Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht jarmusch. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht jarmusch. Sorteren op datum Alle posts tonen

maandag, april 20, 2026

Father, mother, sister, brother - Jim Jarmusch

Father Mother Sister Brother op IMDb (6,5)
 Father Mother Sister Brother op Moviemeter (3,26)

Father Mother Sister Brother op Wikipedia

Het is normaal al een feestje als er een nieuwe film van regisseur Jim Jarmusch verschijnt, maar dit keer is het dat helemaal: er zijn namelijk theaters in den lande die de gelegenheid aangrijpen om ook weer eens de eerste films van Jarmusch te vertonen: zelf ben ik vooral geporteerd van zijn vroege (zwartwit) werk (Stranger than Paradise, Down by law) maar ook in zijn latere films zaten altijd bijzondere aanknopingspunten. Dat hoeft niet altijd met een eenduidig lineair verhaal, hij houdt er ook van ogenschijnlijk losse levens aan elkaar te knopen (Night on Earth !!). Ook nu doet hij dit weer, met een drieluik dat wat mij betreft over communicatie gaat, maar wat niet bij iedereen even goed zal vallen. Nou ja, richt je dan maar op de sterrencast: Tom Waits, Adam Driver, Cate Blanchett, Charlotte Rampling, Vicky Krieps komen allemaal in een van de verhalen aan bod. 

Father: de ingetogen zoon Jeff en zijn zus Emily rijden naar het Amerikaanse platteland om hun vereenzamende vader op te zoeken. Pappie kan amper rondkomen en lijkt er sinds het overlijden van zijn vrouw niet goed aan toe. Zoonlief heeft derhalve een kratje boodschappen en wat briefgeld meegenomen om zijn vader weer een tijdje draaiende te houden. Terwijl de kinderen het huis van hun vader naderen, zien wij pappie ondertussen heel driftig bezig om zijn huis een ander aanzien te geven voor de visite arriveert. Er klopt iets niet, dat zien we, en uit de ongelooflijk moeizame gesprekken blijkt dat er onderhuids iets scheef zit tussen de rommelvader en zijn kinderen.
Mother: de succesvolle schrijfster krijgt haar twee dochters op de high tea. Moeder is een strenge dame die volgens de regels leeft, dit heeft overduidelijk zijn weerslag gehad op de jongedames. Oudste dochter is nuffig en stijf, jongste dochter is daarentegen onconventioneel en losgeslagen. Onder het genot van thee en taartjes komen de verhoudingen binnen het gezin prominent op tafel te liggen.

Sister- Brother: de tweeling Skye en Billy spreken met elkaar af om het Parijse appartement van hun ouders leeg te ruimen. De ouders zijn omgekomen bij een vliegtuigongeluk boven de Azoren, er rest de twee niets anders dan te redden wat er te redden valt: veel spullen gaan naar de opslag, maar ze pikken er ook voor zichzelf wat mooie herinneringen uit. Waar de ouders (ook in de twee andere verhalen) blijkbaar lastig in de wereld stonden, zijn deze broer en zus dikke mik met elkaar: ze hebben aan een half woord genoeg om elkaar te begrijpen, ze tonen overduidelijk hun broeder-zusterliefde voor elkaar.

Wat Jarmusch wil zeggen met deze drie ogenschijnlijk tegengestelde verhalen tjokvol skateboards, Rolexen en liters water, dat mag u lekker voor u zelf bepalen. Mijn vrouw kon er weinig mee, maar ik zat toch wel gebiologeerd te kijken.

Met: Tom Waits, Adam Driver, Mayim Bialik,  Charlotte Rampling, Cate Blanchett, Vicky Krieps, Indya Moore, Luka Sabbatt

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Anika - These Days

vrijdag, februari 17, 2017

Paterson - Jim Jarmusch

Paterson op IMDb (7,7)
Een delicatesse, zeg ik. Een film voor fijnproevers. Wat een meester is Jim Jarmusch toch, met zijn minimale vertellingen en zacht kabbelende beelden. Gisteravond bedacht ik er de term "deprimerend optimisme" bij, zo dapper en constructief zijn de dromen van de beide hoofdrolspelers.
Er gebeurt heel weinig in het leven van Paterson en zijn geliefde Laura. Adam Driver is , eh.. kuch, chauffeur op een stadsbus en leidt een trouw en regelmatig leven. De enige opwinding die hij heeft komt bij zijn vrouw vandaan. En bij zijn poëzie. Alles wat groter is dan hemzelf schrijft hij op , in een ontwapend directe poëzie. Reizigers, kroeggangers, de liefde, de grote wereld: alles is onderwerp voor de bespiegelende zinnen die hij in zijn kleine schriftje optekent.
Zijn vrouw vindt dat hij er iets mee moet doen, hij moet grootser en meeslepender leven. Dat doet zij ook: of ze nou carrière gaat maken in de cupcakes-wereld of dat ze de next big thing van Nashville wordt, ze werkt aan zichzelf. En jij, Paterson, zou dat ook moeten doen.
Paterson loopt niet zo hard (van stapel). Steeds als je denkt dat hij een keer afwijzend of misnoegd zal reageren, komt hij weer met een positieve reactie: "ja, je hebt gelijk, dat zou ik eens moeten doen. Dank je voor het vertrouwen, dank je voor je ondersteuning".
Maar u snapt: Paterson doet het niet. Dromen is voldoende.

De wereld is klein in Paterson. Maar groot genoeg om te verbeelden. Prachtig prachtig. Ik hartje Jim Jarmusch. En ik ben overtuigd van de ingetogen klasse van Adam Driver.

Met: Adam Driver, Golshifteh Farahani

dinsdag, januari 14, 2014

Only lovers left alive- Jim Jarmusch

Only lovers left alive op IMDb
Altijd fijn om bij een voorpremière te zijn. Deze film gaat pas eind deze maand bij het IFFR echt van start, maar draaide eenmalig in enkele "filmhuizen" op proef. Dropaf!

Jim Jarmusch heeft mij met zijn werk immer gecharmeerd. Vanaf het grofkorrelige "Stranger than paradise' via de droogkomische "Mystery train" en het observerende "Blue in the face' naar de kalme titels "Ghost dog" en "Broken Flowers". En nu dus een probeerseltje: Jimmy goes vampire.

Het is echter geen vampierfilm als vele anderen. De nadruk ligt niet op het doorbijten van halzen en veel gesplatter en gespetter. Ben je gek , joh : Eve en Adam (sic) zijn zeer modern gestileerde vampiers, ze hebben zo hun leveranciers van bloedvoorraad. Zoals drugaddicts hun dealer hebben, zoals alco's hun slijter hebben, zo koopt Eve in haar woonplaats Tanger via een mannetje in het café en zo heeft Adam een vast ampullen adresje in het lokale ziekenhuis van Detroit. Beiden nuttigen hun noodzakelijk peil alsof het een aperitiefje betreft: keurig een glaasje per dag aan de salontafel. "Halzen bijten is zó 15e eeuw" , aldus het stel.
Het gaat mis als Adam ietwat depressief raakt, Eve daarom uit voorzorg naar Detroit reist maar daar meteen bezoek krijgt van haar nogal aanwezige zusje, een dame die de mores niet zo hoog heeft als ons favoriete vampierstel. Misdragingen volgen, vluchten is noodzaak en rantsoenen raken op. Zie daar maar eens mee te dealen.

Jarmusch is een stijlvolle regisseur, hij brengt deze film dan ook prachtig in beeld. Zelf ben ik blij dat ik me niet door het "VAMPIER"-stickertje heb laten misleiden en toch de film ben gaan zien: ik zag een sterk visuele film met daarbij nog eens schit te rend acteerwerk (opnieuw) van de topactrice Tilda Swinton. Niks mis met deze film.

zondag, april 02, 2017

Gimme Danger - Jim Jarmusch

Gimme Danger op IMDb (7,2)
Verplichte kost. Tenminste, voor iemand als ik. Zestien was ik toen de punk uitbrak. En uiteraard viel ik meteen voor de muziek van die rare ruige, gevaarlijk uitziende meneer die de Toppop-studio afbrak. Heb hem in later jaren twee keer live gezien en ben als muziekadept - zeg maar: net zo muziek- als filmverslaafd - ook de historische wegen van meneer Osterberg nagegaan. Iggy is voor mij een held. Meer als icoon dan muzikaal, maar dat is persoonlijk.

Deze documentaire gaat juist over de zwaarwegende muzikale betekenis die zijn muziek heeft voor de popgeschiedenis. En dan eigenlijk vooral de muziek van zijn band. Ruimhartig geeft Iggy in deze documentaire toe dat hij maar een beperkte muzikant is en dat hij zijn verwoestende imago alleen heeft kunnen opbouwen door de gedegen rockfundamenten die zijn Stooges-band onder zijn teksten legde. In de jaren 70 stukgelopen op een gebrek aan begrip, maar in de jaren 90 en 00 opeens hergewaardeerd en erkend als "van grote invloed op de muzikale ontwikkelingen van de rock". in de film zit wat dat betreft een veelzeggend citaat. Als Iggy wordt gevraagd welke belangrijke bijdrage hij heeft geleverd aan de muziek, respondeert hij met "Well, I helped tear down the sixties".

Nogmaals: dit is voornamelijk interessant voor liefhebbers, maar ik moet wel zeggen dat Jim Jarmusch het opnieuw heel kundig verbeeldt. Fijne docu.

Met: Iggy Pop, Ron Asheton, Scott Asheton , James Williamson, Mike Watt

Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...