Like Father Like Son op IMDb
Bijzondere insteek van een op zich bekend gegeven: het (ver)wisselen van levens is vaker vertoond in films, maar in deze gebeurt op een aparte en integere manier. Twee gezinnen worden na een jaar of acht gecontact door het ziekenhuis: door een bloedtest op een jongetje is men erachter gekomen dat die niet de biologische zoon kan zijn van diens ouders. En dat hij dus bij geboorte verwisseld moet zijn met een ander jongetje.
Het puzzelstukje lijkt voor de ene, zeer succesvolle en hardwerkende, vader precies te passen: hij acht zijn zoon niet ambitieus en talentvol genoeg, ondanks alle hardvochtige opvoedende pogingen.
De andere vader , een sjofele man met een electronica-winkel, is losser en speelser en heeft dat ook op zijn zoon weten over te dragen. De beide moeders staan er duidelijk anders in: die lopen over van liefde voor hun kind. Wat hun kind dus eigenlijk niet blijkt te zijn.
Het ziekenhuis regelt ontmoetingen tussen de ouders en de kinderen waardoor langzamerhand een fase bereikt moet worden waarop de fout hersteld wordt: de jongetjes worden uitgeruild, de families worden anders ingericht en moeten opnieuw hun levens op elkaar af leren stellen.
Zonder slag of stoot? Nee toch?
Indringend gemaakt, de vele invalshoeken van nature en nurture komen aan bod. Sterke film.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten