dinsdag, maart 13, 2012

127 Hours - Danny Boyle


Regisseur met lef, hij durft alle kanten op te gaan. Dit was toch weer een behoorlijke switch na een succesvolle megatitel als "Slumdog Millionaire".

ik had deze overgeslagen in de filmhuisperiode en kreeg m nu op film 1 alsnog onder de knop. Veel , heel veel gehoord over "de amputatiescene" dus ik wist waar ik aan begon.

In zn totaliteit deed de film me niet voldoende om blijvend in mn geheugen te komen, maar de meer hallucinante scenes vond ik sterk. Daar zag je wat ontbolstering van de persoonlijkheid die onze hoofdpersoon, de echt bestaande action hero Aron Ralston, in t echie is. Dan blijkt ie toch niet zo onafhankelijk en solitair als ie zich verder opstelt.

Verhaal toch nog even horen? Gast die dol is op outdoor activiteiten mountainbiket zich een weg door een onherbergzaam gebied, gaat aan de wandel in een klovengebergte en raakt klem in een ravijn. Een loszittende steen houdt hem klem , zijn rechterarm zit vast tussen de steen en de muur en er zit geen beweging in.
Dagenlang overleeft de man op een flesje water, op zn laatste voedsel en vervolgens op het drinken van zn eigen urine. Er is maar één manier om los te komen en te overleven.

Waar gebeurd.

Geen opmerkingen: