Dark River - Clio Barnard

Dark River op IMDb (5,8)
 Dark River op Moviemeter (2,87)

Hoewel deze geen al te hoge waardering oogst op de filmsites heb ik me er prima mee vermaakt. Schitterende plattelandsbeelden, een complex plot en een uitstekende acteerprestatie van Ruth Wilson, die ik zo langzamerhand goed kan waarderen om haar eigenwijze rolkeuze. Ze is zelden sympathiek in haar karakters, maar weet er steeds wel een mooie onderhuidse spanning in aan te brengen. Voor mij voldoende elementen om de film te waarderen.

Wilson speelt de energieke Alice, een jonge vrouw die na jaren terugkeert op de boerderij waar ze opgroeide. Vader is overleden en Alice weet dat haar broer onvoldoende bedrijfsmatig denkt om de kop boven water te kunnen houden. Maar er is meer..

Broerlief reageert aanvankelijk agressief op de terugkeer van zijn zus: waar ze al die tijd was gebleven en waarom ze het nu wel denkt aan te kunnen? Inmiddels weten wij middels flashbackbeelden de achtergrond van zijn vragen: in haar jonge jaren is Alice stelselmatig misbruikt door haar vader waar ze pas van los kwam door daadwerkelijke alle banden door te snijden. Broer Pete denkt dat ze nooit helemaal van haar verleden los kan komen, hij ziet haar argwanende entree in het huis waar het allemaal gebeurde. Daarnaast bestrijdt hij haar visie dat zij degene is die de zakelijke kant van de boerderij moet gaan organiseren, terwijl Pete de betere boer is. Het knalt en het knettert tussen die twee, waardoor ze niet alleen op de boerderij maar ook bij de notaris tegenover elkaar komen te staan.

Met : Ruth Wilson, Jonah Russel, Sean Bean

FIN - song : PJ Harvey & Harry Escott - An acre of land

Clara Sola - Nathalie Alvaréz Mesén

Clara Sola op IMDb 6,7)
 Clara Sola op Moviemeter (3,54)

Terwijl ik de film aanklikte, wist ik nog niet dat ik met Costaricaanse beelden te maken had- ik waande mij nog in Zuid-Amerika - maar ik vond de natuurbeelden al opvallend mooi. Heb ooit het plan gehad om met vrienden daarheen te reizen maar de hedendaagse prijzen hebben ons er vanaf doen zien. Dan maar op het scherm, goed substituut.

Ze oogt zwakbegaafd en wordt ook aldus door haar familie behandeld. Dat wil echter niet zeggen dat er niet allerlei dingen door haar gedachten gaan: we zien aan alles dat de eenzame Clara (jaja, Clara Sola) meer verwacht van het leven dan er nu door haar familie en omgeving gebracht wordt. 

Ze wordt door de familie ingezet als een soort gebedsgenezeres ("Zalig zijn de armen van geest", weet u nog?) waardoor ze als een soort trofee op feesten en bruiloften in het dorp wordt ingesnoerd waarop eenieder een verzoekje mag doen om door haar krachtige handen te worden aangeraakt.

Allemaal best, maar Clara's gedachten gaan ergens anders naar uit: ze ziet haar zusje zoenen met een nieuwe vriend, ze ziet zelfs veel meer. "I want what she's having" , zo reageert Clara hierop. Terwijl haar zusje zich voorbereidt op een verjaardagsfeest en zelfs een huwelijkt voorneemt, dringt Clara zich steeds meer op aan wat haar aanstaande zwager zou moeten worden. Een clash is aanstaande. 

Met : Wendy Chinchilla Araya, Ana Julia Porras Espinosa, Daniel Castaneda Rincon, Flor Maria Vargas Chavez

De openbaring - Chris W. Mitchell

De openbaring op IMDb (5,4)
 De openbaring op Moviemeter (2,84)

Nu de besmettingsaantallen weer oplopen en ik net mijn tweede boosterprik binnen heb, leek me dit de juiste tijd om deze film alsnog te gaan bekijken. Covid-19 is bijna 4 jaar na dato nog niet weg, hoewel het niet meer de gekte teweeg brengt die het in 2020 wel deed. 

Wanneer de neurotische Jacob hoort en leest van het naar Europa trekkende corona-virus neemt hij direct een besluit: hij gaat de komende tijd bij zijn moeder inwonen om haar te beschermen. Zijn vader is nog niet zo lang geleden overleden en hij meldt zijn moeder dat hij het niet zou kunnen verdragen ook haar te verliezen. 

Moeder is een broodnuchtere vrouw die het allemaal niet zo'n vaart ziet lopen maar "het is toch je zoon, he". Ze accepteert dus dat hij haar thuis opsluit, dat hij boodschappen bij de deur laat bezorgen en dat ze ramen en deuren gesloten moet houden. Zelfs haar dochter Magda is niet welkom bij Jacob, vooral niet omdat juist zij een groot risico vormt vanwege haar werk op de IC-afdeling van het ziekenhuis. 

De eerste weken gaat het nog wel aardig maar al snel nadert de zomer en er is nog geen zuchtje buitenlucht in beeld voor moeder. Terwijl Jacob zich avond na avond verder ingraaft op internetfora en steeds meer complottheorieën voor waar gaat aannemen, gaat Magda in verzet. Ze staat voor de deur en wil haar moeder spreken. Jacob is des duivels en denkt de touwtjes strenger te moeten aantrekken. Daarvoor gaat hij eerst om raad op internet. Met verstrekkende gevolgen.

Met : Victor Löw, Leny Breederveld, Monic Hendrickx, Peter Bolhuis

Alone in Berlin (aka Jeder stirbt für sich allein) - Vincent Perez

Alone in Berlin op IMDb (6,5)
 Alone in Berlin op Moviemeter (3,05)

Zo zie je maar, films opnieuw bekijken levert af en toe best iets op. Waar ik me de eerste keer dat ik deze zag nog licht teleurgesteld voelde in het acteerwerk, had ik dat gisteravond helemaal niet. Dit kan aan mijn eigen gesteldheid gelegen hebben: ik was vroeg op voor het presenteren van een filmquiz aan de overkant van het IJsselmeer en kreeg daarom in de avond weinig anders uit mijn handen dan de afstandsbediening van de tv. En blijkbaar was ik daarmee veel beter in de sfeer voor deze film: gisteren genoot ik dus wél van een bepaalde ingetogenheid in het acteerwerk, ik had veel beter door dat het paste bij de bescheidenheid van de karakters die ze neerzetten. Emma Thompson en Brendan Gleeson in het bijzonder, Daniel Brühl en Mikael Persbrandt waren bij de eerste aanblik toch ook al meer extravert.

Bijgaand de recensie van destijds: 
BEGT: Alone in Berlin - Vincent Perez

A Guide to recognizing your saints - Dito Montiel

A Guide to recognizing your saints op IMDb (6,9)
 A Guide to recognizing your saints op Moviemeter (3,21)

Ook deze lang geleden gezien, zelfs nog voor de tijd van mijn recensie-schrijverij. Dat moet dus nu maar gebeuren. Sfeervolle film, maar achteraf wel hyperdruk. Veel geschreeuw in huis en in de vriendenkring, maar het straalt desondanks wel warme gevoelens voor elkaar uit. Al kost het vaak jaren om dat ze zien, zo ervaart hoofdpersoon Dito.

Dito is een slimme jongen die in het Italiaanse deel van New York woont, Een groot deel van het leven speelt zich op straat af, waarbij vaak een agressie vrij komt die niet geheel bij Dito past. Daarvoor is hij iets te gevoelig. Zijn vader betreurt dit, die ziet zijn zoon liever excelleren op de boksschool (mede omdat hij zo beter kan overleven op straat). Regelmatig houdt pappie hem het voorbeeld van vriend Antonio voor: die gaat nimmer gevaar en geweld uit de weg en loopt continu geschaafd en verwond door de wijk.  De spanning loopt op doordat het vriendengroepje in een competentiestrijd komt met een graffiti-groep uit de aanpalende wijk. het gaat er niet zachtzinnig aan toe. 

Dito loopt hierdoor gevaar en  is vast van plan te verhuizen, het adagium "Go west, young man" is hem op het lijf geschreven. Daarvoor moet hij wel zijn lieve vriendinneetje Laurie achter zich laten én zijn vriend Antonio een achterblijver maken. Hoe zwaar dat allemaal al is, het weegt niet op tegen de verwijdering die hij hiermee met zijn vader laat ontstaan. Paps vergeeft hem niet dat zijn zoon kiest "voor de makkelijke weg", hij verwijt Dito dat ie hem in de steek laat. "Je bent mijn zoon niet meer" , krijgt Dito te horen. Dito kiest voor overleven, hoeveel pijn dit ook oplevert.
Twintig jaren duurt het, voordat Dito zich weer eens in zijn oude buurt laat zien. 

Met: Robert Downey Jr. , Shia Labeouf, Chazz Palmintieri, Channing Tatum, Rosario Dawson, Dianne Wiest, Martin Compston

FIN - song : Ace Frehley - New York Groove 

Okedoeibedankt - Nicole van Kilsdonk

Okedoeibedankt op IMDb (7,9)
 Okedoeibedankt op Moviemeter (3,50)

Als filmliefhebber kom je langs vele genres, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik het genre "jeugdfilm" de laatste tijd ietwat verwaarloosd heb. Natuurlijk komt er zo af en toe eentje langs, maar de tijden dat ik coördinator was van de kinderfilmcommissie en daarin steeds bij Cinekid aansloot, liggen lang achter me. Ook zijn mijn eigen kinderen inmiddels volwassen vrouwen, dus het hóéft niet. Maar soms doe ik het toch, omdat jeugdfilms vaak nog een frisse blik op de samenleving geven waarbij vriendschap en idealisme gewoon nog legitieme dingen zijn. Daarom deze. En ik ben blij dat ik m gekeken heb.

Tiener Jamie heeft net de verhuizing naar een instelling achter de rug. Hoewel haar ouders haar overladen met liefde, kunnen ze niet garanderen dat hun dove dochter het beste onderwijs krijgt dat haar kan voorbereiden op de horende wereld daarbuiten. Hoewel ze natuurlijk direct de warmte van thuis mist, lukt het Jamie om aansluiting te vinden bij de medebewoners en de begeleiding. Vooral de ietwat opstandige Imane trekt daarbij haar aandacht. Imane lijkt te doen waar ze zin in heeft en heeft daarbij het voordeel dat ze niet geheel doof is, maar slechthorend. 

Als haar ouders bellen dat ze komend weekend niet naar huis kan komen omdat ze plots naar oma in Parijs moeten, is Jamie in paniek. Haar oma (ook doof) is haar alles en ze baallt ervan dat ze niet bij haar kan zijn. Dat is dus buiten Imane gerekend: die zegt toe haar backup te zijn ("Je logeert bij mij dit weekend") maar beraamt ondertussen een totaal ander plan: de meiden gaan naar Parijs. Aanvankelijk met de trein maar dat gaat niet helemaal goed. Tickets kwijt, uitstappen, andere manieren zoeken. De meisjes zijn nu op elkaar aangewezen om te overleven in de harde mensenwereld én ondertussen Parijs te bereiken. Dat gaat niet zonder slag of stoot, bijzondere ontmoetingen en nieuwe vriendschappen onstaan. Maar mijn filmkijkershart zegt: ze gaan het halen!

Met : Mae van de Loo, Douae Zine el Abedine, Josephine Koning, Bente Jonker, Petra Karlas

FIN - song : Coastfield- Okedoeibedankt

The Man with the Iron Heart (aka HHhH) - Cédric Jimenez

HHhH op IMDb (6,4)
 HHhH op Moviemeter (3,22)

Deze kwam ik weer tegen op de filmzender. Dat ik m al gezien had, wist ik. En ook dat ik m destijds als film wel boeiend vond. Derhalve nog maar n keer aangezet. Viel opnieuw niet tegen (nou ja, de film dan he, het verhaal is gruwelijk). 

Mijn recensie van destijds: 

recensie The Man With the Iron Heart