zondag, november 27, 2016
99 Homes - Ramin Bahrani
99 Homes op IMDb (7,1)
Een van de grote oorzaken van het uitbreken van de kredietcrisis was het instorten van de hypotheekwereld in Amerika. Freddie Mac en Fannie Mae, het klinkt als een jolige opa en oma, maar in werkelijkheid waren het twee grote kredietverstrekkers die rommelden en ritselden.
Doordat die banken op een gegeven moment hun tegoeden begonnen op te eisen, kwam het ene na het andere gezin op straat te staan. Baanonzekerheid, prijsstijgingen en dergelijke deden de rest. Complete wijken vielen om. 99 Homes behandelt deze materie en doet dat verdomde goed. Immers, de een z´n dood...
Dennis Nash is bouwvakker en blijkt op een bepaald moment werkzaam te zijn bij een bouwbedrijf dat de salarissen niet meer kan betalen. De schulden lopen al snel op en voor hij het weet staat er een makelaar voor de deur: uitzetting.
Deze makelaar, Rick Carver, lijkt een meedogenloze handelaar. Zonder scrupules zet hij gezinnen, oudjes, hulpelozen en weerlozen uit hun huis. Hij heeft immers het gelijk aan zijn zijde: niet hij is in overtreding, zij zijn degenen die de hypotheek niet hebben betaald en die de schulden hebben opgebouwd.
Nash verhuist zijn gezin naar een soort verzamelplek voor gezinnen als het zijne . Iedereen opgepakt in kleine kamertjes, het uitzicht is letterlijk beperkt. Nash krijgt plots een kans als hij verhaal gaat halen bij de uitzet-ploeg. Die zijn net bezig in een huis waar een en ander verstopt zit, niemand durft de stinkende bende binnen te gaan. Nash krijgt een bedrag beloofd als hij het ter plekke opknapt.
Dat doet ie. Carver waardeert dat en biedt hem wat andere klussen aan. Van het een komt het ander en voor hij het beseft is Nash in dienst bij de man die hem een maand eerder het huis uitzette. Tijd voor wroeging is er niet, immers: hij moet geld verdienen, wil hij nog een kans maken om terug te keren naar het huis dat hij achterliet.
Het gaat hard, Nash blijkt goed in het werk en verdient spoorslags zijn oude hypotheek weer terug. Maar dat succes verbleekt bij de opdoemende problematiek. Hoe kan hij oude wijkgenoten onder ogen komen, hoe verklaart hij zijn moeder en zijn zoontje wat voor werk hij doet? En snappen zij wel dat het de enige manier is om hun oude leventje voor een deel weer terug te krijgen.
Schrijnende problematiek, u snapt. Wat mij betreft uitstekend verbeeld, echt een goede film. En Michael Shannon speelt als Rick Carver opnieuw de sterren van de hemel als onbetrouwbare figuur die stiekem toch wel een goede inborst blijkt te hebben. Probeer deze te zien, zeg ik u.
Met Andrew Garfield, Michael Shannon, Laura Dern
Joy - David O. Russell
Joy op IMDb (6,6)
Joy is een wonderkind. Althans, dat vindt haar familie. Althans, haar oma. En een beetje haar vader.
Zelf vindt ze het helemaal niet zo. Niet voor niks is ze de huissloof, niet voor niets woont haar ex-man nog steeds bij haar in, niet voor niets zit haar moeder de hele dag vastgenageld op bed soaps te kijken, niet voor niets verslijt haar vader de ene na de andere vrouw. Joy doet haar uiterste best om er voor iedereen te zijn: ze verdient de inkomsten voor het gezin, ze doet klussen in huis, ze voedt de kindertjes op, doet de boekhouding voor het bedrijf van paps en ze maakt alles schoon.
Ooit was het allemaal anders: ze was de beste leerling van school en een gouden toekomst en dito baan lagen voor haar in het verschiet. Totdat haar ouders gingen scheiden en ze van de ene op de andere dag de zorg voor beiden kreeg.
Nu, zeventien jaar later, slaat plots de boel om als Joy tijdens een van de schoonmaakrondes een inval krijgt; ze ontwikkelt een vloermop die handig in gebruik is en die ook nog eens schoon te maken valt.
Ze werkt haar idee uit en gaat bij de nieuwe vlam van paps, een rijke weduwe, op zoek naar financiering. Patent aangevraagd en hup: op naar een zekerder financiele toekomst.
Uiteraard loopt het niet zo. De financiering valt tegen, de productpromotie loopt mis en haar leverancier gaat er met haar ideeen vandoor. Totdat.... totdat Joy tegen een vlotte zakenman aanloopt die een boodschappenzender uitbaat. Joy mag haar product gaan presenteren.
Alles lijkt goed te komen. Lijkt.
Het verhaaltje hapslikt heerlijk weg, maar is wat mij betreft iets te ´sprookjesachtig´ uitgewerkt. Realistisch is het allemaal niet, het acteerwerk van Robert de Niro en Isabella Rossellini is bij vlagen irritant. Gelukkig redt de chemie tussen Bradley Cooper en de fraai geboetseerde Jennifer Lawrence het een en ander.
Met: Jennifer Lawrence, Robert de Niro, Bradley Cooper en Isabella Rossellini.
Joy is een wonderkind. Althans, dat vindt haar familie. Althans, haar oma. En een beetje haar vader.
Zelf vindt ze het helemaal niet zo. Niet voor niks is ze de huissloof, niet voor niets woont haar ex-man nog steeds bij haar in, niet voor niets zit haar moeder de hele dag vastgenageld op bed soaps te kijken, niet voor niets verslijt haar vader de ene na de andere vrouw. Joy doet haar uiterste best om er voor iedereen te zijn: ze verdient de inkomsten voor het gezin, ze doet klussen in huis, ze voedt de kindertjes op, doet de boekhouding voor het bedrijf van paps en ze maakt alles schoon.
Ooit was het allemaal anders: ze was de beste leerling van school en een gouden toekomst en dito baan lagen voor haar in het verschiet. Totdat haar ouders gingen scheiden en ze van de ene op de andere dag de zorg voor beiden kreeg.
Nu, zeventien jaar later, slaat plots de boel om als Joy tijdens een van de schoonmaakrondes een inval krijgt; ze ontwikkelt een vloermop die handig in gebruik is en die ook nog eens schoon te maken valt.
Ze werkt haar idee uit en gaat bij de nieuwe vlam van paps, een rijke weduwe, op zoek naar financiering. Patent aangevraagd en hup: op naar een zekerder financiele toekomst.
Uiteraard loopt het niet zo. De financiering valt tegen, de productpromotie loopt mis en haar leverancier gaat er met haar ideeen vandoor. Totdat.... totdat Joy tegen een vlotte zakenman aanloopt die een boodschappenzender uitbaat. Joy mag haar product gaan presenteren.
Alles lijkt goed te komen. Lijkt.
Het verhaaltje hapslikt heerlijk weg, maar is wat mij betreft iets te ´sprookjesachtig´ uitgewerkt. Realistisch is het allemaal niet, het acteerwerk van Robert de Niro en Isabella Rossellini is bij vlagen irritant. Gelukkig redt de chemie tussen Bradley Cooper en de fraai geboetseerde Jennifer Lawrence het een en ander.
Met: Jennifer Lawrence, Robert de Niro, Bradley Cooper en Isabella Rossellini.
Shadow World - Johan Grimonprez
Shadow World op IMDb (7,4)
Moedeloos word je er van. Wat is de wereld soms toch een doffe poel van ellende. Deze documentaire toont aan wat al jarenlang beweerd wordt (ook door mij, overigens): de wereld wordt helemaal niet geregeerd door supermacht-regeringen als VS, China of Rusland. Nee, de werkelijke powers that be zijn de wapenfabrikanten. De Halliburtons, de Kalashnikovs, de Lockheeds, de noem ze allemaal maar op bedrijven die volautomatische geweren, gevechtsvliegtuigen, drones, sonars en daisycutters maken. Die shock ´n´awe in de prospectus hebben staan. Die er baat bij hebben dat er zo af en toe eens ergens een conflict uitbreekt, omdat dan de nieuwste technologieen weer eens getest kunnen worden.
De VS werken zo, al zeker sinds de jaren 60. Saudi Arabie werkt zo, Israel werkt zo, Rusland werkt zo. Feitelijk verdelen ze eens in de zoveel tijd de conflicten over de regio´s , zodat er ook nog omheen te lullen valt. Golfoorlog was een scam, Afghanistan was geen incident, Bin Laden was alleen aan de buitenkant een vijand en de hele opkomst van IS en Al Qaida is bedacht en geaccordeerd.
Het doet pijn om deze documentaire te zien. Het doet pijn om bevestigd te worden in wat je al dacht: dat een heleboel kleine mensen onschuldig slachtoffer worden van een industrie die bloeddorstig is, die geldzuchtig is en die baat heeft bij het met kleine bewegingen herverdelen van de macht.
Moedeloos word je er van.
Moedeloos word je er van. Wat is de wereld soms toch een doffe poel van ellende. Deze documentaire toont aan wat al jarenlang beweerd wordt (ook door mij, overigens): de wereld wordt helemaal niet geregeerd door supermacht-regeringen als VS, China of Rusland. Nee, de werkelijke powers that be zijn de wapenfabrikanten. De Halliburtons, de Kalashnikovs, de Lockheeds, de noem ze allemaal maar op bedrijven die volautomatische geweren, gevechtsvliegtuigen, drones, sonars en daisycutters maken. Die shock ´n´awe in de prospectus hebben staan. Die er baat bij hebben dat er zo af en toe eens ergens een conflict uitbreekt, omdat dan de nieuwste technologieen weer eens getest kunnen worden.
De VS werken zo, al zeker sinds de jaren 60. Saudi Arabie werkt zo, Israel werkt zo, Rusland werkt zo. Feitelijk verdelen ze eens in de zoveel tijd de conflicten over de regio´s , zodat er ook nog omheen te lullen valt. Golfoorlog was een scam, Afghanistan was geen incident, Bin Laden was alleen aan de buitenkant een vijand en de hele opkomst van IS en Al Qaida is bedacht en geaccordeerd.
Het doet pijn om deze documentaire te zien. Het doet pijn om bevestigd te worden in wat je al dacht: dat een heleboel kleine mensen onschuldig slachtoffer worden van een industrie die bloeddorstig is, die geldzuchtig is en die baat heeft bij het met kleine bewegingen herverdelen van de macht.
Moedeloos word je er van.
D´Ardennen - Robin Pront
D´Ardennen op IMDb (6,9)
Sterk gesimplificeerde misdaadfilm. Ik was er niet heel erg van onder de indruk, laat ik het zo maar zeggen. Terwijl ik de Belgische Cinema doorgaans zeer waardeer wegens het sociaal realisme dat er vaak in zit. Deze keer was dat wat minder, het loopt uit de hand.
Daar begint het zelfs al mee: twee criminele broers plegen een overval die mislukt. Een van de twee, Kenny, wordt gepakt en moet vier jaar zitten. Zijn vriendinnetje, die de chauffeur speelde, stapt in die tussentijd over naar de andere broer. De gevangene kent de code, hij zwijgt over het gebeurde en ondergaat zijn straf. Als hij weer vrijkomt, verwacht hij daarvoor waardering. Dat blijkt tegen te vallen.
Broerlief probeert een normaal leven op te zetten, hij heeft het voormalige gangsterliefje bezwangerd en is bezig een burgerman te worden. Daar had broer Boef niet op gerekend. Die dringt langzaam steeds dieper door in de verbeterde leefstijl van het tweetal, het wachten is op het moment dat het allemaal doorzien wordt.
Dat gebeurt als de baas van het meisje door Kenny in elkaar geslagen wordt en diens personeel erna verhaal komt halen. Al snel loopt het gorgelend uit de hand.
Met : Kevin Janssens, Jeroen Perceval, Veerle Baetens, Jan Bijvoet
Sterk gesimplificeerde misdaadfilm. Ik was er niet heel erg van onder de indruk, laat ik het zo maar zeggen. Terwijl ik de Belgische Cinema doorgaans zeer waardeer wegens het sociaal realisme dat er vaak in zit. Deze keer was dat wat minder, het loopt uit de hand.
Daar begint het zelfs al mee: twee criminele broers plegen een overval die mislukt. Een van de twee, Kenny, wordt gepakt en moet vier jaar zitten. Zijn vriendinnetje, die de chauffeur speelde, stapt in die tussentijd over naar de andere broer. De gevangene kent de code, hij zwijgt over het gebeurde en ondergaat zijn straf. Als hij weer vrijkomt, verwacht hij daarvoor waardering. Dat blijkt tegen te vallen.
Broerlief probeert een normaal leven op te zetten, hij heeft het voormalige gangsterliefje bezwangerd en is bezig een burgerman te worden. Daar had broer Boef niet op gerekend. Die dringt langzaam steeds dieper door in de verbeterde leefstijl van het tweetal, het wachten is op het moment dat het allemaal doorzien wordt.
Dat gebeurt als de baas van het meisje door Kenny in elkaar geslagen wordt en diens personeel erna verhaal komt halen. Al snel loopt het gorgelend uit de hand.
Met : Kevin Janssens, Jeroen Perceval, Veerle Baetens, Jan Bijvoet
Samuel in the clouds - Pieter van Eecke
Samuel in the Clouds op IMDb (7,1)
Hoog in de bergen van Bolivia woont en werkt Samuel. Hij begeleidt wandelaars en klimmers de berg op die al jaren zijn broodheer is. Decennia lang was dit een van de bekendste ski-oorden van Zuid-Amerika. Maar die tijd wordt langzaam naar de achtergrond gedrukt.
Deze documentaire behandelt namelijk de opwarming van de aarde. De eeuwige sneeuw van voorheen wordt geleidelijk naar de achtergrond gedrukt, op steeds meer plekken verschijnen rotsformaties die nooit meer bedekt worden. De gletschers smelten, her en der druppelen de pegels.
Elke winter wordt de sneeuwmassa kleiner, Samuel gaat tegen beter weten elke keer weer de berg op in de hoop dat de teloorgang gestopt wordt. Hij hoopt ooit weer in een witte wereld wakker te worden.
U snapt, dat gaat niet meer gebeuren. Alarmerend. Natuurlijk zijn de bergen ook zonder sneeuw adembenemend mooi, maar het signaal dat de machtige rotsen afgeven is een beangstigende.
Hoog in de bergen van Bolivia woont en werkt Samuel. Hij begeleidt wandelaars en klimmers de berg op die al jaren zijn broodheer is. Decennia lang was dit een van de bekendste ski-oorden van Zuid-Amerika. Maar die tijd wordt langzaam naar de achtergrond gedrukt.
Deze documentaire behandelt namelijk de opwarming van de aarde. De eeuwige sneeuw van voorheen wordt geleidelijk naar de achtergrond gedrukt, op steeds meer plekken verschijnen rotsformaties die nooit meer bedekt worden. De gletschers smelten, her en der druppelen de pegels.
Elke winter wordt de sneeuwmassa kleiner, Samuel gaat tegen beter weten elke keer weer de berg op in de hoop dat de teloorgang gestopt wordt. Hij hoopt ooit weer in een witte wereld wakker te worden.
U snapt, dat gaat niet meer gebeuren. Alarmerend. Natuurlijk zijn de bergen ook zonder sneeuw adembenemend mooi, maar het signaal dat de machtige rotsen afgeven is een beangstigende.
woensdag, november 23, 2016
Layla M. - Mijke de Jong
Layla M. op IMDb (7,4)
Iedereen heeft tegenwoordig een reden om zich verongelijkt te voelen. Hele volksgroepen rammelen aan de poort van de aandacht, menig clubje schreeuwt om waardering. Daar hoef ik hier geen opsomming van te geven.
Layla is zo'n meisje , dat heel hard knokt om de strenge islam onder de aandacht te brengen. Ze kapittelt haar ouders over hun verwesterde gedrag, ze probeert haar broertje mee te krijgen als strijder voor "rechtvaardigheid voor onze broeders en zusters'.
Vader en dochter vervreemdden snel van elkaar, want het was niet altijd zo. Maar al snel is het punt daar dat ze van hem te horen krijgt "dat ze zijn dochter niet meer is". Dat heeft ze zelf voor elkaar gebokst door in burka te demonstreren bij de moskee waar paps heel trouw zijn gebeden zegt. Niet streng genoeg, volgens Layla.
Dan gaat het hard. Ze zoekt toevlucht tot medestanders, krijgt kennis aan een stille doch radicale jongen en voor we het weten rijdt er een getrouwd stel rond in Jemen. Daar merkt Layla dat het toch allemaal veel minder romantisch is dan ze dacht, die broeder-en-zuster-strijd. Ze wordt teruggeworpen door haar man, ze moet haar plek kennen als vrouw en zo voort. Ondertussen bereidt haar man zich voor op "heldendaden" , om zo zijn geloof maar in andermans gezicht te drukken.
Berouw helpt niet veel, te veel te laat. De harde Layla blijkt toch veel broze plekken te hebben.
Natuurlijk, de islam is vreugdeloos. En de radicale islam zelfs harteloos. Maar toch doet het zeer om een jong meisje haar kansen te zien vergooien, omdat ze denkt dat het nodig is voor een rechtvaardiger maatschappij. Haar maatschappij, that is.
Goede film. Je wordt er boos en verdrietig van. Maar het is een goede film.
Met : Nora el Koussour Ilias Addab, Hassan Akkouch
Iedereen heeft tegenwoordig een reden om zich verongelijkt te voelen. Hele volksgroepen rammelen aan de poort van de aandacht, menig clubje schreeuwt om waardering. Daar hoef ik hier geen opsomming van te geven.
Layla is zo'n meisje , dat heel hard knokt om de strenge islam onder de aandacht te brengen. Ze kapittelt haar ouders over hun verwesterde gedrag, ze probeert haar broertje mee te krijgen als strijder voor "rechtvaardigheid voor onze broeders en zusters'.
Vader en dochter vervreemdden snel van elkaar, want het was niet altijd zo. Maar al snel is het punt daar dat ze van hem te horen krijgt "dat ze zijn dochter niet meer is". Dat heeft ze zelf voor elkaar gebokst door in burka te demonstreren bij de moskee waar paps heel trouw zijn gebeden zegt. Niet streng genoeg, volgens Layla.
Dan gaat het hard. Ze zoekt toevlucht tot medestanders, krijgt kennis aan een stille doch radicale jongen en voor we het weten rijdt er een getrouwd stel rond in Jemen. Daar merkt Layla dat het toch allemaal veel minder romantisch is dan ze dacht, die broeder-en-zuster-strijd. Ze wordt teruggeworpen door haar man, ze moet haar plek kennen als vrouw en zo voort. Ondertussen bereidt haar man zich voor op "heldendaden" , om zo zijn geloof maar in andermans gezicht te drukken.
Berouw helpt niet veel, te veel te laat. De harde Layla blijkt toch veel broze plekken te hebben.
Natuurlijk, de islam is vreugdeloos. En de radicale islam zelfs harteloos. Maar toch doet het zeer om een jong meisje haar kansen te zien vergooien, omdat ze denkt dat het nodig is voor een rechtvaardiger maatschappij. Haar maatschappij, that is.
Goede film. Je wordt er boos en verdrietig van. Maar het is een goede film.
Met : Nora el Koussour Ilias Addab, Hassan Akkouch
Molly - John Duigan
Molly op IMDb (5,8)
Oudje dat ik nog op de schijf had staan. Er moest geschoond, dus hier maar eens aan begonnen.
Mwoah, het was niet veel. Een Rain Man- variant maar dan met minder acteerwerk.
Aaron Eckhardt speelt Buck, een succesvolle reclameman die bericht krijgt dat het tehuis, waar zijn zwaar autistische zusje Molly wordt opgevangen, wegens bezuinigingen dicht moet. En hij ziet geen andere uitweg dan zijn zusje tijdelijk in huis te nemen. Consternatie alom, ze verstoort zijn werkritme en zijn vergaderingen en leidt hem uiteindelijk zelfs naar ontslag.
Er komt redding van de medische wetenschap: een arts beweert een nieuw techniek te hebben ontwikkeld van hersenpulsering , waarbij hij bepaalde delen zou kunnen stimuleren die stoornissen ïn het autistisch spectrum" kunnen tegengaan.
En verdomd, Molly knapt op en wordt een communicatieve vrouw. Die plots alle boeken kan reciteren die ze ooit gelezen heeft. En die meer handige autistische dingetjes kan. Ze kan alleen nog niet zo goed aarden in sociale omgangsvormen. Dat leidt dan weer tot "hilarische" situaties in restaurants en zo.
Tot zover het succesverhaal, daarna beginnen uiteraard de bijwerkingen van de behandeling. En dat trekt weer een wissel op de broer-zus-verhouding.
Tja. deze kan wmb zo de vergetelheid in.
Met: Elisabeth Shue en Aaron Eckhardt
Oudje dat ik nog op de schijf had staan. Er moest geschoond, dus hier maar eens aan begonnen.
Mwoah, het was niet veel. Een Rain Man- variant maar dan met minder acteerwerk.
Aaron Eckhardt speelt Buck, een succesvolle reclameman die bericht krijgt dat het tehuis, waar zijn zwaar autistische zusje Molly wordt opgevangen, wegens bezuinigingen dicht moet. En hij ziet geen andere uitweg dan zijn zusje tijdelijk in huis te nemen. Consternatie alom, ze verstoort zijn werkritme en zijn vergaderingen en leidt hem uiteindelijk zelfs naar ontslag.
Er komt redding van de medische wetenschap: een arts beweert een nieuw techniek te hebben ontwikkeld van hersenpulsering , waarbij hij bepaalde delen zou kunnen stimuleren die stoornissen ïn het autistisch spectrum" kunnen tegengaan.
En verdomd, Molly knapt op en wordt een communicatieve vrouw. Die plots alle boeken kan reciteren die ze ooit gelezen heeft. En die meer handige autistische dingetjes kan. Ze kan alleen nog niet zo goed aarden in sociale omgangsvormen. Dat leidt dan weer tot "hilarische" situaties in restaurants en zo.
Tot zover het succesverhaal, daarna beginnen uiteraard de bijwerkingen van de behandeling. En dat trekt weer een wissel op de broer-zus-verhouding.
Tja. deze kan wmb zo de vergetelheid in.
Met: Elisabeth Shue en Aaron Eckhardt
Abonneren op:
Posts (Atom)
Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger
Vier minus drei op IMDb (7,6) Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...
-
Ik ben filmliefhebber. Nee, opnieuw: ik ben filmFANAAT! Al jaaaaren, maanden, weken, dagen, uren. Niks mis mee, maar het leidt soms we...













