Tirza - Rudolf van den Berg

Tirza op IMDb (6,3)
 Tirza op Moviemeter (2,99)

Tirza op Wikipedia

Heel lang geleden las ik het boek (van de destijds overproductieve Arnon Grünberg), in een recenter verleden - 16 jaar geleden blijkbaar - bekeek ik de daarop gebaseerde film van Rudolf van den Berg. Mijn aanvankelijke conclusie blijft ook nu nog staan: het boek overtuigde meer dan de film. Het verhaal komt te gefragmenteerd over, daar helpt het - als altijd- gemotiveerde spel van Gijs Scholten van Aschat niet veel aan. Hij doet zijn best (daarin oa bijgestaan door Johanna ter Steege en de later internationaal doorgebroken Sylvia Hoeks) maar de film blijft te versnipperd doordat men in anderhalf uur blijkbaar minder de diepte in kan gaan dan in de benodige leestijd van het literatuurwerk. Wat wél heel goed lukt, is de kijker op scherp zetten: welke bedenkingen heeft u bij het zien van de gedragingen van de zo goedbedoelende vader?

Vol vertrouwen neemt pappie Jurgen Hofmeester afscheid van zijn dochter Tirza. Ze gaat een enorme reis ondernemen (met haar tamelijk verse vriendje op een roadtrip door Namibië), de tijd heeft ze nodig om zichzelf te ontdekken en een eigen plekje in de samenleving te ontdekken. We zien al snel dat ze hiermee probeert los te komen van de tamelijk beklemmende zorg van haar vader. Die is veel te beschermend, op het enge af zelfs. Hij tiranniseert min of meer de hele omgeving als ze te dicht in de buurt van zijn dochter komen, een gedrag waar we middels flashbacks uitgebreide inzage van krijgen.

Nu ze eenmaal zo ver weg van hem is, in een totaal andere wereld zelfs, breekt dit gedrag vader Jurgen op. Het kostte hem al eerder zijn huwelijk, maar nu kost het hem ook zijn nachtrust en zijn eetlust. Waarom laat ze toch niks van zich horen? Ze is nu al zes dagen weg en heeft nog steeds niet gebeld! Het wordt hem te machtig, hij moet erheen, hij moet haar zoeken. Tja, hoe begin je zoiets? Hij loopt met een foto langs de cafés en hotels en denkt op een gegeven moment een glimp van haar op te vangen als ze op de motor wegrijdt met haar vriendje. Grrrr, dat vriendje, die Arabier, die terrorist, die.. Jurgen moet verder en raakt ook dat hinderlijke kindhoertje maar niet kwijt dat aan zijn broekspijpen blijft trekken: "Need company, sir?". Jurgen draait langzaam door.

Met: Gijs Scholten van Aschat, Johanna ter Steege, Sylvia Hoeks, Nasrdin Char, Keitumetse Matlabo 

FIN - song : Chagall van den Berg - By your side

Een echte Vermeer - Rudolf van den Berg

Een echte Vermeer op IMDb (5,9)
Houterige verfilming van wat een belangrijk moment in de vaderlandse kunstgeschiedenis is geweest. Het is het allemaal net niet, waar we naar kijken. Terwijl het wel de ingrediënten in zich heeft om krachtig verfilmd te worden.

Han van Meegeren is beginnend kunstschilder. Heel langzaam begint hij op te vallen bij de kunstcritici, hij werkt aan zijn naam. Abraham Bredius is een invloedrijk kunstkenner die van Meegeren - bij diens eerste ontvangen prijs-  aanspoort om moderner te gaan werken en niet alleen maar Rembrandt en Vermeer te imiteren. Er zijn zoveel interessante moderne stromingen immers. Als de schilder bij zijn eerste expositie wordt neergesabeld door Bredius (vanwege "een gebrek aan eigen gezicht") en de vaderlandse pers  over hem heen valt, zweert hij wraak. En hij weet al hoe.
Hij komt in verval: zijn vrouw en zoon vertrekken naar haar vaderland Indonesië, hij zwerf door het buitenland en komt berooid in Rome terecht.  Daar ontmoet hij opnieuw de vrouw van Bredius en hij vervolgt zijn missie: hij palmt haar in, overtuigt haar opnieuw voor hem te poseren en verleidt haar.
Dat is pas zijn eerste stap op weg naar wraak op Bredius en de kunstwereld: daarnaast ontwikkelt hij een techniek waardoor hij zelfgemaakte schilderijen oud kan laten lijken , waardoor ze niet van echt te onderscheiden zijn. Het ultieme doel is misleiden van de kunstcommissies: als hij het voor elkaar krijgt zelf "een Echte Vermeer" te schilderen en die in een van de grote musea aan de wand te krijgen, heeft de meestervervalser de hele air van kunstkenners doorgeprikt. Het lijkt hem te lukken.

Zoals gezegd: houterig verfilmd, da's jammer. Ook de diverse flirts met nazisympathieën komen slecht uit de verf. Het is net iets te gezocht allemaal.

Met : Jeroen Spitzenberger, Lize Feryn, Roeland Fernhout, Porgy Franssen

Süskind - Rudolf van den Berg

Al eerder omschreven als een "Schindler's list- light". Ik wilde hem dan ook absoluut zien, al wist ik vooraf dat ik enkele bedenkingen heb.
en já: hij is de moeite waard om te zien, het is een heroïsch -tragisch- waargebeurd verhaal en het onderwerp WO-2 zorgt altijd voor voldoende betrokkenheid bij de kijker.
maar helaas kwamen ook mijn bedenkingen uit: het is weer een verzameling bijeengeraapte Nederlandse acteurs die iets te veel aan "opzeggen vanuit het tekstboek" doen en te weinig met snot en tranen acteren. Niet iedereen overigens, de beide hoofdrolspelers jeroen Spitzenberger en Karl Markovics zijn redelijk overtuigend. Van de laatste is nog de bijzonderheid te vermelden dat hij eerder in "Die Falscher" (oscarwinnend) een joodse vervalser speelt, juist de mensen die hij in deze film bestrijdt.

Verhaal mag redelijk bekend verondersteld worden: Joodse man werpt zich op als coordinator van de transporten van Amsterdamse gevangenen richting Westerbork. Door er midden in te zitten hoopt hij er nog enkelen van te kunnen redden cq wegsmokkelen. Gaat redelijk goed, totdat hij in gewetensnood en dus opstand komt. Risico van fouten neemt daardoor toe.