Supereroi - Paolo Genovese

Supereroi op IMDb (6,7)

Supereroi op Moviemeter (3,00)

Ten eerste: de i aan het eind wordt separaat van de o uitgesproken. Dus geen roi of rwa, maar ro-i. Probeer het maar, dan wordt de titel je direct een stuk duidelijker. Dan weet je dat we over superhelden praten. 

Een nieuwe Paolo Genovese, het is na het immense succes van zijn "Perfetti Sconosciuti" een belevenis geworden. Die film is met zijn meer dan 20 remakes een genre op zich geworden. Genovese blinkt uit in het opbouwen van complexe relatiefilms, waarin hij genadeloos het feilen van de mens naast diens goede bedoelingen legt. Keer op keer blijkt dat niemand voor 100 % zuiver en goed is. Gelukkig maar. 

Het verklaart ook de keuze voor de titel van deze film. We duiken niet in de wereld van Marvel en DC, nee, we kijken naar gewone mensen  die met een combinatie van bovenmenselijke krachten hun relatie in stand en op niveau proberen te houden. Al vroeg in de film legt hoofdpersoon Anna uit hoe je die superkrachten moet interpreteren: haar moeder had de gave van onzichtbaarheid, haar vader bezat supersnelheid. Eigenlijk zegt ze dat haar moeder zich in de opvoeding steeds met zichzelf bezig hield en dat haar vader al vóór haar geboorte, dus supersnel, verdwenen was. 

Het stel wat wij de hele film lang volgen bestaat uit Marco, een slimme en bij vlagen bescheiden natuurkundeleraar, en Anna, een vurige creatieveling die haar geld verdient met striptekenen. Ze ontmoeten elkaar bij toeval, al is Marco er als de kippen bij om uit te leggen dat toeval niet bestaat, dat alles gebeurt met een reden. Na een voorzichtig proces proberen de twee het samenwonen, waarbij ze hun beider karakters op elkaar aftasten. Het gaat niet altijd goed, maar wij weten dan al dat het blijvend is de regisseur kiest ervoor om drie fasen van hun relatie continue met elkaar te laten verspringen: de start, de viering van hun 10-jarig samenzijn en vervolgens de verdieping als ze al 20 jaar een stel vormen. Alle superkrachten zijn nodig om zover te komen : de gave van het woord, het weerstaan van verleiding van nieuwe (en soms oude) relaties, het voorkomen van sleur, gezond blijven, het combineren van een succesvolle baan met aandacht voor je partner. Vooral in dat laatste verwerken beiden veel van hun privéleven: Marco doceert lang zijn theorieën dat tijd en toeval een construct zijn, maar gaat daar onder invloed van hun samenzijn langzamerhand anders over denken. En Anna verandert in haar gepubliceerde strips van rebelse jonge vrouw steeds meer naar een op en af gelukkige vrouw met alle relatie-dingetjes vandien. 

Wat mij betreft is deze gecompliceerde film opnieuw een meesterstuk. Genovese beschikt over de gave om heel gewone dingen heel bijzonder te laten lijken. En andersom. 

Met : Alessandro Borghi , Jasmine Trinca , Greta Scarano

  FIN - song : Ultimo - Supereroi 

Il primo giorno della mia vita (aka The First Day of my life) - Paolo Genovese

 

Ik ben groot liefhebber van het werk van Paolo Genovese, de Italiaanse regisseur die ons een paar jaar geleden verblijdde met de originele verfilming "Perfetti Sconosciuti", een film die een vertaling kreeg in een stuk of acht talen (bij ons werd dat "Alles op Tafel", doet dat belletjes rinkelen?). Genovese is van de zedenschets, met scherpe aandacht voor de zorgen van mens en maatschappij. Bij deze film- over het pittige onderwerp "zelfdoding" - moest ik ook regelmatig denken aan het enigszins vergelijkbare "After life' : niet de Ricky Gervais-serie maar de Japanse film van enkele decennia geleden.

De vergelijking zit m erin dat ook in deze film de pas overledenen (in dit geval allemaal door eigen hand) een afkoelingsperiode hebben voor ze over gaan naar définitief dood. Ze hoeven hun besluit niet terug te draaien, maar moeten wel in een week tijd bedenken hoe ze herinnerd willen worden, of ze met hun besluit niet een veel te zware druk leggen op hen die achterblijven. Daar kunnen ze nog aan sleutelen, om aldus de pijn enigszins te verzachten. 
De vier (een succesvol mental coach, een in een rolstoel belande topsporter, een vrouw die niet over het verlies van haar dochter heen komt en een klein vraatzuchtig ventje met stevige suikerziekte) worden met de taxi opgehaald door Uomo, de man die hen naar het hotel brengt waar ze een week de tijd krijgen om te ervaren welke impact hun noodlottige stap heeft. De vier moeten daarvoor ook regelmatig in overleg en gaandeweg ontstaat er - naast de nodige rivaliteit - ook wel begrip en zelfs steun voor hun respectievelijke situaties. Uomo geeft ze de vrije hand, maar wijst ze wel steeds op het ultimatum: over een week is er geen weg meer terug. Dan kun je nog steeds van de brug springen of het pistool op je keel zetten, maar laat je je geliefden louter ontredderd achter.
Begripvolle fictie, ik weet niet of het een genre is maar zo heb ik deze fijne Italian Tale wel ervaren.

Met: Toni Servillo, Valerio Mastandrea, Margherita Buy, Sara Serraiocco, Gabriele Cristini

FIN - song : The Fray - Singin Low

The Place - Paolo Genovese

The Place op IMDb (7,1)
Opnieuw een ongemakkelijk sociaal pamflet van regisseur Paolo Genovese, de man die ons eerder verraste met het socialmedia-drama "Perfetti Sconosciutti" . Er ontstaat een lijn in het werk van deze man, die aangeeft dat hij zich zorgen maakt over de omgangsvormen in onze maatschappij.

"The Place' is een koffietentje , gelegen aan niet nader gespecificeerd pleintje. In de hoek zit een man aan tafel te schrijven en te lezen. En die man, die zit er elke dag . Dag in  , dag uit zelfs. Aan tafel ontvangt hij een keur aan verschillende mensen die allemaal hun eigen wensen hebben. De man , in de aftiteling simpelweg "Uomo" genoemd, doet aan inwilliging van die wensen. Maar dat doet hij niet op een of andere comemrciële basis , nee: hij stelt eisen. Elke gesprekspartner dient een bepaalde tegenprestatie te leveren en die zijn vaak niet mals. Ver buiten de lijntjes zijn de eisen van de man, maar het is aan de verzoeker zelf om te kijken hoe ver hij bereid is te gaan. Het hoeft niet, hij hoeft het niet te doen maar zal dan op zeker zijn eigen wens niet in vervulling zien gaan. Even goede vrienden.
De verzoeken lopen uiteen van wonderbaarlijke genezingen tot het oplossen van relatie- en familieproblemen. Net zo ver uiteen lopen de eisen tot tegenprestatie: moord, aanslagen, diefstal. Hoe ver ga je om je eigen , soms zelfzuchtige wens in vervulling te zien gaan.
Voor ons als kijker wordt het ongemakkelijk als de verhalen zich gaan vermengen: als de "aanvaller" in de ene eis uitgespeeld wordt tegen de "verdediger" in het andere verhaal. Nogmaals; ze hoeven niet, ze worden nergens toe gedwongen. Maar dan moet je ook niet zeuren als je droom in rook opgaat.

Bijzonder. Heel bijzonder.

Met : Valerio Mastandrea , Alba Rohrwacher. Marco Giallini, Sabrina Ferilli

Perfetti Sconosciutti - Paolo Genovese

https://begt.blogspot.com/2016/11/perfetti-sconosciutti-paolo-genovese.html

Er is veel gebeurd sinds de eerste keer dat ik deze film zag. Er zijn inmiddels 12 remakes verschenen, een Nederlandse versie staat in de planning. Blijkbaar een zeer universeel thema.

Gisteren zag ik hem opnieuw, in het kader van "het nieuwe normaal". We huurden met een vriendengroep 1 van de filmzalen van Cinema Oostereiland in Hoorn. Arrangementje bestond uit 2 drankjes vooraf en daarna de voorstelling van een film naar keuze. Ze hadden mij laten kiezen, ik kwam op deze (om redenen die ik ten overstaan van de "volle" zaal heb uitgelegd).
Schot in de roos, zo bleek. Er werd hard gelachen en er werd op de juiste momenten gezwegen. Pijnleuk leuk , dat is dan ook een mooie omschrijving voor deze heerlijke film.

Per tutta la vita (aka Marriages)- Paolo Costella

Per tutta la vita op IMDb (5,5)
 Film is op Moviemeter niet te vinden.

Net ver op reis geweest, waarbij ik de vliegreis gebruikte om film te kijken (drie op de heenreis, twee op de terugreis). Recensies zijn door de hoeveelheid schrijfwerk wat korter. 

De laatste film die ik keek, tussen Abu Dhabi en Amsterdam, was deze: opnieuw een samenwerking tussen de bevriende Paolo's (respectievelijk Costella en Genovese). Costella schreef het script van "Perfetti Sconosciuti", Genovese deed dat voor deze film. De ene hand wast de andere. 

De gehele wijk in Rome wordt opgeschrikt door het schandaal dat de priester van de buurtkerk helemaal niet bevoegd bleek te zijn. En dat daarmee de door hem gesloten huwelijken ook helemaal niet geldig zijn. We volgen vier stellen, die van de kerk en de overheid de kans krijgen om over een maand de hele ceremonie opnieuw te doen en daarmee deze onzorgvuldigheid weg te werken. 
Een van de stellen is al uit elkaar en treft elkaar vaker bij de rechtbank dan bij het schoolplein. Hun beider houding is "No way' als de hernieuwe voltrekking ter sprake komt. Maar toch: als Edo van zijn zoontje hoort dat zij hem vertelt dat zijn vader de belangrijkste persoon in zijn leven is, komt er toch enige weekheid in zijn harde houding. Hij zegt zijn advocaat het rustiger aan te doen en neemt zelfs enige afstand van zijn huidige vriendin.
Stel twee zit fors middenin de carrière maar overweegt toch om de boel nu officeel te maken en hun relatie zelfs met een kind te bestendigen. Zij krijgt echter plots de kans op een groot project in Kopenhagen en blijft heimelijk de pil slikken. Als manlief Andrea daar achterkomt , is de boot aan, Krijgen zij de boel nog op de rit nu de hernieuwingsdatum nadert?
De andere twee stellen doen alles samen, al vanaf de huwelijksdag. Samen op huwelijksreis geweest, veel borrelen en eten met elkaar, ze twijfelen dan ook veel minder opzichtig over de nieuwe ceremonie. Totdat blijkt dat de ene man al jarenlang een relatie onderhoudt met de vrouw van de ander, al vanaf de huwelijksreis. Explosief materiaal, dat onder twee relaties een bom legt. 

Met : Ambra Angiolini , Luca Bizzari, Carola Crescentini , Claudia Gerini, Paolo Kessisoglu, Filippo Nigro , Claudia Pandolfi , Fabio Volo

Perfetti Sconosciutti - Paolo Genovese

Perfetti Sconosciuti op IMDb (7,7)
Onweerstaanbaar Italiaans. Veel gebaren, veel theater, veel gesprekken en veel verontwaardiging. Wat ontzettend lekker vind ik dat toch. Heel begrijpelijk vind ik het als mensen niks hebben met deze vorm van cinema, maar ik kan er wel wat mee.
De gehele film (nou vooruit, 98 procent) speelt zich in een huiskamer. Zes vrienden gaan dineren, ze wachten nog op het vierde stel. Daarvan blijkt alleen de man te komen, hij verontschuldigt zich dat zijn partner koorts heeft en niet kan komen.
De vier mannen zijn jeugdvrienden en trekken - nu allemaal om en nabij de 40- nog steeds met elkaar op.
Tijdens het diner komt het gesprek op de allesbepalende rol van de mobiele telefooon, `de zwarte doos van ons bestaan´. Wat ze zich afvragen is of iedereen elkaar echt wel zo goed kent, of ie niet geheimen heeft voor de partner en/of de vriendengroep. En hoeveel van die geheimen zich dan in die contactuele wereld van die telefoon afspelen. Ze nemen een besluit.
Deze avond gaan alle smartphones op tafel en iedereen zal alle binnenkomende berichten publiekelijk delen. Apps en berichten zullen worden voorgelezen, gesprekken gaan op de speaker.
Dat gaat eventjes goed. Dat snapt u. Truth or dare.
Al snel begint het : gedraai, uitvluchten, twijfelachtige motivaties, vragen, onbegrip, boosheid, leugens, ruzies. Binnen het hele tijdsbestek van dit diner komen er zeer openhartige dingen aan het licht, staan relaties op springen en ontpoppen sommigen zich tot het lichtend voorbeeld dat niemand eerder in ze zag. Kennen de vrienden elkaar nou te goed of kennen ze elkaar nou juist totaal niet?

Prachtig, prachtig. Relatiefilms, praatfilms. Gotta love ´em. En ik ben fan van Alba Rohrwacher.

Met oa : Alba Rohrwacher , Giuseppe Battiston, Anna Foglietta