Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht george mackay. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht george mackay. Sorteren op datum Alle posts tonen

zondag, oktober 11, 2026

Sense and Sensibility - Georgia Oakley

Sense and sensibility op IMDb (7,2)
 Sense and sensibility op Moviemeter (3,12)

Sense and sensibility op Wikipedia

Na een heerlijk midweekje eropuit-met-de-trein kwamen we vrijdagavond laat weer terug in het eigen stulpje. Na de gebruikelijke was- en opruimklussen bleek het een natte dag, dus zochten wij de droogte en warmte van de filmzaal op om daar de voorpremière van deze Jane Austen - boekverfilming te ondergaan. Vrouwlief keek in de trein terug nog eens naar de eerdere beroemde versie van Ang Lee, die ik vijf jaar geleden nog eens bekeken had. We keken met speciale interesse naar het spel van Daisy Edgar-Jones, de jonge actrice die sinds "Normal People" geen fout meer kan doen bij ons. Zij stelde opnieuw niet teleur, hoe fijn is dat? Veel aandacht ging ook naar Esmé Creed Miles (voor mij een fris nieuw gezicht) en naar wat meer gearriveerde gezichten als George Mackay en Fiona Shaw. De film is iets donkerder dan de inmiddels 30 jaar oude versie, dat werkte enigszins remmend maar het kwam uiteindelijk nog best goed met dit bekende verhaal.

Het valt de zusjes Dashwood zwaar: als hun vader overlijdt, gaat het beheer van hun mooie landgoed Norwood over in de handen van hun broer. Patriarchaat he, dus de meisjes kunnen hoog en laag springen maar ze worden gedwongen te verhuizen naar een schamel huisje kilometers verderop. Hun broer kunnen ze het nog wel vergeven, maar die hebberige vrouw Fanny van hem, die is verschrikkelijk. Met vileine opmerkingen maakt ze duidelijk dat de meisjes de armoede in gedrukt gaan worden en dat alles in dit huis voortaan door haar handen zal gaan. 

De enige weg uit dat armoedige vooruitzicht is het aan de haak slaan van een welstandige man. Klinkt simpel, de zussen zijn tamelijk knappe vrouwen dus dat moet wel gaan lukken. Echter: de mannen van die tijd weten dat ze goud aan hun kont hebben hangen, ze weten dat ze het voor het uitkiezen hebben. Waar de bescheiden Elinor met de nodige Sense haar ogen richt op de onbereikbare Edward Ferrars, kijkt de flamboyante Marianne Dashwood boordevol Sensibility alle kanten op: een rijke en knappe kerel mét een beetje standing, voor minder gaat ze het niet doen. Wat wordt het: een aaneenschakeling van bedrog en teleurstellingen of zie ik daar toch iemand op een wit paard aankomen?

Met: Daisy Edgar-Jones, Esmé Creed Miles, Caitriona Balfe, Tom Brooke, George Mackay, Fiona Shaw, Herbert Nordrum, Stacy Martin, Frank Dillane, Chloe Pirrie

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Roger Goula - Sense and Sensibility
FIN - song : Sjaella Sjaella - The trees they grow so high

zondag, september 13, 2026

Marrowbone - Sergio G. Sanchez

Marrowbone op IMDb (6,7)
 Marrowbone op Moviemeter (3,14)

Marrowbone op Wikipedia

Doorgaans laat ik deze (softe horror) films ongezien, voor mij is "horror" geen aanbevelend label. Maar bij deze twijfelde ik: wát een interessante cast zeg. Om te beginnen met: George Mackay, het wanhopige bleekgezicht uit '1917'. Op de voeten gevolgd door Anya Taylor-Joy, die hier opnieuw hoge (en grote) ogen gooit. Daar voegen we nog een snufje Mia Goth aan toe, nomen est omen. Mooi rijtje toch? KLIK!

Ja, ze zijn best blij maar toch niet helemaal. Het gezin (moeder, twee oudere zoons, een dochter en tenslotte nog een speels jongetje) hebben hun nieuwe huis bereikt maar iedereen twijfelt nog. Moeder maakt aan die twijfel een eind door letterlijk een streep te trekken: "Als we hier over de drempel stappen, zijn onze herinneringen vervlogen en is er alleen nog maar toekomst". 

Hoewel ze allen die stap zetten, blijkt de uitvoering nog zo makkelijk niet. Immers: de herinneringen wegen zwaar op het hele gezin. Ze blijken gevlucht voor een gewelddadige en moordlustige vader die een dusdanige stempel op hun verleden drukt dat ze dat verleden moeten uitwissen: een nieuwe familienaam en oudste zoon Jack als familiehoofd. Moeder is zwaar ziek en weet net voor haar overlijden Jack op het hart te drukken dat ze nog even onder de radar moeten blijven tot hij de leeftijd van 21 bereikt. Pas dan kan hij ook officieel de kar van het gezin trekken. U begrijpt: die verjaardag, die ligt mogelijk nét iets te ver buiten bereik.

Met; George Mackay, Anya Taylor-Joy, Mia Goth, Charlie Heaton, Matthew Stagg, Kyle Soller

FIN - song : Fernando Velazquez- Marrowbone

zondag, januari 19, 2020

1917 - Sam Mendes

1917 op IMDb (8,6)
De roem snelt deze film vooruit, lange rijen gistermiddag bij de bioscopen in Amsterdam (bij City waren we al te laat, bij Tuschinski lukte het gelukkig nog wel, in die prachtige en goed gevulde zaal 1).
De buzz rond deze film blijkt aan alle kanten terecht: een knap gemaakte, goed gespeelde, razend spannende en sterk dramatische film, die ook nog eens een echt -gesimplificeerd, maar levensecht- verhaal over de waanzin van oorlog vertelt. Meer heb je als kijker niet te wensen. Hooguit puristen zullen gaan discussiëren over de techniek of over de in twee regels uit te leggen plot, maar vermoedelijk zullen alle overige kijkers hier een goede beleving bij hebben. Wij in ieder geval wel.

April 1917, de Britse troepen zitten diep in hun loopgraven in Noord-Frankrijk. Wij weten dat de oorlog hierna nog ongeveer een jaar zal duren, maar voor de jongemannen in die kletsnatte klei geldt dat elke slag beslissend is. En dat dus elke progressie veroverd moet worden. Twee mannen, knulletjes nog, zullen onze metgezellen zijn op deze reis.
Blake en Schofield (voornamen deden er niet toe op het slagveld) worden door hun generaal uitgekozen. Hen wordt gevraagd een boodschap over te brengen aan de mannen aan het volgende front. Het lijkt erop dat de Duitse tegenstander zich teruggetrokken heeft, maar er is informatie dat zij een stuk verderop een hinderlaag bouwen. Blake en Schofield moeten voorkomen dat het Devon- bataljon (1600 man sterk) zichzelf te pletter loopt op die hinderlaag, omdat ze zich rijk rekenen door de terugtrekkende bewegingen van de tegenstander.
De opdracht lijkt simpel, maar blijkt levensgevaarlijk. Blake en Schofield vallen op dat verlaten stuk niemandsland van de ene verschrikking in de andere, meerdere malen moeten ze vrezen voor hun leven. De vijand is overal en de vijand is universeel. Mijnenvelden, instortingen , luchtgevechten en sluipschutters: alles lijkt tegen hen te werken in hun moeizame tocht naar het bos achter het plaatsje Ecoust, waar ze het Devon-leger moeten treffen.

De film is bewust beklemmend gemaakt: langgerekte shots waarin we bij wijze van spreken fysiek met de mannen meereizen, dwars door de ontmenselijking die in de loopgraven plaatsvindt. Expliciete beelden, schokeffecten, hoop en vrees: het zit er allemaal in. Regisseur Mendes kent de verhalen uit de overlevering van zijn voorvaderen, hij schroomt niet om alle effecten van die gruwelijkheden de revue te laten passeren. IJzersterk is zijn keuze voor twee jonge acteurs in de hoofdrollen (en louter bijrollen voor grote namen als Colin Firth, Benedict Cumberbatch en Mark Strong). Vooral George Mackay (van oa "Pride" en "Captain Fantastic" ) is weergaloos in zijn rol als onzekere en tegelijk vastberaden jongeling.

Met : George Mackay, Dean-Charles Chapman , Colin Firth, Mark Strong, Benedict Cumberbatch

dinsdag, september 13, 2016

Captain Fantastic- Matt Ross

Captain Fantastic op IMDb (8,1)
8,1 op IMDb. Dat is hoog. Ik neem aan dat het komt doordat de film vrij recent is en doordat de tot nu toe gegeven beoordelingen allemaal hoog waren. Ikzelf vond het geen 8 waard. Wel een voldoende maar een 8 is rijkelijk beloond.

Het beste van de film zit m.i. in de boodschap: feitelijk toont de film de begrafenis van de 20e eeuw. Aan het eind van die jaartelling ging het al de kant op waarin we nu leven, maar daarvoor is nog op verschillende momenten tijd en ruimte geweest voor afwijkende ideeën. Als je langs de randen van de regels wilde leven, als je een "private revolution" wilde, als je jezelf buiten de maatschappij wilde stellen en niet aan haar buitensporige eisen wilde voldoen, dan kon dat allemaal.

In deze film is Ben Cash zo iemand. Wars van alle financiële en sociale vereisten van de moderne tijd trekt hij zich met zijn gezin terug in de bossen van het Noordwesten van de Verenigde Staten. Ze leven zo goed als autarkisch,  de enige boodschappen die ze in de verderop gelegen stadjes doen, financieren ze met de verkoop aldaar van zelfgemaakte producten. Verder bestaat het leven uit jagen, intensieve fysieke trainingen en het leren en studeren op boekenwijsheid. Moeiteloos kunnen de kinderen wetsregels en feitenkennis debiteren, ook discussies en argumentaties - geschoeid op een Plato-leest - worden goed inhoudelijk gevoerd.
Lijkt allemaal perfect, maar er mist iets. Moeder is inmiddels al weken geleden afgevoerd naar een ziekenhuis in de bewoonde wereld: psychische problemen dwongen haar hulp te zoeken die de natuur(wetten) haar niet konden geven. De kinderen missen haar, vader doet wat ie kan maar het gaat mis. Moeder overlijdt (zichzelf), logischerwijze willen de kinderen naar haar toe maar vader weet dat ie daarbij geblokkeerd wordt door zijn norse conservatieve schoonvader. Die rekent Ben de dood van zijn dochter aan en dreigt met arrestatie als ie zou opduiken op de begrafenis.
Maling aan regels hebben ze, de Cash-familie. Dus gaan ze uiteraard toch, met z'n allen in de bus op pad. Eenmaal daar aangekomen begint de confrontatie met de "normale" maatschappij. Beide kanten van het spectrum leren veel vanaf dat moment. Schoonvader leert dat Ben een goede vader voor zijn kinderen is, Ben leert dat het niet meer mogelijk is om je kinderen zélf op te voeden, zonder scholing en zonder maatschappelijke relevantie.

Wat mij betreft is de boodschap het belangrijkste van de film. Qua spel en uitvoering is er een minder geslaagde combi tussen Mosquito Coast, Little Miss Sunshine en diverse roadmovies gemaakt. Het is dus aan de kijker wat ie ermee doet: vraagt die zich af of ie wel gelukkig is in zijn veilige, maatschappelijk geslaagde en geaccepteerde omgeving?

Met oa Viggo Mortensen en George Mackay.

zondag, januari 23, 2022

München - im Angesicht des Krieges (aka Munich: The Edge of War) - Christian Schwochow

Munchen Im Angesicht des Krieges op IMDb (6,9)
 Munchen Im Angesicht des Krieges op Moviemeter (3,37)

Films naar mijn hart zijn het meestal, verantwoorde historische drama's. Vaak met een "zo zou het gegaan kunnen zijn" verhaal, niet altijd is alles 100 procent de waarheid maar het leeuwendeel wel. In deze film zit ook een moment dat, als het een echte situatie is geweest, onze recente geschiedenis totaal veranderd zou kunnen hebben. Dat vind ik boeiend, de werkelijkheid heeft vaak flinterdunne fundamenten. 

1932, Oxford, Engeland. Afstudeerfeestje van 3 vrienden, waarvan 2 Duitse gaststudenten zijn. De spanning van verandering is voelbaar voor de twee mannen en een vrouw: er staan grote dingen te gebeuren in Europa. 
1938, London, Engeland. Een van bovengenoemd drietal is Hugh Legat, die na zijn studie als adviseur en communicatie-specialist van de Britse premier is gaan werken. Er wordt driftig gezocht naar een oplossing voor het conflict dat op het Europese vasteland is ontstaan: Hitler heeft Sudetenland bezet en zijn agressieve politiek dient een halt te worden toegeroepen. Chamberlain is bereid daarvoor met de nazi-dictator te gaan onderhandelen. 


1938. München, Duitsland. Paul, een van bovengenoemd drietal , is voor de overheid werkzaam als communicatiespecialist maar is een tamelijke eenling in zijn opvatting dat Hitler een gevaar vormt. Als hij de notulen van een bijeenkomst in handen krijgt waarbij Hitler zijn expansiedrift aan zijn generaals heeft uitgelegd, bedenkt Paul opeens dat hij dit maar op een manier naar buiten kan brengen. Hij zoekt via via contact met zijn oude studiemaat Hugh. Hun oude meningsverschillen zullen even moeten worden opzij gezet, er wacht hen een belangrijke taak. 
De enige manier waarop Hugh invloed zal kunnen uitoefenen, is meereizen met de Britse delegatie die in München met Hitler in overleg zal gaan voor een vredesakkoord. Het is 1939, je weet toch.

Met : George MacKay, JJannis Niewöhner, Jeremy Irons, Sandra Hüller, Liv Lisa Fries

 FIN - song : Isobel Waller Bridge- You Dream

dinsdag, september 13, 2022

I came by - Babak Anvari

I came by op IMDb (6,1)

I came by op Moviemeter (3,12)

Bekwame thriller met een mooie en goed gespeelde rol voor Hugh Bonneville. Voor dit soort films zou ik nooit naar de zaal gaan, maar vanaf de streamers valt er goed van te genieten op een afgematte maandagavond. 

De vrienden Toby en Jay hebben een gevaarlijke en indringende missie : ze breken in bij rijke mensen, niet om iets te stelen maar om een enorme graffiti-tag achter te laten: " I came by" . Puur om deze mensen te laten zien dat ze in hun forten , in hun goed beveiligde woningen op afstand leven van de maatschappij. Het lukt de twee om zonder sporen achter te laten een heuse reputatie op te bouwen en een lichte spanning te creëren onder de doelgroep waar ze zich op richten. 

Als Jay's vriendin zwanger raakt, wil hij stoppen met het gevaarlijke inbraakwerk. Toby is verontwaardigd, want hebben ze niet net het huis van een voormalige rechter/filantroop op het oog. Toby voelt zich beroepsactivist, heeft er dagelijks ruzie met zijn moeder voor over (zij vindt dat hij iets van leven moet maken). U snapt: Toby gaat het toch doen, inbreken bij de rechter. Maar het gaat faliekant mis: Toby vergeet zijn koppie erbij te houden en gaat dwalen door het huis, om vervolgens in de kelder te stuiten op een geheime deur waarachter hij geluiden hoort. Geschrokken vlucht hij weg en hij licht de politie in. Dat leidt tot niets, rechter Hector Blake heeft voldoende vrienden hogerop om meteen weer buiten verdenking te staan. Waarop Toby opnieuw zelf op onderzoek uitgaat bij de lugubere rechter, hetgeen leidt tot een gruwelijke afloop. 

Met: Hugh Bonneville , Percell Ascott , Kelly MacDonald , George Mackay

FIN - song : Tears For Fears - Everybody wants to rule the world

Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...