Little Miss Sunshine - Jonathan Dayton/ Valerie Faris

Little Miss Sunshine op IMDb (7,8)
 Little Miss Sunshine op Moviemeter (3,67)

https://nl.wikipedia.org/wiki/Little_Miss_Sunshine

Vrouwlief nam voor het bekijken van een serie een vers abonnementje op een streamer. Nadat ze daar doorheen was, bladerde ze door de filmtitels waarbij ze me veelvuldig op mogelijke kandidaat-titels wees. Totdat ze bij deze kwam! "Wil je deze nog een keer met mij kijken?", was haar vraag toen we na een intensieve saunadag op de bank zaten. "Direct" was mijn reactie. Hoewel ik de film al zolang niet meer gezien heb dat ie op dit filmblog alleen maar in verwijzingen voorkwam, wist ik dat de eerdere kijkbeurten van deze fijne film over een disfunctioneel gezin boordevol sociale problemen me uitermate tevreden hadden gesteld. Na een jaar of 17, 18 dus maar weer eens opnieuw ingeklokt op Greg Kinnear, Toni Collette, Alan Arkin, Paul Dano, Steve Carrell en natuurlijk de verfrissende debutante Abigail Breslin. Wat een feest was het weer om deze moderne klassieker te bekijken!

Sheryll Hoover racet naar het ziekenhuis waar haar broer Frank bijkomt na een suïcidepoging. Frank mag niet alleen zijn, dus neemt zij hem tijdelijk in huis. Of dat slim is, weet niemand: haar gezin staat namelijk op het punt om totaal uiteen te vallen: haar partner Richard heeft een dubieuze investering gedaan om zijn bedrijf van de grond te krijgen, zoon Dwayne heeft al zes maanden met niemand meer gecommuniceerd omdat hij een plek op een pilotenopleiding wil afdwingen, haar schoonvader Edwin is een losgeslagen cokesnuiver die alle mores opzij heeft gezet en haar dochter Olive is weliswaar schattig maar is volledig geobsedeerd door beautycontests (en ze ziet er niet echt uit alsof ze er daar ooit een van zou winnen). 

Sheryll houdt alle ballen in de lucht, er vallen geen slachtoffers. Totdat.... de familie een telefoontje krijgt dat dochter Olive haar 2e plaats bij een eerdere wedstrijd mag inruilen voor een gouden plak. De winnaar is gediskwalificeerd en daardoor komt er nu ook een ticket vrij voor deelname aan de grote landelijke finale van "Little Miss Sunshine". Door het dolle heen, niet meer te houden is ze. Er zit voor de familie niets anders op dan het oude Volkswagenbusje af te stoffen en in te schepen voor de lange reis naar Californië. Een weg met hindernissen.

Met: Greg Kinnear, Toni Collette, Steve Carrell, Alan Arkin, Paul Dano, Abigail Breslin

FIN - song : Devotchka- How it ends

Juror #2 - Clint Eastwood

Juror #2 op IMDb (7,0)
 Juror #2 op Moviemeter (3,37)

Ja hoor, weer terug van vakantie. 2 weken lang door wildparken gekronkeld, daardoor - plezierig- lang afgesloten geweest van het medium "film". Enkel tijdens de lange heen- respectievelijk terugvlucht een filmpje kunnen kijken, dus there is work to do.

Oude grijsaard Clint Eastwood blijft actief een bijdrage leveren aan de filmwereld. Stukkie over de 90 is ie al, maar zijn - bij vlagen ietwat reactionaire- visie op de Amerikaanse maatschappij verpakt hij nog steeds in pakkende verbeeldingen. Deze film werd ook weer goed ontvangen en dat is redelijk terecht. Het verhaal:

Justin staat - na een lastige periode in zijn leven- op het punt om vader te worden. Al enige tijd laat hij de drank staan en doet hij alles om zijn vrouw te overtuigen dat hij de family man is die ze zo graag aan haar zijde wenst. Net op het moment dat de uitgerekende bevaldatum nadert, krijgt hij de invitatie om zitting te nemen in de jury van een rechtszaak over de mogelijke moord op een jonge vrouw. In Amerika geldt dat jureren als een vorm van burgerplicht, waarbij je een onafhankelijke bijdrage geeft aan het juridisch systeem. Justin twijfelt er aan zijn deelname te verlenen en dat is niet alleen vanwege zijn thuissituatie.

Gaandeweg de film krijgen we als kijker inzichten mee die aantonen dat Justin eigenlijk helemaal niet mág jureren in deze zaak, simpelweg omdat hij niet onafhankelijk en onbevooroordeeld is. Hij moet meebeslissen over het lot van de verdachte (die een levenslange gevangenisstraf kan verwachten) terwijl hij meer informatie over de zaak heeft dan de andere juryleden. Een daarvan heeft Justin op de korrel en begint hem te bevragen, ook de aanklager (een uitstekende rol van Toni Collette) begint vermoedens te krijgen. Terwijl de zaak zich richting uitspraak begeeft, begint Justin in morele problemen te komen.

Met: Nicholas Hoult, Toni Colette, J.K. Simmons, Kiefer Sutherland, Zoey Deutsch

FIN - song : Mark Mancina - End credits (from juror #2)

The Estate - Dean Craig

The Estate op IMDb (5,3)
 The Estate op Moviemeter (2,66)

Laat ik de uitdrukking "vederlichte komedie" gebruiken, om maar niet 13-in-een-dozijn te hoeven schrijven. Dat de balans toch naar de goede kant van de waardering uitvalt, komt vooral door de heerlijke actrice Toni Colette en de lekker atypische rol van David Duchovny. Er valt genoeg te glimlachen, ondanks het gebrek aan verrassende wendingen. Een niemendalletje derhalve, maar daarmee nog geen verloren tijd. 

Het gaat niet goed met het restaurant dat de gescheiden Macy samen met haar huppelende zus Savannah runt. Ze kregen de leiding over de zaak nadat vader overleden is en Macy's man uit haar leven verdween. De schulden stapelen zich op, de banken willen geen extra leningen meer verstrekken. What to do?

Een uitkomst dient zich aan als hun steenrijke tante Hilda plots een diagnose van ongeneeslijke ziekte krijgt. Maar natuurlijk, dáár ligt de oplossing. Hoewel tante Hilda haar hele leven in onmin heeft gelegen met hun moeder, besluiten ze zich voor te doen als de ideale lieve nichtjes. Derwaarts!

Ze blijken daar niet de enige te zijn die op dat idee gekomen is: ook de irritante - want arrogante- nicht Beatrice en de zonderlinge neef Richard "I go by Dick" melden zich in het statige landgoedhuis van de bedlegerige tante. Die heeft natuurlijk donders goed door wat de neef en nichtjes komen doen, maar ze houdt zich op de vlakte omdat ze de plots geleverde zorg wel prettig vindt. Elk van de familieleden dringt zich op eigen manier op om in het gevlei te komen, snode plannen worden gesmeed. Wie gaat er met de eer (en met de poen) strijken?

Met: Toni Collette, Anna Faris, David Duchovny, Rosemarie Dewitt, Kathleen Turner, Ron Livingston

FIN - song : Will Bates- Ellen's time to shine

Unlocked - Michael Apted

Unlocked op IMDb (6,3)
 Unlocked op Moviemeter (2,88)

Unlocked op Wikipedia

Het duurde even voor ik een beetje in deze film van succesregisseur Michael Apted kwam: vooral het begin was nodeloos complex waardoor je nauwelijks wist wiens uitspraken en daden je nu op welke waarde moest schatten. Dat werd later beter, op een gegeven moment kon ik zelfs met het aloude "plotje raden" beginnen. Ik had het uiteindelijk niet goed, dus de verwarring van het begin bleek niet nodeloos gesticht.

Alice Racine heeft zich teruggetrokken in London, ze heeft daar haar redenen voor. De geheim agente voelt zich verantwoordelijk voor de vele doden bij een aanslag in Parijs, waarbij zij de veiligheidsoperatie leidde. Gedesillusioneerd heeft ze zich in London gestort op sociaal werk. Door dit werk raakt ze al snel op de hoogte van de ondergrondse activiteiten die radicaal-islamisten in haar wijk voorbereiden. Ze blijkt dermate goed ingevoerd dat ze toch weer een telefoontje krijgt van haar MI5-baas om poolshoogte te nemen. 

Er blijkt een aanslag te worden voorbereid met biologische wapens bij een americanfootballwedstrijd tussen Engeland en de VS. De respectievelijke geheime diensten van beide landen duiken erop, maar Racine komt er al snel achter dat ze niemand vertrouwen kan. Er wordt gelekt, zoveel is duidelijk, en Alice weet niet of haar opdrachtgevers mogelijk ook dubbelspel spelen. De tijd dringt, het stadion loopt vol en Alice hoopt dat ze nog op tijd is met de conclusies die ze getrokken heeft nadat ze ziet hoe haar  eerdere informatie misbruikt is. Wie is wie? Wie doet wat?
Een behoorlijk gevulde cast duwt dit complexe thrillerverhaal naar een climax.

Met: Noomi Rapace, Toni Collette, Orlando Bloom, Michael Douglas, John Malkovich

FIN-song: John Mayer - Walt & Grace Witness test 

Knives Out- Rian Johnson

Knives Out op IMDb (8,1)
Mudvolle film, met een wirwar aan verhaallijnen. Dat is natuurlijk bewust, want anders komen we nooit tot de complexe whodunnit die "Knives out" absoluut is. De film bevat voor elk wat wils, de karakters zijn breed gevarieerd gekozen dus vervelen zul je je niet. Feelgood-misdaad, als die variant tenminste bestaat.

De oude schrijver Harlan Thromby wordt door zijn huishoudster aangetroffen op de bank. Met doorgesneden keel, dat wel. En dat precies na de avond dat hij al zijn kinderen en aanverwanten persoonlijk heeft aangesproken over de erfenis. Want Thromby was succesvol en zijn gehele familie was van zijn goedheid afhankelijk.
Dat maakt ook dat iedereen kandidaat is voor het levenseinde van de thrillerschrijver, elk heeft wel een motivatie voor de daad. Maar hoe kan het dan toch dat alles wijst op zelfmoord?
We zien een keur aan mogelijke misdadigers voorbij trekken aan de excentrieke speurder Benoit Blanc (met een ridicuul accent gespeeld door Daniel Craig). We zien de rijke dochter, die haar overspelige man en haar nietsnutzoon een beetje toekomst probeert te geven. We zien de weduwe van Harlan's zoon, die volledig van de toelage afhankelijk is en zelf nooit de opleiding van haar dochter had kunnen betalen. We zien de incompetente zoon Walt, die met wisselend succes de uitgeverij leidt waar Harlan's boeken worden uitgegeven. We zien de goedhartige verpleegster, die praatpaal én verzorger voor Harlan is geweest. We zien de kleinkinderen met elk hun eigen egoïstische belang om hun veilige leventje gewaarborgd te zien.
Er gaat veel water naar de zee, maar het vermoeden bestaat dat Blanc de zaak tot een einde kan brengen.

Met ; Daniel Craig, Ana de Armas,  Chris Evans, Christopher Plummer, Jamie Lee Curtis, Don Johnson, Toni Collette

Glassland - Gerard Barrett

Glassland op IMDb (6,0)
Niet goed genoeg om het een pareltje te noemen, maar boeiend dan wel indringend was deze zeker.
Glassland vertelt het verhaal van John, een Ierse jongeman die een marginaal inkomen binnenhaalt als taxichauffeur. Met dat inkomen moet hij alles financieren: zijn huis, zijn leven maar ook dat van zijn moeder. En dat laatste is het grootste probleem.
Moeder is alcoholiste en lijkt aan alle kanten de moed opgegeven te hebben. John sprokkelt geld bij elkaar voor eten en boodschappen maar als ie er niet genoeg bovenop zit, spendeert mams alles aan flessen drank.
John is de wanhoop nabij en probeert moeder in een afkickcentrum te krijgen. Dat lukt korte tijd, maar de mogelijkheden van het opvanghuis zijn beperkt. Als ze echt geholpen wil worden, moet ze naar een particuliere kliniek. En dat kost uiteraard net die scheppen geld die John niet heeft.
De baas van de taxicentrale weet raad: als John bereid is enkele "klusjes"  op te knappen, zal hij de kosten van moeder's therapie betalen. U raadt het al, die klusjes zijn niet fris en John raakt aan de randen van het pad der misdaad. En dat allemaal voor die hopeloze moeder.

Met oa Jack Reynor en Toni Collette.

A long way down - Pascal Chaumeil

A long way down op IMDb (6,4)
Niemendalletje. En toch ook weer niet. Laat ik het anders stellen: in deze film wordt luchthartig omgegaan met een heel zwaar onderwerp.

Oudejaarsavond is een belangrijk tijdstip in veel mensenlevens. Contemplatie, overwegingen van geluk en ongeluk. Kort voor het middernachtelijk uur vindt een wonderlijke ontmoeting plaats op het dak van het hoogste flatgebouw in London. Vier voor elkaar onbekende mensen die allen op dat tijdstip zelfmoord willen plegen door naar beneden te springen. Er ontstaat een koddige wachtrij van "heb je nog lang nodig?" en "Geef me in ieder geval even mijn laatste moment alleen".
Door de gesprekken besluiten de vier er gezamenlijk voorlopig even van af te zien. Ze spreken een pact af: tot aan Valentijnsdag (6 weken na oudjaar) zal niemand er tussenuit stappen. Als men het dan nog steeds van plan is, zullen ze elkaar daarna opnieuw bovenop de flat ontmoeten.
Omdat een van de vier een bekend tv-presentator is, krijgt de pers lucht van het plan en komt het in een stroomversnelling. Een van de vier is de dochter van een beroemd politicus dus ook de politiek gaat zich ermee bemoeien. Van het een komt het ander: de vier beginnen elkaar door dik en dun te steunen en elkaars positieve punten te benadrukken. Het onwaarschijnlijke viertal vlucht zelfs even voor de publiciteit en neemt een gezamenlijke vakantie. Daar ontwikkelt zich langzaam de scheiding der geesten.

Aardig, luchtig, best ok.

Met oa. Pierce Brosnan, Toni Collette, Aaron ("Breaking Bad") Paul

Enough Said- Nicole Holofcener

Enough Said op IMDb
Echt niet! ik kijk echt niet alleen maar naar moeilijke films uit derde wereld landen. Soms, op momenten dat ik me senang voel op de bank, dan wil ik gerust wel eens een "feelgoodje" meepakken. Gisteravond belandde ik in deze.

Eva is een gescheiden moeder met een drukke baan als masseuse. Dochterlief staat op het punt het huis uit te gaan om te studeren, zijzelf gaat schoorvoetend weer op het pad der datingsites. Ze krijgt een afspraak met de goedmoedige reus Albert (!!). Niet een stuk, niet een onweerstaanbare Adonis maar hij blijkt grappig en lief en knuffelbaar.
Tegelijkertijd heeft ze net een nieuwe klant verworven voor haar thuismassages. Ze vindt het maar wat interessant: een dichteres in een mooi huis met bijzondere verhalen en visies. En een heel vervelende niksnutterige ex. Al knijpend en strijkend hoort Eva wat ze allemaal níét moet gaan doen op het datingpad met die mogelijke nieuwe man.
Verward raakt ze als ze doorkrijgt dat de ex van haar nieuwe klant dezelfde man blijkt te zijn waarmee zij zo schoorvoetend het datingpad opgaat. Wat moet ze doen? De verhalen aanhoren? Ze van zich af laten glijden of juist de adviezen ter harte nemen?

Sterke cast (Toni Collette, Catherine Keener en een heel fijne James Gandolfini in een van zijn laatste rollen). Geen wereldverbeterende film, maar wel prima vermaak

The Hours - Stephen Daldry

The Hours op IMDb (7,5)
 The Hours op Moviemeter (3,47)

Alles is bijzonder aan deze film. Het verhaal, het acteerwerk, de waanzinnig mooie muziek van Philip Glass, de wandeling door de tijd, de verbinding van de op zichzelf staande componenten. Ik zag m kort na verschijning, in 2002 zoals ik nu lees. Ik was toen reeds lang filmfreak maar ik schreef er nog geen dagelijkse recensies over. Dat werd dus hoog tijd. (Overigens, als een film 22 jaar na release nog steeds op een 7,5 op IMDb staat, snapt u dat het hoogkwalitatief is. Prachtig om dit te mogen herzien (ik had vooraf al zin in de soundtrack en kreeg daar het fraaie beeld nog eens bij). 

De film is een drieluik, we volgen drie totaal verschillende (sterke) vrouwen. Hoewel we in drie totaal verschillende tijdperken terechtkome (de jaren 20 vd vorige eeuw, de daaropvolgende jaren 50 om tenslotte aan het begin van onze huidige eeuw uit te komen), zit er wel degelijk een verband tussen deze vrouwen. Dat verband is het boek "Mrs. Dalloway" van Virginia Woolf (overigens ooi ooit verfilmd met Vanessa Redgrave i nde hoofdrol). Het boek speelt in zijn geheel op één enkele dag en dat doet de film eigenlijk ook (ware het niet dat het steeds een dag uit een ander decennium is).

We volgen de zwaarmoedige schrijfster Virginia Woolf , die piekert over hoe het verder moet met het boek (in haar beleving moet er iemand sterven in het verhaal maar welk karakter kiest ze daarvoor uit). Woolf is door haar man weggehaald uit het drukke en impulsieve London, maar wordt op de stille countryside met de dag depressiever. Ze wil terug, iets wat haar man koste wat kost wil voorkomen omdat hij weet welke uitdagingen haar daar weer te wachten staan. 

We volgen de tragische huisvrouw Laura Brown, die alle spanning uit haar leven weg ziet sijpelen nu ze met man, kind én ongeboren vrucht in een fraai gesitueerde buitenwijk woont. Ze verliest zich in literatuur en raakt steeds dieper in de ban van het boek van Virginia Woolf. Zo zeer zelfs dat ze zich vandaag - op de verjaardag van haar man- laat verleiden tot verregaande stappen. 

We volgen de charmante Clarissa Vaughan die zich de ganse dag uitslooft om de doodzieke schrjiver Richard Brown de dag door te helpen om hem toch vooral maar te laten verschijnen op de prijsuitreiking die later die dag moet plaatsvinden. Ze duwt, ze prikt, ze polst maar nog steeds weet ze niet of ze hem kan motiveren om hem uit zijn stoel te krijgen, hoe vaak hij haar ook "zijn eigen Mrs Dalloway" noemt.

Het lijken losse componenen, maar ze worden prachtig met elkaar verweven. En als je het verhaal niet meer volgt, doe dan gewoon je ogen dicht en luister.

Met: Meryl Streep, Julienne Moore, Nicole Kidman, Ed Harris, John C Reilly, Stephen Dillane, Claire Danes, Toni Collette, Allison Janney, Jeff Daniels

FIN - song :  Philip Glass- The Hours

Hereditary - Ari Aster

Hereditary op IMDb (7,3)
 Hereditary op Moviemeter (3,25)

Kom op , Bertje, niet bang zijn, Als je jezelf echt filmliefhebber noemt, als je een cinematografische veelvraat wil zijn, dan zul je ook af en toe een horrorfilm moeten kijken. Het is niet je ding, minder nog dan actiefilms en animatie, maar toch: een enkel keertje kan geen kwaad. 

Braaf deze titel aangeklikt dus. 

Het gaat over een familie die geplaagd wordt door sterfgevallen die daarna nog rustig af en toe blijven verschijnen. Eerst gaat oma, maar die blijkt er een goed verborgen spiritistisch leven op na te hebben gehouden waardoor ze rustig af en toe in beeld blijft komen bij haar dochter, de oorspronkelijk goed bedoelende maar later slecht panisch schreeuwende Annie. 

Daarna verongelukt de dochter, door een sullige actie van de zoon. Die vanaf dat moment belaagd wordt door moeder om de schuldvraag van dat ongeluk. En ja hoor, daar verschijnt zijn zusje in de hoek van zijn kamer. 

Moeder ploegt zich door het tekeningenboek van haar dochter en raakt daardoor zelf ook verstrikt in de verschijningen en de seances. Is ze gek aan het worden of gebeurt dit allemaal echt? Zoonlief draait langzaam door, zij ook. De enige kalme en normale in het geheel lijkt de vader. Die komt daar vast niet goed van af. 

ja hoor, tot het einde uitgekeken. En vannacht uitstekend geslapen. Bertje heeft weer een horrorfilm overleefd. 

Met : Toni Collette, Gabriel Byrne, Alex Wolff, Milly Shapiro, Ann Dowd

 FIN - song :Judy Collins - Both sides now