vrijdag, oktober 21, 2005

Uitgegeven

Tsunami. Katrina. Aardbeving in Pakistan. Wilma.

Welke hoort in dit rijtje niet thuis?
Juist, het gaat om de derde. Het blijkt dat de wereld in het algemeen, maar ook NL in het bijzonder, een beetje klaar is met donaties/giften aan rampgebieden. Anderhalve week na een van de grootste humane catastrofes van onze tijd blijkt de internationale hulpverlening moeilijk op gang te komen.
Volgens kranten en mediaspecialisten blijkt dit voort te komen uit "geefmoeheid": het geld zou op zijn en dito de betrokkenheid.
dat eerste geloof ik, ondanks berichten over zorgstelsel en verlofsparen, niet. altijd zal er ruimte (moeten) zijn om iets van onze redelijke mate van welvaart te delen met de getroffen medemens, waar ook op deze kloot.
Dat tweede, van de betrokkenheid, geloof ik ook niet. Als het straks met Wilma mis gaat in mexico en amerika zullen we hier toch eerder geneigd zijn om te gaan storten.
Nee, het ligt veel eerder aan het feit dat we hier denken dat Pakistan een andere wereld is. Daar ga je niet zomaar op vakantie, al die AliBaba's daar herken je je niet zo in en dat islamitische afscheidingsgedoe in Kasjmir duurt al veel te lang.
Daarin vergissen we ons: president Musharraf is, hoewel in forse mate dictator, wel een vriend van 3B (Bush, Blair en Balkenende). Dapper stond hij een deel van land en troepen af om buurland afghanistan aan te pakken en Osama te helpen zoeken. Daarmede nam Musharraf zijn streng islamitische land op in de "coalition against terror".
Maar wat blijkt? Zo bevriend is de wereld toch niet dat ze het land nu volstorten met hulp en dank voor zijn inschikkelijkheid. Het blijkt toch dat Pakistan te praktizerend islamitisch is voor onze westerse wereld, en tja: daar geven we natuurlijk geen cent voor..

Geen opmerkingen: