woensdag, maart 07, 2012

170 Hz- Joost van Ginkel


Veel over -ahum- gehoord, over deze film. winnaar publieksprijs Gouden Kalf, dat werk.
Ik heen dus, zeker nadat mijn vrienden van Cinema Oostereiland deze week besloten de film ook te gaan boeken.

Het verhaal is al eerder verteld in andere films (twee jongeren die door weerstand tegen, dan wel problemen mét hun ouders besluiten van huis weg te lopen en elders hun heil te zoeken). Wat het in deze film echter rete-bijzonder maakt is dat beide hoofdrolspelers dóóf zijn. En dat je dat ook als kijker helemaal meebeleeft, omdat je continu van bepaalde delen van de wereld afgesloten wordt.

Wat deze film boeiend maakt is het waanzinnig zinnenprikkelende. De geluidsscore houdt je voortdurend scherp, de beelden zijn prachtig, kleurrijk en volop erotisch.
Dát is de grote meerwaarde van de film, je zit er helemaal in. Een klein stukkie voor het einde even een inzakker qua aandacht, maar de ontknoping maakt dat vervolgens goed.

intrigerende film. Met een hoedje af voor het fruitige spel van Gaite Jansen, die 100 % overtuigt als toekomstdromend meisje.

Geen opmerkingen: