The Gift - Joel Edgerton

The Gift op IMDb (7,1)
Goed opgebouwde thriller. Dat zeg ik niet snel, maar bij deze zat het venijn echt op de juiste manier in de staart. En dat is een pluimpje naar de regisseur van dienst maar ook naar de acteurs die niet direct alles weggeven van hun positie in het verhaal.

Het verhaal is bloedjesimpel: Simon en Robyn, een succesvol stel, keren vanuit haar stad Chicago terug naar zijn geboortegrond in Californië om hun bestaan weer op te bouwen. Daar is een reden voor, zo blijkt: de zwangerschap die hun succesvolle relatie moest bezegelen is droef geëindigd en ze willen nu een nieuw begin op een -in ieder geval voor haar- nieuwe plek.
Prachtig huis gevonden, zij mag het helemaal gaan inrichten en hij gaat proberen hier opnieuw een machtig zakenman te worden. Bij de eerste inkopen worden ze gesignaleerd en gevolgd door een opvallend hinderlijke man: het blijkt een oud-schoolgenootje te zijn van Simon die zich nogal opdringt. Er is iets gebeurd tussen de beide mannen in het verleden en dat is door de achterblijver, Gordon, nog niet helemaal verwerkt. Hij ontpopt zich welhaast tot stalker van het stel en Robyn raakt verscheurd in haar gedachten: ze vindt het zowel een creep als een zielige man. Waardoor ze van haar man wil weten wát zich destijds heeft afgespeeld. Al snel blijkt ze op een reeks geheimen te stuiten die een kalme "nieuwe start" aan alle kanten in de weg staan.

Met : Jason Bateman, Rebecca Hall, Joel Edgerton 

The Boys in the Boat - George Clooney

The boys in the boat op IMDb (7,0)
 The Boys in the boat op Moviemeter (3,06)

The Boys in the boat op Wikipedia

Zelf ken ik roeien alleen van de machines in de sportschool maar mijn dochter heeft nog enige tijd sportief over de Bosbaan geracet in haar studententijd. En aangezien ons land nu weer de locatie is van het WK roeien kwam deze film haast actueel op mijn pad. Enige twijfel (sportfilms kennen immers vaak wel spanning, maar zelden een verrassend verloop) maar aan dit waargebeurde verhaal dat filmgigant George Clooney vorm gaf, wilde ik me wel overgeven. Pittige namen op de lijst : Joel Edgerton en Callum Turner onder andere, het kon nog best wat worden. 

1935, randje 1936, Washington State in de VS. Joe Rantz leeft aan de rand van de maatschappij, hij overleeft net aan. Moeder overleden, vader vertrokken om verderop werk te zoeken: daar sta je dan als jochie van veertien. Joe heeft een manier gevonden, woont in een auto en heeft op een of andere manier toch toekomstplannen: hij wil de maakindustrie in, hij wil wat met zijn handen gaan doen. Om die reden geeft hij zich op voor een technische studie maar hij komt erachter dat hij amper het schoolgeld kan betalen, laat staan dat hij onderdak en eten kan bekostigen. Maar dan.. Hij hoort van een oproep van de plaatselijke roeicoach: die wil een sterk studententeam opleiden dat - bij bewezen resultaat- kans maakt om volgend jaar naar de Olympische Spelen in Berlijn te worden uitgezonden. Dat gegeven kan Joe maar matig interesseren maar de toevoeging dat de opleiding bekostigd wordt en dat men dus woon- en leefkosten vergoed krijgt, wekt de definitieve interesse van Joe. Hij en zijn studiemaat erop af!

Trainer Ulbrickson is niet de standaard drillsergeant die je zou verwachten, maar makkelijk is ie ook niet. Hij verlangt discipline - uiteraard- maar hij verlangt vooral teamgeest. Immers: een 8 met stuurman-boot haalt geen enkele eindstreep zonder samen te werken. Joe wordt bloedfanatiek, vindt extra motivatie in de wedstrijden tegen dik gefinancierde universiteitsteams en krijgt en passant ook nog een klein bijbaantje in het onderhoud van de roeiboten. Alle seinen lijken dus op groen te staan, zelfs het pad der liefde lijkt begaanbaar, maar Joe komt maar moeilijk los van zijn armoedige verleden en van zijn afwezige vader. Het bemoeilijkt de route naar de overwinning, de Olympische Spelen lijken tóch een onhaalbare kaart voor Joe.

Met: Callum Turner, Joel Edgerton, Peter Guinness, Sam Strike, Luke Slattery

FIN - song : Alexandre Desplat- The boys in the boat

Black Mass - Scott Cooper

Black Mass op IMDb (6,9)
Soms denk je wel eens dat je ze allemaal wel gezien hebt, de misdaad / maffiafilms. In helicopterview lijken ze allemaal op elkaar, het is de inhoud en de vorm die de ene film van de andere onderscheidt. Om die reden ben ik toch wel weer blij deze alsnog te hebben gezien, want ik zag in het acteerwerk enige lichtpuntjes. Daarnaast ben ik een behoorlijke sucker voor biografische films, dus : twee pré s op een rij, voldoende voor een kijkbeurt.

James "Whitey" Bulger is een beruchte crimineel uit het Bostonian misdaadcircuit. Er zijn Italianen, Britten en Ieren, het is in Boston niet veel anders dan in andere Amerikaanse steden. Het verschil hier is dat de broer van Bulger toevallig een hoge ambtelijke functie bekleedt in deze stad en dat de broers weliswaar gek op elkaar zijn maar verder niets met elkaar te maken mogen hebben. De tegenstrijdige belangen van de beide broers maken dat ze elkaar aan de keukentafel bewust zo min mogelijk vertellen, om de ander niet te compromitteren.
Bulger raakt in een gewetensconflict wanneer de FBI hem benadert met een aanbod: hij kan min of meer ongestoord doorgaan met zijn criminele activiteiten, zolang hij maar niemand vermoordt en zolang hij meewerkt aan het ontmantelen van diens concurrerende organisaties. Samen rollen ze de Italianen en de Britten op, hetgeen hem een ongecontroleerde macht geeft. En daar kan hij moeilijk mee omgaan: het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Hij kan in de gokscene aardig zijn gang gang, maar zodra zijn naam regelmatig valt in dubieuze afrekeningen moet hij op zijn tellen passen. De FBI komt intern in conflict: de wat correcter rechercheurs willen de deal met Bulger openbreken, terwijl de dubieuze John Connolly dat tegenwerkt, omdat hij bang is dat er aan zijn privileges gemorreld wordt. Het net sluit.

Met : Johnny Depp, Benedict Cumberbatch, Joel Edgerton, Dakota Johnson , Kevin Bacon , Peter Sarsgaard 

Exodus: Gods and Kings- Ridley Scot

Exodus: Gods and Kings op IMDb (6,1)
Nog zo'n film die na het zien een boel ruimte schiep (2,45 u stond er). En opnieuw eentje die ik niet voor niets lang had uitgesteld. Niet dat ie nou hartstikke slecht is, tis "De ontsnapping" niet, maar al dat spektakel sleept maar voort en voort. Dusdanig, dat het al snel niet meer boeiend is.

Het verhaal is het bekende bijbelverhaal van Mozes met zn Hebreeuwtjes in ballingschap in Egypte. Er komt een vrijheidsstrijd, de zeven plagen komen voorbij en Mozes neemt zijn volk op pad naar het beloofde Kanaan. Ondertussen splijt ie nog effe de Rode Zee, beitelt ie nog wat geboden in stenen en hoppa: aanbeland op een nieuw stekkie kan de glorietijd van het Jezus-volk beginnen.

Als je van computergeanimeerde massascenes houdt, is dit de film voor je. Als je spektakel belangrijker vindt dan verrassing of plotontwikkeling, dan is dit de film voor je.

Met oa: Christian Bale, John Turturro, Joel Edgerton, Ben Kingsley,

The Stranger - Thomas M. Wright

The Stranger op IMDb (6,6)
 The stranger op Moviemeter (3,32)

The Stranger op Wikipedia

Trage, best wel ongrijpbare film. Die daardoor overigens wél pakkend is: je wilt toch weten waar dit heen gaat. Sean Harris speelt een prachtige griezel, ik stel me zo voor dat de regisseur hem uitgekozen heeft omdat de onderhuidse spanning bij hem er vanaf druipt. Een fijne dubieuze rol derhalve, omdat je gaandeweg de film toch enige sympathie krijgt voor het naargeestige karakter dat steeds kort onder de oppervlakte zit.

Harris speelt Henry, een man die duidelijk on the road is: iemand die probeert het verleden achter zich te laten en daarom een duik in het onbekende neemt. In de bus spreekt hij Paul, die belooft hem aan werk te helpen. Dat lukt, Henry komt in contact met de zwijgzame Mark. Deze is op zijn beurt weer onderdeel van een grote organisatie die strafbare zaken schoonwast en zorgt dat er geen sporen worden nagelaten van zaken die niet in het daglicht horen te staan. 
Henry stapt schoorvoetend in de organisatie, hij is op zijn hoede. Wij vermoeden dan al waarom dat is, we weten ook dat de vriendelijke Mark een dubbelrol speelt. En dat blijkt een rol die Henry nog wel eens lelijk kan gaan opbreken. Henry vermoedt dat overigens zelf overigens ook, hij laat zich amper in de kaart kijken. Terwijl de twee langzamerhand een vriendschappelijke band kweken, komen de gruwelijkste details opborrelen. Wie trapt in de val, wie valt uit zijn rol?

Met: Sean Harris, Joel Edgerton, Jada Alberts, Steve Mouzakis

FIN - song : Oliver Coates - Credits/Always were/Mark Lake

Train Dreams - Clint Bentley

Train dreams op IMDb (7,6)
 Train Dreams op Moviemeter (3,59)

Train Dreams op Wikipedia

Tempus fugit. Panta rhei. O tempora o mores. 
Al vanaf de oudheid bepaalt de tijd mede onze taal. En ons leven. Tijd is een van de kostbaarste goederen die we hebben, we moeten er dan ook zuinig op zijn. 
Waarom deze inleiding? Welnu, ik denk dat in onderstaande film niet Robert Grainier de hoofdpersoon is, noch zijn werk of zijn vrouw. Tijd speelt de belangrijkste rol, hiermee laat regisseur Bentley zien dat elk tijdvak zijn voor- én nadelen heeft. Je komt er niet met een "vroeger was alles beter" vanaf. 

Grainier is een eenvoudige houthakker in het begin van de vorige eeuw. Het is de tijd van de vooruitgang, complete wouden worden gekapt om spoorwegen en bruggen aan te kunnen leggen. Het gevaarlijke beroep betaalt goed, het levert Grainier bepaalde (tijdelijke) vriendschappen op. Hij verbaast zich over de intolerantie die er bij veel mensen leeft over vreemdelingen, over buitenlanders. Maar echt uitspreken doet hij zich niet. 

Alles verandert als Robert de lieftallige Gladys tegenkomt. Grainiers gevoelige inborst gaat een steeds belangrijker rol spelen: ze trouwen, ze bouwen een eigen huis en ze krijgen een kind. Helemaal af, zegt u: nou nee! Want er moet brood op de plank, dus zal hij toch nog met regelmaat voor klussen het land in moeten. En dan blijkt de idylle grof te kunnen worden verstoord. Terwijl Grainier zo kalm gebouwd had aan een eenvoudig doch vredig bestaan gooit het noodlot zijn hele leven omver. Een leven dat tot ver in de 20e eeuw wankel en sober blijft.

Met: Joel Edgerton, Felicity Jones, Alfred Hsing, William H. Macy, Clifton J. Collins

FIN - song : Nick Cave - Train Dreams

Red Sparrow - Francis Lawrence

Red Sparrow op IMDb (6,6)
Visueel zeer aardige spionagethriller. Als verhaal is het er een zoals spionageverhaaltjes zijn: Rusland tegen Amerika en/of Groot-Brittannië waarna het uiteindelijk uitloopt op hetzij confrontatie hetzij dubbelspionage. Wanneer je dat terzijde zet, zie je een aardig onderhoudende film met een bij vlagen gecompliceerd verloop.

Dominika is gevierd balletdanseres bij het fameuze Russisch balletgenootschap. Wanneer zij door een ongelukkig moment (zou het?) haar been breekt, is haar danscarrière over. Al snel wordt ze benaderd door haar oom, die haar overtuigt dat - willen zij en haar moeder overleven= ze moet kiezen voor spionagewerk voor de Russische overheid. Ze krijgt een zware opleiding bij het Red Sparrow-instituut: niet alleen leren ze de kneepjes van monteren en demonteren, ook leren ze hun fysiek in te zetten. Dat kan vechttechnieken betekenen, maar ook de amoureuze kant van verleiding dient te worden ingezet. Als u nu weet dat Jennifer Lawrence deze rol speelt, weet u dat het met beide aspecten wel goed zit.
Dominika is hardleers en dreigt daardoor ook enkele malen uit de opleiding te worden gezet, maar ze springt er op sommige vlakken dusdanig bovenuit dat ze al spoedig ingezet wordt om een Amerikaanse CIA-agent te verleiden tot het los laten weken van informatie. Dat doet ze met overtuiging, maar al snel blijkt ze niet ongevoelig voor de charmes van haar tegenspeler. Ze komt voor de keuze te staan om haar moeder niet in gevaar te brengen of toch de stap over de morele grens te maken. Kijk zelf.

Met : Jennifer Lawrence, Joel Edgerton , Matthias Schoenaerts

The King - David Michod

The King op IMDb (7,3)
Kosten noch moeite lijken gespaard om dit een grote en stoere productie te laten lijken. De grootscheepse Netflix-aanpak leidt uiteindelijk tot een saaie film, althans voor mij (en mijn vrouw haakte al veel eerder af). Zeer overtuigd van het grote talent van Timothee Chalamet , dat ben ik, jawel. Maar in deze film komt hij te glazig over, te karikaturaal, te weinig échte emotie ervaar ik. Jammer.

Bij de opening van de film is hij Hal, de verbannen prins die zijn dagen slijt in ledigheid. Hoeren en snoeren, meer zit er voor hem niet in nadat zijn tyrannieke vader hem het hof heeft uitgejaagd. Het ontbreekt hem aan niets, prins tenslotte, maar het is leeg. Alleen zijn vriend Falstaff is een lichtpunt, diens verantwoordelijke zorg houdt hem nog enigszins op het rechte pad.
Vader ligt op zijn sterfbed en maakt Hal nog eenmaal duidelijk dat hij eruit ligt. De andere zoon wordt benoemd tot opvolger  , hij moet pappie's rijk bestieren en pappie's oorlogen vechten. Dat gaat al snel mis. Hij komt om bij gevechten in Wales en Hal wordt alsnog tot de troon geroepen. Dan zal ie het doen ook.
Als koning Henry V gooit hij het roer om: de oorlogen moeten gestopt , er dient vrede te zijn binnen het rijk ,met kansen voor alle mensen. Dat klinkt nobel , maar in deze tijden (rond 1400 leven we) volstrekt irreëel. De koning van Frankrijk is nog steeds gebelgd over de pijnlijke Honderdjarige oorlog, hij zet zijn zoon (de dauphin) in om Henry uit te dagen. Die wil niet, maar moet wel. Hij gaat de boot in.
Eenmaal overzee moet worden opgerukt naar het Franse hof. De eerste slagen worden gewonnen maar dan wordt Henry's leger bij Azincourt tot stoppen gemaand. Ze staan tegenover een immense overmacht, slecht met vernuft kan deze slag worden gewonnen. Dat kan maar één iemand, beseft Henry: hij laat het commando voor het strijdplan over aan Falstaff. De rest is geschiedenis.

Met : Timothée Chalamet , Joel Edgerton, Ben Mendelsohn, Sean Harris