Broken City op IMDb (6,2)
Billy Taggart gaat de fout in. Bij de arrestatie van een van verkrachting verdachte jongen verliest hij zijn zelfbeheersing en schiet de jongen neer. Meermaals. Hij wordt vrijgesproken op grond van zelfverdediging maar zowel de commissaris van politie als de burgemeester weten inmiddels meer. Ze houden hem de hand boven het hoofd: als hij de politiedienst verlaat en er nooit meer op terugkomt, houden zij het later verkregen bewijsmateriaal in de kluis. Daarmee verplichten ze hem voor eeuwig aan zich.
7 jaar later, Billy heeft een matig lopend detectivebureau en krijgt plots de burgemeester aan de telefoon. Diezelfde burgemeester ja, die inmiddels midden in de campagne voor zijn herverkiezing zit. Billy moet de vrouw van de burgemeester gaan ontmaskeren, ze zou een affaire hebben die zijn kansen op herverkiezing verminderen.
Billy duikt erin en komt uiteraard achter veel meer zaken dan gedacht: de burrie heeft foute vrienden in een corrupt bouwconsortium , dat een hele wijk wil platgooien en nieuwbouwen. Daarin zitten ook weer relaties van de andere burgemeester verweven, er is niet heel veel fris aan deze zaak. Al snel komt Billy tot het standpunt dat hij zijn opdrachtgever niet meer wil helpen, tenzij van de wal in de sloot. Maar hoe makkelijk gaat dat als deze hem eigenlijk in de tang heeft met de kennis over zijn verleden?
Met : Mark Wahlberg, Russel Crowe, Catherine Zeta-Jones, Jeffrey Wright
donderdag, mei 07, 2020
A Royal Night Out - Julian Jarrold
A Royal Night Out op IMDb (6,5)
Stiekem best wel onderhoudende film, ondanks het hoog "niemendalletje"-gehalte. Het gaat nergens over in deze "what if" , maar het weet - met een beetje inleving - toch te boeien.
8 mei 1945. Engeland is bevrijd, vanavond is de grote viering van "V.E. day" (Victory for England, maar een ander mag er Victory for Europe in lezen). De koning zal een toespraak houden , het volk zal juichen en feesten.
De beide jonge prinsessen Margaret en Elizabeth voelen een grote drang zich in het feestgedruis te storten. Het probleem is dat ze nog nooit "uit" zijn gegaan, ze leven van protocol naar protocol en een keertje ongedwongen borrelen is er niet bij voor de jonge vrouwen. Laat staan dansen. Net als hun leeftijdsgenoten willen ze eigenlijk niets liever dan een avondje uitleven op de dansvloer.
Mammie vindt het onzin, ze dienen aanwezig te zijn bij de balkonscene. Pappie is echter wat gevoeliger voor de smeekbedes van zijn meisjes en staat een lichte vorm toe: alleen onder begeleiding van twee legerkapiteins. En om 1 uur thuis, geen minuut later.
De dames trekken er op uit en weten zich al snel onder het toeziend oog van de heren uit te werken. Een vreemde tocht door het feestelijke London begint: de zussen raken elkaar kwijt. Terwijl Margaret helemaal los gaat, is Lillibeth naar haar op zoek. Ze wordt daarbij geholpen door een vriendelijke piloot, die tot haar verbazing helemaal niet zo te spreken is over het koningshuis. Het is maar goed dat hij niet weet wie hij tegenover zich heeft. Het bleef nog lang onrustig in de stad.
Goed acteerwerk van vooral Sarah Gladon en in iets mindere mate Jack Reynor.
Met : Sarah Gadon , Bel Powley, Emily Watson , Rupert Everett, Jack Reynor
Stiekem best wel onderhoudende film, ondanks het hoog "niemendalletje"-gehalte. Het gaat nergens over in deze "what if" , maar het weet - met een beetje inleving - toch te boeien.
8 mei 1945. Engeland is bevrijd, vanavond is de grote viering van "V.E. day" (Victory for England, maar een ander mag er Victory for Europe in lezen). De koning zal een toespraak houden , het volk zal juichen en feesten.
De beide jonge prinsessen Margaret en Elizabeth voelen een grote drang zich in het feestgedruis te storten. Het probleem is dat ze nog nooit "uit" zijn gegaan, ze leven van protocol naar protocol en een keertje ongedwongen borrelen is er niet bij voor de jonge vrouwen. Laat staan dansen. Net als hun leeftijdsgenoten willen ze eigenlijk niets liever dan een avondje uitleven op de dansvloer.
Mammie vindt het onzin, ze dienen aanwezig te zijn bij de balkonscene. Pappie is echter wat gevoeliger voor de smeekbedes van zijn meisjes en staat een lichte vorm toe: alleen onder begeleiding van twee legerkapiteins. En om 1 uur thuis, geen minuut later.
De dames trekken er op uit en weten zich al snel onder het toeziend oog van de heren uit te werken. Een vreemde tocht door het feestelijke London begint: de zussen raken elkaar kwijt. Terwijl Margaret helemaal los gaat, is Lillibeth naar haar op zoek. Ze wordt daarbij geholpen door een vriendelijke piloot, die tot haar verbazing helemaal niet zo te spreken is over het koningshuis. Het is maar goed dat hij niet weet wie hij tegenover zich heeft. Het bleef nog lang onrustig in de stad.
Goed acteerwerk van vooral Sarah Gladon en in iets mindere mate Jack Reynor.
Met : Sarah Gadon , Bel Powley, Emily Watson , Rupert Everett, Jack Reynor
dinsdag, mei 05, 2020
Gemmeker - Robert Schinkel
Gemmeker op IMDb (8,2)
Gister was het 4 mei, daar pas je uiteraard ook een beetje je filmkeuze op aan.
"Gemmeker" is een indrukwekkende shortfilm van de gedreven regisseur Robert Schinkel. Met geestdrift verbeeldt hij het verhaal van Albert Gemmeker, de commandant van kamp Westerbork tijdens de 2e Wereldoorlog.
We betreden een verhoorruimte , 1948. Nederland is nog steeds bezig schoon schip te maken , de verse wonden moeten geheeld en de schuldigen moeten worden bestraft. Gemmeker is direct na de oorlog vastgezet en wordt in voorbereiding op zijn proces bezocht door een medewerker van justitie.
Deze Mauitz Frankenhuis is vast van plan doelmatig zijn vragenlijst af te werken, maar al spoedig zien we emotie opspelen in zijn aanvankelijk ambtelijke opstelling. Gemmeker blijft ontwijkende antwoorden geven, hij probeert zijn kamp wat idealistischer en gemoedelijker te schetsen dan hoe het er in werkelijkheid aan toe ging. Frankenhuis kan dat wel éven hebben, maar al snel wordt de vraagstelling verbetener en giftiger. Daar is een reden voor.
De film kent 2 belangrijke componenten: de eerste is het indringende psychologische spel tussen de ondervrager en de ondervraagde . De tweede is de vermenging van het verhoor met ingekleurde filmbeelden die de harde waarheid van de transporten van kamp Westerbork tonen. Beelden die gemaakt zijn in opdracht van.. Albert Gemmeker, die er wel een propaganda-oorlogje voor over had. De beelden werken in deze film op krachtige manier alleen maar tègen hem.
Met : Michael Epp , Jacob Derwig , Eelco Smits
Gister was het 4 mei, daar pas je uiteraard ook een beetje je filmkeuze op aan.
"Gemmeker" is een indrukwekkende shortfilm van de gedreven regisseur Robert Schinkel. Met geestdrift verbeeldt hij het verhaal van Albert Gemmeker, de commandant van kamp Westerbork tijdens de 2e Wereldoorlog.
We betreden een verhoorruimte , 1948. Nederland is nog steeds bezig schoon schip te maken , de verse wonden moeten geheeld en de schuldigen moeten worden bestraft. Gemmeker is direct na de oorlog vastgezet en wordt in voorbereiding op zijn proces bezocht door een medewerker van justitie.
Deze Mauitz Frankenhuis is vast van plan doelmatig zijn vragenlijst af te werken, maar al spoedig zien we emotie opspelen in zijn aanvankelijk ambtelijke opstelling. Gemmeker blijft ontwijkende antwoorden geven, hij probeert zijn kamp wat idealistischer en gemoedelijker te schetsen dan hoe het er in werkelijkheid aan toe ging. Frankenhuis kan dat wel éven hebben, maar al snel wordt de vraagstelling verbetener en giftiger. Daar is een reden voor.
De film kent 2 belangrijke componenten: de eerste is het indringende psychologische spel tussen de ondervrager en de ondervraagde . De tweede is de vermenging van het verhoor met ingekleurde filmbeelden die de harde waarheid van de transporten van kamp Westerbork tonen. Beelden die gemaakt zijn in opdracht van.. Albert Gemmeker, die er wel een propaganda-oorlogje voor over had. De beelden werken in deze film op krachtige manier alleen maar tègen hem.
Met : Michael Epp , Jacob Derwig , Eelco Smits
War Flowers - Serge Rodnunsky
War Flowers op IMDb (4,3)
Matig en bij vlagen irritant acteerwerk verhinderen dat deze film op een of andere manier goed gevonden kan worden. En da's jammer, want het plot bood zeker mogelijkheden. Maar het houterig bewegen en het onechte geknauw dat een Southern tongue moet voorstellen, staan alles in de weg.
Amerikaanse Burgeroorlog, een zondag in het zuiden. We maken kennis met Sarabeth en haar veel te wijsneuzige dochter, een bijdehand van 7. Papa is op het slagveld en is sinds twee Kerstmissen geleden niet meer thuis geweest. Moeder sappelt: de vijandelijke troepen naderen, er is weinig eten en ze heeft moeite de spirit hoog te houden en het gezin draaiende te houden. Het leven is hard. Zelf vertrouwt ze er al niet meer op dat haar man terugkeert, elke brief die ze ontvangt wordt door haar geïnterpreteerd als de officiële aankondiging. Die blijft uit , dus ze moet blijven hopen , al is het maar voor haar dochtertje.
De troepen zijn dermate dicht genaderd dat aan de randen van haar erf ook schermutselingen plaatsvinden. Op een dag treft ze een gewonde soldaat aan in haar kelder. Hoewel hij duidelijk een Noorderling is, behandelt ze hem niet als de vijand. Ze doet haar christelijke plicht en verzorgt de man die - oh wonder - herstelt en niet aan het beeld blijkt te voldoen dat zij van noorderlingen hebben. Sterker nog : de man blijkt zachtaardig en - mooi meegenomen - erg knap. Sarabeth worstelt met vele problemen: ze moet de man verborgen houden voor de zuidelijke troepen die geregeld om eten bij haar aankloppen, ze moet het gezin blijven onderhouden en ze moet haar gevoelens voor deze perfect stranger in toom houden. Want wat als haar man plots wel voor de deur zou staan?
Met : Christina Ricci , Jason Gedrick , Gabrielle Popa , Tom Berenger
Matig en bij vlagen irritant acteerwerk verhinderen dat deze film op een of andere manier goed gevonden kan worden. En da's jammer, want het plot bood zeker mogelijkheden. Maar het houterig bewegen en het onechte geknauw dat een Southern tongue moet voorstellen, staan alles in de weg.
Amerikaanse Burgeroorlog, een zondag in het zuiden. We maken kennis met Sarabeth en haar veel te wijsneuzige dochter, een bijdehand van 7. Papa is op het slagveld en is sinds twee Kerstmissen geleden niet meer thuis geweest. Moeder sappelt: de vijandelijke troepen naderen, er is weinig eten en ze heeft moeite de spirit hoog te houden en het gezin draaiende te houden. Het leven is hard. Zelf vertrouwt ze er al niet meer op dat haar man terugkeert, elke brief die ze ontvangt wordt door haar geïnterpreteerd als de officiële aankondiging. Die blijft uit , dus ze moet blijven hopen , al is het maar voor haar dochtertje.
De troepen zijn dermate dicht genaderd dat aan de randen van haar erf ook schermutselingen plaatsvinden. Op een dag treft ze een gewonde soldaat aan in haar kelder. Hoewel hij duidelijk een Noorderling is, behandelt ze hem niet als de vijand. Ze doet haar christelijke plicht en verzorgt de man die - oh wonder - herstelt en niet aan het beeld blijkt te voldoen dat zij van noorderlingen hebben. Sterker nog : de man blijkt zachtaardig en - mooi meegenomen - erg knap. Sarabeth worstelt met vele problemen: ze moet de man verborgen houden voor de zuidelijke troepen die geregeld om eten bij haar aankloppen, ze moet het gezin blijven onderhouden en ze moet haar gevoelens voor deze perfect stranger in toom houden. Want wat als haar man plots wel voor de deur zou staan?
Met : Christina Ricci , Jason Gedrick , Gabrielle Popa , Tom Berenger
Romans - Ludwig & Paul Schammasian
Romans op IMDb (5,2)
Oef, dit was geen makkelijke. Maar wel echt eentje voor mij. Als gewezen katholiek jongetje ben ik aardig vatbaar voor films over wel en vooral wee rondom de kerkelijke instituten. Bij de RK kerk ligt daar natuurlijk altijd de schaduw overheen van het wijdverbreide seksueel misbruik , door het instituut systematisch gepleegd. "La Mala Educacion" , "Doubt" , "Magdalene Sisters" : ik kijk ze waar mogelijk allemaal.
Deze is vele malen rauwer dan de anderen die ik noem. Dat komt voornamelijk door hoofdpersoon Malcolm, "Malky" voor intimi. Deze stoere en sterke jongeman werkt als sloper, maar hij doet dat met net iets meer fanatisme dan zijn collega's. Dat komt door de aard van de werkzaamheden: het bedrijf waar hij werkt is gespecialiseerd in het slopen van oude kerkgebouwen. Met net iets meer vuur dan de anderen heft Malcolm de hamer om die hard op het altaar te laten neerkomen.
Dat is natuurlijk voor ons als kijker direct een indicatie , de rest volgt als snel. Malcolm heeft een relatie met de mooie en lieve Emma, maar "het is ingewikkeld". De seks is rauw en liefdeloos, het licht van de relatie knippert er op los. Dat ligt niet aan de benaderingen van Emma, dat ligt volledig aan de problematiek van Malcolm. Op zijn kamertje zien we de sterke man zichzelf pijnigen, tot aan het zichzelf seksueel misbruiken aan toe. Er is duidelijk iets gebeurd , waarom is hij plots zo ontregeld?
We ontdekken al gauw waarom: Malky's moeder is nog steeds fanatiek kerkganger en heeft regelmatig gesprekken met de nieuwe priester. En die man, dat blijkt een oude bekende van Malky.
De film is hard, de film is rauw. Maar toch ook liefdevol. Gaandeweg wordt de titel van de film voor ons verklaarbaard. Bijbelvers Romeinen 12:20 , zoek het maar eens op.
Met : Orlando Bloom , Janet Montgomery , Anne Reid
Oef, dit was geen makkelijke. Maar wel echt eentje voor mij. Als gewezen katholiek jongetje ben ik aardig vatbaar voor films over wel en vooral wee rondom de kerkelijke instituten. Bij de RK kerk ligt daar natuurlijk altijd de schaduw overheen van het wijdverbreide seksueel misbruik , door het instituut systematisch gepleegd. "La Mala Educacion" , "Doubt" , "Magdalene Sisters" : ik kijk ze waar mogelijk allemaal.
Deze is vele malen rauwer dan de anderen die ik noem. Dat komt voornamelijk door hoofdpersoon Malcolm, "Malky" voor intimi. Deze stoere en sterke jongeman werkt als sloper, maar hij doet dat met net iets meer fanatisme dan zijn collega's. Dat komt door de aard van de werkzaamheden: het bedrijf waar hij werkt is gespecialiseerd in het slopen van oude kerkgebouwen. Met net iets meer vuur dan de anderen heft Malcolm de hamer om die hard op het altaar te laten neerkomen.
Dat is natuurlijk voor ons als kijker direct een indicatie , de rest volgt als snel. Malcolm heeft een relatie met de mooie en lieve Emma, maar "het is ingewikkeld". De seks is rauw en liefdeloos, het licht van de relatie knippert er op los. Dat ligt niet aan de benaderingen van Emma, dat ligt volledig aan de problematiek van Malcolm. Op zijn kamertje zien we de sterke man zichzelf pijnigen, tot aan het zichzelf seksueel misbruiken aan toe. Er is duidelijk iets gebeurd , waarom is hij plots zo ontregeld?
We ontdekken al gauw waarom: Malky's moeder is nog steeds fanatiek kerkganger en heeft regelmatig gesprekken met de nieuwe priester. En die man, dat blijkt een oude bekende van Malky.
De film is hard, de film is rauw. Maar toch ook liefdevol. Gaandeweg wordt de titel van de film voor ons verklaarbaard. Bijbelvers Romeinen 12:20 , zoek het maar eens op.
Met : Orlando Bloom , Janet Montgomery , Anne Reid
zondag, mei 03, 2020
El Reino (aka The Candidate) - Rodrigo Sorogoyen
El Reino op IMDb (7,2)
Hij is voorbestemd om de opvolger te worden van de grote baas van zijn partij, deze Manuel Lopez-Vidal. Hij stevent af op een glorierijke politieke carrière. De partijleider is ziek en heeft hem in vertrouwen kenbaar gemaakt hem als opvolger te willen. Niets aan de hand, toch?
Het gaat mis wanneer het begint te kraken in de partij: een van Manuel's politieke vrienden raakt in opspraak bij een corruptieschandaal. De partij moet handelen. Ons is dan allang al duidelijk dat het op vele plekken fout zit, dat er een wijdvertakt netwerk van handeltjes en ritselpraktijken door de partij loopt.
Niet de partijcollega, maar Manuel krijgt uiteindelijk de beschuldigende vinger naar zich gewezen. Hij wordt geslachtofferd, de partij gaat er beter uitkomen wanneer hij terugtreedt en boetvaardig naar buiten treedt. De partij gaat voor, zo blijkt uit alles: er moet bestuurd worden. Klinkt allemaal logisch , in ieder geval naar politieke maatstaven, maar men heeft buiten Manuel gerekend.
Niet eens zozeer vanwege zijn luxe leventje maar meer vanwege eer en veiligheid van vrouw en dochter treedt Manuel in het verweer. Hij legt zijn partijgenoten andere oplossingen voor, die dan wel andere slachtoffers tot gevolg heeft maar die het uitgestippelde carrièrepad niet in de weg zitten. Men weigert. Er knapt iets bij Manuel, hij kan nog maar één ding doen: als men dan per se hem wil slachtofferen, zal hij zorgen dat hij niet het enige slachtoffer zal zijn. Hij zal de hele partij meetrekken in een publieke ontmaskering : de verstrengeling van zakenwereld, politiek en media zal aan de oppervlakte komen. Echter: dan moet Manuel nog wel even - in zijn eentje - de voor het grijpen liggende bewijsmaterialen weten te verzamelen.
Met : Antonio de la Torre , Monica Lopes, Josep Maria Pou, Barbara Lennie
Hij is voorbestemd om de opvolger te worden van de grote baas van zijn partij, deze Manuel Lopez-Vidal. Hij stevent af op een glorierijke politieke carrière. De partijleider is ziek en heeft hem in vertrouwen kenbaar gemaakt hem als opvolger te willen. Niets aan de hand, toch?
Het gaat mis wanneer het begint te kraken in de partij: een van Manuel's politieke vrienden raakt in opspraak bij een corruptieschandaal. De partij moet handelen. Ons is dan allang al duidelijk dat het op vele plekken fout zit, dat er een wijdvertakt netwerk van handeltjes en ritselpraktijken door de partij loopt.
Niet de partijcollega, maar Manuel krijgt uiteindelijk de beschuldigende vinger naar zich gewezen. Hij wordt geslachtofferd, de partij gaat er beter uitkomen wanneer hij terugtreedt en boetvaardig naar buiten treedt. De partij gaat voor, zo blijkt uit alles: er moet bestuurd worden. Klinkt allemaal logisch , in ieder geval naar politieke maatstaven, maar men heeft buiten Manuel gerekend.
Niet eens zozeer vanwege zijn luxe leventje maar meer vanwege eer en veiligheid van vrouw en dochter treedt Manuel in het verweer. Hij legt zijn partijgenoten andere oplossingen voor, die dan wel andere slachtoffers tot gevolg heeft maar die het uitgestippelde carrièrepad niet in de weg zitten. Men weigert. Er knapt iets bij Manuel, hij kan nog maar één ding doen: als men dan per se hem wil slachtofferen, zal hij zorgen dat hij niet het enige slachtoffer zal zijn. Hij zal de hele partij meetrekken in een publieke ontmaskering : de verstrengeling van zakenwereld, politiek en media zal aan de oppervlakte komen. Echter: dan moet Manuel nog wel even - in zijn eentje - de voor het grijpen liggende bewijsmaterialen weten te verzamelen.
Met : Antonio de la Torre , Monica Lopes, Josep Maria Pou, Barbara Lennie
A Private War - Matthew Heineman
A Private War op IMDb (6,7)
Wellicht ben ik een uitzondering , maar ik kan me uit mijn prille jeugd nog reportages herinneren van de oorlog in Vietnam en van Mosje Dayan oorlogsgeneraal in en om Israël.. Voor latere generaties geldt dat vast voor beelden van de Golf-oorlogen, de Balkan-oorlog en de nu nog steeds voortdurende strijd in Syrië. Die beelden komen tot ons door dappere journalisten , die hun eigen leven riskeren om verslag te kunnen doen van de gruwelijkheden die de veldheren ons doorgaans niet willen laten zien.
Marie Colvin was er zo een, en ze was een hele goede. Deze Britse verslaggeefster stond ruim 2 decennia volop in de vuurlinie, van Golf-oorlog tot aan Syrie.
Wij krijgen in deze biopic een interpretatie van hoe dat geweest moet zijn. Natuurlijk , ze was geen makkelijk mens, ze liet zich niet sturen en trok haar eigen plan. Haar partner, haar vrienden, maar ook haar eindredacteur liepen stuk voor stuk tegen deze problematiek aan. Onverschrokken trekt ze haar plan. Ze gaat niet naar Noord-Afrika volgens de wens van de baas, niet als er in Sri Lanka een belangrijker verhaal te vertellen is over de strijd van de Tamil Tijgers. Daar loopt ze , op pad met een rebellencompagnie, een zware verwonding op. Ze overleeft wel, maar verliest een oog en moet voortaan door het leven als , daar is ie weer, Mosje Dayan. Het ooglapje wordt haar handelsmerk.
Herstellende van die verwondingen komen de demonen: ze slaapt niet meer, heeft nachtmerries met verschrikkelijke beelden en uit verzachting stort ze zich vol op de alcohol. Het gaat niet langer, ze moet hulp zoeken.
Eenmaal in het verpleeghuis , eenmaal gekalmeerd begint het al spoedig weer te jeuken: ze trekt naar Noord-Afrika om de Arabische Lente te verslaan. Alleen zij weet dichtbij Khadaffi te komen wanneer die vol in de slag is met opstanden in zijn land. Wanneer het conflict in Syrië ontbrandt, trekt ze opnieuw naar het front. Ze gaat er zelf aan kapot, maar de wereld moet weten wat er gebeurt.
Uit de film komt geen sympathiek beeld naar voren van de vermaarde correspondent, een tikje eendimensionaal zelfs. Maar de materie is wel uitermate boeiend, omdat - net als in de film "The Post" - hier de beroemde quote wordt aangehaald : "Today's newspaper is the rough draftt of history.".
Met : Rosamund Pike, Tom Hollander, Jamie Dornan, Greg Wise ,Stanley Tucci
Wellicht ben ik een uitzondering , maar ik kan me uit mijn prille jeugd nog reportages herinneren van de oorlog in Vietnam en van Mosje Dayan oorlogsgeneraal in en om Israël.. Voor latere generaties geldt dat vast voor beelden van de Golf-oorlogen, de Balkan-oorlog en de nu nog steeds voortdurende strijd in Syrië. Die beelden komen tot ons door dappere journalisten , die hun eigen leven riskeren om verslag te kunnen doen van de gruwelijkheden die de veldheren ons doorgaans niet willen laten zien.
Marie Colvin was er zo een, en ze was een hele goede. Deze Britse verslaggeefster stond ruim 2 decennia volop in de vuurlinie, van Golf-oorlog tot aan Syrie.
Wij krijgen in deze biopic een interpretatie van hoe dat geweest moet zijn. Natuurlijk , ze was geen makkelijk mens, ze liet zich niet sturen en trok haar eigen plan. Haar partner, haar vrienden, maar ook haar eindredacteur liepen stuk voor stuk tegen deze problematiek aan. Onverschrokken trekt ze haar plan. Ze gaat niet naar Noord-Afrika volgens de wens van de baas, niet als er in Sri Lanka een belangrijker verhaal te vertellen is over de strijd van de Tamil Tijgers. Daar loopt ze , op pad met een rebellencompagnie, een zware verwonding op. Ze overleeft wel, maar verliest een oog en moet voortaan door het leven als , daar is ie weer, Mosje Dayan. Het ooglapje wordt haar handelsmerk.
Herstellende van die verwondingen komen de demonen: ze slaapt niet meer, heeft nachtmerries met verschrikkelijke beelden en uit verzachting stort ze zich vol op de alcohol. Het gaat niet langer, ze moet hulp zoeken.
Eenmaal in het verpleeghuis , eenmaal gekalmeerd begint het al spoedig weer te jeuken: ze trekt naar Noord-Afrika om de Arabische Lente te verslaan. Alleen zij weet dichtbij Khadaffi te komen wanneer die vol in de slag is met opstanden in zijn land. Wanneer het conflict in Syrië ontbrandt, trekt ze opnieuw naar het front. Ze gaat er zelf aan kapot, maar de wereld moet weten wat er gebeurt.
Uit de film komt geen sympathiek beeld naar voren van de vermaarde correspondent, een tikje eendimensionaal zelfs. Maar de materie is wel uitermate boeiend, omdat - net als in de film "The Post" - hier de beroemde quote wordt aangehaald : "Today's newspaper is the rough draftt of history.".
Met : Rosamund Pike, Tom Hollander, Jamie Dornan, Greg Wise ,Stanley Tucci
Abonneren op:
Posts (Atom)
Michael - Antoine Fuqua
Michael op IMDb (7,4) Michael op Moviemeter (3,52) Michael op Wikipedia Ter zelfverdediging wil ik aanvoeren dat het voor het eerst die we...
-
De SGP heeft ze, het CDA een paar en zelfs bij VVD zitten er mensen waar ik sympathieke trekken in herken. Mijn lief en ik waren het er gist...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...














