Onwaarschijnlijk verhaal. En da's net een beetje jammer. Want er wordt behoorlijk geacteerd, er zit wat spanning in en er zitten her en der wat levenslesjes in. Bij elkaar wel een voldoende film, by the way.
Het onwaarschijnlijke zit hem erin dat Mark Wahlberg een gokker speelt zonder gokverslaving. Hij is namelijk niet verslaafd aan het winnen, hij wil eigenlijk alleen maar verliezen. Omdat het leven hem niet spannend genoeg is als hoogleraar en amateur-schrijver, omdat hij het geld van de familie nooit als dat van zijn eigen heeft willen zien. Er zit dus ook weinig spanningsopbouw in de gokscenes omdat je weet dat hij steeds zal doorspelen en verdubbelen tot het mis gaat.
Een van zijn studentes probeert hem wat stabiliteit aan te praten, maar het is paarlen voor de zwijnen. Steeds dieper duikt hij in de schulden, steeds meer leent hij van steeds luguberder kredietverstrekkers. Hij raakt aan het randje van de criminaliteit, hij wordt meermaals afgetuigd en stevent af op een compleet debacle. En wat dan nog, zie je hem denken? Dan hebben we het maar gehad.
Maar plots komt hij tot inkeer, hij bedenkt de ultieme manier om in 1 x van al zijn schulden én zijn schuldeisers af te komen. Met een beetje mazzel lukt hem dat ook nog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten