Nahschuss (aka The Last Execution) - Franziska Stünkel

Nahschuss op IMDb (6,7)
 Nahschuss op Moviemeter (3,20)

Nahschuss op Wikipedia

Erg blij ben ik met de Belgische aandacht voor film op hun nationale tv-zender. De (VRT) Canvas Filmzomer kent een prachtig programma waardoor de geoefende filmkijker de kans krijgt om pareltjes nog een keer te kijken, agendamissers alsnog goed te maken of - zoals in dit geval- zelfs totale onbekende films onder ogen te krijgen. Ik werd hierbij getriggerd door de indringende blik van Duits acteur Lars Eidinger, een blik die ik herkende van het fenomenale "Sterben" van twee jaar geleden. Dan zit ik goed, dacht ik. En dat dacht ik helemaal toen ik het onderwerp van dit 'waargebeurdje' las: een man die iets te diep in de kringen van de Stasi verstrengeld raakt, dan heb je me hoor.

Dat ging wel erg gemakkelijk, denkt Franz Walter: koud klaar met zijn studie bereidt hij een wetenschappelijke reis naar Ethiopië voor maar juist als hij op het vliegtuig stapt, wordt hij apart genomen door een aantal officials. Terstond krijgt hij een leerstoel aangeboden aan de universiteit waar hij afstudeerde, zijn professor rept plots over haar vervroegd pensioen. Aanvankelijk zoekt Franz er niets achter, zelfs niet als hij een chique woning aangeboden krijgt, "it comes with the job". Zijn vriendin Corina denkt er het hare van maar vraagt (nog) niets want: in het Oostduitsland dat zij gewend is, komen zulke kansen slechts eenmaal voorbij.

Franz wil voortvarend beginnen aan zijn wetenschappelijke klus maar blijkt eerst enkele tegenprestaties te moeten leveren: hij kent toch die bekende voetballer die plots als prof in West-Duitsland is gaan spelen? Die moet worden overtuigd dat hij niet voor de imperialistische vijand mag spelen, hij moet worden teruggehaald naar het Oostblok-paradijs. Daar blijken pittige methodes voor te worden ingezet, methodes waar Walter van terugschrikt maar ja: er is geen weg meer terug. Keer op keer deinst Franz terug van de onmenselijkheid van de Stasi, keer op keer slikt hij ook zijn bezwaren weg omdat hij zijn vrouw en ouders en zijn woning niet in de waagschaal wil stellen. Door de gewetensbezwaren begint hij te drinken, daarmee zijn relatie op scherp zettend. U snapt dat de Stasi feilloos van deze zwakheden gebruik weet te maken: Walter komt voor onmenselijke keuzes te staan.

Met: Lars Eidinger, Devid Striesow, Luise Heyer, Paula Kalenberg

Sterben (aka Dying) - Matthias Glasner

Sterben op IMDb (7,4)
 Sterben op Moviemeter (3,71)

Sterben op Wikipedia

Omdat ik er twee jaar geleden behoorlijk van onder de indruk was (in mijn persoonlijke top 3 van dat jaar) klikte ik nog maar een keer op "PLAY" toen ik deze tegenkwam op de filmzender. Niet voor tere zieltjes, dit bikkelharde drama. Een drama zoals de Duitse cinema dat zo goed kan: ongemakkelijke levens, complexe persoonlijkheden en ergens daar tussenin toch nog sprankjes hoop en visie. De film is een kroniek over een uit elkaar gevallen familie en legt pijnlijk de problemen bloot waarmee de generaties voor ons, tijdens ons en na ons mee te maken krijgen. Sterk spel opnieuw van Lars Eidinger en Corinna Harfouch , fijne bijrollen zijn er voor Lilith Stangenberg en Ronald Zehrfeld

Mijn recensie van twee jaar geleden : BEGT recensie Sterben (september 2024)

Sterben (aka Dying) - Matthias Glasner

Sterben op IMDb (7,6)
 Sterben op Moviemeter (3,00)

Dat ik tijdens de film meermaals moest denken aan misschien wel de beste film uit ons tijdsgewricht (in mijn bescheiden mening dan he, niet iedereen hoeft onder de indruk te zijn van "Magnolia"), dat zegt wel iets. Niet dat "Sterben" nu al zo goed is, dat kan nog groeien. Maar goed is ie zeker, erg goed zelfs. Net als genoemde PT Anderson-film kent "Sterben" een mozaïsche aanpak, met dat verschil dat ditmaal alle bedrijven over leden uit een en hetzelfde gezin gaan. Niet gemakkelijk, vaak zelfs ronduit ongemakkelijk, maar razend knap. Vandaag gaat ie in roulatie, wij zagen hem dinsdag in de voorpremière. Ik mag en wil niet pushen (GA DAT ZIEN!) maar ben wel heel benieuwd of anderen de film net zo overdonderend ervaren.

Het is eigenlijk niet meer verantwoord, zoals de twee oude mensen Lissie en Gerd samenleven. Gerd is het contact met de dagelijkse werkelijkheid al enige tijd kwijt en loopt regelmatig in onderbroek naar buiten. Lissie doet wat ze kan maar blijkt zelf ook ziek. De kinderen wonen te ver (zoon in Berlijn, dochter in Hamburg), gelukkig dat een buurvrouw schiet regelmatig te hulp schiet. Uiteindelijk gaat het echt niet meer en moet pappie naar het verzorgingstehuis. Pas dan vindt zoon Tom de tijd om langs te komen. 

Tom is dirigent bij een ambitieus orkest en staat op het punt een loodzwaar stuk, geschreven door zijn manisch-depressieve vriend Bernard, in première te laten gaan. Dat lijkt vooralsnog te hoog gegrepen, want de repetities gaan voor geen meter waardoor de componist met de minuut ontevredener raakt over zijn eigen geleverde werk. Tom probeert de aandacht erbij te houden, terwijl hij ondertussen moet balanceren tussen dit werk, de ziekte van zijn vader en het plots op de wereld verschijnen van een surrogaat-kind dat zijn ex op de wereld zet en waarvoor hij zich verantwoordelijk voelt. 

Als vader overlijdt, komt Tom door deze beslommeringen te laat en blijkt zijn zus Ellen zelfs helemaal afwezig. Ellen lijdt een liederlijk bestaan  aan de zelfkant van het leven, is het alcoholisme nabij. Om die reden heeft ze dan ook helemaal geen behoefte aan contact met haar familie. Uiteindelijk gebeurt dat toch wanneer het ook met moeder Lissie de verkeerde kant op gaat. Het disfunctionele gezin valt verder uiteen, broer en zus moeten de puinresten aanvegen en zich afvragen of ze nog wel iets voor elkaar willen betekenen. Het muziekstuk waar Tom aan werkt, draagt de veelzeggende titel "Sterben". Er is al veel dood in het leven van Tom en Ellen, maar zitten er misschien ergens nog sprankjes leven? 

Zo zwaar als ik het opschrijf, zo is het ook. Maar dat maakt de film nog geen ondraaglijke film, oh nee: sterk geacteerd, prachtige psychologische spanningen die tot heldere levenslessen leiden. Heel sterk.

Met : Lars Eidinger, Corinna Harfouch, Lilith Stangenberg, Ronald Zehrfeld, Robert Gwisdek

FIN - song : Johann Sebastian Bach- Fantasia in Fugue in C Minor

Gezien in : Cinema Oostereiland

Personal Shopper - Olivier Assayas

Personal Shopper op IMDb (6,2)
Hoewel de aanpak van de film me verre van aanspreekt, ben ik toch geboeid blijven kijken. En dat komt vooral door het 100 procent naturelle spel van Kristen Stewart. Ik schat haar in als een van de allerbeste actrices van dit moment, als ze al niet de beste is. Als je mij tot het eind toe een film laat volgen die ten dele gaat over het bovennatuurlijke en het wereldje van mensen die zich medium noemen, dan ben je een grote.

Er lopen twee verhalen door elkaar in deze film. De gewoonste is die van het dagelijks leven van Maureen. Ze is in dienst van een internationaal topmodel, die heeft geen tijd en geen mogelijkheid om al haar kleding en sieraden allemaal zelf te passen en op te halen. Daar heeft ze dus een boodschappenmeisje voor, dat op haar scootertje door Parijs crosst om van modehuis naar sieraderie te rijden en voor Kyra alle spullen voor de grote catwalks te bemachtigen. Maureen haat haar werk, maar het betaalt en ze wil Parijs voorlopig nog niet betalen.
Dat komt door verhaallijn 2, de spiritistische kant. Haar tweelingbroer Lewis is in Parijs overleden aan een hartkwaal. In hun jeugd heeft de tweeling elkaar beloofd na de dood de ander een teken te geven dat ze op hem/haar wachten. Maureen dwaalt door het huis van Lewis, wachtend op een teken maar het komt steeds maar niet.
Uiteraard moeten de twee verhalen door elkaar gaan lopen om de film tot de thriller te maken zoals ie geafficheerd wordt. Dat gebeurt, het speelt zich allemaal af rondom het wereldje van model Kyra en haar nogal vreemde vriend. Maureen wordt ondertussen suf geappt door een onbekende, die veel van haar lijkt te weten en ver in haar leven binnendringt.

Met : Kristen Stewart , Lars Eidinger, Sigrid Bouaziz, Anders Danielsen Lie