thing on op Moviemeter (2,88)
 Is this thing on op Wikipedia

Hij is behoorlijk actief, die Bradley Cooper. Zelf al een mooie trits aan (prijswinnende) rollen op zijn naam, de laatste jaren bekwaamt hij zich steeds meer in het regiewerk. Daarmee laat hij anderen shinen, al pakt hij vaak nog wel zijn eigen bijrolletje mee. In deze prettig lopende film gaan de belangrijkste rollen naar Will Arnett en Laura Dern. En dat blijkt een goede keuze van de regisseur want er is overduidelijke chemie. ITTO is een prettig lopende film met een - ondanks het pijnlijke onderwerp- prettige, soms cynische, sfeer.

De bruis is eruit. Het huwelijk van Alex en Tess Novak eindigt niet in knetterende ruzies, nee, beiden kijken gelaten naar het langzaam dovende vlammetje. Ze zouden nog wel willen maar blijken te verschillende types om nog verder te kunnen. Wat hen bindt, is de zorg voor hun twee energieke jongens. Terwijl beiden proberen de wisselingen van de wacht zo zorgvuldig mogelijk te verrichten, kijken ze ook beiden vooruit naar een leven ná hun relatie.

Tess richt zich op het opnieuw oppakken van haar sportcarrière: ze is er weliswaar te lang uit maar kan juist als coach nu een heleboel betekenen voor de volleyballwereld, Alex lijkt nog niet van die vastomlijnde plannen te hebben. Door stom toeval belandt hij in een comedyclub, door nog stommer toeval belandt hij daar op het podium. Onvoorbereid. Hij besluit een klein inkijkje te geven in het leven van een scheidende man, het lijkt potdorie te werken bij het publiek. Alex raakt enthousiast, treedt steeds vaker op en krijgt ook steeds vaker de zaal mee. Totdat, net zo stom toevallig, opeens zijn ex als publiek in de zaal zit. Een geluk bij een ongeluk?

Met: Will Arnett, Laura Dern, Ciaran Hinds, Andra Day, Bradley Cooper, 

FIN - song : Melt With Miami - Under pressure

Serena - Susanne Bier

Serena op IMDb (5,4)
Wie op de poster afgaat, kan misleid worden. Als je verwacht een nieuwe "Silver Linings Playbook' of "American Hustle" te zien omdat hetzelfde koningskoppel op het affiche staat, dan kom je van een iets koelere kermis thuis. Inderdaad zie je dat er een natuurlijke chemie is tussen Bradley Cooper en Jennifer Lawrence, maar ja, daarin begrijp ik meneer Cooper wel.
Deze film is anders, minder sprankelend en vooral ook een stukje serieuzer. Cooper speelt George Pemberton, een rijke houtkap-ondernemer in het begin van de vorige eeuw. Hij heeft min of meer zijn eigen omgeving gecreëerd in de bossen van Noord-Carolina. Notabelen zijn omkoopbaar, personeel wordt redelijk zwaar getest en , vooruit, waarom niet een van de jongere vrouwen aldaar bezwangeren? Alles verandert als hij de welgevormde Serena Shaw ontmoet. Navraag leert hem dat deze dame een bijzonder zware geschiedenis heeft: haar hele familie is omgekomen bij een brand, zij bleef als 12-jarig meisje verweesd achter op de houtplantage van haar vader.
Pemberton zet zijn zinnen op haar en belooft haar gouden bergen. Ooit, als deze setting in Noord-Caroline voldoende geld opgeleverd heeft en verkocht wordt, gaan ze naar Brazilië. Hij heeft daar al een stuk land gekocht, alleen de financiering voor de exploitatie moet nog worden geregeld.
Precies in dat deel ondervindt hij veel weerstand van de lokale sheriff, die in de tas zit van een groep die een groot park wil bouwen. Pemberton stelt zich rüksichtlos op , overigens doet zijn vrouw hetzelfde. Gaandeweg kweken ze vijanden. En dat komt vooral niet handig uit, als de zwangerschap van Serena mislukt en ontaardt in de bloederige mededeling dat ze nooit meer kinderen zal krijgen.
De toekomst gaat er heel anders uitzien en , u snapt, plotseling wordt die eerder bezwangerde vrouw weer een stuk belangrijker. Immers, feitelijk heeft hij al een erfgenaam.
De lyrische liefde tussen George en Serena bekoelt met de dag. Wanhopig proberen ze beiden vast te houden aan elk hun eigen droom.

Niet al te geweldig, het eindresultaat van deze film. Ze kunnen beter, allebei.

Met: Bradley Cooper, Jennifer Lawrence, Rhys Ifans, Toby Jones, Sean Harris , David Dencik

Silver Linings Playbook - David O. Russell

Silver Linings Playbook op IMDb
Nog net op de valreep van het jaar zag ik deze prijswinnende film. Onderhoudend, vond ik m. Niet in het minst door het spetterende acteerwerk. Bradley Cooper ken ik verder niet zo, maar la Lawrence ( ik zou als man van middelbare leeftijd zelfs Oh la la Lawrence willen zeggen) zag ik in meerdere hoedanigheden al eerder voorbij komen. En ik vond haar ditmaal net zo overtuigend goed als in "Winter's bone'.. Dat zegt wat.

De film draait om Pat (Bradley Cooper), een man met bipolaire stoornis die na 8 maanden ontslagen wordt uit de psych-inrichting waar ie een poging tot verpleging heeft ondergaan.
Mams is een zorgtype, paps is een moeilijk communicerende man die alleen maar leeft voor zijn favoriete baseballteam. Een gevoel overigens dat ie graag met zijn zoon zou willen delen, als in : dan praten we tenminste met elkaar, dan doen we iets samen.
Pat blijkt nog vol te zijn van zijn ex-vrouw, ondanks haar overspel en vervolgens overstap. Hij is daar knap neurotisch in. Op curieuze wijze ontmoet hij een dame die net zoveel psychische lasten lijkt mee te dragen, maar die hem wel gaandeweg probeert te bevrijden van zijn hang naar zn ex en het juk van z'n vader.
De film culmineert in een verwikkeling waarbij vader weddenschappen over zijn eigen (financiële) toekomst slechts kan winnen door de prestaties van zijn zoon. Prestaties in een danswedstrijd met de wulpse Tiffany, dus.

Ongeloofwaardig is de film is de  plotse genezingen van beide zwaar psychiatrische hoofdrolspelers, maar het spelplezier van de acteurs en het terugkeerpatroon van enkele rode draadjes in de film maken de film zeer onderhoudend.

Joy - David O. Russell

Joy op IMDb (6,6)
Joy is een wonderkind. Althans, dat vindt haar familie. Althans, haar oma. En een beetje haar vader.
Zelf vindt ze het helemaal niet zo. Niet voor niks is ze de huissloof, niet voor niets woont haar ex-man nog steeds bij haar in, niet voor niets zit haar moeder de hele dag vastgenageld op bed soaps te kijken, niet voor niets verslijt haar vader de ene na de andere vrouw. Joy doet haar uiterste best om er voor iedereen te zijn: ze verdient de inkomsten voor het gezin, ze doet klussen in huis, ze voedt de kindertjes op, doet de boekhouding voor het bedrijf van paps en ze maakt alles schoon.
Ooit was het allemaal anders: ze was de beste leerling van school en een gouden toekomst en dito baan lagen voor haar in het verschiet. Totdat haar ouders gingen scheiden en ze van de ene op de andere dag de zorg voor beiden kreeg.
Nu, zeventien jaar later, slaat plots de boel om als Joy tijdens een van de schoonmaakrondes een inval krijgt; ze ontwikkelt een vloermop die handig in gebruik is en die ook nog eens schoon te maken valt.
Ze werkt haar idee uit en gaat bij de nieuwe vlam van paps, een rijke weduwe, op zoek naar financiering. Patent aangevraagd en hup: op naar een zekerder financiele toekomst.
Uiteraard loopt het niet zo. De financiering valt tegen, de productpromotie loopt mis en haar leverancier gaat er met haar ideeen vandoor. Totdat.... totdat Joy tegen een vlotte zakenman aanloopt die een boodschappenzender uitbaat. Joy mag haar product gaan presenteren.
Alles lijkt goed te komen. Lijkt.

Het verhaaltje hapslikt heerlijk weg, maar is wat mij betreft iets te ´sprookjesachtig´ uitgewerkt. Realistisch is het allemaal niet, het acteerwerk van Robert de Niro en Isabella Rossellini is bij vlagen irritant. Gelukkig redt de chemie tussen Bradley Cooper en de fraai geboetseerde Jennifer Lawrence het een en ander.

Met: Jennifer Lawrence, Robert de Niro, Bradley Cooper en Isabella Rossellini.

Licorice Pizza - Paul Thomas Anderson

Licorice Pizza op IMDb (7,9)

Licorice Pizza op Moviemeter (3,85)

Op geen mijlen afstand benadert deze film de impact van "Magnolia" of "There will be blood"  maar toch he: wat maakte PT Anderson weer een heerlijke film. Anders dan in genoemde voorgangers kiest Anderson hier voor een lichtvoetig verhaal waarbij het vooral draait om sfeer. En, het moet gezegd: hij slaagt daar volledig in. Vermakelijk, onderhoudend, de vaart erin en ook nog eens ontwapenend acteerwerk van twee nieuwe sterren. Aandoenlijk is het om Cooper Hoffmann te zien bewegen en blikken als twee druppels water met zijn betreurde vader Philip Seymour Hoffmann. Maar de absolute ster van deze film, de tintelfrisse spil van deze ruim 2 uur vermaak is Alana Haim, een van de zingende zusjes die de folkpop-band HAIM vormen. (de zussen spelen overigens ook in deze film de zussen, zoals de filmouders van de Haimpjes ook in het echt de ouders zijn). Alana zorgt voor een glimlach, zorgt voor tempo en lijkt onbevreesd de battle met de camera aan te gaan. 

Het verhaal is oersimpel, doch meeslepend: een 15-jarige jongen ziet bij de jaarlijkse schoolfotosessie de vrouw van zijn dromen. Hij is er zeker van dat zij later als Mrs Gary Valentine zal worden aangekondigd. Maar de leeftijd is het grote probleem: Gary is 15 , Alana is 25.
Aanvankelijk vindt ze hem een grote praatjesmaker, maar verdomd: Gary maakt wel bepaalde dingen waar. Hij is een acteur in wording, heeft al enig geld om handen en is kind aan huis in de plaatselijke restaurants. Cola in plaats van alcohol, maar Gary weet dat dit slechts een kwestie van tijd is. Onvermoeibaar maakt hij Alana het hof, maar zij kan en mag niet toehappen: een relatie met een minderjarige zou strafbaar zijn, ook in het wat vrijere Los Angeles van de jaren 70. Ze vindt Gary echter wel heerlijk als gezelschap, de jongen is inventief en lief, hij durft te dromen. 
Terwijl Alana moeite doet om liefde en waardering te zoeken bij volwassener mensen, keert ze steeds weer teleurgesteld terug bij dat lieve en aandachtige jochie en zijn vriendjes. Onophoudelijk verzint Gary bezigheden en zelfs bedrijfjes om Alana maar duidelijk te tonen dat hij het echt helemaal gaat maken. Waarmee, dat blijkt later wel. 

Een visueel feestje, heerlijke soundtrack, vintage kleding en vormgeving. Paar illustere bijrollen van Sean Penn, Tom Waits en een ridicule Bradley Cooper, deze film heeft het allemaal. Het is vermaak, puur vermaak. 

Met : Cooper Hoffmann, Alana Haim. 

 FIN - song : Taj Mahal - Tomorrow may not be your day 

The Mule - Clint Eastwood

The Mule op IMDb (7,1)
Voor alles is een eerste keer. Op zoek naar een koele film drukte ik voor het eerst op "huren" van een titel. In de reeks "net uit de bioscoop" , dus toch een beetje een aanbieding. Ik moet wat he, nu de theaters op zomerstand staan, nu de actualiteit van het Film1 - aanbod terugloopt en zelfs Netflix vernieuwender is in het thuisaanbod. Binnenkort ga ik me eens verdiepen in PICL, daar zou het allemaal nog een stukje actueler zijn.


Ik heb een haat-liefde verhouding met Clint Eastwood. Natuurlijk vind ik het knap dat de man op zijn leeftijd nog redelijk spraakmakend en productief is, maar ik hik een beetje aan tegen zijn reactionaire instelling. Meerdere van zijn laatste films ademen een net iets té Amerikaanse instelling uit, iets waardoor ik ze net iets sceptischer bekijk dan wellicht nodig. "Gran Torino" was zeker niet slecht, maar ademde toch ook een beetje dat boze oude-witte-mannen-sfeertje van "waar gaat het toch allemaal naar toe met onze wereld?".

De film die ik gisteravond zag, is daarin toch net een tikkie anders. Eastwood doet geen enkele moeite om zichzelf of de burgermaatschappij beter voor te doen dan hij is. Hij speelt Earl, een bokkige oude man die zijn leven vergooit heeft aan het kweken van zijn bloemen. De eendagslelies waren hem belangrijker dan zijn gezin , waar hij op vele beslissende momenten ontbrak op het bal. Daardoor is er een breuk ontstaan met zijn vrouw, daarom wil zijn dochter hem niet meer zien. Alleen zijn kleindochter belt hem af en toe op om hem toch nog te betrekken bij familie-aangelegenheden.

De komst van internet heeft de verkoop van zijn bloemen verpest, Earl moet zijn kwekerij ontbinden en verkopen. Omdat hij toch in zijn sobere bestaan moet voorzien, neemt hij een aanbod aan om koerier te spelen. Immers: hij heeft in al die jaren nog geen verkeersovertreding gemaakt, nog nooit een boete ontvangen, dus hij is de ideale chauffeur. U snapt dat die ritjes niet veel goeds betekenen: in eerste instantie is Earl onwetend van de lading die hij aflevert, maar al snel merkt hij dat hij eigenlijk een drugskoerier is geworden. "Fuck it" , denkt ie: het geld dat hij ervoor krijgt , steekt hij in het opknappen van plekken waar hij goede herinneringen aan heeft, hij koopt zijn kwekerij weer terug en vooral: hij steekt het in de studie van zijn kleindochter en financiert daarmee alsnog een beetje zijn verwaarloosde gezin.
Het lijkt dus allemaal goed te komen, maar u weet dat dit niet zo kan blijven. Loutering volgt.

Met : Clint Eastwood , Bradley Cooper , Laurence Fishburne, Michael Peña

American Sniper - Clint Eastwood

American Sniper op IMDb (7,3)
Schietfilms. Bij opbod verkopen, wat mij betreft.
Ik ben deze toch gaan kijken omdat me destijds verteld dat de film veel op de psychologie ingaat en tja, dan praat je toch echt over andere dingen dan actie en piep-paf-poef.
Helaas voor mij lag de overhand toch bij het kundige schuttersgedeelte, helaas werd het een hommage aan de Amerikaanse soldaten die in den vreemde hun leven geven voor hun vaderland.

Chris Kyle heeft dus echt bestaan. Een Texaanse cowboy, die in de jaren 90 gealarmeerd wordt door het opkomend terrorisme tegen VS-ambassades in Afrika. Hij besluit zich aan te melden, hij kan wel aardig schieten. Feitelijk is hij al wat te oud voor de training maar hij slaat zich er door heen.
Eenmaal in Irak ontpopt hij zich als een topschutter: niemand anders in de toch zo glorieuze geschiedenis van US Army heeft zoveel personal kills op zijn naam staan als deze meneer Kyle.

In de tussentijd ontstaat natuurlijk weerstand van het thuisfront, dat vindt dat papa thuis moet zijn en dat anderen nu maar eens hun leven moeten wagen. Maar ja, meneer Kyle is van de rechtvaardigheid: het zijn onze mannen die worden vermoord door die rarabieren. En hij verhardt zelfs dusdanig in zijn strijd dat hij vastbesloten is om zijn Iraakse tegenhanger , net zo'n succesvolle scherpschutter als hij, persoonlijk uit te schakelen.

Zo'n film.

Met : Bradley Cooper, Sienna Miller

Aloha - Cameron Crowe

 Aloha op IMDb (5,4)

Eerlijk is eerlijk, ik was niet voldoende geconcentreerd gisteravond/vannacht om deze film op waarde te schatten. Op de bank na een intensensieve (kortere) werkweek , dat biedt natuurlijk niet de ideale omstandigheden voor film. Ik denk echter niet dat de film op andere momentenbij mij veel beter uit de verf was gekomen. Anyways, een beschrijving: 

Brian Gilcrest keert als gelauwerd militair terug op zijn basis op Hawaii. Er zijn jaren verstreken sinds hij hier gestationeerd was, inmiddels is hij enkele missies en meerdere levensgevaarlijke verwondingen verder. Hij is gevraagd om terug te keren omdat hij de lokale bevolking goed kent. De native Hawaiians moeten overtuigd worden een deel van hun reservaat af te staan om ruimte te scheppen voor de bouw van een satelliet-lanceerbasis. Er zal onderhandeld moeten worden en men acht de ervaren en innemende Gilcrest de juiste man voor deze opdracht. 


Hij krijgt begeleiding van een jonge ambitieuze kapitein Allison Ng, die voor hem de deuren moet openen. Ze is niet alleen ambitieus, ze is ook knap en dat bemoeilijkt de opdracht voor Gilcrest, die toch al in een lastig parket zit omdat hij ook Tracy, zijn liefde van 15 jaar geleden, weer ontmoet. Tracy voelt nog steeds veel voor hem en vice versa, maar hij snapt dat hij niet moet poken in haar huwelijk, hoe ongelukkig dat huwelijk ook lijkt. 
Tijdens het uitvoeren van zijn opdracht komt Gilcrest er - samen met de gedreven Ng - achter dat de bouwers van het satellietplatform niet alleen maar goede bedoelingen hebben met deze lanceerbasis. Samen beginnen de twee aan een ondergrondse strijd om de schatrijke investeerder (type Musk, maar dan met slechte intenties) tegen te werken en tegelijktertijd hun opdracht uit te voeren. 
En dit alles, mensen, deze hele reeks complicaties wordt gebracht in komedie-vorm, mocht u uit het bovenstaande iets anders concluderen. 

Met : Bradley Cooper, Emma Stone, Rachel McAdams, John Krasinski, Bill Murray, Alec Baldwin

Burnt - John Wells

Burnt op IMDb (6,6)
Koken is hip op televisie, maar in de filmwereld was het dat al langer. Bij uitstek is gastronomie geschikt om mooi in beeld te worden gebracht, immers. Daarnaast is de hiërarchische verhouding in de keuken en de bediening altijd een fijn voorbeeld van het oproepen van conflicten.
In deze film komt dat allemaal samen rondom de culinaire meesterkok Adam Jones. Hij heeft in het verleden al twee Michelin- sterren vergaard maar het ging compleet mis. Drugsgebruik, wangedrag, losbandigheid, gebrek aan orde: het leidde ertoe dat hij vluchtte uit de gastronomische hoofdstad van de wereld en een aantal jaren cold turkey ging in de VS.
Maar nu is hij er weer, hij wil terug op de kaart. En hij wil die derde ster. Hij meldt zich aan bij een toprestaurant in London maar begrijpelijkerwijs is de ontvangst lauw. Door zich nederig en ambitieus tegelijk op te stellen, lukt het hem om een plek te krijgen. Hij formeert een team van oude vrienden, daarnaast opent hij de jacht op een nieuwe topkok(kin); hij heeft zijn zinnen gezet op Helene (Sienna Miller) en probeert haar los te weken bij haar huidige baas.
U snapt: dat lukt , maar dan is die derde ster nog niet binnen. Er komt druk op het team want de Michelin-keurmeesters kunnen elk moment hun vorkje komen prikken. Stress is zacht uitgedrukt. En spanning ook.

Een redelijk vermakelijke film, met een keur aan sterren in de cast:
Bradley Cooper, Daniel Bruhl, Sienna Miller, Omar Sy, Riccardo Scamacio

The Words - Brian Klugman/ Lee Sternthal

The Words op IMDb
In plaats van film-in-film is dit eigenlijk boek-in-boek. In boek. Hoe dan ook: deze film draait om een boek. Een boek dat geschreven is door een schrijver die presentaties geeft over dat succesvolle boek. Een boek dat helemaal niet door hem is geschreven, doch slechts door hem ontdekt.
Het manuscript vond hij in een aktetas die hij in een antiekzaak opgedaan heeft. Het komt hem goed uit, want hij krijgt zijn eigen eerste manuscript maar niet uitgegeven, ondanks een jarenlange ronde langs uitgeverij-redacteuren.
Gemankeerd zelfbeeld dus. En als hij dan dit wonderbaarlijk goede boek-in-wording vindt, lijkt het allemaal logisch dat hij doet alsof het het zijne is.
Dat gaat lang goed, succes en rijkdom komen bij hem langs. Totdat...
U snapt: totdat de oorspronkelijke schrijver van het manuscript opduikt. En hem opzadelt met een joekel van een dilemma: hoe kun jij zo leven? Hoe kun je pretenderen talentvol en goed te zijn, terwijl je slecht mazzel en toeval hebt ervaren?

Dat is dan ook meteen het beste stuk van de film: de twijfel die bij de schrijver (Bradley Cooper) toeslaat. Dat werkt boeiend. Boeiender dan de sterrencast met de rest van het verhaal doet. Niet geheel geslaagd, deze film.

Nightmare Alley - Guillermo del Toro

Nightmare Alley op IMDb (7,4)
 Nightmare Alley op Moviemeter (3,56)

Visueel helemaal dik voor elkaar, deze film. Maar dat weet je natuurlijk vooraf, als je naar een film van Guillermo del Toro gaat. Zijn eerdere werk was voor mij aardig buiten mijn league, maar toch kon ik bijvoorbeeld "The Shape of Water" wel hebben. Dat komt doordat meneer Del Toro een verhalenverteller is, dat krijg je als kijker echt wel mee. De combinatie van prachtig beeld en een naar een climax toewerkend verhaal legitimeerde de 2,5 uur die deze film duurt volkomen (het valt niet heel erg op dat het eigenlijk een lange zit is). 

Een rariteitenkabinet, daar kijken we naar, eind jaren 30 van de vorige eeuw. Een uitgebreid circusgezelschap paradeert voorbij: de sterke man, de slangenmens, de waarzegger, de monstermens en nog andere menselijke extremiteiten. Stanley Carlisle raakt - na het overlijden van zijn vader- plotseling verzeild in deze vreemde mengelmoes. Hij pakt een baantje aan als sjouwer en werkt zich al snel op tot medewerker van het waarzeggers-echtpaar. Stanley let goed op en leert al gauw de finesses van het bedrog. 

Naast de vooruitzichten op een goede financiële toekomst voorziet hij ook op amoureus vlak de nodige voorspoed: hij papt aan met het stuntmeisje Molly, de "elektrische vrouw" van het circus. Nadat hij de man van het waarzeggersechtpaar, een zwaar alcoholicus, het laatste zetje heeft gegeven , acht hij het tijd om met Molly te vertrekken. De twee beginnen een "mentalist" act, Stanley claimt bovennatuurlijke gaven te hebben en veinst contact met overleden familieleden van zijn publiek. Hij is een oplichter, maar wel een hele goede. Als er bij een voorstelling een stijlvolle vrouw opstaat, gaat Stanley ook hier volledig in zijn rol op. Het lijkt overtuigend, maar deze dr Lillith Ritter - een psychiater - wacht hem na afloop op. Ze heeft een opdracht die niet alleen zijn gedrag, maar ook zijn leven voorgoed zal veranderen. 

Met : Bradley Cooper. Rooney Mara, Cate Blanchett, Willem Dafoe, Toni Colette, Ron Perlman, Richard Jenkins

 FIN - song : Hoagy Carmichael - Stardust

Spy - Paul Feig

Spy op IMDb (7,1)
Ja, dat leest u goed. Een 7,1 op IMDb! Dat is goed, niet veel films halen dat gemiddelde.
Het komt ongetwijfeld door de tongue-in-cheeck humor die er in zit. Want dat maakte deze niemendal draagbaar, er zitten momenten in dat je een glimlach niet kunt onderdrukken ondanks dat je alles al mijlenver van tevoren voelt aankomen. Dondert niet, voor plat vermaak is dit ok.

Law. Jude Law. Die speelt in deze film Bradley Fine, een soort James Bond. Echter, hij kan zijn moorddadige activiteiten niet succesvol doen zonder de continue steun van zijn assistente Susan Cooper. Susan is een gezette tante (filmtype "gezelligerd") die hem bij al zijn acties met raad en daad bijstaat. Middels een oortje en een beeldscherm zijn ze met elkaar verbonden bij alle operaties.
Dat gaat goed totdat de spion tegen een Oostblok-bende aanloopt die kernwapens wil verhandelen. Voor het oog van Susan wordt Fine door de Bulgaarse schone omgebracht. De dienst is in rouw, maar er moet nog steeds iemand gevonden worden die de nucleaire terroristen kan bestrijden. Susan werpt zich op, maar iedereen moet een beetje gniffelen. Ze is niet het prototype afgetrainde geheimedienst-medewerker. Haar motivatie om de dood van Fine te wreken is echter geloofwaardig en ze krijgt het voordeel van de twijfel.
Ze trekt naar Europa en er gebeuren vervolgens grappige dingen. Want ze is natuurlijk een stuntelspion. Met een goed hart en een blakend enthousiasme. Maar is dat genoeg om de hardcore misdadigers aan te pakken?

Met Melissa McCarthy, Jude Law , Rose Byrne , Miranda Hart