Innemende film, hoe zwaar het onderwerp ook.
Wadjda is een schoolmeisje. Maar Wadjda is een beetje onaangepast.
Ze woont in Saudi-Arabië maar ze lijkt niet van plan de daar heersende meningen over de rol van de vrouw voetstoots aan te nemen. Dat uit zich op vele wijzen, maar vooral in haar vastberadenheid om te leren fietsen ("wat nou : meisjes fietsen niet want dan kunnen ze hun maagdelijkheid verliezen") .
Ze verzint manieren om geld te verdienen: ze maakt armbandjes die ze verkoopt, ze speelt slim bemiddelaar tussen mensen die daarvoor willen betalen maar wordt pas echt enthousiast als ze ziet dat ze het benodigde geld in één keer bij elkaar kan krijgen als ze de koran-voorleeswedstrijd wint.
Op slag verandert ze haar rebelse houding naar een schoolse, alles om maar mee te mogen in het leesklasje en zo die prijs te winnen.
Op het thuisfront is ze , naast genoemde lastpak, ook steun en toeverlaat van haar moeder. Hoewel die "de mooiste vrouw van het land' wordt genoemd, dreigt ze toch haar status als eerste vrouw van haar man te verliezen. Die staat op het punt om óók te huwen met een iets jongere blom. Dat kan daar, Wadjda blijft haar moeder opmonteren. Dat helpt.
Heerlijke glimlachmomenten zitten her en der in de film verstopt. Het is Kruimeltje of Pietje Bell, maar dan tegen de achtergrond van de vrouwenonderdrukking in het Midden-Oosten. Fijne film.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten