dinsdag, juni 28, 2005

Die Kazaa-Lüge

Godverdegodver, nou is er weer een of andere amerikaanse rechter die het uitwisselen van muziek verbiedt "omdat het de industrie schade toebrengt en auteursrechten schendt".
Dat laatste vind ik een meer valide argument dan het eerste, maar gaat gewoon nog steeds niet op. Waar halen ze namelijk hun bekendheid vandaan? En dus hun airplay?
Dat van de industrie is apert onwaar: de extreemkapitalisten ontkennen gewoon dat al vanaf het ouwerwetse cassette-bandje het thuiskopiëren en downloaden een geweldige impuls is geweest voor de verkoop van platen van tot dan nog onbekende bandjes.
Downloaden doe ik nog niet (pc uit jaar kruik, aansluiting dito), maar kopieren/branden doe ik en blijf ik doen! En waarom?
Omdat geen rechter zich er over buigt dat de hufters van de muziekgrootmachten gewoon kartelafspraken gemaakt hebben (wereldwijd!!) over het kunstmatig hoog houden van de cd-prijs. Al vanaf de Philips'introductie is gezegd dat de prijzen ooit omlaag zouden gaan als de aanloopkosten waren terugverdiend, maar dat is simpelweg nooit gebeurd.
Om en nabij de 20 euro voor 40 tot 60 minuten muziek, het is pure diefstal!
Zolang de industrie de woekerwinsten niet zelf terugschroeft, blijf ik naar de bibliotheek gaan, blijf ik de uitverkoopbakken doorgruizen, blijf ik met vrienden ceedees uitwisselen (wat hep jij nieuw? ik heb deze! ruilen?).
Fuck up the industry!

Geen opmerkingen: