Veel interessanter was de tweede film van de dag, een oorlogsdrama.
Eric Lomax is oorlogsveteraan, zo zien we aan de opening van de film. Al spoedig blijkt dat hij ook decennia later nog niet los is van zijn Jappenkamp-verleden. Hij ontmoet in de trein een vrouw, trouwt en lijkt een weg omhoog te hebben gevonden.
Al spoedig ervaart zijn vrouw dat hij veel van zijn angstige momenten nog geregeld herbeleeft. De club van veteranen helpt hem erbij, zozeer zelfs dat hij van een van zijn oude makkers een foto en verblijfplaats in handen krijgt van de kampcommandant die hem zoveel pijnlijke vernederingen deed ondergaan. Hij gaat op zoek en neemt uiteindelijk een aantal zeer bijzondere besluiten.
De film is rustig, goed geacteerd en neemt je aan alle kanten in voor de karakters die worden neergezet. Echt goed, echt een fijne bespiegelende kant van wat trauma's óók kunnen opleveren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten