Letters to Juliet - Gary Winick

Win-win situatie, deze film van Gary Winick. Een loze zaterdagavond met de meiden op de bank, dus kozen we voor een film die de jeugd wel kan waarderen.
Romantisch verhaal, de hoofdrolspeelster uit de mammamia-film, dat werk. Voor de ouders gold dat de film speelt in de streek van de huwelijksreis, wat wil je nou nog meer?

Sophie is een would-be journalist die met haar vriendje een pre-huwelijksreis maakt. omdat manlief dra een restaurant opent, zal ie lang geen tijd meer hebben dus moet t nu.
Verona wordt het, de stad der liefde. Manlief blijkt zich al gauw louter bezig te houden met de ene culinaire schouwing of veiling na de andere, zij trekt de oude stad in en belandt op de plek waar ook ik de de bronzen borst van Juliet Capulet heb omvat: het huis met het fraaie balkon waar Romeo zo om zijn geliefde zou hebben gekweeld.
Door toeval vindt ze een 50 jaar oude brief van een verliefde vrouw, die ze vervolgens beantwoordt vanuit haar journalistieke wensdroom. en u snapt: ze krijgt contact, samen met de thans oude vrouw gaat ze op zoek naar de geliefde van toen, heeeeel romantisch allemaal.

Schitterende beelden van Verona, van Toscane en (oh man, wat heerlijk) Siena larderen de rolprent, waardoor vrouwlief en ik geregeld brulden: ja , op datzelfde trappetje hebben we gezeten of "kijk, dames, die foto daar is gemaakt waar de acteurs nu zitten". Hadden wij ook wat.

ik verklap slechts één ding van de film: het komt allemaal goed!!