Verlies

"Soms is het beter iets moois te verliezen.
Beter verliezen
dan dat je het nooit hebt gehad"
(Rowwen Heze)

Vele malen stond ik in mijn leven al in de rij om een condolerende hand te reiken. Bijzondere mensen, gewone mensen, nabije mensen, vrienden en familie: in alle gradaties heb ik tussen rouwende families gestaan.
Daarom kan ik met recht zeggen dat gisteravond bijzonder was: de wake bij vriend Cees (jarenlang steun en toeverlaat van mijn lief) was van een groot intiem gehalte.
Tranen, natuurlijk! Maar ook een lach, een blow, een biertje, een gang vol met keuvelende mensen. Het moge duidelijk zijn dat zijn levensdevies (Durf! Doe zo af en toe onverantwoorde dingen) ook op de hem omringende kring zijn uitwerking heeft gehad.
Meest bijzondere was de manier van opbaren: Cees ligt niet in een kist, nee, met een minzame glimlach ligt hij op een werkelijk fabuleus houtgesneden baar. Oosterse en Afrikaanse vormen kenmerken het object dat het kunstwerk symboliseert dat zijn leven was. Zondag wordt hij onder begeleiding van twee djembe-bands naar de kerk gebracht. Geen bloemen, maar veren! Een feest zal het zijn, een healing moet het worden.
Zo is afscheid nemen helemaal niet erg: beter iets moois verliezen dan dat je het nooit hebt gehad.