zaterdag, februari 06, 2021

La Gomera (aka The Whistlers) - Corneliu Porumboiu


 The Whistlers op IMDb (6,3)

Door Film1 geafficheerd als komedie, maar ik vond het eerder richting thriller gaan. En dan ook nog een nodeloos complexe ook. 

Cristi is een corrupte politieagent, die onderzoek moet doen naar een drugssyndicaat waar hij zelf zaken mee doet. Zijn baas Magda is op de hoogte van zijn dubbelspel maar kan er niet de vinger achter krijgen hoe en met wie hij nu zijn afspraken maakt. 

Wij leren al snel dat Cristi op kosten van het syndicaat naar La Gomera (een van de Canarische eilanden) is afgereisd om daar op hun kosten een speciale fluittaal te leren zodat hij buiten alle afluisteringen om kan communiceren met de bendeleden. Zijn contactpersoon bij de criminelen is de prachtige Gilda, een dame die zelf ook dubbelspel speelt. Cristi valt voor de voluptueuze vrouw , overigens zonder dit al te duidelijk te maken. Totdat zij ontmaskerd wordt door de grote drugsbaas en gevaar loopt. Cristi meldt de deal in Boekarest alleen te willen sluiten als zij beloven Gilda te sparen. Hij laat er zelfs zijn ruime financiële aandeel voor schieten, als zij het maar overleeft. De partijen ontmoeten elkaar op een verlaten filmset, waar ook nog eens de politie het geheel schaduwt. 
Complex , zoals ik al zei, maar met de nodige leuke ontwikkelingen. 

Met : Vlad Ivanov, Catrinel Marlon, Rodica Lazar




donderdag, februari 04, 2021

The Dig - Simon Stone

The Dig op IMDb (7,2)
 

Met een gevoel van halfslachtigheid bleef ik gisteravond achter. "Hier had meer in gezeten" , zeg je dan altijd. Alsof de regisseur het hoofdthema van het verhaal niet voldoende vond voor een speelfilm en er wat zijlijntjes aan vast plakte, zo lijkt het. En dat is jammer : want het David & Goliath verhaal van twee eigenwijze mensen die van hun idealen en hun kennis uitgaan, was wat mij betreft sterk genoeg voor een speelfilm, desnoods had men er een kwartier of half uur uit gehaald. In het voordeel van de regisseur moet ik zeggen dat het verhaal op waarheid gebaseerd is, dus in werkelijkheid zullen er misschien ook wel van dit soort afleidingen van het grote verhaal hebben bestaan. 

1939, Suffolk, Engeland, Een arbeider fietst naar het landhuis van Edith Pretty, een edele dame,die hem uitgenodigd heeft om te komen praten over een werkopdracht. Hij is "digger" , "excavator" eigenlijk : hij verzorgt opgravingen van historisch geachte plekken en legt daar de nodige preciesie en zorg op. Zo zwak als de dame is van gezondheid, zo sterk is haar geest: zij is ervan overtuigd dat in de heuvels op haar landgoed oudheden verstopt zitten. Ze denkt aan de Vikingtijd maar Basil Brown, de arbeider ,  komt al snel tot de ontdekking dat men nog verder terug moet, terug naar de Angelsaksische tijd. 

Al snel na de eerste spaden treft men een oud scheepswrak aan en als vanzelf komen de aasgieren: mensen van nabijgelegen musea en uiteindelijk zelfs afgezanten van het British Museum komen de nadruk leggen op het landsbelang en het "eigendom van de staat". Lady Pretty is echter niet van plan die onverbiddelijkheid aan te nemen, ze vertrouwt op het advies van haar eigen arbeider, meneer Brown, die duidelijk kennis van zaken heeft. De kleine man tegen de grote macht, u krijgt er beeld bij. 

Naast dit mooie grote verhaal kent de film nog een aantal zijstappen zoals de goede verstandhouding tussen Brown en het zoontje van zijn opdrachtgeefster, de opgeroepen zwager van de dame die opzichtig flirt met een dame uit het archeologenteam dat de opgraving begeleidt en de moeizame doch liefdevolle verstandhouding tussen Brown en zijn vrouw (die als dame van eenvoudige komaf ziet dat haar man gecharmeerd is van zijn chique werkgeefster). 
Houd de hoofdzaken vast wanneer u deze film kijkt, dan zal hij u niet tegenvallen. Bovendien is de cameravoering uitstekend: landschap en licht worden prachtig in beeld gebracht. 

Met : Ralph Fiennes, Carey Mulligan, Lily James,  Ken Stott





woensdag, februari 03, 2021

Love Sarah - Eliza Schroeder


 Love Sarah op IMDb (6,1)

Uitstekend niemendalletje om een loodzware werkdag mee af te ronden. Feelgood doet het op zo'n moment prima voor me. 

Onderweg naar de bezichtiging van de nieuwe winkel die ze samen met haar vriendin Isabella gaat opstarten, komt Sarah door een verkeersongeluk om het leven. Wat te doen met de winkel, een prijzig pand in de peperdure stad London? En hoe komen we aan net zo'n kundige patissier als Sarah was, kan er wel iemand haar vervangen? 

Achtereenvolgens dochterlief, de lang uit beeld gebleven moeder en een plots opduikende ex-vriend van Sarah stappen in het voetlicht om Isabella te overtuigen toch de winkel te openen. De ex blijk chef-kok, hoe handig, Sarah's moeder heeft de centjes en Sarah's dochter heeft de energie (en toevallig op dit moment niets om handen) om de opstart aan te pakken, 

Ze gaan er voortvarend tegenaan, verwerken menig tegenslag en krijgen inderdaad de winkel tijdig geopend. Nu de klanten nog. Er zal moeten worden geschaafd aan het concept om op te vallen in deze drukke winkelbuurt waar al vier andere bakkers gevestigd zijn. Oma heeft een plan. 

Met : Celia Imrie, Shelley Conn, Shannon Tarbet , Rupert Penry-Jones



zondag, januari 31, 2021

Don't worry, he won't get far on foot - Gus van Sant


 Don't worry he won't get far on foot op IMDb (6,9)

Eindelijk! Ik zag m staan in de digitale mappen van Prime, waar we afgelopen jaar een abonnement op namen omdat de echte zalen steeds maar buiten bereik blijven. Deze film destijds gemist en dat is wonderlijk want er zijn voor mij twee grote redenen om deze film te zien: de regisseur (Gus van Sant is een eigenwijze en onafhankelijke filmer met een mooie titellijst) , maar vooral de hoofdrolspeler. Voor mij is Joaquin Phoenix de beste acteur van zijn generatie, een speler met een ongekende mimiek en een voortdurende spanning om zich heen. In enkele oogbewegingen kan hij overgaan van sullig naar gevaarlijk, van sukkel naar krankzinnige. Elke keer weer raak ik daarvan onder de indruk. 

Zo ook weer bij deze film, al is het op waarheid gebaseerdeverhaal eigenlijk in enkele zinnen te vertellen: Phoenix speelt John Callahan, een doordrenkte alcoholist die na een ongeval in een rolstoel belandt en daarna met zichzelf in het reine moet komen. Dat klinkt natuurlijk allemaal rechtlijnig, maar laat dat maar aan bovengenoemd duo over: regelmatig ontspoort de film, randje over the top.  Alles staat in dienst van de weergave van de getroebleerde geest die Callahan is. 

John Callahan belandt in die rolstoel na een drankrijke nacht waarbij hij, op zoek naar meer, in de auto stapt bij een stomdronken vent die hij net ontmoette. We ontwaken met Callahan in het ziekenhuis , waar een lange herstelperiode begint met de keiharde introductie dat hij zijn lichaam nooit meer zal kunnen gebruiken: hoofd en nek werken nog, zijn armen nog maar ten dele. That's it. Dankzij de morele steun die vrijwilligster Annu hem verleent, begint Callahan toch aan de revalidatie.


 Een elektrische rolstoel geeft hem weer de dynamiek om in ieder geval weer buiten te komen , een thuiswerker verzorgt hem dagelijks maar nog steeds staat veel in het teken van de drank. Pas als hij zich opnieuw totaal verliest en de hulp van iedereen om hem heen dreigt kwijt te raken, begint bij Callahan de acceptatie. De woede maakt plaats voor de wens tot heling, hij stapt naar de AA waarbij vooral de gespreksleider Donny van grote invloed (pun intended) op hem is. Zijn agressieve houding tegenover zijn praatgroep-genoten verandert langzaam in een schreeuw om hulp. Hij begint de zaken zo goed en kwaad als het gaat op te tekenen in cartoons, waarin hij niets en niemand spaart. Het helpt. Hij maakt stappen (pun intended). 

Met : Joaquin Phoenix, Jonah Hill, Rooney Mara, Beth Ditto, Kim Gordon, Jack Black , Tony Greenhand



Kubrick by Kubrick - Gregory Munro

Kubrick by Kubrick op IMDb (7,5)
 

Intelligente documentaire over leven (een klein beetje) en werk (het overgrote deel) van meestercineast Stanley Kubrick. Ik heb niet alle films van hem gezien omdat ik niet voor alle genres warmloop, maar over Kubrick wordt gezegd dat  - in alle genres waarin hij films maakte - hij juist de beste film in dat specifieke genre maakte. De beste sciencefictionfilm? Kubrick. De beste oorlogsfilm? Kubrick. Vult u hier zelf maar aan. 

De film legt bloot dat Kubrick - hoewel een enorme family man- een maniakaal denker was. Massale scenes moesten 100 keer opnieuw als het hem niet zinde (waarbij dan vaak achteraf voor de eerste of tweede take werd gekozen). Gebruik van materiaal en kleding moest authentiek zijn: voorafgaand aan een film verslond hij een jaar lang al het beschikbare leeswerk en begon vervolgens vanuit het beeld te denken. Zijn eerste beroep als fotograaf kwam hem hierbij goed van pas: oog voor enscenering, oog voor beeldvulling: niet voor niets wordt nog steeds veel geciteerd uit de films die hij maakte. Acteurs komen aan het woord en vertellen zonder uitzondering over de veeleisende regisseur, die zoveel druk legde dat hij uitendelijk louter het beste uit zijn acteurs haalde. 
Wat mij betreft onderbelicht in deze docu: zijn muziekkeuze. De muziek van 2001- A Space Oddysey was mede bepalend voor de spanning en het horen van de klanken achter bepaalde scenes van "Eyes wide shut" (Kubrick's laatste film) maakte dat ik de verwarring van die film weer snel kon oproepen. En hem snel weer eens wil gaan zien. Dan kun je wat, toch? 

Met : Stanley Kubrick , Malcolm McDowell , Jack Nicholson



zaterdag, januari 30, 2021

Keeping Rosy- Steve Reeves


 Keeping Rosy op IMDb (6,4)

"Well, that escalated quickly.'

Deze film werkt volgens het principe van deze uitdrukking. Een enkele gebeurtenis brengt een volgende teweeg en voor we weten is er geen weg meer terug. 

Charlotte krijgt bij een slechtweergesprek op het werk te horen dat haar contract niet verlengd gaat worden en dat haar zakelijke partner er met de promotie vandoor gaat waar zij op aasde. Gedesillusioneerd gaat ze naar huis, waar ze haar buitenlandse werkster rokend in de kamer aantreft. Ze ontsteekt in woede , de ruzie loopt uit de hand en ze slaat de werkster met een fles op het hoofd. Fataal. 



In blinde paniek ontdoet Charlotte zich van het lijk door het in de Theems te werpen. Maar dan begint de ellende pas. In haar huis vindt ze de autosleutel van de werkster en in die auto vindt ze..het dochtertje van de dame die zij illegaal in dienst had. Wat te doen? 
Al snel is er geen weg meer terug voor Charlotte: ze moet het kind voor iedereen geheim houden, maar dat lukt niet. Ze moet bovendien aan de beveiligingsbeelden van de parkeergarage komen, voordat haar gruwelijke daad ontdekt wordt. Ze moet hulp inschakelen , maar wie dan? 


Met: Maxine Peake, Christine Bottomley , Blake Harrison



Bella Donna's - Jon Karthaus

Bella Donna's op IMDb (5,9)

Beledigend slechte film die cliché op cliché stapelt en zonder verrassingen eindigt. 
Drie vriendinnen bezoeken de begrafenis van hun gemeenschappelijke vriendin. Deze avontuurlijke jonge vrouw is verongelukt tijdens een van haar vele experimentele reizen. Ze laat een boekwerk na waarin zich een bucketlist bevindt. De drie besluiten uit eerbetoon aan hun vriendin die lijst af te maken. 
En dat wordt lastig als je elk een bepaald tiepje bent: de mannenverslinder, de dame die voor de zekere relatie gaat en de dame die te bescheiden is om achter de liefde aan te gaan.


Dus zien we de drie dingen doen die ze nooit eerder deden: parachutespringen, straatracen, salsadansen, brazilian waxen en meer van die knotsgekke dingen voordat ze bij de nummer 1 van de lijst komen: het vinden van de ware liefde. Als u de hele film uitzit, weet u of dat gaat lukken. 




Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...