Op dringend advies van mijn filmvriend deze gaan kijken. Want ik zou dit vast wel leuk vinden. Niet zo leuk als hij het vindt, maar toch wel leuk. Ik nam de film dus op.
Tja, na het bekijken wil ik deze film scharen in de "4weddings and a funeral" traditie: er zitten momenten in dat de mondhoeken omhoog krullen, er is niets dat echt heel irritant is maar ook niets dat er waanzinnig bovenuit springt. Ofte wel: een prima film om - als 2e film van de avond - het weekend mee af te sluiten en lekker met een leeg hoofd naar bed te gaan. Dat deed ik.
Script is op zich wel geestig: belastingambtenaar ervaart een stem. Niet IN zijn hoofd, maar OM zn hoofd. Die stem becommentarieert alles wat ie doet en wat ie gáát doen. Dat wordt irritant, vooral als de stem de spoedige dood van de belastingboer aankondigt.
Hij gaat op zoek, raadpleegt een literatuurkenner en stukje bij beetje deduceren ze wie er achter die stem kan zitten. Vervolgens zoekt hij de schrijfster op en gaat z;n uiterste best doen om zijn noodlot te laten herschikken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten