The Hunger Games op IMDb
Veelbesproken film, het duurde even voordat ik de gelegenheid te baat nam hem te gaan zien. Maar ik ben blij dat ik dat alsnog gedaan heb, want ik vond m boeiend. Op knappe wijze wordt er een spanning opgebouwd in het sterk fictionele verhaal, waardoor je dieper in de film terecht komt dan je vooraf verwacht. Althans, wij hadden thuis op de bank die ervaring.
Na de volksopstand in het verleden heeft het staatsapparaat een jaarlijkse wedstrijd uitgeschreven. Het land is opgedeeld in 12 districten, elk district levert een man en een vrouw die elkaar op leven en dood bestrijden. Letterlijk, het is de bedoeling dat slechts één deelnemer het strijdperk verlaat.
Katniss Everdeen biedt zich hier als vrijwilliger voor aan, wanneer oorspronkelijk haar jonge zusje hiervoor aangewezen wordt. Katniss is sportief, sterk en bovendien beheerst ze de vaardigheid van de jacht. We worden de film doorgesleept om haar te volgen, ze houdt de strijd lang en kundig vol.
Na "Winter's bone" opnieuw een steengoede rol van Jennifer Lawrence, die pas hierna aan haar oscarwinnende rol in Silver Linings Playbook begon. Dat belooft wat, ik ben diep onder de indruk van haar acteerprestaties. Laat maar komen die volgende film.
Voor de rest zit er veel onwaarschijnlijkheid in het script, maar dat mag bij een fantasy-achtige jeugdfilm. Daar kijken we gewoon even doorheen...
dinsdag, april 02, 2013
La délicatesse - David & Stephane Foenkinos
La délicatesse op IMDb
Nathalie heeft alles mee. Bloedjemooi, zakelijk succesvol en een hele fijne relatie. Rien a la main..
Maar ja , daar bouw je geen film op. Er moet dus iets gebeuren.
Haar partner komt ongelukkig om het leven. Nathalie besluit na een korte rouwperiode zich volledig op haar werk te storten en zo min mogelijk aan het publieke leven deel te nemen. Dus houdt ze haar directeur af als ie haar met een etentje probeert te lijmen en zelfs avances maakt.
Er gaan heel wat jaren overheen, vrienden en vriendinnen oefenen lichte druk uit op Nathalie om toch weer wat meer deel te nemen aan het dagelijks leven.
In het team dat door Nathalie geleid wordt, werkt een fijne sukkelige Zweed die op zeer bijzondere wijze haar leven komt binnenwandelen. Ze is blij met zijn humor en zijn vriendelijkheid, maar iedereen om haar heen kijkt haar erop aan dat een dame van haar kaliber toch een betere partner zou moeten wensen en zeker zou moeten kunnen krijgen.
Een fijne reeks romantische verwikkelingen is het gevolg. Prettige film!
Enneh: thuis discussieerden wij wie de mooiste hertenogen heeft. is dat Audrey Tautou of is het Marion Cotillard?
Nathalie heeft alles mee. Bloedjemooi, zakelijk succesvol en een hele fijne relatie. Rien a la main..
Maar ja , daar bouw je geen film op. Er moet dus iets gebeuren.
Haar partner komt ongelukkig om het leven. Nathalie besluit na een korte rouwperiode zich volledig op haar werk te storten en zo min mogelijk aan het publieke leven deel te nemen. Dus houdt ze haar directeur af als ie haar met een etentje probeert te lijmen en zelfs avances maakt.
Er gaan heel wat jaren overheen, vrienden en vriendinnen oefenen lichte druk uit op Nathalie om toch weer wat meer deel te nemen aan het dagelijks leven.
In het team dat door Nathalie geleid wordt, werkt een fijne sukkelige Zweed die op zeer bijzondere wijze haar leven komt binnenwandelen. Ze is blij met zijn humor en zijn vriendelijkheid, maar iedereen om haar heen kijkt haar erop aan dat een dame van haar kaliber toch een betere partner zou moeten wensen en zeker zou moeten kunnen krijgen.
Een fijne reeks romantische verwikkelingen is het gevolg. Prettige film!
Enneh: thuis discussieerden wij wie de mooiste hertenogen heeft. is dat Audrey Tautou of is het Marion Cotillard?
donderdag, maart 28, 2013
Mine Vaganti- Ferzan Ozpetek
Mine Vaganti op IMDb
Hij heeft zich terdege voorbereid, onze hoofdpersoon Tomasso. Vanuit Rome terugkerend naar zijn ouderlijk huis staat ie op het punt om z'n coming-out aan zijn familie te doen. En dat is een waagstuk, zijn vader kennende.
Voor het grote diner licht hij eerst zijn broer in, onthult zijn geheimen: dat ie helemaal niet de zaak van vader wil overnemen, dat ie in Rome schrijver wil worden en dat ie dus hoopt met zijn onthulling uit huis gezet te worden. Zodat zijn broer zn aandeel in het bedrijf krijgt en in een gespreid bedje komt. Broer luistert geduldig en begripvol.
Het diner: Tomasso tikt een glas aan en wil van wal steken. Voordat hij daaraan toe komt, overstemt broer Antonio hem. Die begint een beeldspraak over een jongen die in het verleden gebukt ging onder zijn geheim, die jeugdvrienden daardoor pijn heeft gedaan en die dat allemaal wil rechtzetten. En dat nu doet door zijn coming out te doen.
Antonio is zijn broer dus voor. Vader vaart uit tegen hem, zet hem het huis en de familie uit en plots moet Tomasso toch doen wat hij niet wilde. Hij ziet zich geplaatst als leidinggevende in het pasta-bedrijf van vader. Een vader die nog onwetend is van zijn geheim en een tweede hartaanval niet zou overleven. Alleen oma begrijpt hem, maar die heeft dan ook zelf haar verleden als ongeleid projectiel (Mine Vaganti dus) als reflectiepunt.
Ingenieus script, mooie rollen van o.a. Riccardo Scamarcio (o.a. La Meglio Gioventu en Une Romanza Criminale) . Italiaans doet het bij mij vaak wel, deze kwam ook fijn binnen.
Hij heeft zich terdege voorbereid, onze hoofdpersoon Tomasso. Vanuit Rome terugkerend naar zijn ouderlijk huis staat ie op het punt om z'n coming-out aan zijn familie te doen. En dat is een waagstuk, zijn vader kennende.
Voor het grote diner licht hij eerst zijn broer in, onthult zijn geheimen: dat ie helemaal niet de zaak van vader wil overnemen, dat ie in Rome schrijver wil worden en dat ie dus hoopt met zijn onthulling uit huis gezet te worden. Zodat zijn broer zn aandeel in het bedrijf krijgt en in een gespreid bedje komt. Broer luistert geduldig en begripvol.
Het diner: Tomasso tikt een glas aan en wil van wal steken. Voordat hij daaraan toe komt, overstemt broer Antonio hem. Die begint een beeldspraak over een jongen die in het verleden gebukt ging onder zijn geheim, die jeugdvrienden daardoor pijn heeft gedaan en die dat allemaal wil rechtzetten. En dat nu doet door zijn coming out te doen.
Antonio is zijn broer dus voor. Vader vaart uit tegen hem, zet hem het huis en de familie uit en plots moet Tomasso toch doen wat hij niet wilde. Hij ziet zich geplaatst als leidinggevende in het pasta-bedrijf van vader. Een vader die nog onwetend is van zijn geheim en een tweede hartaanval niet zou overleven. Alleen oma begrijpt hem, maar die heeft dan ook zelf haar verleden als ongeleid projectiel (Mine Vaganti dus) als reflectiepunt.
Ingenieus script, mooie rollen van o.a. Riccardo Scamarcio (o.a. La Meglio Gioventu en Une Romanza Criminale) . Italiaans doet het bij mij vaak wel, deze kwam ook fijn binnen.
woensdag, maart 27, 2013
Albert Nobbs- Rodrigo Garcia
Albert Nobbs op IMDb
Op zich wel lieve film, maar net een tikkeltje te saai.
Glenn Close speelt een man. Een ober in een 19e eeuws hotel. Haar werkgever mag er niet achter komen dat ze man is, anders raakt ze haar baan kwijt. Werkgever is a Victorian bitch.
Er komt een klusjesman in t hotel die haar geheim ontdekt. En er komt een dame werken (de wit doorschijnende Mia Wasikowska ) waar Nobbs een huwelijk mee wil aangaan, om zo haar officieuze status een officiële vorm te geven.
Traag verbeeld, en net iets te weinig verrassingen. Verhaal op zich best oke.
Op zich wel lieve film, maar net een tikkeltje te saai.
Glenn Close speelt een man. Een ober in een 19e eeuws hotel. Haar werkgever mag er niet achter komen dat ze man is, anders raakt ze haar baan kwijt. Werkgever is a Victorian bitch.
Er komt een klusjesman in t hotel die haar geheim ontdekt. En er komt een dame werken (de wit doorschijnende Mia Wasikowska ) waar Nobbs een huwelijk mee wil aangaan, om zo haar officieuze status een officiële vorm te geven.
Traag verbeeld, en net iets te weinig verrassingen. Verhaal op zich best oke.
dinsdag, maart 26, 2013
La graine et le mulet- Abdellatif Kechiche
La graine et le mulet op IMDb
Tuurlijk had ie korter gemogen en gekund, deze filmhuishit van een aantal jaren gelee. Het verhaal is in enkele zinnen verteld. Maar het is mooi rustig weergegeven en het is bij vlagen fraai van beeld.
Slimane is een oude haven(gast)arbeider in Frankrijk en wordt wegens te weinig werk ontslagen. Eindelijk wil hij zijn reeds jaren broeiende plan opzetten: een restaurant beginnen in/op een boot die anders toch gesloopt wordt./
Hij begint vol vuur, schakelt zijn stiefdochter in om hem langs de instanties te begeleiden voor financiering en vergunningen maar dan komt nog de grootste barrière : zijn ex-vrouw moet het koken gaan regelen. Die maakt immersd de lekkerste , verleidelijke couscous met vis van heel de wereld. En zijn ex, die wil natuurlijk niet samenwerken met zijn huidige vriendin.
Vele problemen moeten overwonnen, maar dan breekt toch eindelijk de openingsavond aan. Al snel blijkt dat dan de problemen pas beginnen.
Ik heb me wel vermaakt, enkele sterke rollen in de film. Onder andere van de zwoele stiefdochter Rym.
Tuurlijk had ie korter gemogen en gekund, deze filmhuishit van een aantal jaren gelee. Het verhaal is in enkele zinnen verteld. Maar het is mooi rustig weergegeven en het is bij vlagen fraai van beeld.
Slimane is een oude haven(gast)arbeider in Frankrijk en wordt wegens te weinig werk ontslagen. Eindelijk wil hij zijn reeds jaren broeiende plan opzetten: een restaurant beginnen in/op een boot die anders toch gesloopt wordt./
Hij begint vol vuur, schakelt zijn stiefdochter in om hem langs de instanties te begeleiden voor financiering en vergunningen maar dan komt nog de grootste barrière : zijn ex-vrouw moet het koken gaan regelen. Die maakt immersd de lekkerste , verleidelijke couscous met vis van heel de wereld. En zijn ex, die wil natuurlijk niet samenwerken met zijn huidige vriendin.
Vele problemen moeten overwonnen, maar dan breekt toch eindelijk de openingsavond aan. Al snel blijkt dat dan de problemen pas beginnen.
Ik heb me wel vermaakt, enkele sterke rollen in de film. Onder andere van de zwoele stiefdochter Rym.
dinsdag, maart 19, 2013
Hitchcock- Sacha Gervasi
Hitchcock op IMDb
Vermakelijke film (geen goede film, let wel) die probeert weer te geven hoe het met de grote oerBritse regisseur gegaan zou kunnen zijn in de aanloop naar het presenteren van zijn beroemde film "Psycho".
Anthony Hopkins zet Hitchcock karikaturaal neer en omdat ie daar nu eenmaal mee begonnen is, moet ie dat de hele film volhouden. Dat stoort.
Gelukkig wordt het geheel gecompenseerd door het fan tas ti sche spel van Helen Mirren, een dame die trouwens toch al veel meer lauweren verdient dan haar tot nu toe ten deel vielen. Mirren draagt de film in haar rol van Alma, de vrouw van de regisseur die helemaal niet zo achter de schermen blijkt te werken als men wel van haar denkt.
Bij vlagen schmierend, bij vlagen tongue-in-cheeck geeft de film je een insight van de problemen die komen kijken bij een creatief proces. Maken, bedenken, financiering, filmkeuring, promotie. En daartussenin de menselijke maat. Dát geheel is boeiend en vermakelijk.
Al met al dus een voldoende. Maar niet een film voor de eindejaarslijstjes.
Vermakelijke film (geen goede film, let wel) die probeert weer te geven hoe het met de grote oerBritse regisseur gegaan zou kunnen zijn in de aanloop naar het presenteren van zijn beroemde film "Psycho".
Anthony Hopkins zet Hitchcock karikaturaal neer en omdat ie daar nu eenmaal mee begonnen is, moet ie dat de hele film volhouden. Dat stoort.
Gelukkig wordt het geheel gecompenseerd door het fan tas ti sche spel van Helen Mirren, een dame die trouwens toch al veel meer lauweren verdient dan haar tot nu toe ten deel vielen. Mirren draagt de film in haar rol van Alma, de vrouw van de regisseur die helemaal niet zo achter de schermen blijkt te werken als men wel van haar denkt.
Bij vlagen schmierend, bij vlagen tongue-in-cheeck geeft de film je een insight van de problemen die komen kijken bij een creatief proces. Maken, bedenken, financiering, filmkeuring, promotie. En daartussenin de menselijke maat. Dát geheel is boeiend en vermakelijk.
Al met al dus een voldoende. Maar niet een film voor de eindejaarslijstjes.
maandag, maart 18, 2013
This must be the place- Paolo Sorrentino
Weirde film. Slome film. Maar wel een intrigerende film.
Het ietwat bizarre gegeven is dat een of andere Robert Smith-kloon, die ooit vanwege zijn neerslachtige teksten en gezang twee jongens tot zelfmoord bracht en vanaf dat moment z'n carrière in het slop zag raken, op zoek gaat naar de oude Auschwitz-kampbeul van zijn vader . Zo'n film kán simpelweg niet normaal verlopen.
Een iets te slome Sean Penn, een als vanouds kolderieke Frances McDormand, een bozige Judd Hirsch en - daar is ie eindelijk weer eens - een plots opduikende Harry Dean Stanton maken deze film wat het is: een vreemde combinatie van muziek (plus bijbehorende modetrends) en Holocaust-verhaal.
Als je t niks vindt, snap ik dat volkomen. Ik ging er wel een beetje in mee, vanaf het moment dat Cheyenne (de beroemde zangert dus) echt op zoek ging.
Enneh; extra plusje is het verschijnen en optreden van mijn oude held David Byrne. Leuk!
Abonneren op:
Posts (Atom)
Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger
Vier minus drei op IMDb (7,6) Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...
-
Ik ben filmliefhebber. Nee, opnieuw: ik ben filmFANAAT! Al jaaaaren, maanden, weken, dagen, uren. Niks mis mee, maar het leidt soms we...








