In drie stukken bekeken, deze film. En dat ligt aan mij. Het blijkt toch dat ik niet goed genoeg in het verhaal getrokken wordt bij sciencefiction . Ik haak af , wellicht te snel als ik zie dat deze 2 jaar oude film een gemiddelde 7.9 scoort. Dat is vrij hoog, weet ik door veelvuldig raadplegen van de database.
Dat ik toch ook weer twee keer opnieuw begonnen ben om de film toch af te kijken, dat is ook een verdienste. En dat ligt vooral aan het feit dat hier een interessante component is toegevoegd.
Op zeven verschillende plekken in de wereld verschijnen ruimteschepen. Dichterbij dan ooit, beter benaderbaar dan ooit. Ze willen wat van ons, zoveel is duidelijk. De aanpak van het Amerikaanse leger is er gelukkig een van niet direct de boel naar God bombarderen, maar eerst proberen te ontdekken wie en wat ze zijn. Daarvoor kan feitelijk maar één middel worden ingezet: communicatie. Een vermaarde linguïst wordt ingehuurd, zij moet proberen om met "ze" in contact te komen. Ze slaagt er stukje bij beetje in om haar eigen bedoelingen duidelijk te maken en daarbij de "heptapods" een soort van taal te ontfutselen. De tekens die de aliens achterlaten, worden opgeslagen en geanalyseerd en er ontstaat een soort ruimte-alfabet.
Dát is voor mij het interessante stuk van de film, er zit ook nog een component in van een dochtertje dat iets met de paranormale wereld te maken heeft, van andere wereldnaties dan de Amerikaanse die liever militair ingrijpen en schieten. En van een legereenheid die het de linguïst lastig maakt en die haar forse druk oplegt. Dat was voor mij het deel waarbij ik de aandacht verloor. Maar goed, ik keek hem af. Tot het bittere einde.
Met : Amy Adams, Jeremy Renner, Forest Whitaker
Geen opmerkingen:
Een reactie posten