Onder tafel

Tis m toch niet gelukt. Gisteren afscheid genomen van mijn nabije collega Jarron. In twee jaar tijd flitste die man door het hele databasemarketing-traject heen waar wij ons de hele week mee onledig houden, redelijk briljante jongeman bleek het te zijn waar ik bovendien een joviaal contact mee heb mogen opbouwen.
Echter, 1 van zijn foutjes betrof zijn bluffende binnenkomst toen hij mij en de medemannen uitnodigde voor een middagje kroeg: hij zou ons even laten zien hoe je je collega's onder tafel zuipt. Is hem helaas nooit gelukt, meerdere keren heeft hij eerder moeten afhaken.
Gisteren echter kwam ie angstig dichtbij. Na de laatste presentatie die wij samen moesten geven togen we naar de Engelbewaarder, alwaar we er een marstempo inzetten. Het leek er op dat we niet voor elkaar wilden onderdoen (collega Loek deed ook dapper mee).
Om een uur of tien had hij ten dele de overwinning binnen: ik wilde aftaaien, maar niet vanonder tafel. Met opgeheven hoofd schonk ik hem de zege: ok, je blijft langer zitten maar ik ga nog als een streep naar huis! Ik zat om iets over achten vanmorgen weer achter het bureau, belangrijk gesprek nog zodirect dus mijn voornemens waren niet geheel onterecht. En wat blijkt: menneke collega is er nog niet, die had beloofd nog een paar uurtjes dingen af te komen maken maar het bureau blijft angstig leeg.
Enneh: onder tafel zit ie ook niet...