Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht charlotte rampling. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht charlotte rampling. Sorteren op datum Alle posts tonen

vrijdag, juli 21, 2023

Juniper - Matthew J. Saville

Juniper op IMDb (6,5)
 Juniper op Moviemeter (3,00)

Volgens IMDb al uit 2021 maar pas sinds deze week in de zaal te zien, ik zat gisteren in ieder geval bij de eerste voorstelling in ons theater. En werd niet teleurgesteld. Tikkeltje larmoyant (er ligt wel héél erg veel ongeluk binnen deze familie) maar de ontwikkeling van de respectievelijke karakters, de hier en daar poëtische beelden (en goede muziek) en uiteraard het immer sterke spel van Charlotte Rampling trekken deze film ruim over de voldoende-streep. 

Rampling speelt Ruth, een zwaar alcoholische vrouw die na een ongeval niet meer alleen kan wonen en daarom in het huis van haar zoon gaat worden verzorgd. Die zoon laat het op zijn beurt vooral over aan zijn eigen zoon- de depressieve Sam die zijn oma voor het eerst ziet- en aan Sarah, een tijdelijke inwonende verpleegkundige. 

De verstandhouding tussen moeder en zoon blijkt stevig getroubleerd, die tussen oma en kleinzoon komt mede daardoor ook niet van de grond. Ruth verblijft in de kamer waar Sam's moeder eerder overleden is, een reden waarom hij liever die kamer helemaal niet betreedt. Maar dat zal toch moeten, als zijn vader voor administratieve zaken naar Engeland moet en nurse Sarah ook haar ritjes naar de stad moet maken. Aarzelend gaat Sam de gesprekken met de cynische vrouw aan, het knettert tussen die twee en de verwijten zijn niet van de lucht. Maar filmwetten hebben ons geleerd dat daar uiteindelijk toch iets moois uit gaat voortkomen. Sam leert steeds meer waarom zijn oma zo geworden is en gaat uiteindelijk het gesprek met haar aan om ook wat meer begrip voor zijn vader op te kunnen doen. 

Met : Charlotte Rampling, George Ferrier, Marton Csokas, Edith Poor

FIN - song : Marlon Williams - Make way for love

dinsdag, juli 09, 2019

The Little Stranger - Lenny Abrahamson

The Little Stranger op IMDb (5,6)
Beetje gekunstelde film. Het wil een beetje richting horror, maar gaat het niet.
Het wil een beetje richting kostuumdrama maar pakt niet uit. Het wil een beetje richting "Festen"-familiegeheimen, maar voert dat niet tot het einde uit. Anders gezegd: het is het allemaal net niet. Toch denk ik wel dat er mensen zijn die het sfeertje wel kunnen waarderen. Kundige acteurs ook: Charlotte Rampling (vinnik vaak goed), Domnhall Gleeson en de lastig te plaatsen Ruth Wilson.

Dr. Faraday is nog maar net zijn praktijk begonnen daar op het Engelse platteland als hij al voor een spoedopdracht naar het statige Sundays House moet. Al een keer eerder was hij op dit immense landgoed, maar destijds was bij nog maar een klein menneke. Het kasteel is nog steeds in handen van de familie en daar is door de jaren heen veel gebeurd. De familie is afstandelijk en ondoordringbaar; de zoon kampt met oorlogswonden na een ongeluk met zijn bommenwerper, een dochter is op schimmige wijze overleden en de andere dochter is een in zichzelf gekeerde vrouw. Het lijkt er enigszins te spoken.
Toch heeft de dokter zijn zinnen gezet : ten eerste op de dochter, maar toch zeker ook op het huis zelf. Dwars tegen alle adviezen in blijft hij het huis bezoeken. Dat gaat niet lang goed.

Met : Domnhall Gleeson , Charlotte Rampling, Ruth Wilson

maandag, april 20, 2026

Father, mother, sister, brother - Jim Jarmusch

Father Mother Sister Brother op IMDb (6,5)
 Father Mother Sister Brother op Moviemeter (3,26)

Father Mother Sister Brother op Wikipedia

Het is normaal al een feestje als er een nieuwe film van regisseur Jim Jarmusch verschijnt, maar dit keer is het dat helemaal: er zijn namelijk theaters in den lande die de gelegenheid aangrijpen om ook weer eens de eerste films van Jarmusch te vertonen: zelf ben ik vooral geporteerd van zijn vroege (zwartwit) werk (Stranger than Paradise, Down by law) maar ook in zijn latere films zaten altijd bijzondere aanknopingspunten. Dat hoeft niet altijd met een eenduidig lineair verhaal, hij houdt er ook van ogenschijnlijk losse levens aan elkaar te knopen (Night on Earth !!). Ook nu doet hij dit weer, met een drieluik dat wat mij betreft over communicatie gaat, maar wat niet bij iedereen even goed zal vallen. Nou ja, richt je dan maar op de sterrencast: Tom Waits, Adam Driver, Cate Blanchett, Charlotte Rampling, Vicky Krieps komen allemaal in een van de verhalen aan bod. 

Father: de ingetogen zoon Jeff en zijn zus Emily rijden naar het Amerikaanse platteland om hun vereenzamende vader op te zoeken. Pappie kan amper rondkomen en lijkt er sinds het overlijden van zijn vrouw niet goed aan toe. Zoonlief heeft derhalve een kratje boodschappen en wat briefgeld meegenomen om zijn vader weer een tijdje draaiende te houden. Terwijl de kinderen het huis van hun vader naderen, zien wij pappie ondertussen heel driftig bezig om zijn huis een ander aanzien te geven voor de visite arriveert. Er klopt iets niet, dat zien we, en uit de ongelooflijk moeizame gesprekken blijkt dat er onderhuids iets scheef zit tussen de rommelvader en zijn kinderen.
Mother: de succesvolle schrijfster krijgt haar twee dochters op de high tea. Moeder is een strenge dame die volgens de regels leeft, dit heeft overduidelijk zijn weerslag gehad op de jongedames. Oudste dochter is nuffig en stijf, jongste dochter is daarentegen onconventioneel en losgeslagen. Onder het genot van thee en taartjes komen de verhoudingen binnen het gezin prominent op tafel te liggen.

Sister- Brother: de tweeling Skye en Billy spreken met elkaar af om het Parijse appartement van hun ouders leeg te ruimen. De ouders zijn omgekomen bij een vliegtuigongeluk boven de Azoren, er rest de twee niets anders dan te redden wat er te redden valt: veel spullen gaan naar de opslag, maar ze pikken er ook voor zichzelf wat mooie herinneringen uit. Waar de ouders (ook in de twee andere verhalen) blijkbaar lastig in de wereld stonden, zijn deze broer en zus dikke mik met elkaar: ze hebben aan een half woord genoeg om elkaar te begrijpen, ze tonen overduidelijk hun broeder-zusterliefde voor elkaar.

Wat Jarmusch wil zeggen met deze drie ogenschijnlijk tegengestelde verhalen tjokvol skateboards, Rolexen en liters water, dat mag u lekker voor u zelf bepalen. Mijn vrouw kon er weinig mee, maar ik zat toch wel gebiologeerd te kijken.

Met: Tom Waits, Adam Driver, Mayim Bialik,  Charlotte Rampling, Cate Blanchett, Vicky Krieps, Indya Moore, Luka Sabbatt

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Anika - These Days

zondag, mei 28, 2017

The sense of an ending -Ritesh Batra




Veel meer mijn ding was de film die ik eerder die avond zag. Acteursfilms, mijn favoriete genre. Niet al te veel gebeurtenissen, veel dialoog en veel meningsvolle blikken. Daar houdt Begt van. 

In deze film naar een boek van Julian Barnes draait het om de gepensioneerde Tony Webster. Gescheiden man die zijn leven slecht tussen het schrijven van brieven naar de krant en het rondschuifelen in zijn zieltogende winkeltje vol oude fotocamera's. Leica's , dat dan weer wel. 
Tony is een gepikeerde en tobbende man en we leren waarom. Hij krijgt een brief over een nalatenschap van een oud-studente. Nee, eigenlijk niet van haar maar van haar moeder. Blijkbaar bezat die het dagboek van de overleden Adrian, studievriend van Tony en zelfmoordenaar middenin die vriendschap.
Tony moet nog een aardige inspanning leveren om dat dagboek te bemachtigen. Hij schakelt de hulp van zijn ex in die het weliswaar een pathetisch verhaal vindt maar die toch haar ex-man helpt in zijn strijd tot zelfreiniging. We leren namelijk al snel dat Tony niet altijd die kritische naarling is geweest, ooit was hij een veelbelovend literatuurstudent met een mysterieus vriendinnetje. En dat vriendinnetje, u begrijpt het al, is de dochter om wie het nagelaten dagboek draait. 

An sich een verhaal waar we binnen een uurtje uit moeten kunnen komen, toch? Gelukkig pakt de regisseur het kalm aan en geeft hij de kijker de tijd om vol te kunnen duiken in de moeizame geest van de gesjeesde student, van die van zijn vriendinnetje (toen en nu) en van alle pogingen die die twee in het latere leven hebben gedaan om ongecompliceerd de gebeurtenissen van toen een plek te geven. Ik ben er van, ik houd van dit soort films. Het draait niet om spanning, al is dat maar schijn. Het draait om personages van vlees en bloed, met al hun onhebbelijkheden van dien. 





dinsdag, oktober 19, 2021

Benedetta - Paul Verhoeven

Benedetta op IMDb (6,7)
 Benedetta op Moviemeter (3,55)

Natuurlijk smult ie van de ophef. Hij heeft er altijd een groot talent voor gehad: schokgolven veroorzaken is een drijfveer bij sommigen, Paul Verhoeven doet dat al jaren zo in zijn eigen filmwereld. Maar vergis je niet: Verhoeven jaagt weliswaar op het effect van commotie, maar hij doet dat niet zonder elke keer hoogwaardige producten af te leveren. Want film maken, dat kan ie. Als geen ander, zou ik bijna zeggen. "Turks Fruit" , "Elle", "Basic Instinct" : de reeks van net zo spraakmakende als onverwoestbaar sterke films is groot. En deze kan daar zo bij. Natuurlijk gebeuren er potsierlijke dingen, natuurlijk zitten er goedkope effecten in maar opnieuw lukt het Verhoeven om een groots verhaal weer te geven waar je vanuit de filmzaal diep ingezogen wordt. Het is een vak, Verhoeven is een vakman. 
De ruim 2 uur durende film is een boekverfilming, doch "gebaseerd op ware gebeurtenissen". De grote bedreigingen van die tijd (en eigenlijk van alle tijden) komen voorbij: pest, seks, religie, oorlogen, geld en macht. Daarin doet Verhoeven met regelmaat verwijzingen naar de moderne tijd, het is aan de kijker zelf om de associaties te maken. 

Seks, religie en geweld. Drie van de grote pijlers van Verhoevens werk komen in deze film samen. Benedetta wordt als jong meisje door haar ouders aan het klooster uitgeleverd, zij geloven dat dit haar bestemming is. Inderdaad is zij een devoot meisje, hetgeen door de abdis van het commerciële klooster uitstekend wordt benut. Haar ouders betalen niet alleen een stevige bruidsschat voor de roeping van hun dochter, ze zeggen zelfs toe om jaarlijks fondsen en eten te leveren voor de hele orde. 

Bijna twintig jaar later is Benedetta uitgegroeid tot een gedreven en rechtlijnig kloosterzuster. Ze heeft visioenen van ontmoetingen met Jezus, sterker nog: ze wordt wakker met lichamelijke tekenen van die ontmoeting. De priester van het klooster is overtuigd van de wonderlijke roeping van Benedetta en verwacht dit ook commercieel uit te kunnen nutten: hoe meer wonderlijke ontmoetingen met de Heer, hoe groter de toestroom van gelovigen zal zijn. En hoe groter daarmee de collecte van geld en goederen ten gunste van het klooster. 

De abdis vertrouwt het niet maar heeft geen keus: haar gehele team gaat mee in de gebeurtenissen rond Benedetta. Slechts enkelen stellen de vraag: is Benedetta echt zo godsvruchtig of is ze een charlatan? Is ze God of is ze Duivel? De steeds verder gaande contacten tussen Benedetta en haar volgelinge Bartolomea geven ons het antwoord. Een wonderlijk antwoord.

Met : Virginie Efira, Charlotte Rampling, Daphne Patakia, Lambert Wilson , Olivier Rabourdin 

 FIN - song : Hossein Bidgoli - Mystified / Maine - L'illusioniste

maandag, juli 23, 2012

Never let me go - Mark Romanek


Never let me go IMDB
Ik weet niet meer of deze nou door de ballotage van onze commissie gekomen was, ik heb er in ieder geval al heel lang geleden over horen praten en heb m toch niet gezien. Volgens mij is de film niet echt een publiek succes geworden , terwijl script en spel dat juist wel verdienen. Ik zeg "+1" voor deze.

Engeland, jaren 70 vorige eeuw. Bepaalde kostscholen hebben een bijbedoeling met het zorgen voor armeluis- en weeskindjes. Niet het voorbereiden op de grote-mensen-maatschappij is het grote doel, maar het leveren van frisse, ongeschonden mensen met gezond werkende organen wordt nagestreefd. Die organen dienen namelijk voor transplantatie ten behoeve van zieke mensen in de Britse standenmaatschappij.
Logischerwijze kunnen ze dat een keer of 3, max 4 keer doen, om nog te kunnen overleven.

De film volgt drie jongeren die van kinds af aan zijn voorbestemd om hun "bijdrage" te leveren aan het project. Compleet afgeschermd van de buitenwereld groeien ze op, eerst op de kostschool, later op een "voorbereidende " boerderij. Wat knap is aan de film is dat de spelers zich meer zorgen maken over de onderlinge relaties (of het gebrek daaraan) dan over de zelfopoffering die hen hoe dan ook te wachten staat.

Keur aan bekende artiesten treden op : Charlotte Rampling, Sally Hawkins, een opnieuw loeisterke Carey Mulligan, de eng-magere Keira Knightley en Andrew "Boy A" Garfield. Dat is aan de film af te zien, het acteerwerk is goed. Behoorlijk goed.

Ondanks het onwaarschijnlijke verhaal toch een knap pakkende film maken, da's behoorlijk goed!

zondag, mei 26, 2024

Benedetta - Paul Verhoeven

Benedetta op IMDb (6,7)
 Benedetta op Moviemeter (3,21

Bijna een jaartje geleden al een keer van de filmzender opgenomen, nu dan toch maar herzien. En ja hoor, weer had ik het gevoel te kijken naar een echte film. Naar een verhaal dat bij vlagen gierend uit de bocht gaat maar dat ook mooi de dingen raakt die al eeuwen de wereld draaiende houden. 
Twee heerlijke actrices komen daarin tegenover elkaar te staan: ik kijk graaf naar Virginie Efira, ik kijk graag naar Charlotte Rampling.


Mijn recensie van destijds (1921) : https://begt.blogspot.com/search?q=benedetta

FIN - song :  Anne Dudley - Extraordinary Accusations

maandag, oktober 06, 2025

Basic Instinct 2 - Michael Caton-Jones

Basic Instinct 2 op IMDb (4,4)
 Basic Instinct op Moviemeter (2,41)

Basic Instinct op Wikipedia

Beter van niet! Beter waren ze weggebleven bij het uitmelken van het succes rondom de nog steeds krachtige Paul Verhoeven-film. Ik had de gekunstelde opvolger (inmiddels ook al bijna 20 jaar oud) nooit gezien maar ik weet nu waarom. In helemaal niets komt dit in de buurt van het shocking origineel. Daar zat een meesterhand achter, daarin zat goed acteerwerk, het was sexy en daarin zat een doorwrocht plot. Ik lees nu op Wikipedia dat '2' een grote verzameling Razzies heeft opgehaald, heel begrijpelijk. 

Na de onverkwikkelijke gebeurtenisssen uit deel 1 is schrijfster Catherine Tramell naar London vertrokken. Daar gaat het al snel opnieuw mis: ze belandt op de bank bij psychiater Michael Glass, die haar worsteling met het verleden moet doorgronden. Maar u snapt natuurlijk dat Glass volledig meegezogen wordt in de verleidelijke verhalen én handelingen van mevrouw Tramell. Ze blijkt wel iets van haar haren te zijn verloren, maar niet haar streken. Het wordt een tocht langs her en der omvallende slachtoffers, waarbij Glass probeert samen te werken met detective Roy Washburn en waarbij beurtelings naar de schrijfster, de psychiater en de detective gewezen wordt als mogelijke verdachte.

Aan u de eer om de verbanden te leggen. Maar het is beter van niet..

Met: Sharon Stone, David Morrissey, David Thewlis, Charlotte Rampling, Neil Maskell, Indira Varma

maandag, juli 15, 2024

Dune: Part two - Denis Villeneuve

Dune: Part Two op IMDb (8,6)
 Dune: Part Two op Moviemeter (3,99)

Waarschijnlijk mis ik een bepaald gen. Het lukt me maar niet om enthousiast te worden van fantasy-films en - in iets mindere mate- van science fiction. Deze film, uitgesteld  in première gegaan vanwege de acteursstakingen, pookte de verwachtingen flink op: nog mooier, nog grootser, nog beter geacteerd en nog beter gefilmd. Superlatieven schoten te kort. U ziet het: een 8,6 op de scoremeter, dat is hoogst zeldzaam. Kosten noch moeite gespaard maar dan heb je ook wat. Inderdaad is het een groots en meeslepend epos, dicht geplamuurd met spectaculaire beelden van mensen en machines, die in de meest uiteenlopende vormen met elkaar in gevecht gaan. Maar ik begreep er geen reet van. Althans: tussen alle verschillende talen, volken en bloedlijnen probeerde ik wanhopig ook maar het dunste verhaallijntje vast te houden om de film enigszins binnen te laten komen. Dat lukte net. Een zes voor de moeite, een acht voor de cameravoering maar verder had ik na de dikke drie uur nog steeds geen chocola in handen. Anyway: een poging.

Na de vorige oorlogen is Paul Atreides nog de enige overlevende van zijn volk. De strijd om de heerschappij op de planeet Arrakis is nog niet gedaan, nog steeds vecht het Harkonnen-volk tegen alle andere stammen in het zuiden van de planeet om de macht. Paul moet aansluiting zoeken bij andere volken en hen overtuigen van de slechtheid van de Harkonnetjes. Dat blijkt niet moeilijk. Hij krijgt steun van zijn plots opduikende oude strijdmakker Gurney, die hem begeleidt in de mars die hij met zijn stoere vriendinnetje Chani en haar stamgast Stilgar voorbereidt. Gurney weet hem te vertellen waar het verloren gewaande wapenarsenaal van de Atreides zich bevindt. Met die wapens zou Paul, die na een aantal tests en een aantal naamswijzigingingen inmiddels algemeen als leider van het Zuiden wordt aanvaard, de strijd tegen de Harkonnen stevig kunnen aangaan. Het wordt niet makkelijk, het wordt knokken.

Wel een ongekende lijst aan bekende namen en gezichten die voorbij komen, waarbij je even door de vermommingen en verkleedpartijen heen moet kijken om te zien wie je voor je hebt. Dat maakte de 166 minuten beter verdraagbaar. Ach, we deden een filmmiddagje op de bank dus het was hoe dan ook ontspannen.

Met: Timothée Chalamet, Zendaya, Josh Brolin, Javier Bardem, Stellan Skarsgard, Charlotte Rampling, Rebecca Ferguson, Austin Butler, Florence Pugh, Christopher Walken, Lea Seydoux

FIN - song :  Hans Zimmer - Only I will remain

Gezien in : Vue Cinemas Hoorn

maandag, oktober 05, 2015

45 Years- Andrew Haigh

45 years op IMDb
Het is niet gebruikelijk, maar Geoffrey en Kate doen het wel. Ze vieren hun 45 jarig huwelijksfeest. Omdat ze bij het ronde getal 40 kampten met de hartoperatie van Geoff doen ze het gewoon vijf jaar later dunnetjes over. Kate heeft het druk met alle voorbereidingen, het zijn stevige oplevingen in haar verder kalme bestaan.
Dat gemoedelijke leventje wordt een week voor het feest volledig ontregeld door een brief. Geoff krijgt een brief dat ze in een gletscherspleet in Zwitserland het lichaam hebben gevonden van zijn in een ver verleden verongelukte vriendin. Die daar toen samen met hem aan het wandelen was.
Kate merkt de onthutste gemoedstoestand van haar man en ze stelt hem belangstellend de vraag wat er toen allemaal gebeurd is. Gaandeweg ziet ze dat haar - toch al ietwat tobberige- man met zijn gedachten afdwaalt naar toen en niet in de richting van hun eigen grootse jubileum.
Ben ik tweede keus? Zou hij met haar zijn getrouwd als dit niet was gebeurd? Steeds onzekerder wordt Kate, steeds scherper wordt haar opstelling naar de totaal ontredderde Geoff.

Ze dwingt hem om de focus te houden op het feest, om daar in ieder geval te doen alsof er niets aan de hand is en zij het nog steeds gelukkige stel zijn. Al is het maar tot en met dat feest. Er moet gewoon gespeecht worden, de dans moet worden geopend. Hulpeloos zwiert Kate over de dansvloer.

Waar de twee films hieronder het moesten hebben van hun grandeur is deze juist sterk in zijn kleinheid. Het draait om mimiek, het draait om acteren. De blik van Charlotte Rampling in de slotscene zegt het allemaal.


Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...