8eruit

"Time waits for no one", maar ik doe moedige pogingen de tijd te trotseren, sterker nog: de tijd backwards te draaien.
Gisteren was een vreemde sequentie: eerst een zakenlunch op de Nieuwmarkt, twee uur lang bij de aloude Waag. Daarna savonds een filmhuis-vergadering die met tweeenhalf uur iets te lang was om na een werkdag te doorstaan.
Niet ik, ik ging daarna niet naar huis, neenee: ik ging als een jonge hond sperend op de fiets naar onze lokale haven, alwaar we op het havenhoofd als tienerhangjongeren tot ruim twaalf uur aan lauwe blikjes bier hebben zitten lurken.
Uitermate tevreden stapte ik omstreeks halféén het mandje in, met de wetenschap dat nog enkele werkuren mij scheidden van een zwemfeestje, een familiefeestje, een...

(ach, de rest leestu later)