Was effe doorbijten , maar daar schrikken de liefhebbers niet van.
Zwijgzame film, deel van een drieluik, van een filmmaker die duidelijk kiest voor visueel indruk maken. Rustige, lange shots. Weinig verheffende gebeurtenissen. Geen enkele tijdsaanduiding. Beperkt aantal rollen.
Dé hoofdrolspeler, het 6-7 jarige jongetje Yusuf , heeft bovendien bijna geen tekst. Dat moet ook wel want hij komt moeilijk uit zijn woorden. Voorlezen in de klas is dan ook een crime voor m, zeker als de meester hem een ander stuk laat voorlezen dan hij zelf aanbiedt (dat kent ie immers uit zn hoofd, da's te makkelijk).
De jongen kan het slecht met zn moeder rooien, is daarentegen verzot op zn vader. Helaas is die veel de deur uit voor zijn beroep. Hij is imker en hangt bijenkorven hoog in de bomen in het bos in de vallei.
Als vader van huis is, is t jochie alleen thuis en mist z'n vader om hem te helpen z'n dagelijkse glas melk op te drinken.
Aangezien de handel van vader moeizaam gaat, moet hij steeds verder van huis om bijenvolk te zoeken. Op steeds gevaarlijker plekken. Dat kan niet goed blijven gaan.
Als ik een woord aan de film mag verbinden: subtiel . Geen woord te veel, toch begrijp je elke emotie van Yusuf, van vader of moeder , van de onderwijzer en van de klasgenootjes. Niet onaardige film.
Enneh: manmanman, wat is Turkije prachtig
Geen opmerkingen:
Een reactie posten