Dit is natuurlijk niet heel goed. Maar de film heeft het geluk dat ik hoofdrolspeler Gijs Naber heel goed kan hebben. Dit is lang geen Aanmodderfakker, maar Naber is wel opnieuw in zijn element als lui aangelegde levensgenieter die plots serieus aan de bak moet.
Hij is Ruben, een muzikant die al veel te lang op doorbreken staat maar steeds dat laatste stapje maar niet kan maken. Prijzig gehuurde studiotijd wordt niet goed benut, de hit blijft uit.
Als zijn ex Evelien plotseling overlijdt, wordt hij tot zijn verrassing bij de notaris uitgenodigd. Het blijkt dat hij de vader is van een acht maanden oud jongetje, dat nu testamentair aan zijn zorg wordt toevertrouwd. Maar ja, wat eet een baby? Hoe doe je dat schoonhouden en dat slapen eigenlijk? En , voor Ruben belangrijk, hoe combineer je dat met lekker ongedwongen muziekmaken?
Bij de notaris is ook de zus van Evelien, die Ruben van begin af aan wantrouwt. Zij is vastberaden, ze gaat voor haar zus de zorg voor de baby overnemen, die lapzwans van een vader was niet voor niets uit beeld toch?
U snapt, de twee clashen maar komen langzaam nader tot elkaar. Ze vinden een weg in het duobaan-zorgschema, ze maken langzamerhand ruimte voor elkaar. En ik hoef u niet te vertellen dat er meer in het bad, eh.. vat zit.
Met : Gijs Naber, Hanna van Vliet, Eric van Sauers
Geen opmerkingen:
Een reactie posten