The East - Zal Batmanglij

The East op IMDb (6,8)
Film naar mijn hart. Omdat ie laat zien hoe moeilijk het is om te strijden voor een rechtvaardige zaak. Hoe ver ga je in je actiebereidheid, waar ligt je grens?

The East is een anarchistische beweging die acties tegen multinationals en grote vervuilende industrieën opzet. Volledig op het oog om oog-principe gebouwd en dat geeft al de eerste schifting. Wat van bedrijven en industrie wordt getolereerd, wordt niet geaccepteerd van mensen. The East heeft daar maling aan. Men accepteert de consequentie, weet wat men riskeert en weet ook welke hoon en achtervolging hen ten deel zal vallen.
Jane werkt gestaag aan haar carrière en het lukt haar een baan te krijgen bij een machtig maar zeer dubieus PR-bureau. Dit bureau werkt, u snapt het na mijn inleiding natuurlijk al, voor een paar van die grote multinationals. Jane krijgt de opdracht om undercover te gaan bij The East. Dat lukt: als de wat warrige maar gemotiveerde Sarah krijgt ze - na een harde ontgroening - langzamerhand toegang tot de groep. En krijgt ze een intens contact met zowel de hypergemotiveerde Izzy als met de charismatische leider Benji. Sarah wordt schoorvoetend meegenomen in de acties van the East en wint aan vertrouwen en aan geloofwaardigheid.
Het verslag aan haar PR-bazin leidt tot nieuwe opdrachten, waarbij langzamerhand het dualisme zich meester maakt van Jane/Sarah's gedachten: hoe brandschoon is haar bazin? Hoeveel is er eigenlijk mis met de beweegredenen van de actiegroep. Ze komt in de knel. Zowel geestelijk als fysiek.

Met : Brit Marling, Alexander Skarsgaard, Ellen Page, Patricia Clarkson

The East - Zal Batmanglij

The East op IMDb (6,8)
 The East op Moviemeter (3,12)

The East op Wikipedia

Niet te verwarren met onze nationale productie "De Oost", dit gaat over een totaal ander type oorlog. Een die met de jaren alleen maar belangrijker is geworden: wie staat er nog op tegen de machtige industrie, tegen het grote geld? Zijn wij allen te mat geworden om ons nog teweer te stellen tegen vervuilende bedrijven (hallo, Tata Steel), tegen farmareuzen en tegen deals-makende topmannen? Het is een bekend gegeven dat macht corrumpeert, dat hele gemeenschappen bereid zijn te zwijgen als er maar geld in het laatje komt. Maar zo af en toe staat er een groep op die zich verweert, die ook de ultieme consequentie van hun verzet aanvaardt. Zo'n film dus, ik raakte dermate begeesterd dat ik helemaal niet doorhad dat ik de film in een vorig decennium (met oa Alexander Skarsgaard, Danielle Macdonald , Patricia Clarkson en Ellen/Elliot Page) al eerder bekeken had. (En nee, ik maak géén grapjes over de epische filmnaam van de regisseur)

Mijn recensie van destijds (september 2018) : BEGT recensie The East

FIN - song : Rostam Batmanglij - Doc'song
FIN - song : Marcosabcsp - Battle sonata  of the hellhounds

Caught Stealing - Darren Aronofsky

Caught Stealing op IMDb (7,3)
 Caught Stealing op Moviemeter (3,55)

Caught Stealing op Wikipedia

Daar kijk je naar uit: een nieuwe Darren Aronofsky is altijd een filmische belevenis. "The Wrestler", "The Black Swan", "The Whale": stuk voor stuk ook visuele feestjes. Dus kom maar op met deze. Laat ik het zo omschrijven: dit is niet zijn beste, maar zeker luchtig genoeg om met een glimlach de zaal te verlaten.

Je kunt niemand meer vertrouwen tegenwoordig. En dat is een tegenvaller voor de licht alcoholische Hank, die na een aantal misstappen in zijn leven van veel andere mensen afhankelijk is. Nadat zijn jeugdvriend bij een ongeval door Hank's toedoen om het leven komt, raakt zijn leven in verval: de succesvolle honkballer raakt alles kwijt. Weg sportcarrière, hallo vergetelheid. Weg gezonde lifestyle, hallo drank. Zijn vriendin Yvonne stelt alles in het werk om hem uit het slop te trekken maar dat valt niet mee als je elke avond in een bar werkt waar je net zo hard met de gasten meedrinkt. Hank heeft een goed hart, maar struikelt over goede bedoelingen. 

Om die reden is het logisch dat hij accepteert dat zijn buurman Russ (een schimmige punk) diens kat een tijdje bij hem laat logeren: Russ moet even het land uit, of Hank wil...etc. Ja dus, maar al snel blijkt dat Hank niet weet waarop hij JA gezegd heeft. Hij krijgt bezoek van Oekraïense vechtersbazen, er lopen vriendelijke doch levensgevaarlijke orthodoxe joden zijn flat binnen, vriendin Yvonne wordt bedreigd. En dat allemaal om een kat? Nee, het blijkt dat Russ in schimmige zaken is beland, zaken waarop Hank nu wordt aangekeken. En waardoor hij nogal in levensgevaar is, zeg maar. Go, Giants!

Met: Austin Butler, Zoe Kravitz, Regina King, Liev Schreiber, Griffin Dunne, Matt Smith, 

FIN - song : Idles - Rabbit Run

FIN - song : The Magnetic Fields - The luckiest Guy on the Lower East Side

Gezien in : Filmtheater Kriterion Amsterdam

The Invite - Olivia Wilde

The Invite op IMDb (7,8)
The Invite op Moviemeter (3,50)
The Invite op WIkipedia

De treinenloop was in de war, daarmee ook mijn zaterdagplanning. Ik had een bezoekje aan Eye in gedachten, maar daar zou ik niet op tijd kunnen komen. Dan maar de blik de andere kant op gericht: go east, young man! Want in het pittoreske Enkhuizen is immers dat schitterende Film in de Drom-theater, waar ook immer mooi spul voorhanden is. Een korte check leerde mij dat ik daar "The Invite' kon gaan zien, het nieuwste werk van de intense actrice/regisseuse Olivia Wilde. Haar eerdere films spraken zeer tot de verbeelding dus pakte ik met vreugde de trein de andere kant op. En dat ik dan ook nog een dikke cast (Wilde zelf, Seth Rogen, Edward Norton en de immer sprekende Penelope Cruz) erbij kreeg, in een setting die sterk aan "Carnage" deed denken ook nog: het maakte het treinreisje een waardige. 

Er staat spanning op, zoveel is duidelijk als Joe thuiskomt van zijn werk. Zijn vrouw Angela staat op scherp, ze is hyperdepieper en heeft totaal geen aandacht voor Joe's verhalen over zijn problematische reis. Wat gebeurt er? Al snel wordt duidelijk waarom Angela als een werkbij door het huis sjeest: de buren komen! Ze heeft de bovenburen uitgenodigd om nu eindelijk eens kennis te maken. De dochter is uit logeren, Angela pakt uit met een mooie reeks kazen en hapjes, Joe hoeft alleen maar de wijn te verzorgen. Joe is onaangenaam verrast en maakt duidelijk dat hij helemaal geen zin heeft in een etentje met de buren. Bovendien: hij vindt het maar een luidruchtig en snobistisch stel, met hun lawaaiige seks en hun overduidelijke tevredenheid met zichzelf. Joe's bezwaar valt in het luchtledige, na langdurig gekibbel gaat dan toch de bel. 
Angela doet haar best de perfecte gastvrouw te zijn voor haar invitées maar al snel blijkt dat het burenkoppel veel te classy is voor de toch wel eenvoudige Joe en Angela. Er wordt wel honderuit gepraat maar nog weinig losgelaten, aanvankelijk dan. Want net op het moment dat Joe op het punt staat om de buren te zeggen waar het op staat, doen zij een ontboezeming die de sfeer als een blad aan een boom doet omslaan. Zozeer zelfs dat Angela en Joe gedwongen worden diep in hun binnenste te kijken om te zien wie zij zelf zijn, wie ze samen zijn en waar hun diepere wensen en dromen liggen. Dit kan niet goed gaan, dit wordt een verbaal bloedbad.

Met: Olivia Wilde, Seth Rogen, Penelope Cruz, Edward Norton

Gezien in : Film in de Drom
FIN - song : Graham Nash/Joni Mitchell - Our House (demo)

De Oost (aka The East) - Jim Taihuttu

De Oost op IMDb (7,1)
 De Oost op Moviemeter (3,21)

Moedige introspectieve blik op de gruwelijkheden die het Nederlandse leger uitvoerde tijdens de militaire acties in Indonesië. In een wanhopige poging de macht te behouden in een kolonie die al ver van het Nederlandse bereik was afgegleden, probeerde Nederland "orde op zaken" te stellen in een land dat al lang streefde naar zelfstandigheid maar daar door wisselende bezettingen steeds maar niet aan toe kwam. Het was kort na de nazibezetting, hetgeen een vrijbrief leek voor het ogenschijnlijk zo vriendelijke Nederlandse volk om elders ook net zo radicaal huis te houden. Razzia's , massale executies, uitbuiting : Nederland been there, Nederland done that. Het is goed dat deze film niet verbloemt dat het moralistische Nederland destijds ook niet zo veel moeite had de conventies van Geneve naast zich neer te leggen. 

Johan de Vries is aangemonsterd en met een reeks maten op weg naar het Verre Oosten. Anders dan veel andere jongeren heeft hij grote moeite om een morele standaard hoog te houden: hij is zeer gemotiveerd een goed soldaat te zijn, maar zijn gevoel voor rechtvaardigheid speelt hem geregeld parten in de soms brute omgang van het leger met de lokale bevolking. We leren al snel de reden van Johan's terughoudendheid: zijn vader zit geïnterneerd in Kamp Vught, pa was een volbloed NSB'er die collaboreerde met de Duitsers. Het is allemaal nog maar enkele jaren geleden, die Tweede Wereldoorlog, maar de daaruit geleerde lessen blijken voor iedereen anders. 

Als een van Johan's maten wordt neergeschoten door de inlanders en hij daarna in aanraking komt met een radicale paramilitair, raakt alles in een stroomversnelling. Johan laat zich door de grove generaal Raymond Westerling opleiden tot een moorddadige machine die bloederig huishoudt op diverse Indonesische eilanden. Johan raakt in conflict met zijn geweten en daardoor ook met zijn medesoldaten. 

Met : Martijn Lakemeijer, Marwan Kenzari, Jonas Smulders, Coen Bril

Heretic- Scott Beck/ Bryan Woods

Heretic op IMDb (7,0)
 Heretic op Moviemeter (3,23)

Heretic op Wikipedia

Veel opbouwende kritieken over deze gehoord dus we moesten er - ondanks het genre- toch maar aan geloven. Horror en Begt zijn geen soepele combinatie (met Begt's vrouw overigens nog minder): doorgaans vind ik de films lachwekkend en saai, al dat gedoe met martelporno of over doden en ondoden is bij mij al gauw te sleets. Maar goed, soms krijg je van bevriende filmliefhebbers verhalen te horen dat "jij deze ook wel kunt hebben" (zo willen ze me ook nog steeds "The Substance" laten kijken). Gisteravond dus allemaal moed verzameld: eerst voor mijn vrouw, daarna een beetje voor mij, toen nog meer voor mijn vrouw en hup, op naar Pathé Thuis. 

Ze zijn toegewijd, de jonge vrouwen Sister Barnes en Sister Paxton. Toegewijd om het evangelie van de Mormoonse Kerk te verspreiden. Af en toe moeten ze daar plagerijen en persoonlijke aanvallen voor doorstaan, maar hun overtuiging is rotsvast. Opgewekt bellen ze dan ook aan bij die afgelegen villa, waarvan de bewoner heeft aangegeven wel open te staan voor een religieus onderhoud.

Aanvankelijk lijken de vrouwen aangenaam verrast door de theologische kennis van Mr. Reed: niet alleen is hij aardig op de hoogte van de Mormoonse rituelen, ook weet hij ze in een hoger verband te leggen met de heersende wereldreligies. Dat levert eerst nog wel inhoudelijke discussie op maar al snel wordt het ongemakkelijk. Reed trekt het discours naar een hoger plan: weten die jonge vrouwen wel wat ze aan het uitventen zijn? En weten ze wel wat de positie is van hun kerk ten opzichte van andere kerken? Reed voert de druk op: hij legt de dames een aantal dilemma's voor die hen angstzweet bezorgd. Deze meneer laat niet los, dat is duidelijk. Sterker nog: misschien laat deze meneer hen wel nooit meer los.

De griezelig slimme Mr. Reed wordt uitstekend gespeeld door Hugh Grant, die op een prachtige manier zijn imago van vriendelijke doch verstrooide heer weet te verzilveren. Hij maakt de film het bekijken waard.

Met: Hugh Grant, Sophie Thatcher, Chloe East

FIN - song : Sophie Thatcher - Knockin' on heaven's door

Gezien in : Pathé Thuis