The Numbers Station - Kasper Barfoed

The numbers station op IMDb
Behoorlijk niet mijn film dit. CIA-toestanden, veel geheimzinnige techniek en rare codekrakers. Het is effe te ver van mijn bed.

Emerson is een CIA-agent van het bijzondere soort. Aan de hand van cijfercoderingen krijgt hij opdrachten om mensen 'uit de weg te ruimen" als de CIA dat wenst. Bij een van die opdrachten vlucht een toevallige bijstander weg, die zoekt hij thuis op om deze getuige te vermoorden. De dochter des huizes daar ziet hem dit doen en dan komt Emerson met zn geweten in de knel. Hij kan toch niet ook nog eens een meisje van 16 ombrengen alleen omdat ze hem dat bij haar vader ziet doen? 
De baas van Emerson ziet dit, lost het probleem op en zorgt er vervolgens voor dat de agent geschortst wordt wegens niet nakomen van de afspraken. Hij mag ver weg, in Engeland, een station gaan bemannen dat de eerder genoemde coderingen de ether in stuurt. Diensten draait hij samen met een niet onaantrekkelijke wetenschapsdame.
Het station wordt overvallen, misdadigers proberen opdrachten de wereld in te sturen om de CIA te ontregelen. De situatie voor de CIA-man en zijn collega wordt levensbedreigend.

U mag raden welke zijde Emerson gaat kiezen.

What Maisie knew- Scott McGehee/David Siegel

What Maisie knew op IMDb
Veelbesproken film die waarschijnlijk voor vele kijkers herkenbaarheid zal opleveren. In ieder geval voor de kijkers die ooit een scheiding hebben meegemaakt. Het razend knappe aan de film is dat het gebaseerd is op een boek uit de 19e (!) eeuw, maar volstrekt naturel is geplaatst in de moderne tijd. Dusdanig goed gedaan dat je de film juist ziet als een zeer actueel tijdsbeeld, terwijl deze problematiek blijkbaar van alle tijden is.

Maisie is een jong meisje dat gewend raakt te leven met dagelijkse ruzies tussen haar ouders. Die ruzies hoor je steeds wel, maar je ziet ze amper. De focus ligt volledig op het meisje en hoe ze dat ervaart.
De relatie loopt stuk, vader de kunsthandelaar hervat zijn trips over de wereld en is voornamelijk telefonisch in contact met zijn dochter. Moeder de rockzangeres moet de studio in en vervolgens op toernee dus krijgt slechts tussendoor de tijd haar dochter kapot te verwennen.
Logisch dus dat Maisie zich hecht aan haar vaste oppas. En dat ze er heel naturel in staat als deze oppasdame gevoelens blijkt te hebben voor haar pappa. En dat mamma uit wraak ook maar een jonge lover in de arm neemt om tijdens haar moederende 10 dagen ook te zorgen dat er altijd iemand is om Maisie van school te halen en eten te geven.

Wonderlijk mooi speelt het jonge meisje, ze vertoont een prachtige gelatenheid in alle gebeurtenissen maar steekt daarbij steeds haar teleurstelling niet onder stoelen of banken. Emotionele verwaarlozing, de compensatie daarvan en de uiteindelijke nieuwe ontwikkelingen maken dit een stevige, maar o zo boeiende film.

Brasserie Romantiek - Joël Vanhoubrouck

Brasserie Romantiek op IMDb
Niemendalletje waar ik weliswaar een kwartier te laat in viel, maar die toch prima te volgen viel.
Mozaiekfilm die zich zo goed als op één locatie afspeelt: een restaurant biedt een Valentijnsmenu aan, uiteraard met de bedoeling bij de klanten de amoureuze gevoelens aan te wakkeren.
Het ganse scala aan romantische stadia wordt geetaleerd: de datenden, de jongverliefden, de nog-steeds-gelukkig-met-elkaren, de reeds-lang-niet-meer-gelukkig-met-elkaren, de verlatene eenling, de gelijkgeslacht-gestemden en uiteindelijk zelfs ook nog de elkaar-al-jaren-uit-het-oog-verloreren.

Niet echt bijzonder, deze film, maar zeker vol van goede bedoelingen. En zo af en toe raak taalgebruik: "Gij zijt 'ne loser. Gij zijt de vergeten sok in de wasmachine".

The Butler - Lee Daniels

The Butler op IMDb
Enige film die ik meekreeg van het vijfde Hoornse Filmndagen-festival, vanmorgen lekker om 10 uur in de zaal.
Waargebeurdje, bovendien een uitermate knappe geschiedenisles. Dat is exact het sterke deel van de film: je wordt getuige van de moeizame mensenrechtenstrijd van de zwarte man in Amerika in de 20e eeuw. Van rechtenloze katoenplukker in de jaren 20 tot gewaardeerde WitteHuis-medewerker aan het eind van de eeuw. En nog net lang genoeg om de eerste zwarte president mee te maken.

Cecil Haines werkt als klein jochie met z;n vader "in them ol'cottonfields back home". Vader gaat verhaal halen bij de baas als die zijn vrouw opeist voor prive-gebruik. Dat wordt hem noodlottig, de baas pikt zijn opstand niet.
Allesbepalend voor de jonge Cecil. Hij wordt door de meelij hebbende bazin-moeder in huis genomen en wordt getraind in de huishouding. Als hij op eigen benen wil staan en het land in trekt, komt hij via een betrekking in een hotel uiteindelijk in Washington terecht, waar zijn kunsten opvallen bij het hoofd HR van het Witte Huis.
Uiteindelijk dient Cecil 7 presidenten, te beginnen bij Roosevelt en te eindigen bij Reagan. Cecil is gewaardeerd, Cecil is dienstbaar. Thuis levert hij echter een andere strijd: zijn zoon vindt hem te onderdanig en verlangt van zijn vader dat hij opstaat voor zijn rechten. Als dat niet gebeurt , verhardt de jongen zijn strijd die via diverse demonstraties en arrestaties uiteindelijk leidt naar MLKing en Malcolm X.
Vader en zoon kunnen het niet met elkaar vinden, althans: niet in hun meningen. Die afstand doet Cecil vele malen meer pijn dan de bij tijd en wijle vernederende taken die hij in zijn diensten moet uitvoeren.

Zoals gezegd: een geschiedenisles, vertolkt door een sterrencast. En daardoor best prettig om naar te kijken, al kan ik me de achteraf-reacties "Wat een draak" ook wel enigszins voorstellen. Bij mij het voordeel van de twijfel.

A lonely place to die - Julian Gilbey

A lonely place to die
Het begint als een natuurfilm die de kant op lijkt te gaan van "Nordwand" de bergbeklimmers- annex rampenfilm van enkele jaren geleden. Jong vriendengroepje gaat wandelen om in de Schotse bergen een lastige bergwand te overmeesteren. Als dat lukt kunnen ze volgend jaar Europa in en de Eiger gaan proberen (juist ja, die berg met die  Nordwand).
De film bewandelt echter een heel ander pad: dat van de slasherfilms waarbij een vriendengroep langzamerhand uitgedund wordt door gewelddadige en mysterieuze opponenten.

Het stel vindt in de bossen een opgesloten meisje, dat geen woord Engels spreekt. Duidelijk ontvoerd, men gaat proberen haar terug te brengen naar de bewoonde wereld. De groep splitst op : het ene deel neemt de langzamere route en neemt daarbij het meisje mee, twee anderen gaan via een zeer tricky afdaling op topsnelheid naar het dorp om alvast alarm te slaan.
Daar gaat het al mis, dat snapt u. De ontvoerders hebben de groep in het vizier, langzamerhand wordt het een bloederig geheel. Zal het lukken om het meisje af te leveren bij de politie? Of is er tegen die tijd al niemand meer over?

Gravity - Alfonso Cuaron

Gravity op IMDb
Ik overwon mijn weerstand tegen dingen die met de ruimte en scifi-weergaves te maken hebben, ik negeerde mijn desinteresse voor teveel technisch gebabbel. Ik moest deze film zien. Het werd me opgedragen door een mij bekende filmrecensent: "het IS geen scifi, ook JIJ vindt dit goed. En anders..."
Anders zou er iets mis zijn met me.

Welnu, er is niets mis met me: ik vond het een goede film. Inderdaad is het gewoon een menselijk verhaal over angst, eenzaamheid en het overwinnen van deze beide lastige gevoelens. Het speelt zich toevallig alleen af op grote afstand van de aarde, in een desolate omgeving. Zoals die er op aarde ook zijn, maar dit levert veel meer spectaculair beeldmateriaal op. Vol op!

Dr Ryan Stone (Sandra Bullock)  is een wetenschapper die op een van haar ruimtereizen reparaties uitvoert aan de buitenzijden van een ruimtestation. Daarbij hinderlijk doch vrolijk becommentarieerd door Matt Kowalsky (George Clooney), een ervaren astronaut die zijn collega's daarboven door hun werkuren heen babbelt.
Er blijkt stront aan de knikker in space : "De Russen" hebben een spionagesatelliet vernietigd en het ruimtepuin (wat is dat toch een heerlijk woord: debris ) komt de kant van onze vrienden op. Geen tijd meer om de reparatie af te ronden, ze moeten naar binnen en hopen dat het goed gaat. Net te laat! Ze slaan los en drijven door de eindeloze ruimte. Het eerste ruimtestation dat hulp kan bieden is gelukkig dichtbij. Derwaarts!
De problematiek van zuurstoftekorten, botsingen met rondvliegende stenen, het onvermogen om elkaar te beschermen maken dat de film als retespannend kan worden ervaren. Ook ik leefde mee, nog net niet op het puntje van mn stoel .

Clooney in een vriendelijke rol, Bullock in een niet-hysterische en bij vlagen sensuele rol : het dient des kijkers oogstreling. Ik snap de hype, ik snap de enorme box-office opbrengsten: Gravity is een prettige film om naar te kijken, zowel qua plot als qua beeld.

The Painted Veil - John Curran

The Painted Veil op IMDb
Thuis voor de buis, film op de publieken. Gezien de aansprekende acteurs (Edwart Norton, Naomi Watts),  ging ik er voor zitten.

Jonge Britse arts (nou ja, arts: bacterioloog) moet terug naar China wegens uitbraken van cholera. Voordat hij terugmoet, wil hij rond zijn met het zoeken naar een vrouw, die hem daar in de ongezellige uren kan begeleiden en steunen. Jonge aristocratendochter gedraagt zich nogal verwend, zet zich af tegen ouders en zegt dus bij bijna de eerste ontmoeting met deze arts "JA, ik wil!".
Eenmaal in China aangekomen blijkt haar leventje minder leuk dan ze verwachtte en ze vlucht in vreemdgangersgedrag. Als manlief dat ontdekt, exact op het moment dat hij de binnenlanden in moet om ter plaatse hulp te gaan verlenen, stelt hij zijn vrouw voor een bikkelharde keuze. Direct scheiden of meegaan de binnenlanden in en je als onderdanige vrouw gedragen.
Het leven op het platteland is haar een hel, vooral door het negerende gedrag van haar man, die haar de affaire zwaar aanrekent. Langzamerhand vecht zij zich een weg terug, langzaam ontwikkelt zich weer enige communicatie, maar is dat allemaal nog wel op tijd. Wie en wat is er nog te redden?

De film wordt net iets te traag verteld, maar het spel en de dramatiek zorgen toch voor een onderhoudende film. En, de beelden van het Chinese platteland zijn prachtig.