Weirde film, maar ik durf m achteraf niet slecht te noemen. Ondanks het "ondoden"-onderdeel in het verhaal...
Ian is een teruggetrokken jongeman die een eind aan zijn leven wil maken (nee, popliefhebbers, dit is geen loodrechte lijn naar een zeker doemwave-bandje). Al van jongs af aan wordt hij geconfronteerd met de dood (vader, meisje van school) en het stoot hem niet af. Sterker nog: de dood fascineert hem. Hij kluizenaart, hij vereenzaamt. Als vervolgens ook zijn moeder overlijdt, krijgt hij door haar dagboek een wake-up call. Geknipt en geschoren gaat hij weer de buitenwereld in, vooralsnog alleen om een goede suicide-spot uit te kiezen.
Langzamerhand ontwikkelt hij zich tot een serie-zelfmoordenaar: hij komt in contact met vrouwen die zelfmoord willen plegen, beraamt plannen met ze en sleurt ze vervolgens mee zijn huis in om een soort van, eh, samen te leven.
Dit gaat goed totdat hij een doodswens-dame tegenkomt die hem andere vergezichten biedt.
Zoals gezegd, weird. Hoofdrol is voor "onze eigen" Robert de Hoog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten